Gemeente Amsterdam bouwt aan woningnood.

Door Eddie van Groningen gepubliceerd in Huis en tuin

Gemeente Amsterdam bouwt aan woningnood.

Tegenwoordig heel erg in bij overheidsfunctionarissen. Stevige taal hanteren met vaak een afsluitende term als ‚Äėdoorpakken‚Äô om aan te geven dat het niet bij woorden alleen blijft. Zo doet het college van Amsterdam en de betrokken wethouder dit ook als het gaat om de woningbouw. ¬†

‚Äė‚ĶOm iedereen welkom te laten zijn moet de stad groeien. Groeien op een manier waarop er plek komt voor de tienduizend Amsterdammers die er jaarlijks bij komen maar ook op een wijze waarbij de kwaliteit van wonen van de circa 800.000 huidige Amsterdammers niet wordt aangetast. Dat is de balans waarbij een gezonde stad kan blijven bestaan. Dat vergt grote investeringen in de kwaliteit en indeling van de bestaande woningen maar vooral ook van een grote aanwas van nieuwe woningen. Daarom heeft dit college als √©√©n van de belangrijkste doelstellingen meer woningen te bouwen. Tijdens deze collegeperiode (2014-2018) willen we meer dan 17.000 nieuwe woningen bouwen en vanaf 2018 jaarlijks meer dan 5.000 nieuwe woningen. We bouwen jaarlijks minimaal 500 sociale huurwoningen en zorgen voor een harde ondergrens van 187.000 sociale huurwoningen. Door volop te gaan bouwen verlagen we de druk die leidt tot langere wachtlijsten en nog forsere prijsstijgingen‚Ķ‚Äô

Het werd natuurlijk tijd, want aan de cijfers zie je duidelijk dat toen de financi√ęle crisis in 2008 toesloeg, de woningbouw in Amsterdam opeens fors afremde. Terwijl iedereen kon voorzien dat de wens om in de stad te wonen, binnen de stad te verhuizen √≥f om van de wachtlijst voor een sociale huurwoning te geraken, onverminderd groot bleef. Ja zeker, de koopmarkt zakte toen in. Maar dat kwam vooral doordat banken nauwelijks hypotheken verstrekten en de angst voor ontslag de wens om een nieuwe of hogere hypotheek behoorlijk in de weg zat. De woonwens echter was onverminderd. Duidelijk zichtbaar is dat aan de gemiddelde wachttijd voor een sociale huurwoning. Die is toegenomen van 6 jaar in 2006 tot 8,3 jaar in 2012. In Amsterdam Centrum is de wachttijd inmiddels opgelopen tot 17 jaar. In Zuid, West en Noord tussen de 14 en 16 jaar. Aldus berichten in Het Parool en via RTL Nieuws. De vraag is nu hoe lang zijn die lijsten eigenlijk? Hoeveel mensen, gezinnen staan er op?

Opgeleverde nieuwbouwwoningen in Amsterdam:

2007 - 7.951; 2011 - 3.252; 2012 - 4.216; 2014 - 3.606

Je hoeft geen econoom of trendwatcher te zijn om te voorspellen dat de druk op de woningmarkt weer toe zou nemen zodra er weer economische licht aan het eind van de tunnel zichtbaar werd. Maar wat deed de gemeente intussen. Niks. Met als gevolg dat toen de economisce trend in 2014 keerde er een hausse naar koopwoningen kwam. Met ongekend stijgende verkoopprijzen als gevolg. Inmiddels staan er steeds minder woningen te koop. Er is sprake van oververhitting. De bovenstaande cijfers zijn waarschijnlijk niet helemaal correct. Zo is bekend dat er verschillen waren tussen het tellen van het Ontwikkelingsbedrijf van de stad en de Dienst Onderzoek & Statistiek. En er zijn natuurlijk instanties die liever met slechte dan met mooie cijfers naar buiten komen. En andersom. Hoe het ook zij, wél komt er heel duidelijk een trend naar voren. In 2014 werden er de helft minder woningen opgeleverd dan in 2007. 

Goed, hoe zit dat nu met de ambitie van de gemeente Amsterdam om tussen 2014 en 2018 17.000 nieuwe woningen te realiseren? Per jaar komt dat neer op 4.250 woningen. Met 3.606 in 2014 is dat streefgetal dus al niet gehaald. Na 2018 moeten het 5.000 woningen per jaar worden. Volgens de gemeente ambitieus genoeg om de huidige en komende problematiek het hoofd te bieden. Ze zijn er trots op. Nu alleen nog even doorpakken.

Naar mijn idee zijn de genoemde aantallen volstrekt onvoldoende met het oog op de te verwachtte 10.000 nieuwe Amsterdammers per jaar. Want er is natuurlijk meer aan de hand. Denk alleen maar aan de snel groeiende wachtlijst voor een sociale huurwoning óf de mensen die ondertussen buiten Amsterdam zijn gaan wonen maar het liefst naar de stad terugkeren. Gewoon omdat ze er hun werk hebben en niet twee keer per dag in de file willen staan.

De gemeente zit dubbel fout. Tijdens de crisis werden er onvoldoende nieuwe woningen gerealiseerd (een gebrek aan anti-cyclisch denken) en nu de crisis voorbij is wordt er nog altijd niet op de toekomst geanticipeerd. Amsterdam bouwt verder aan de woningnood.

Tot slot een opvallend voorbeeld uit eigen buurt, Amsterdam Oost. Op 1 september 2016 vertrok iemand bij mij uit de straat naar een verpleeghuis. Hij liet een flat van zo’n 60 m2 achter, een sociale huurwoning, onderdeel van een complex van zo’n 80 flats. De helft sociale huurwoningen, de andere helft koopwoningen (inmiddels te koop voor een bedrag tussen de 230.000 en 245.000 euro!). Op 1 september werd de ietwat vervuilde flat leeg opgeleverd. Begin september kwamen er werklui die de flat een lik verf gaven, de keuken er uitsloopten, de badkamer opkalefaterden en nog wat reparaties deden. Nu lijkt het erop dat de flat te koop wordt aangeboden. Indien de flat weer de sociale huur ingaat, zou je verwachten dat er een nieuwe keuken in geplaatst wordt. Dat is niet het geval. Nog altijd (begin november) staat de flat leeg en niet in de verkoop. Als de woningcorporatie de zaken wat sneller zou aanpakken (doorpakken, jongens en meisjes!), dan had de lege woning al per 1 oktober bewoond kunnen worden. Nu staat de woning maanden leeg. Tja, hoeveel van deze voorbeelden zijn er eigenlijk in de stad?  

07/11/2016 08:56

Reacties (1) 

07/11/2016 13:03
Wat ik nu niet snap: waarom moet Amsterdam blijven groeien?? Is de stad nog niet vol genoeg?
Of is het omdat de wethouders dan meer verdienen soms?
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert