Gewichtsbeheersing (1): dieet voortaan op het lijf geschreven

Door Asmay gepubliceerd in Gezondheid en fitness

Overgewicht, van een beetje tot veel te veel, is een groeiend probleem in vooral de westerse wereld. Jaar na jaar worden mensen zwaarder en zwaarder. Alle goede voornemens ten spijt lukt het de meeste mensen niet meer om die gewichtstoename er af te krijgen. Hoewel er talloze diëten bestaan, in alle soorten en maten, is het erg moeilijk juist dat dieet te vinden, dat je in de eerste plaats kunt volhouden en dat in de tweede plaats werkt en zorgt voor – het liefst blijvend – gewichtsverlies.

Brits onderzoek naar overgewicht en diëten

Eind 2014 vond in Groot-Brittannië een omvangrijk onderzoek plaats naar welk dieet nu het beste voor iemand zou kunnen zijn. Een team van artsen, psychologen, specialisten en voedingsdeskundigen van onder meer de universiteiten van Oxford en Cambridge werkten daarvoor nauw met elkaar samen.*

c4165f1526bf7535808f304bf51f9050_medium.

Via de BBC meldden vele vrijwilligers uit het hele land zich aan voor deelname aan de drie maanden durende studie. Al die vrijwilligers werden getest op hun lichamelijke en hun psychologische profiel aan de hand van onderzoeken (gewicht, algemene gezondheid, bloedsamenstelling, DNA), gesprekken en diverse testen. Van de grote groep vrijwilligers werden uiteindelijk 75 mensen uitgekozen, die het traject van de studie zouden doorlopen en deel zouden nemen aan diverse proeven en onderzoeken. De BBC maakte er een bijzonder interessante driedelige Horizon documentaire van, die inmiddels op de Britse tv is uitgezonden.

Verschillende oorzaken van overgewicht

De deelnemers waren niet zomaar geselecteerd. Bij de testresultaten van alle deelnemers bleek iedereen grofweg tot één van drie groepen te behoren, die elk gekenmerkt worden door een zelfde manier van overeten c.q. overgewicht verkrijgen. De 75 uitverkorenen waren dan ook representatief voor deze drie groepen, die door het team van experts als volgt werden onderscheiden.

I           Feasters (Feestvierders)

II         Emotional eaters (Emotie-eters)

III        Constant cravers (Voortdurende eters)

De oorzaken van het overeten en het specifieke eetgedrag blijken bij deze groepen onderling heel verschillend te zijn. Twee van de groepen overeet namelijk vanuit een lichamelijke oorzaak en slechts één vanuit een psychologische.

I          Feasters (Feestvierders)

Deze groep kreeg de naam van Feestvierders toebedeeld, niet omdat het zulke partybeesten zijn, maar omdat zij, eenmaal aan het eten, niet snel meer kunnen stoppen. In plaats van genoeg te hebben aan een normale portie, eten Feestvierders vaak dubbele of zelfs driedubbele porties, voordat zij zich voldaan voelen. Gebleken is echter, dat hier een biologische/lichamelijke reden aan ten grondslag ligt.

89f3742b02aedacbbb2968c42d7dd28b_medium.Als wij trek krijgen, is dat meestal een teken dat de maag leeg is. De maag geeft dan het hongerhormoon ghreline af en we beginnen aan onze maaltijd. Tijdens het eten, geven de darmen na enige tijd een signaal af aan onze hersenen, dat we voldaan zijn en kunnen stoppen met eten. Dit signaal wordt gegeven door hormonen (boodschapperstoffen). Twee van deze belangrijke, de eetlust afremmende of onderdrukkende hormonen zijn: peptide tyrosine tyrosine (PYY) en peptide 1 (GLP-1), die beide in de dunne darm worden aangemaakt en in het Engels ook wel de gut hormones worden genoemd. Uit bloedonderzoek voor en na de maaltijden bleek, dat de groep Feestvierders over te weinig van deze gut hormones beschikt. Het signaal 'voldoende' komt dan niet of pas veel later in de hersenen aan. Men blijft te lang en te veel dooreten met soms fors overgewicht tot gevolg. Waarom sommige mensen een te lage aanmaak van deze hormonen hebben, is nog niet geheel duidelijk. Het zou een erfelijke kwestie kunnen zijn, maar het zou eveneens veroorzaakt kunnen worden door bepaalde combinaties van toegevoegde kunstmatige voedingsstoffen in onze levensmiddelen. Het fijne weet men hier dus nog niet van.

II         Emotional eaters (Emotie-eters)

c69ea8f90c180dbf3437348cfa20ed91_medium.De Emotie-eters zijn wellicht als groep het bekendst. Deze groep heeft namelijk de neiging negatieve gevoelens, zoals bijvoorbeeld eenzaamheid, onzekerheid, stress of gevoelens van minderwaardigheid, 'weg te eten', wat kan ontaarden in ware vreetbuien en eetstoornissen. Emotie-eters kunnen een tijd lang een dieet volgen en zich er keurig aan houden, maar na een onaangenaam voorval, een ruzie of iets anders wat als stressvol werd ervaren, kunnen zij zich ineens te buiten gaan aan snoep en snacks om de leegte, die zij in zichzelf of in hun leven voelen, te proberen op te vullen. De oorzaak van het overeten ligt bij deze groep vooral op het psychologische vlak.

III       Constant cravers (Voortdurende eters)

De groep van de Voortdurende eters eet meestal geen grote porties tijdens de maaltijd, maar eerder een kleine. Zij kunnen echter korte tijd na de maaltijd alweer eten; in plaats  van drie normale maaltijden per dag heeft de Voortdurende eter de neiging om de hele dag door iets te eten, van een boterham tot een kroket, een stuk worst of kaas enz. met de voorkeur voor vooral vette voedingsmiddelen. In feite is de Voortdurende eter de hele dag door aan het 'grazen' of 'snacken', op zoek naar een snelle hap.

66157794703490eb8c5138073fae48f2_medium.De reden hiervoor – zo is uit onderzoek gebleken -  is een biologische/lichamelijke. De mensen uit deze groep bleken namelijk over extra genen in hun DNA te beschikken, die aansporen/leiden tot overgewicht en obesitas.

Er zijn inmiddels maar liefst 75 verschillende genen geïdentificeerd als zogenaamde 'obesitas'-genen, die je in de opmaak van je lichaam kunt hebben.

Vanuit de oertijd was dit handig: met deze genen aten de mensen meer en werden dikker in tijden van overvloed, waardoor ze tijden van voedselschaarste en hongersnood beter konden doorstaan en overleven. Daar er in onze streken gelukkig weinig kans is op voedselschaarste of hongersnood, is het hebben van deze extra 'obesitas'-genen dan ook allesbehalve nodig. Echter, als ze eenmaal deel uitmaken van je DNA, dan zullen ze je je leven lang blijven aanzetten tot extra eten. Voor deze groep is het dan ook misschien wel het allerlastigst om een dieet te volgen c.q. gewicht te verliezen.

Tot slot

1275f4baeb35e7e300a5c9297a794461_medium.Tot nu toe zijn vrijwel alle diëten, eet- en leefstijladviezen vooral afgestemd geweest op de groep Emotie-eters en – in mindere mate – op de groep Feestvierders, die al dan niet onbewust maar grotere en grotere porties tot zich ging nemen.

Nu vooral uit de uitgebreide lichamelijke onderzoeken is gebleken, dat teveel eten niet altijd louter een leefstijlkeuze is of 'tussen de oren zit', maar een aanwijsbare lichamelijke oorzaak kan hebben, is tegelijkertijd duidelijk dat niet iedereen gebaat is bij eenzelfde dieet, eetpatroon of leefstijladvies. Het is duidelijk dat iedere groep alleen gebaat kan zijn bij een dieet, dat hun specifieke probleem kan aanpakken,  dat hen dus 'op het lijf geschreven' is.

In deel 2 (zie link hieronder) volgen de verschillende voor de drie groepen opgestelde diëten en hun werkzaamheid.

 

ASMAY.

© 2015 Foto's: BBC.co.uk, Office.microsoft.com, Wikimedia Commons.

 

a2c990da0ed4871a31d551f5214ab6de_medium.Zie ook:

Gewichtsbeheersing-(2)-welk-dieet-past-bij-welk-gestel?

De-obesitas-paradox-te-zwaar-maar-gezonder-dan-verwacht

Over-gewicht-meten-is-weten

Over-gewicht-super-diëten-en-het-jojo-effect

Over-gewicht-vederlicht-of-zwaargewicht?

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

 

Het onderzoeksteam bestond uit onder andere:

Dr Chris van Tulleken, arts (onder meer met zijn tweelingbroer Xand van Tulleken bekend uit de BBB Horizon documentaire Suiker versus Vet)

Prof. Tanya Byron, klinisch psychologe

Prof Susan Jebb (Universiteit van Oxford), wetenschappelijk voedingsdeskundige

Dr Giles Yeo (Universiteit van Cambridge), neuroloog

Prof. Paul Aveyard (Universiteit van Oxford), arts en gedragsspecialist

Prof. Fiona Gribble (Universiteit van Cambridge), endocrinologe

Dr Jason Gill (Universiteit van Glasgow), bewegingsdeskundige

Dr Hisham Ziauddeen (Universiteit van Cambridge), psychiater.

18/11/2016 07:32

Reacties (3) 

1
18/11/2016 08:42
Er zit dus meer achter dan alleen maar te veel eten.
1
18/11/2016 08:39
Interessant gegeven om eerst uit te zoeken waaròm iemand teveel eet.
1
18/11/2016 08:34
Goed idee, dat onderzoek!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert