Commissie, klantenbinding of fraude?

Door Eddie van Groningen gepubliceerd in Geldzaken

Commissie, klantenbinding of fraude?

Stel, je bent directeur van een verzorgingstehuis. Het jaarlijkse budget voor het onderhouden van de tuinen rond het tehuis bedraagt zo’n 5.000 euro. Elk jaar is er een moment dat je kunt beslissen of je met de huidige hovenier óf met een ander in zee gaat. Maar waarom veranderen? De hovenier levert goed werk tegen een schappelijke prijs. Nu komt de hovenier met een idee: het is crisis en ik heb 5 mensen in dienst en dat wil ik graag zo houden, ze werken al jarenlang bij mij, vandaar. Nu heb ik een voorstel: de komende 5 jaar doe ik al het werk voor hetzelfde bedrag, jaarlijks alleen verhoogd met het inflatiepercentage. Zo weet het tehuis waar het financieel aan toe is de komende tijd en mijn hoveniersbedrijf krijgt continuïteit. Als bonus maken we elk jaar de tuin bij jouw villa winterklaar, gratis en voor niks. Als directeur van het tehuis denk je even na. Je kunt ook nog zeggen: nee, laat het winterklaar maar zitten, doe maar een dinertje of laat me een week in het zomerhuis zitten waar je het wel eens over hebt.

Is dit nu omkoping, fraude? Je zou zeggen van wel, er is sprake van persoonlijk gewin (winterklaar maken privé-tuin, dinertje, weekje zomerhuis) via gemeenschapsgeld. Aan de andere kant, het tehuis krijgt onkostenzekerheid voor de komende jaren en er wordt geen extra geld uit de gemeenschapspot onttrokken. Toch zit er een zweem van zwendel aan vast. De directeur kan ook zeggen: laat het winterklaar maken maar schieten en geef het tehuis korting. Zo is er geen enkel persoonlijk gewin.

Een ander voorbeeld. Een zzp-er in de communicatiebranche krijgt een geweldige opdracht die hij niet alleen aan kan. Hij schakelt 4 andere zzp-ers in die voor het gemak rechtstreeks aan de opdrachtgever hun uren factureren. Wel spreekt hij met de 4 zzp-ers af dat ze hem een commissie verlenen voor de opdrachten, 25 % van de uiteindelijk te factureren bedragen. Een zogeheten kickback. Is dat nu fraude of de normaalste zaak van de zakenwereld?

Volgens Buck Groenhof die indertijd via adviesbureau Boer & Croon door de SNS bank werd ingeschakeld om de vastgoedportefeuille van SNS Propertize te saneren, is dit laatste ‘common practice’. Buck schakelde uit zijn eigen netwerk tientallen interim-adviseurs en bureautjes in om de klus te klaren. Deze inhuurlingen betaalden vervolgens een bedrag tussen de 10 en 40% van hun gefactureerde bedragen aan Buck terug. Later kwam dit via een klokkenluider aan het licht en nu is Buck verwikkeld in verschillende rechtszaken. Het laatste woord is daar nog niet over gezegd. Wel stelt Buck dat er slechts sprake is van commissiebetalingen. Bemiddelingsfees zouden bij de normale gang van zaken horen in de markt van interimmers, zzp'ers en freelancers. Ook noemt hij het 'heel normaal' om als saneerder bij SNS terug te vallen op vrienden. ‘In de loopgraven moet je razendsnel de mensen vinden op wie je kan vertrouwen. Dus ja, van de honderd mensen die ik bij SNS heb aangenomen, komen er een stuk of tien uit mijn netwerk, voor functies aan de top van de piramide. Zij hebben de mensen daaronder aangenomen….hooguit hebben die wat rommelig gedeclareerd’.

Wat fraude is en wat niet wordt in bovenstaand geval binnenkort door de rechter bepaald. Merkwaardig is het wel dat het gaat om de vastgoedportefeuille die ooit toebehoorde aan het Bouwfonds Nederlandse Gemeenten en via de Rabobank bij de SNS-bank terecht kwam. Met deze portefeuille werd in het verleden al flink gerommeld. Al even opvallend aan dit businessmodel, zoals Buck het zelf noemt: de constructie vond plaats ná het begin van de financiële crisis van 2008. Van 2009 tot 2013 was Buck werkzaam voor SNS Propertize, precies in de periode dat de regels binnen de financiële sector behoorlijk werden aangescherpt. Als er al sprake is van fraude waar waren dan het AFM, het ministerie van financiën, de compliance afdeling van SNS al die jaren?

Volgens mij is er echt sprake van fraude als dit businessmodel financiële schade heeft opgeleverd voor opdrachtgever SNS bank. En dat lijkt het geval, gezien de beslaglegging van rond de 10 miljoen euro die SNS bank op de bankrekeningen en bezittingen van Buck heeft gelegd.

Komt nog iets anders bij. De hoogte van de bedragen. Naar verluidt werkte Buck voor 325 euro per uur. Zijn secretaresse ontving in haar management b.v. op een gegeven moment 200 euro per uur, waarvan ze 50 euro aan Buck moest terugstorten. Dat lijken ongekend hoge bedragen (vooral voor de secretaresse) waardoor de schijn van fraude nog eens wordt versterkt. Maar daar moet de rechter maar over oordelen, in het vastgoed zijn zulke bedragen nou eenmaal ‘common practice’. Ook bij adviesbureau Boer & Croon waar vele ex-politici, ex-burgemeesters en ex-topambtenaren al adviserend hun boterhammen beleggen, zijn zulke uurtarieven heel gewoon.

Soms is het heel moeilijk te oordelen of iets fraude is. De hovenier uit het voorbeeld hierboven is zeker niet frauduleus bezig. Die doet er alles aan om zijn bedrijfje in stand te houden. Een dinertje, een weekje zomerhuis, het winterklaar maken van iemands tuin zijn de business-tools die hij heeft én inzet. Bij de directeur van het tehuis ligt het al iets anders, alhoewel er van zakkenvullen of verduistering geen sprake is. In het geval van de communicatie zzp-er is er ook weinig oneerbaars aan de hand. Hooguit is de kickback van 25% wat aan de hoge kant. En bij Buck? Hij hanteert in grote lijnen hetzelfde ‘voor wat, hoort wat’ principe als de hovenier en de communicatie-specialist. Maar toch. 

10/11/2016 08:06

Reacties (1) 

07/01/2017 17:02
Zware kost, maar interessant.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert