Troef of Trump

Door Rudi_L gepubliceerd in Nieuws en politiek

                             988ee18e2b6f45d578887997a6013e43_medium.

Ik heb net zoals iedereen deze morgen met de boterhammetjes met choco de nachtmerrie met de krant binnengekregen. De kranten hadden het niet voorspeld, de media was er bijna zeker van dat die man met het strogele haar de plaat zou moeten poetsen.

Allesbehalve waar, bleek het deze morgen. Gisteren zag ik nog op TV een interview van Amerikanen door een Belgische reporter die voordeed alsof Clint Eastwood de verkiezingen had gewonnen. Hoeveel er, noch voor de werkelijke stemronde begon, er zeker van waren dat ouwe Clint een prima president zou worden, ze hadden zelf zijn rede gevolgd en gezien dat hij heel emotioneel was!

Je stelt je vragen bij zoveel onwetendheid. Het zou hetzelfde zijn alsof iemand in Nederland zou zeggen dat Frans Bauer de Minister-President is geworden en dat iedere Nederlander direct aan de polonaise zou beginnen. Of dat onze Belgische Vera Lynn het toch potverdorie goed had gezegd als eerste vrouwelijke Belgische Eerste Minister.

Goedgelovigheid en toch hebben de Amerikanen niet in hun kaart laten kijken, besef ik plots. Hoe kan het dat Pol van de Polls het zo mis had kunnen hebben. Met een dipje in het slipje van zuster hilariteit omtrent duizenden mails was de Clinton-zon weer aan het stijgen de laatste dagen. 

Het heeft niet mogen wezen, maar ik vraag me af wat dit betekent voor ons mensen in Europa. Gaat mijnheer Troefkaart straks als hij de Grote Muur van Amerika heeft gebouwd die binnen 1000 jaar een cultuurmonument zal worden, beginnen aan een muur rond Europa. Gaat hij de invoerrechten voor onze producten torenhoog laten knallen, dat wij hier terug zelf onze producten gaan moeten opvreten?

Gaan we straks weer een Rus zijn schoenen zien uitdoen en er mee op de tafel zien kloppen terwijl de raketsilo's hun deuren openen of gaat het deze keer Amerikaanse stinkvoeten zijn die we gaan ruiken? 

Misschien loopt het allemaal wel niet zo'n vaart, misschien zullen we binnen vier jaar zeggen: geef die man nog maar eens vier jaar, hij is zo slecht nog niet. Misschien is het morgen toch heel wat beter dan we hadden gedacht. Maar wie dit gelooft mag straks ook zijn schoentje zetten aan de schoorsteen.

 

Troef of Trump

 

 

Ik heb mij het mooie hoofd gebroken
Of ik mijn stoute mond zou opentrekken
En mijn gekwetste pen zou laten bloeden,
Toen ik met morgenoogjes, half geloken,
Zag wie straks het witte huis zal betrekken,
Is hij de duivel die hij ons laat vermoeden,
Of de redder, de vernieuwer die ze bewieroken?

 

De pols van over zee zijn in de mist gegaan,
De bil mocht van het volk niet meer verblijven
Waar hij zijn likstok en hulp aan anderen bood,
Uiterlijk waar ze op zeden en vrijheid staan,
Zijn ze binnen aan het spelen met blote lijven,
De grootste vleesindustrie, de machine van de dood
Draait nooit als voorheen van over de grote oceaan.

 

Vrouwen houd jullie rokken lang en dik geweven,
De kaarten gedeeld en troef is als winnaar uitgespeeld,
De hilariteit in stilte verdwenen naar de achtersteven,
Zet de bullebak op en kus wie je wilt, het is je vergeven,
Leg je hand op haar bil, en vergeet het schrikbeeld,
om morgen op een roomwitte paddenstoel te beven,
leef of het je laatste dag is, wie zal dit debacle overleven?

 

© Rudi J.P. Lejaeghere

09/11/2016 15:14

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert