Robbe De Hert – de vergeten rebel

Door Thalmaray gepubliceerd in Film en entertainment

Robbe de Hert mag terecht een van de grote pioniers worden genoemd van de moderne Vlaamse cinema. Er was een tijd dat de Vlaamse film maar niet van de grond kwam, als er dan toch een sporadische Vlaamse film uitkwam was dit meestal een literaire verfilming van een Vlaamse klassieker, wat meestal uitdraaide op een boerenepos. Vlaamse films uit mijn jeugd waren dan ook geen hoogvliegers, er was geen budget, de entertainmentindustrie bestond nog niet, de enige acteurs die het Vlaamse land rijk was waren mensen die op toneel stonden. Met bewondering en afgunst werd gekeken naar de ons omringende landen waar er een volwassen bioscoopcultuur floreerde. De Italiaanse, Franse en Engelse films waren de enige professionele spelers in het naoorlogse circuit. Zelfs voor de tweede wereldoorlog was de film in de Lage Landen lachwekkend tegenover de producties die bijvoorbeeld in Duitsland werden gemaakt.

Gelukkig begon het tij te keren in de jaren zestig, visionairs en mensen die artistieke ambitie te koop hadden begrepen dat de Vlaamse film indien het levensvatbaar zou willen zijn, het moest hebben van durf, inspiratie, vernieuwing en een nieuw soort van professionalisme. Verschillende mensen begrepen dat film ook een medium was die de Vlaamse zaak vooruit zouden helpen en een draagvlak had in onze rijke cultuur.

De in Farnborough (Verenigd Koninkrijk) geboren Robbe De Hert was zo iemand en mag terecht een pionier worden genoemd van de Vlaamse film. Samen met gelijk denkenden ging hij van start met “Fugitive Cinema” in 1966. Het doel was simpel: losbreken van de clichématige verfilming van literaire klassiekers en de Vlaamse film positioneren op internationaal niveau. De Hert zou algauw het voortouw nemen in een ongelijk strijd, de Vlaamse film stond in zijn kleuterschoenen, maar met beperkte middelen liet hij de wereld zien dat er ambitie was in Vlaanderen en vooral veel talent in de maak.

Hij slaagde erin binnenlandse prijzen met de vleet te verzamelen en kreeg stilaan ook internationale aandacht. Van rebelse jonge idealist zou hij uitgroeien tot de peetvader van de Vlaamse film. Hij zou uiteindelijk uitgroeien tot een geboren kunstenaar puur sang, die in zijn sappig dialect bleef regisseren, nooit sterrenallures had ook niet toen hij werd bejubeld op het filmfestival van Cannes.

Klassiekers zoals “De Witte van Zichem” behoren nu tot het patrimonium van de Vlaamse cultuur en zijn artistiek talent staat buiten kijf.

Vandaag triomfeert de Vlaamse film met regisseurs als Erik van Looy en Jan Leyers en spelen Vlaamse steracteurs mee op wereldniveau denk maar aan een Matthias Schoenaerts en een Koen de Bouw, Robbe De Hert leeft echter nu in de schaduw van deze triomfen. Het wordt nog maar eens duidelijk dat ondanks de successen een Vlaamse film produceren moeilijk is, gezien er in dit kleine land weinig privé-investeerders om nog maar niet te spreken van sponsors. Filmmakers moeten het vooral hebben van het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF) die schaarse overheidssubsidies uitdelen.

Het laatste project van Robbe De Hert “Hollywood aan de Schelde” waar hij de laatste tien jaar aan heeft gewerkt kwam niet van de grond wegens een tekort aan fondsen. Nadat hij er zelfs 100.000 euro in investeerde ging het financieel bergafwaarts met de getalenteerde regisseur. Naast zijn geldperikelen kwam daarenboven nog eens een reeks medische problemen. Van de glamour en glitter van Cannes of Hollywood is niets meer te merken, hij leeft van een openbaar leefloon in mensonwaardige omstandigheden in Antwerpen. Zijn enigste lichtpunt is ironisch genoeg eens naar de bioscoop gaan.

Vandaag probeert men via crowfunding niet alleen een menswaardige oude dag te geven aan de regisseur van 74 jaar, maar men hoopt ook eigenlijk om voldoende fondsen te werven om zijn laatste film eindelijk te kunnen financieren.

Zoals een donateur zo schitterend beschreef: “Kunst is tijdloos. Het voedt de ziel. Geen enkel artiest zou in zijn werk gehinderd mogen worden door zoiets banaals als een tekort aan geld.” (Car Bekaert). We hadden het zelf niet beter kunnen verwoorden.

Mensen die Robbe De Hert willen steunen kunnen dit via deze link.

© Thalmaray

04/01/2017 16:28

Reacties (7) 

1
02/02/2017 20:09
Heerlijke markante man.
Ik hoop dat met deze crowdfunding het doel bereikt wordt.
1
04/01/2017 17:22
De Witte van Zichem herinner ik me nog. Deze naam zegt me verder niks, maar vind het een prima artikel.
1
04/01/2017 17:38
Juist deze film sloot aan bij de zogenaamde boerenepos periode. Gelukkig zijn we die voorbij, dodelijk vervelend, zijn latere films waren wel goed en hebben inspiratie gegeven aan latere regisseurs die nu de vruchten plukken van zijn durf.
1
04/01/2017 17:44
Herinner me een wit jochie, En meen dat het boek bij mijn tante in Oirschot in de kast stond. Samen met nog meer van die boeken.
1
04/01/2017 16:43
De Witte van Zichem heb ik ooit in een ver verleden gezien. Wat je zegt over Robbe de Hert en de Vlaamse cinema geldt m.i. ook gedeeltelijk voor de Nederlandse.

Wat ik me van Vlaamse films en tv uit mijn jeugd nog goed herinner zijn de middeleeuwse series zoals Het Zwaard van Ardoewaan. En de verfilming van de Komst van Joachim Stiller uit de jaren zeventig. Ik heb er toen van genoten, maar waarschijnlijk zou ik met het oog van nu wat tekortkomingen kunnen zien. Maar de nostalgie zal beslist overheersen.

Je hebt hiermee mijn interesse in het oeuvre van deze man wete...
04/01/2017 17:36
Ja nostalgie daar zeg je me wat, ik herinner met nog de serie op NL-tv met Rutger Hauer... Floris dacht ik. Het is vreemd dat men in de situatie van vandaag, Vl-films en Tv-series worden massaal verkocht, of denk maar aan het Studio 100 verhaal vergeten is dat er pioniers nodig waren die hun nek uitstaken. Geen enkele kunstenaar zou in armoede moeten leven, of zelfs maar zich zorgen moeten maken om te overleven, dit is een verloochening van ons artistiek erfgoed, zonde!
1
04/01/2017 23:34
Dat is het dilemma van kunst. Van Gogh stierf door zelfdoding na een leven van armoede. Honderd jaar later is zijn kunst onbetaalbaar geworden... Maar Picasso leefde in welvaart terwijl zijn werk gelijk al bij zijn leven financieel hoog scoorde. Waar zit de link kun je afvragen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert