De Politiek Draait Door.

Door Eddie van Groningen gepubliceerd in Nieuws en politiek

De Politiek Draait door. 

Woensdagavond 9 september 2016: De Wereld Draait Door. Een dag na de overwinning van Trump schaart zich rond de tafel van Matthijs van Nieuwkerk een gezelschap (noem het) weldenkende Nederlanders. Bas Heijne (columnist NRC), Adriaan van Dis (auteur), Lodewijk Asscher (vice-premier), Eelco Bosch van Rosenthal (oud-correspondent Amerika), Barbara Baarsma (professor marktwerking UvA) en Mathijs Bouman (econoom). Ze hebben het over de onverwachte winst van Trump, de opkomst van het populisme in de politiek, de redenen van deze overwinning en wat dit voor Nederland betekent met het oog op de verkiezingen in maart 2017.

Allereerst valt op dat iedereen rond de tafel er zondermeer vanuit gaat dat de mensen die op Trump gestemd hebben, straks slechter af zijn. Hun stem zal niet opleveren wat ze er van verwachten, is de algemene opinie. Beetje neerbuigend gedacht: het kiezersvolk weet zelf niet wat goed voor ze is. Ook zijn de mensen rond de tafel er stellig van overtuigd dat Trump de plannen die hij de afgelopen maanden ontvouwde (een muur, belastingverlagingen, een streep door Obamacare, belastingen op import etc.), nooit allemaal kan waarmaken. Het blijft bij plannen, daar is men heilig van overtuigd. Misschien wordt het uitgesproken als een mantra voor de komende verkiezingen. In de trant van: beste mensen, die Wilders heeft wel plannen, maar uitvoeren kan hij ze echt nooit! Maar waarom zou Trump een groot deel van zijn plannen niet uitvoeren de komende 4 jaar? Hij heeft de Senaat in ieder geval al mee. Niemand rond de tafel houdt er rekening mee; eigenlijk net zoals ze er geen rekening mee hielden dat Trump wel eens kon winnen.

Het tweede wat me opviel: de rol van Lodewijk Asscher. In het begin debateert hij nog in algemene termen mee met de anderen over achtergronden, oorzaken, gevolgen en mogelijke scenario’s. Voor zowel Amerika als Nederland. Maar als Matthijs hem halverwege de discussie behoorlijk hard aanpakt (prima Matthijs!) dan verandert zijn toon. Matthijs heeft het over de elitaire, morele superioriteit van vooral linkse politici, die denken te weten wat goed voor het volk is, maar niet echt luisteren naar dat volk. Als voorbeeld haalt Matthijs de Zwarte Pieten discussie aan. Volgens De Telegraaf zou driekwart van het volk voor een ouderwetse Zwarte Piet zijn en tegen de schoorsteen Zwarte Piet. Toch wil Lodewijk daar geen gehoor aan geven. Hij komt op voor een minderheid (die tegen het rascistische aspect van de traditionele Zwarte Piet is) en wil daarom niet luisteren naar driekwart van de Nederlanders. Luisteren naar het volk en daar je verkiezingsprogramma op afstemmen, schaart Lodewijk onder politiek populisme. Daartegenover stelt Matthijs morele superioriteit. Weten wat moreel rechtvaardig is, wat goed is voor het volk, terwijl het volk er duidelijk anders over denkt. Een beetje zoals de Vara in het verleden de uitzendingen rond 24.00 uur stopte, want de arbeider moest ‘s ochtends om 7.00 uur weer fris voor de fabriekspoort staan. Dat type ouderwets paternalisme kenmerkt ook Lodewijk Asscher.

Na de eerte aanval van Matthijs, verandert Lodewijk opeens van toon. Hij schrikt, had waarschijnlijk ook niet verwacht dat hij door de Vara zo hard zou worden aangepakt. Daarna draagt hij nauwelijks meer bij aan het gesprek rond de tafel, maar gaat in de verdediging en tracht vooral zijn politieke standpunten te ontvouwen. Zo haalt hij verscheidene keren uit naar Wilders door te stellen dat we geen maatschappij willen die andere groepen in de samenleving terzijde schuift (zijn woorden). Verder begint hij op te sommen hoe hij zelf de afgelopen jaren in de weer is geweest voor de vrachtwagenchauffeur, de schilder, de bakker, de bouwvakker. Matthijs wil dieper gaan en onderbreekt hem: dit is je bekende repertoire. Maar Lodewijk is niet meer te stoppen en probeert er een partijpleidooi of beter gezegd partijleider-pleidooi van te maken.

Ik zal niet verder ingaan op wat Lodewijk verder allemaal zei. Wel viel op dat hij vervolgens zeker 25 keer ‘ik’ in de mond nam. Ik weet wat goed is, ik heb al zoveel gedaan, ik weet de oplossingen, ik help de vrachtwagenchauffeur, de schilder, de bakker, de bouwvakker, daarom wil ik partijleider zijn. Ik, ik, ik. Er werd geen zetel mee gewonnen, zeker niet bij driekwart van de Nederlanders.

11/11/2016 08:19

Reacties (1) 

11/11/2016 10:55
Ha Eddie, ik heb die uitzending toevallig ook gezien, het onvermogen tot begrip voor de maatschappelijke verhoudingen droop er bij Asscher vanaf. Hij doet Wilders daar een groot plezier mee....
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert