Vrouwen mogen de broek aan hebben

Door Willemijntje gepubliceerd in Geschiedenis

Vrouwen, jong en oud, hebben tegenwoordig broeken in hun kledingkast kast liggen, maar zo’n 50 jaar geleden was dat helemaal niet zo gewoon.

Niet acceptabel of verboden

Enkele vrouwen droegen eind 1800 al wel eens een broek bij bv het paardrijden, maar daar droegen ze altijd een rok overheen (tijdens het rijden rolden ze de rok op zodat die niet in de weg hing en bij het afstappen ging de rok weer omlaag) en in onder andere Engeland droegen de vrouwen, die tijdens de Tweede Wereldoorlog het werk van hun - aan het front vechtende - mannen moesten overnemen, de broeken van hun mannen bij deze taak.

Echter, tot circa midden 20e eeuw was het dragen van een pantalon door vrouwen op veel plaatsen verboden of het werd gewoonweg niet geaccepteerd; vrouwen die een broek droegen werd geregeld de toegang ontzegt tot onder andere restaurants, bars en casino’s. In bv de Franse modestad Parijs werd in 1799 het dragen van een pantalon door vrouwen, zonder toestemming van de overheid, zelfs bij wet verboden. Pas in 2012 kreeg toenmalig president Sarkozy het stadsbestuur zover om dit achterhaalde decreet ongedaan te maken, zodat ook daar officieel een einde kwam aan het niet mogen dragen van een broek door dames.

In Nederland hebben in 1969 de ‘Dolle Mina’s’ gehuld in broek tijdens hun protestacties voor gelijke rechten voor de vrouw een goed voorzetje gegeven richting de algehele acceptatie van broekdragende vrouwen.

Twee bekende vrouwen die het aandurfde om de broek aan te hebben (in een notendop)

Marlene Dietrich (27-12-1901 - 06-05-1992)

ae78a68a5cad01dc5f9209361edc666c_medium. c9c9758aebd763bde0ab133a73265018_medium.

Kind van een niet onbemiddeld, Duits echtpaar. Is in haar vaderland succesvol op het toneel. Huwt in 1923 en baart een dochter. Verhuist in 1930 naar de VS en krijgt bekendheid als actrice en zangeres. Wordt door Hitler verzocht om naar Duitsland terug te keren als toonbeeld voor de Duitse vrouw. Gaat daar niet op in omdat zij hem verafschuwd. Krijgt de Amerikaanse nationaliteit en past – uit ijdelheid - in haar nieuwe paspoort haar geboortejaar aan van 1901 naar 1904. Tijdens de 2e Wereld oorlog gaat ze met andere entertainers terug naar Europa om voor de geallieerde soldaten aan het front op te treden. Ze raakt verslaafd aan alcohol en slaappillen. Op tournee in Australië in 1975 breekt ze een been en zal nooit meer in de openbaarheid verschijnen. Begin mei 1992 overlijd ze als een kluizenaar in haar appartement in Parijs. Volgens haar wens wordt ze begraven bij haar familie op Friedhof III in de wijk Friedenau te Berlijn. Op haar grafsteen staat als voornaam haar artiestennaam, wat een combinatie is van haar werkelijke naam; Maria Magdalene. Een deel van haar bezittingen, waaronder haar garderobe is ondergebracht in het filmmuseum van Berlijn.

Eind 1930 shockeerde ze het filmpubliek door in de openingsscene van de huidige filmklassieker ‘Morocco’ gekleed in een pantalon op het witte doek te verschijnen; het is de eerste keer dat een actrice niet in een japon of rok verschijnt.

Ze trekt zich niets aan van deze commotie en verschijnt ook daarna in het openbaar meermaals in een, speciaal op maat ver- of gemaakte, herenpantalon met bijpassend colbert.

 

Katharine Hepburn (12-5-1907 – 29-06-2003)

650573803af6c392442186e130c9ca3b_medium. 51492a42dd036d7d3ab33241c71aeb38_medium.

Kind van een liberale arts en een suffragette. Haar loopbaan begint op Broadway. In 1932 krijgt ze een eerste filmcontract aangeboden en speelt ze haar eerste rol op het witte doek. De derde film waarin ze speelt levert haar al een eerste Oscar op. Na een korte affaire met de schatrijke Howard Hughes huwt ze in 1928 met een oud klasgenoot. Het is geen goed huwelijk en in 1934 gaan ze uit elkaar. In 1942 ontmoet ze op de filmset de liefde van haar leven; acteur Spencer Tracy. De reeds getrouwde en katholieke Spencer wil echter niet scheiden, Katharine accepteert dat en de studio zorgt ervoor dat de roddelpers geen lucht krijgt van hun relatie, die 25 jaar later eindigt als Tracy in 1967 overlijd. Uit respect voor zijn weduwe vertoont ze zich niet op zijn begrafenis, ook praat ze nooit over haar relatie met hem zolang zijn weduwe nog in leven is.

Haar eigenzinnige gedrag en het niet in het ‘Hollywood gareel’ willen lopen zijn de oorzaak, dat haar loopbaan als filmactrice moeizaam van start gaat; ze heeft een hekel aan en weigert regelmatig het dragen van veel make-up, wil niet of nauwelijks met de pers meewerken en weigert vaak iets anders te dragen dan een pantalon. Haar acteertalent brengt echter geld in het laatje en in Hollywood heeft men haar als excentriek en feministisch bestempelde gedrag uiteindelijk voor lief genomen.

Wie de broek past...

Na Marlene Dietrich en Katharine Hepburn durven steeds meer vrouwen in het openbaar in een broek te verschijnen. Wanneer in 1939 een dame gehuld in een pantalon in de Amerikaanse Vogue wordt afgebeeld is er weer een stap gezet, maar duurt het toch nog zo’n 25 jaar voor de broek ook als vrouwelijk kledingstuk, zowel in de VS als in Europa, echt volledig wordt geaccepteerd.

De modehuizen varen er wel bij. Waar de modeontwerpers zich voorheen enkel konden buigen over o.a. kokerrokken, rokken in A-lijn, swingjurken (met petticoat) en mantelpakjes, met als variatie; onder, op, of net boven de knie (later bij mini ver boven de knie) konden ze nu los gaan op de damesbroek. De eerste stappen waren voorzichtig; mantelpakjes werden broekpakken, maar het ontwerp van de broek was meestal nog vrij klassiek en gebaseerd op de herenpantalon.

Daarna ging het in sneltreinvaart los

Van stofbesparende hotpants naar uitbundig wijde soulbroeken (ook voor de heren), broekrokken voor wie niet kon kiezen, tot net onder de knie reikende strakke capri broeken, jeans – van regular tot skinny en nog allerlei varianten daar tussenin -, harembroeken, shorts, treggings, jumpsuites…  en in de relaxte thuisomgeving kunnen dames zich hullen in joggingbroeken, huispakken en onesies.

04/11/2016 23:46

Reacties (36) 

Nieuwe reacties weergeven
2
05/11/2016 11:12
Lang leve de vrouwenbroek en de broek die vrouwelijke vormen benadrukt. ☺☺
Ik heb overigens een afkeer van hotpants en al helemaal van die 'passion killers' van broekrokken.
2
05/11/2016 18:08
Broekrokken, heb ik nooit begrepen; heb je als vrouw de vrije keuze tussen het dragen van een rok of broek komt er een broekrok op de markt - panty-kniekousjes eronder en de nachtmerrie is compleet!
07/11/2016 10:18
**proest om 'en de nachtmerrie is compleet' ** ☻☻
1
05/11/2016 10:46
Mijn moeder heeft vaak verteld dat zij toen ze op de huishoudschool zat, begin jaren vijftig een rok aan moest naar school maar dat ze wel onderweg een broek aan had. Op school verkleedde ze zich. En ik weet dat zij broeken droeg in haar tienertijd. Dat was in de stad Groningen.
05/11/2016 17:59
Een dame met lef dus.
1
tegen Willemijntje
06/11/2016 08:17
In haar tienertijd deden veel jonge vrouwen dat. En eerlijk gezegd heeft ze in onze jeugd altijd jurken gedragen, had met haar gewicht te maken want toen ze begin vijftig was en na de overgang weer afviel heeft ze nooit een rok meer gedragen. Wel een broekrok toen ze op kerkkoor zat en het uniform een rok voorschreef. Zij droeg toen een wijde broekrok als compromis. En niemand die haar daar vanaf wist te brengen. Ze is nu 82, en denk maar niet dat ze nog een rok draagt.
1
05/11/2016 09:37
blij toe dat ik in het broekentijdperk leef :), leuk artikel.
1
05/11/2016 17:55
Dank, ben zelf meer van de rokjes en jurkjes, maar ben wel blij dat ik vrij mag kiezen.
2
05/11/2016 09:24
Ik herrinner me nog dat nog meisjes in Zeeland kilometers moesten fietsen naar school en geen broek aanmochten. Het was volgens mij 1978-79 een heel strenge winter. Waren natuurlijk scholen uit de Biblebelt. Volgens mij is in Amerika tussen de twee wereldoorlogen in de broek een tijdje mode geweest. Maar ik kan het mis hebben.
2
05/11/2016 17:54
Brrr, denk dat ik dan zelf drie maillots over elkaar had aangetrokken. Over dat laatste heb ik niets kunnen vinden, maar ook dat zegt niet alles.
1
05/11/2016 09:08
graag gelezen, kan het me nog goed herinneren, op school geen broek.
05/11/2016 17:43
Dank, volgens mij bestaat het schooluniform in Engeland voor meisje nog steeds uit blazer met rok, weet ik niet zeker - dus zal het eens opzoeken.
1
05/11/2016 07:43
Blij toe. Vooral op de fiets is een broek veel handiger, gemakkelijker en warmer dan een rok.
1
05/11/2016 08:43
Nee joh ... dan is een rokje veel leuker juist. -))
1
05/11/2016 08:49
Ieder het hare!
1
05/11/2016 05:07
Heb wel een paar strakke broeken liggen en een eng korte.
Harembroeken, shorts, treggings, jumpsuites, joggingbroeken, huispakken en onesies die heb ik allemaal niet.
Voor joggen draag ik leggings.
1
05/11/2016 11:30
Jij bent gewoon in het tijdperk van de minirok blijven hangen...;))
1
05/11/2016 11:36
Absoluut. -))
1
05/11/2016 17:38
Een jumpsuite lijkt mij heel onhandig; het hele ding moet uit als je moet plassen.
1
05/11/2016 17:45
Zo'n ding heb ik ook niet. is niet mijn stijl.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert