Herinneringen aan verdwenen tranen:

Door Candice gepubliceerd in Emotioneel

Herinneringen aan verdwenen tranen:

Elsa was een vrouw die ik kende tussen 2001 en 2007. Ik leerde haar kennen op een chatsite en we zaten daar samen best vaak pb van alles te bedenken waarmee we dan de chat konden ontregelen. Soms deden we op de chat net of we een laaiende ruzie hadden en een andere keer deden we wel zo slijmerig lief tegen elkaar dat het om te kotsen was. En dat bespraken we dan ook bijna altijd pb, al voelden we elkaar ook gewoon uitstekend aan en was één woordje van de ene genoeg voor de ander om los te gaan.

Elsa heb ik een aantal keren echt ontmoet en in het echt was ze .... heel ingetogen en nadenkend van aard. Niet de flapuit die ik kende van de chat, maar ze was wel gewoon een enorm lieve vrouw waar je heel goed mee kon praten en die aanvoelde als er wat was gebeurd. Maar het meeste waar ik aan denk als ik aan Elsa denk zijn haar tranen die samen met haar verdwenen op 24 November 2007. Elsa was paranoïde. Het had iets te maken met haar ex man en met haar zoon en met nog veel meer en ze was ook echt bang voor haar ex en haar zoon. Heb ze beide een keer gezien en ze kwamen op mij over als gewone mannen. Haar ex was 46 en haar zoon was 20 in 2007. Elsa was toen 42. Maar ja. iemand kan heel gewoon overkomen en toch een monster zijn, maar hij was hertrouwd en liet Elsa met rust en haar zoon die woonde bij zijn vader en zijn nieuwe vrouw. Ze heeft nooit willen zeggen wat er nou precies was, maar ze was als het ware overal bang voor. Was ooit een keer bij haar thuis in Breukelen en ze was in de keuken en ik liet per ongeluk een glas vallen en het leek wel alsof ze geraakt werd door een kogel van een scherpschutter. Dat glas deed haar niks, maar het geluid daar schrok ze dan intens van. We zaten een keer in een kroeg en ik kreeg sjans en we zouden weggaan, ik met die man en zij met haar auto ... dat deden we vaker, maar ik mocht niet gaan van haar, omdat ze bang was dat ze een aanrijding zou krijgen. En dan kies je op dat moment uiteraard voor je vriendin, want mannen zijn er zat op de Wereld en kroegen ook. Maar haar tranen ... als ze huilde dan keek je naar prachtige tranen, mooie eerlijke tranen. Haar tranen maakten haar mooi en heel erg zachtjes. We hebben samen ook best wel wat afgesnotterd, soms als ik klappen had gehad en soms als zij in een dip zat en soms omdat ze niet kon verkroppen dat ik coke gebruikte en soms omdat we het even nodig hadden. En waar mijn tranen mij nog lelijker maken en ik ze ook lelijk vind, maakten de tranen van Elsa haar mooi en vooral heel zacht.

Het was 24 November 2007, een zaterdagmiddag en ze belde mij op en het enige dat ze zei was:

'Het ga je goed Can ... het spijt me.'

Daarna legde ze neer en ik ben als een gek naar haar huis gereden en kon haar door het raam zien zitten in haar stoel, met een mes nog in haar handen en bloed droop uit haar polsen. Ik herinner me dat ik 112 belde en haar gezicht en waar de tranen ontbraken. Alsof ze samen met haar verdwenen waren.  

*Candice*

05/11/2016 16:56

Reacties (10) 

1
07/11/2016 18:20
wat een aangrijpend verhaal
Angsten kunnen zo vernietigend zijn. Mijn dochter is jaren geleden (ong.15 jaar geleden) door een hel gegaan, en ik als moeder natuurlijk ook (mee met haar).
Het is gelukkig goed gekomen.
1
07/11/2016 19:02
Angsten kunnen je echt kapot maken, dat is een feit.
1
06/11/2016 09:31
Ik zie beide kanten. Die van jou en die van haar. Angst voor onberedeneerbare zaken, schrikken van je eigen schaduw...
Angststoornissen zijn aan een ander moeilijk uit te leggen en ook lang niet altijd weg te redeneren.
1
06/11/2016 09:40
Helemaal mee eens.
1
06/11/2016 08:13
Wat ontzettend triest dat het zo moest eindigen. Wat zal Elsa het moeilijk gehad hebben met haar angsten en wanen dat ze niet verder wilde. En voor jou vindt ik het ook triest dat je je vriendin zo hebt verloren.
1
06/11/2016 08:15
Ach ja het was best triest, maar ik heb nooit begrepen waarom.
1
tegen Candice
06/11/2016 08:19
Ik denk dat ze het leven veel te zwaar vond, en niet aan proffesionele hulp dacht. Maar goed dat is wat mijn idee is, als leek.
1
06/11/2016 08:22
Dat denk ik ook.
1
05/11/2016 17:43
wat een vreselijk einde, echt erg, mooie vriendschap
1
05/11/2016 18:52
Ja was wel heftig.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert