Kan ik hier nog mijzelf zijn?

Door Knokker gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Lieve mensen,

Ik ben zo blij dat het jaar 2016 voorbij is. Ik ben 43 jaar, bijna 44 jaar. En ik kan met recht zeggen dat ik wel het grootste K*te jaar heb meegemaakt van mijn leven. Sinds Augustus zit ik thuis met een burnout. Die benoeming een burnout. Sommige denken dat je overspannen bent. Sommige hebben zoiets van meid lekker goed uitrusten en dan kom alles weer goed.

Helaas is dat niet zo. Sinds mijn leven op zijn kop is gaan staan en ik werkeloos ben geworden door deze situatie, omdat ik simpelweg niet meer in staat ben om te werken zoals mijn hele leven gedaan heb.

Moe, zo moe. Ik slaap erg veel. En het houdt maar niet op. Soms voel ik mij beter worden, maar het kan in twee tellen weer weg zijn. Alleen en eenzaam gevoel wat door afzondering er niet beter op word. Ik kom bijna niet meer buiten. Als het te druk is geweest in welke vorm dan ook, dan is al mijn energie weg. Je moet weer gaan werken, is veel gehoord advies, met tranen over mijn wangen durf ik te zeggen dat ik niets liever wil. Mijn normale leven terug zoals het altijd was. Maar groepen mensen is nu een hel geworden. Als het mij wel gelukt is ben ik trots, totdat de moeheid mij om de oren slaat. Ik luister goed naar mijn lichaam en ik heb een fijne man achter mij staan. Ik ben niet bang om te vallen, want er zijn mensen die van mij houden, oprecht en onvoorwaardelijk.

Als je thuis zit, vechtend om jezelf weer terug te op het padje te krijgen gaan de dagelijkse dingen ook door. Dat is moeilijk. Als je allerliefste kind gaat puberen. En ik probeer die moeder te zijn die ik altijd was/ben. Dan word het minder serieus genomen. Omdat ik "overspannen"ben. Zoveel stress en tegenstrijdige gevoelens dat zelfs mijn verleden een prominente plek krijgt in dit alles. Omdat het vergelijkbaar is in mijn ogen. Met therapie proberen de oplossing in mij te vinden en woede die er uit voortvloeit te controleren, proberen te luisteren maar het echt niet meer weten als moeder zijnde. Gevangen zijn in een web van een goede moeder willen zijn maar vestrikt raken. Ik vecht voor de liefde voor mijn meisje.

Ze is gister 17 jaar geworden en zo knap en mijn tweede liefde. Maar ik weet niet hoe ik het goed doe.. Er is veel gebeurd, maar hoop dat alles weer goed komt tussen haar en mij.

Ik ben moe.. Maar ik heb geschreven. Sinds lange tijd. geen foto's plaatjes..

Ik hou van jullie, Kus en happy late new year..

Monique

Stap over naar Essent

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Essent als energieleverancier.
08/01/2017 03:16

Reacties (6) 

1
08/01/2017 12:53
Kijk hier, daar is mijn schouder, kijk hier is mijn rug, ik bied je mijn schouder en mijn rug is groot genoeg om nog wat te dragen, dus kom maar, wanneer je die schouder nodig hebt. xxx
1
08/01/2017 20:16
Dank je lieverd..
1
08/01/2017 07:51
Zwaar, heel zwaar deze weg terug naar gezondheid. Tja, eigenwijze puberende zoons of dochters zijn daar niet direct een positieve invloed op. Sterkte.
1
Knokker tegen Asmay
08/01/2017 20:16
Puber werkt erg tegen
1
Asmay tegen Knokker
09/01/2017 07:45
Tja, dat geeft ongetwijfeld moeilijke situaties.
1
Knokker tegen Asmay
09/01/2017 19:15
Het geeft mij niet de tijd om te werken aan mijzelf. het werkt tegen mij. Maar ik blijf toch moeder, dus go with the flow..
Copyright © 2016 Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert