De lange weg:

Door Candice gepubliceerd in Levensverhalen

De lange weg:

d523851fb8f09f3b58727bc23bf25577_medium.

That'll be the day - Buddy Holly 

Herinner het me nog als de dag van gisteren. Het was 25 december 1959 en ik zat heerlijk rustig aan een wijntje en met een mokkagebakje te luisteren naar Buddy Holly toen ineens zonder seintje vooraf mijn kamer begon te bewegen alsof het niks was. En bij elke schok, want dat waren het dus, hupte ik meer en meer naar een nooit eerder geziene opening toe en daar hoorde ik me toch een kabaal en ik werd er best bang van. Ik probeerde wanhopig kleding te pakken, want ik was naakt en dat kwam doordat ik net een douche genomen had, maar ik kon niet eens meer een panty grijpen. Steeds harder en sneller volgden de schokken elkaar op en hupte ik kansloos naar die enge uitgang toe en ineens gebeurde het . Ik floepte er uit en werd door enge grote handen gegrepen en ze gaven mij, wat wel leuk was maar wel veel te kort, spanking en om ze te plezieren deed ik wat ik dan altijd doe. Janken.

1e112186ef4a4372236aecdd24c50bee_medium.

Crying - Roy Orbison

Nou goed ik was eruit. Was gewoon ontvoerd uit mijn veilige kamer en ik zag enge grote mensen en die begonnen mij aan te raken en voor ik het wist kreeg ik kleren aan die ik niet aan wilde hebben, want ze waren helemaal niet sexy. Ook merkte ik dat ik tandeloos was … maar dat niemand mij om dat uit begon te lachen. En destijds kwam al de eerste wijze levensvraag in mij op:

'Waarom krijgt een mens tanden en kiezen als ze er toch uitgeslagen worden en je net zo goed direct met een kunstgebit zou kunnen beginnen. Dat zou heel veel latere ellende en pijn voorkomen.'

Enniewej, ik begon te begrijpen dat dat wat ik dagelijks zag voortaan de titel 'Mijn Familie' mocht gaan voeren, terwijl ik daar helemaal niet blij mee was. Nog geen twee dagen eerder toen ik nog in alle rust genoot op mijn kamer had ik bij een online shop ouders en dergelijke gezien die best wel te betalen waren voor mij en die ik ook zou hebben besteld als ze me dus niet onvrijwillig eruit hadden gesleurd. Maar ja, ik merkte al snel dat ik niks te zeggen had maar ook niks in de melk te brokkelen had. Ik vroeg me af waarom ik überhaupt in melk zou willen gaan brokkelen en wat brokkelen dan wel niet was, maar ik liet het voor wat het was en besloot om dan maar te doen wat ze vast niet leuk zouden vinden. En ik ontpopte me tot een geweldige poep en plasdoos die doorlopend zorgde voor volle luiers en … bijbehorende stank. En dat deed ik altijd terwijl ik een vrolijk liedje zong.

3babd0fdc55bbf12895bf43e5a2670ea_medium.

Let's twist again - Chubby Checker

En zo jankte, poepte, plaste en irriteerde ik door en door en merkte dat ik steeds ouder werd en op dat moment kwam mijn volgende wijze levensvraag:

'Wat is het nut van leven als je uiteindelijk toch dood gaat? Dan kun je net zo makkelijk voor jezelf een datum prikken waarop je gaat en dan kun je daar naar uit gaan kijken.'

And so i did. Ik besloot om zestig aan te houden, want ik had op dat moment al mensen gezien van die leeftijd en ouder en dat vond ik maar niks. Wat een stelletje oude zeikerds waren dat. Nee, dat nooit voor mij. Dus zette ik de datum vast en ik heb daar toen over lopen denken en meer en meer wist ik dat ik daar goed aan gedaan had. Mijn leven werd voor mijn gevoel op dat gebied daarna een stuk leuker, want het maakte niks meer uit wat ze met mij deden en/of wat ik deed want ik had een datum bepaald. En dat gaf mij de motivatie om te zorgen dat ik voor die tijd rijk, vrij en vooral mezelf zou zijn.

956c681260960dcdf67d665479fa57f6_medium.

Money - Pink Floyd 

And so i did.

Met heel veel ellende en met nog veel meer klappen en trappen en van mijn kant vooral geen moer aan trekken van regels, normen en waarden slaagde ik er in om alles te realiseren wat ik ook wilde realiseren en dat het mij enorm veel sociale real life contacten heeft gekost dat kon mij niet boeien. Mijn doel bereikte ik en kan dan ook met een tevreden blik terugkijken en iedereen die mij kwetste en vernederde met een minachtende blik aankijken. Ze haalden bij lange na niet waar ik wel in ben geslaagd.

Maar toch ben en blijf ik tot mijn laatste dag kwaad op dat wat mij op 25 december 1959 uit mijn zo veilige verblijf scheurde.

e28110d3a70cecea1b6e702737adb7d5_medium.

Take it as it comes - The Doors 

Note: Foto 1,2 en 3 komen van vriendje Google, 4 en 5 zijn eigen laptopfoto's.

*Candice*

06/11/2016 22:04

Reacties (9) 

1
07/11/2016 17:33
En als je er niet uit gekropen was, dan had ik jou nooit gekend!!! Dus, ik ben wel blij

Maaaar, zeg niet meer dat 60-plussers oude zeikerds zijn hoor!!!
I'am 67!!
1
07/11/2016 17:50
Oh ja zie het staan ... ja maar dat gaat niet voor iedere oudere op.
Alleen voor diegenen die ik ontmoet heb. En zelfs die niet allemaal. -))
1
07/11/2016 18:22
1
07/11/2016 09:26
Toch wel blij met jou, hoor.
1
07/11/2016 09:26
Je hoort tot een dalende minderheid. -))
1
tegen Candice
07/11/2016 10:12
sinds een tijdje weer wat gestegen die minderheid. :)
1
07/11/2016 10:17
Dat wel maar er is in Doorn weer iemand bijgekomen die mij niet meer lief vind. Ik was aan het joggen en keek weer eens niet uit en een jongen met kranten ... in de volksmond Krantenjongen genoemd ... komt een bocht om terwijl ik net overstak en hij schrok meer van mij dan andersom en ik zag hem onderuit gaan. Zei netjes ... "Dan moet je maar uitkijken" en dan ben ik ineens een stom ka uu te wijf. -))
1
tegen Candice
07/11/2016 10:23
Ah, als ex-krantenmeisje voel ik toch mee met de krantenjongen, Als vrouw toch meer met jou. Dilemma - dilemma...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert