De Vreeschlijcke Worgmoord te Amsterdam op 12 April 1926.

Door Arinka gepubliceerd.

Op 12 April 1926 werd Nellie Wijker te Amsterdam op een vreselijke manier om het leven gebracht door Willem Snelders.

c6fe3f965a4c0d65efc9fe3ffda6d902aGV0bm9v

De aanleiding.

Enige tijd geleden overleed de vader van een goede vriend van me. Zijn vader was dominee en had een omvangrijke bibliotheek, met als extraatje een paar flinke stapels haast  antieke krantjes.

Aangezien mijn vriend weet dat ik verzot ben op oude troep, kreeg ik een stapeltje krantjes, waaronder een paar keer Het Dagblad van het Noorden van het begin van de 20e eeuw. Helemaal geweldig. De krantjes waren weliswaar bijzonder dun, maar ik las alle artikeltjes gretig.

c0d77c1fc21a7953b874d06272db9fe3SU1HXzQx

En zo stuitte ik op een foto van een Logement in Amsterdam aan de Noordermarkt met als bijschrift DE MOORD TE AMSTERDAM - Het logement aan de Noordermarkt, te Amsterdam, waar Dinsdagavond een jonge vrouw werd vermoord.

3800af0818c11cfd0353847c3210d138SU1HLmpw

Zoiets trekt dan mijn aandacht. Wie was dat en wat was er dan gebeurd? Ik googelde eens op die kenmerken, maar ik vond helemaal niks, behalve een miljoenenpand.

5415d859b9b4418f097e0eeab32160c1QW1zdGVy

1180362fa4d3626eec0aacebeafbe5fcTmFhbWxv

Nu is dat niet zo vreemd, het gebeurt regelmatig dat een straat die vroeger bekend stond als armoedige volksbuurt, tegenwoordig een hippe plek is om te wonen. De Jordaan is hot! En onbetaalbaar ook, maar in die tijd was het een armenbuurt.

4564e56634f0f82171f9c1b9b39ad60abm9vcmRl

Zoekt en gij zult vinden.

Maar al wie hier iets over wil lezen, zal zeer goed moeten zoeken. En dat heb ik dus gedaan, want als ik iets wil weten, dan zal ik het weten ook. En ik wilde natuurlijk wel eens weten hoe dat nu precies gegaan was met die moord en wie dat dan wel gedaan had.

Als aanknopingspunt had ik het adres en het jaartal, dus zo ging ik aan de slag. Gelukkig had ik uiteindelijk succes bij het archief van de Koninklijke Bibliotheek. Sinds een aantal jaren zijn zij hun volledige archief online aan het plaatsen, gelukkig te beginnen bij vroeger en niet bij nu.

e1611e79d4da53ed3b7101db39807718Z3JpZWsu
 

De naam van het Logement wist ik al, maar dat bracht me niet veel verder. Er waren sowieso talloze logementen, aangezien er in die tijd behoorlijk wat armen waren en de voorzieningen niet of nauwelijks toereikend.

Een andere tijd.

1926 Lijkt nog niet zo lang geleden, maar het was een ander leven. Veel zaken werden nog op straat gedaan, in de vorm van voddenkarren, fruitkarren en meer van dat soort mobiele kraampjes.

Om iets bij te kunnen verdienen verhuurden mensen elk vrij kamertje van hun huis. Een huis wat permanent woonruimte aanbood aan armen noemde men een logement.

61f364ff1d5df7fea06b3482235b9d30Z2VkZW1w
 

Daklozen, het is van alle tijden.

Een logement was een bijzonder goedkoop hotel voor mensen die anders dakloos waren, eigenlijk een daklozenopvang dus. 's Morgens vertrokken de bewoners met hun handelswaar om pas tegen de avond weer huiswaarts te keren. Het was dus niet meer dan een slaapplaats.

Iemand die dakloos was geworden en nog wat geld had kon een onderkomen vinden in een van de kleine logementen (goedkope hotels) in het centrum van bijvoorbeeld Den Haag.

In straten als het Lamgroen, de Bagijnestraat en de Ammunitiehaven vond je veel logementen, maar ook rond de Lage Nieuwstraat bij het Westeinde, had je veel volkskosthuizen waar je voor relatief weinig geld kon slapen en ontbijten.

5587b77a6c3e932e8d09c7167b041117ZGFrbG96


Logementen.

De logementen waren bijzonder klein. Een nieuwsartikel berichtte: In een ruimte “niet groter dan een kamer” trof een verslaggever van een weekblad zo’n twintig mannen, vrouwen en kinderen aan. Ze waren aan een kom koffie gezeten of ze waren bezig met werk. De lucht was er onfris en de bedden waren onbeschrijfelijk slecht.

Slapen gebeurde in benauwde ruimtes waar je met teveel mensen en teveel lawaai je slaap moest zien te halen. Mensen die in zo’n logement sliepen verdienden hun brood door als verkoper langs de huizen te gaan, of door in het logement aan een soort thuiswerk te doen.

Een journalist in die tijd beschreef een aantal werkzaamheden; het maken van papieren rozen, portretlijstjes en kleerhangers.

3d9e314d1aec5d4681f05e8f58c75e67bm9vcmRl

Armoede troef

Volkslogementen werden gedreven door particulieren die er van moesten leven. De logementhouder was meestal een vrouw, die ook nog een “groot ruw huisgezin” moet verzorgen. 
 

’s Ochtends gingen de logementgasten vroeg op pad met hun koopwaar of gingen ze uit bedelen en als ze voldoende geld hadden kwamen ze weer terug in het logement.

Als ze niet voldoende geld hadden verdiend, dan moesten ze een slaapplek vinden onder een kar, in een portiek of in het bos. Ze konden zich ook melden bij het politiebureau. Daar konden ze slapen in lege cellen, of ze kregen een bon om in het opvanghuis te gaan slapen.

e7bf1017621f65d4e7858af08b345bedbmVsbGll

Een derde van het dagloon om te slapen...

15 Of 25 cent voor het slapen in een logement was eigenlijk nog te duur voor een dakloze. In 1879 was 75 cent bijvoorbeeld al een fatsoenlijk dagloon voor een arbeider bij de gemeente. Gelukkig was er ook liefdadigheid in de vorm van zogenaamde Nacht-asyls, waar daklozen konden slapen.

Twee van de bekendste huizen uit het begin van de twintigste eeuw waren “Meneertje” en “Metropool”. Op de Gedempte Gracht en de Paviljoensgracht zat “Metropool”. Het slaaphuis van “Meneertje” zat op de Zuidoost Buitensingel 2.

1a6e55f73459a2d0ea623c94e0da44adQ0JHMDFf


Noordermarkt 9.

De Noordermarkt ligt tegenwoordig aan een plein, maar vroeger was de markt aan het water gelegen. Dit water is gedempt en hierbij zijn gepaalde huisnummers gewijzigd, Noordermarkt 9 is wat betreft lokatie echter onveranderd gebleven.

De gevel daarentegen is wel aan verandering onderhevig geweest. Het gebouw was een Hotel (Hôtel), maar werd in de crisisjaren omgedoopt tot Burgerhuis en Logement. Na de moord op Nellie is het gebouw overgenomen door een Melkfabriek en nog weer later is het gebouw als woonhuis ingericht.

7417bfa500c45cb959abeb2b396cbc31bm9vcmRl


Maar goed, terug naar de moord...

Met de zoekterm Logement, Nellie Wijker en Noordermarkt had ik een treffer die me naar een nieuwsbericht bracht over de moord.

In het bewuste Logement, de Nieuwe Aanleg, werd op 12 April 1926 Nellie Wijker gewurgd door Wilhelmus Fredericus Snelders. Ik vond nu een naam van de dader en de datum van de moord. Met deze extra gegevens vond ik het verhaal wat zich hier heeft afgespeeld en hoe de zaak zich ontwikkelde...

496a2ee50b1fffc11ce9b4d3e0238827bmVsbGll

De moord te Amsterdam ~ Snelders is te Haarlem gepakt en heeft bekend.
Willem Snelders, die verdacht werd op Maandag 12 April Nellie Wijker in het logement op de Noordermarkt te Amsterdam van het leven te hebben beroofd is gistermiddag te Haarlem gearresteerd.
Omstreeks één uur bemerkte een voorbijganger in het Kleverpark een man, die opvallend aan het door de poltie verspreide signalement beantwoordde.

038161ac5c4b251c6b0167b5333d6551dmVybW9l

Ofschoon de verdachte een zwart lapje voor een der oogen droeg, herkende de voorbijganger hem toch en onmiddellijk stelde hij de Haarlemsche politie van het geval in kennis. Het resultaat was dat een politiebeambte den verdachte arresteerde en hem overbracht naar het hoofdbureau. Hier werd hij door hoofdinspecteur Woud (haha) aan een kort verhoor onderworpen. In den aanvang ontkende hij Snelders te heeten en gaf een verkeerden naam op.

0e1dea5b42e9414ca892af745ac65667c25lbGRl

Doch na eenigen tijd toonde hij zich zeer geroerd en gaf toe Wilhelmus Fredericus Snelders te zijn. Tevens bekende hij Nellie Wijker, de vrouw met wie hij geruimen tijd had samengeleefd in het logement op de Noordermarkt gedood te hebben.

Na dit voorloopig verhoor werd de dader oogenblikkelijk op transport gesteld naar Amsterdam en overgebracht naar het bureau Westerstraat. Hier herhaalde hij opnieuw zijn bekentenis.

9da6725a09684165e1739b6f3f38b087dmVybW9l

Uit zijn verklaringen bleek het volgende:

Reeds zeer lang leefde hij met Nellie Wijker in onmin. Voor het belangrijkste deel sproot dit voort uit jaloezie omdat hij veel van de vrouw hield. Zij woonde vroeger met den Griek Vlatras in diens logement; daar verbleef ook Snelders en het duurde niet lang of tusschen dit tweetal ontstond vriendschap.

Ongeveer in de maand October van het vorige jaar (1925) vertrok Snelders naar Amsterdam en binnen eenige tijd volgde Nellie Wijker. Zeer vermoedelijk is dit een afspraak geweest, want spoedig gingen beiden samen op kamers wonen in de omgeving van de Ferdinand Bolstraat en het Sarphatipark. Hier noemde hij zich Willem Krap of Kraps.

c9b49a81adf8b531d4f48c1ef14d59d3dmVybW9l

In Januari betrokken zij een kamer in het logement Van Kloverschoten (De Nieuwe Aanleg) gelegen aan de Noordermarkt. Zooals gezegd was Snelders, die zich hier Gerrit Melgers noemde, jaloersch van aard, waartoe het gedrag van Nellie Wijker, naar hij verklaarde, wel eenige aanleiding gaf...

De twist in zake den bekenden brief van Vlatras, waarin deze zijn diensten het meisje aanbood, was een der vele, die in het logementje, ofschoon bijna onhoorbaar voor de aangrenzende bewoners, plaats vond.

6383313de28aab129e0e10bab02430f0bmVsbGll

Het schijnt dat de knecht van het logementje per ongeluk dezen brief in handen van Snelders heeft gespeeld. Ook is het mogelijk – de verklaringen dienaangaande zijn niet zeer positief – dat Nellie hem den brief heeft laten lezen.

Zeker is echter, dat zij weigerde hem dien dag op zijn tocht door de stad te vergezellen. Snelders verkocht namelijk schoencrème, veters en zeep en bij deze negotie was de vrouw steeds van de partij. Toen zij weigerde zei ook Snelders, dat hij dan niet de straat op ging.

3ad892bdaabb05ff82f38cf0a0744a47ZXJkYWwg

Verschillende keeren heeft op 12 April ruzie plaats gehad. Een der woordenwisselingen is gedeeltelijk gehoord door een vrouw, die in een aangrenzend vertrek ziek te bed lag. Dit is vermoedelijk de laatste ruzie tusschen het tweetal geweest, namelijk tusschen twee uur en half drie ’s middags.

Het ging om den brief en de verhouding met Vlatras, den Griek. Nellie heeft hem bij die gelegenheid zijn zondenregister verweten en hem er o.a. aan herinnerd hoe hij vroeger verdacht was van poging tot moord op een logementhoudster in de Hugo de Grootbuurt, welke vrouw hij met stok op het hoofd had geslagen.

e68cbfef263b257c70ae1d53ac5b61fbd2ZzbmVs

De vrouw die bezig was haar schoenen aan te trekken, wond zich daarbij zoozeer op, dat zij hem een der schoenen naar het hoofd wierp. Hierdoor ten zeerste geprikkeld, heeft Snelders toen een bonte handdoek van den wand gerukt, zich op de vrouw geworpen en haar hiermede geworgd.

Hij geloofde niet dat zij terstond dood was. Wel hoorde hij na eenigen tijd een zucht, welke vermoedelijk haar stervensoogenblik moet hebben aangekondigd.

01883b414ce9c5459d0d25b13d1770ccYmVyb3V3

Snelders was door het gebeurde zeer in de war. Hij is de deur uitgegaan en heeft ongeveer anderhalf uur als in een roes door de straten gedwaald. Met een flauwe hoop in zijn hart, dat Nellie Wijker misschien nog wel zou leven, is hij teruggekeerd. Hij vond haar echter dood.

Om het gezicht van de doode niet te zien, heeft hij er eenige kussens op gelegd. Ook heeft hij haar de handen en voeten, waarom kon hij niet precies verklaren, samengebonden.

e230fbbd3306d4fdd04f9f185634ed1dbm9vcmRl

Na de deur gesloten te hebben, is hij voorgoed heengegaan. Beneden heeft hij het kostgeld, dat hij dagelijks voldeed , afgedragen.

ff3e3e47ba2e23bb23ab90f4df10fcbfa3JhcC5q

Het lijk heeft daar den geheelen middag en een groot deel van de volgenden dag gelegen. Dat Snelders en de vrouw die dag niet gezien werden en het feit, dat het geld niet was afgedragen, verwekte, zooals reeds eerder was medegedeeld, argwaan, tengevolge waarvan de politie gewaarschuwd werd.

d385e425d3be2e2877fb551bda73dbaebmVsbGll

De man, die meer dan vier en twintig uur voorsprong op de politie had, heeft zich nadat hij de kamer voor de tweede maal had verlaten, naar Den Haag begeven en is vandaar naar Haarlem gegaan, alvorens hij in een klein logement heeft vertoefd.

Zijn verklaring wijkt slechts op eenige schijnbaar ondergeschikte punten af van wat getuigen hebben verklaard. Vermoedelijk zou hij - naar de “tel” meldt - vanochtend met het stoffelijk overschot van Nellie Wijker geconfronteerd worden. Hieromtrent heeft de Justitie nog geen beslissing genomen.

1e3f5c7224c234a243cfc8b8234d7d21bm9vcmRl

De mensen in dit verhaal.

Nellie Wijker, gestorven 12 April 1912. Begraven 22 April 1926. ​Over haar is eigenlijk alleen bekend dat ze vermoord is en een slecht contact had met haar ouders. Misschien was ze daardoor niet voorzichtig genoeg in haar beoordeling. Ze had duidelijk, bleek later uit de verklaringen van haar vader, een zwak voor foute mannen.

eb08ce5517dd014cfd89790f5c982d51Q0JHMDFf

Willem Snelders, de moordenaar. Wat gebeurde er met hem? Hij werd veroordeeld en bij beroep wederom veroordeeld. Hij was eigenlijk al veroordeeld voor het proces, omdat zijn naam en foto overal in het land bekend was gemaakt. Niemand geloofde dat deze man het misschien niet gedaan zou kunnen hebben.

dbbf3bafc4beb2cbc144dc3644b06a34YXJyZXN0

51d15344f3fa8922900c2cf4cb70bc44ZGVtb29y

d25b3d772469372d242ba64ff85de68cbmVsbGll

2ece6a9a8cbbc07eba4821be9881cf91bmVsbGll

229796c9416d0f85add2a9630f4e38a5bmVsbHkg

177655bfef3abf46e631f9ff972667d1bmVsbHkg

Vlatras, de ex van Nellie, die Nellie had geschreven met een hulpvraag. Blijkbaar wilde ze bij Snelders weg (het geld was op en de liefde verbleekt) en had ze Vlatras (of Vlatos, Vlatas of elke andere naam die ze hem gegeven hebben in de media) gevraagd haar te komen halen. Over deze man is verder niets meer te vinden, behalve het onderstaande bericht.

c8e7145e2c89e08bfcc38aa907d3160ddmxhdHJh

Bij het proces waren natuurlijk aanklagers, een procureur en advocaten betrokken.

Mr. Lind, de advocaat van de verdachte, is spoorloos verdwenen in de boeken. Deze zaak kan zijn carrière onmogelijk goed gedaan hebben. Hij was bij voorbaat al verloren.

Johan August van Thiel, de substituut-officier van Justitie. Heeft het na deze zaak he-le-maal gemaakt.

4cf298280fa338aa99601829a948bf35VmFudGhp

Johan August van Thiel (Haarlem, 24 september 1884 – Amsterdam, 30 augustus 1972) was procureur-generaal van Amsterdam.

Na het doorlopen van het gymnasium in zijn geboorteplaats Haarlem, ging hij rechtswetenschappen studeren aan de Universiteit van Amsterdam waar hij op 17 februari 1909 promoveerde. Daarnaast studeerde hij aan de Rijksuniversiteit Utrecht waar hij in 1912 promoveerde tot doctor in de staatswetenschappen.

Nadat hij begin 1909 zijn studie in Amsterdam had afgerond werd hij advocaat en procureur te Amsterdam, waarnemend griffier bij het 4de kantongerecht en bovendien was hij werkzaam bij het parket van de ambtenaren van het Openbaar Ministerie (OM) bij de kantongerechten in het arrondissement Amsterdam. Op 1 augustus 1910 werd hij benoemd tot ambtenaar van het OM bij de kantongerechten in het arrondissement Utrecht. In mei 1919 keerde hij weer terug naar de hoofdstad waar hij benoemd werd tot substituut-officier van Justitie bij de rechtbank te Amsterdam.

In januari 1921 werd hij lid van de gemeentelijke bioscoopcommissie die in Amsterdam verantwoordelijk was voor de filmkeuring. Na het opstappen van de voorzitter I. Zeehandelaar volgde Van Thiel hem in november van dat jaar op. De landelijke overheid wilde een eind maken aan alle lokale bioscoopcommissies die ieder hun eigen criteria hadden en kwam in 1926 met de bioscoopwet.

Als uitvloeisel van die wet werd begin 1928 door de overheid de Rijksfilmkeuring oftewel de Centrale Commissie voor de Filmkeuring (CCF; vanaf 1977 De Nederlandse Filmkeuring) ingesteld waarvan Van Thiel meteen bij de oprichting tot lid werd benoemd. Een jaar later stelde de CCF een 'commissie van advies' in waarin Van Thiel zitting nam.

C. Baart de la Faille, sinds 1907 officier van justitie van rechtbank te Amsterdam, overleed eind december 1931 waarna Van Thiel hem in maart 1932 opvolgde. Bijna acht jaar later, op 1 januari 1940, volgde hij A. baron van Harinxma thoe Slooten op als procureur-generaal bij het gerechtshof te Amsterdam. Hiermee werd hij tevens fungerend directeur van de politie in Amsterdam. In februari 1941 werd hij lid van een commissie van advies voor de reorganisatie van de politie in het bezette Nederland.

Enkele weken na de Februaristaking in 1941 werd in Amsterdam eerst burgemeester W. de Vlugt vervangen door de pro-Duitse burgemeester E.J. Voûte en kort daarop werd de Amsterdamse hoofdcommissaris H.J. Versteeg vervangen door de NSB'er S. Tulp. In oktober van dat jaar werd Van Thiel door de Duitse bezetters vervroegd met pensioen gestuurd en vervangen door de NSB'er J. Feitsma die tot dan rechter was bij de arrondissementsrechtbank in Groningen. In juli 1942 werd hij als gijzelaar geïnterneerd en in december 1943 weer vrijgelaten.

Tijdens de gehele bezetting en zelfs tijdens die gijzeling hield hij contact met commissaris W.H. Schreuder van het sectiebureau Marnixstraat die hij zag als de ideale kandidaat om na de oorlog hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie te worden. Waarschijnlijk op eigen gezag belastte Van Thiel hem met de leiding over de ordehandhaving nadat Amsterdam bevrijd was.

Vooral na Dolle Dinsdag (5 september 1944) werden de plannen van de Nederlandse regering in Londen voor de situatie meteen na de Duitse capitulatie steeds gedetailleerder. Rond 10 oktober 1944 liet minister van Justitie G.J. van Heuven Goedhart radiografisch aan het College van Vertrouwensmannen weten dat Van Thiel hersteld moest worden als procureur-generaal en fungerend directeur van politie en dat Schreuder hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie moest worden. In maart 1945 schreven de vertrouwensmannen aan premier P.S. Gerbrandy dat er 'bij velen' tegen de herbenoeming van Van Thiel 'ernstige bezwaren' bestonden.

Desondanks werd Van Thiel door de vertrouwensmannen herbenoemd. De benoeming van Schreuder tot hoofdcommissaris ging echter niet door. In mei 1945 kwam de intussen 67-jarige Versteeg als een tussenpaus gedurende enkele maanden terug als hoofdcommissaris. Van Thiel werd vanaf 1 juni 1945 enige tijd vervangen door N.J.G. Sikkel als waarnemend procureur-generaal. Van Thiel was namelijk tijdelijk ontheven uit zijn functie zodat zijn functioneren als procureur-generaal tijdens de periode mei 1940 tot en met oktober 1941 onderzocht kon worden.

Vanwege het bereiken van de 65-jarige leeftijd ging Van Thiel in september 1949 definitief met pensioen. Van Thiel is op 30 augustus 1972,in Amsterdam, overleden.

Van Thiel droeg de titels van Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau, Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en Officier de la Legion d'Honneur.

Steven Jan Matthijs van Geuns, procureur-generaal. Is na deze zaak benoemd tot procureur generaal van Amsterdam.

723cae5b3e5291141a34a208e3f1d096U0pNX0dl

Steven Jan Matthijs van Geuns (Den Haag, 18 juli 1864 – Amsterdam, 16 januari 1939) was een Nederlands jurist.

Hij werd geboren als oudste zoon van de advocaat mr. Jan Jacob van Geuns (1836-1915) die later president van het gerechtshof in Den Haag zou worden. Na het gymnasium ging hij in navolging van zijn vader rechten studeren en wel aan de Universiteit van Leiden. In 1888 promoveerde hij in de rechten op stellingen en in de staatswetenschap op een dissertatie: "Het Staatstoezicht op de Krankzinnigen". Dit laatste is in boekvorm verschenen bij de Leidse uitgeverij S.C. van Doesburgh.

Zijn carrière begon in 1892 toen hij als ambtenaar van het Openbaar Ministerie in dienst trad en ging werken bij het kantongerecht in Zierikzee. In 1899 werd Van Geuns substituut-officier van Justitie in zijn geboorteplaats Den Haag en in 1912 keerde hij terug naar Zierikzee waar hij tot officier van Justitie werd benoemd.

Een jaar later werd hij advocaat-generaal in 's-Hertogenbosch en in 1916 kreeg hij dezelfde functie in Amsterdam. In april 1927 volgde zijn benoeming tot procureur-generaal bij het gerechtshof te Amsterdam waarna P.M.F. Bauduin in diens voetsporen trad en advocaat-generaal werd. Toen Van Geuns in juli 1934 de leeftijd van 70 jaar bereikte moest hij die functie neerleggen.

HET PROCES, DE MOORD, DE VERKLARINGEN...

0e5e3d1249ca0f186203922b7a5bdf6dd29yZ21vd9d8b7dd40d5957b2650cfa9f3da2515d29yZ21v7bc4ace1d09158cb169ba42a292e7df9d29yZ21v2fdf6e16e6c71d85fa8e12e367201909d29yZ21v

HET VERHOOR...

b44ced60420e8734b9c02a71488c6f7admxhdHJh20cda14ceeb4c663f8c0833d3e6d83b9dmxhdHJha4b3183762b2294c6860c55e741e293cdmxhdHJhaf4c72d6737bd988cd41a4bca68e7d8edmVydm9s

e2733c6d57d2e8f7293ec429e2f93e43dmVydm9s

Waar ging Snelders heen?

Na een vlot proces en een hoop mediaaandacht werd Snelders in beroep veroordeeld tot 8 jaar celstraf. Hij werd opgesloten in een gevangenis met daarbij een ziekenhuis. Blijbaar was men toch niet helemaal overtuigd van zijn geestelijke gezondheid.

8f0d65545cc2091b0a580290e490e60bd2ZzbmVs

Persoonlijk vind ik het feit dat hij na de moord de puntjes van de zakdoek in haar mondhoeken heeft gestopt toch wel iets zeer psychopatisch en dwangmatigs hebben. Toch kon Snelders op veel dingen geen antwoord geven. De vraag is: Wilde hij het antwoord niet geven of wist hij het echt niet?

En ik blijf met de vraag zitten: WAAROM HAD HIJ DAT LAPJE OVER ZIJN OOG? Had de schoen van Nellie zijn oog beschadigd? Was het vermomming? Ik zal het nooit weten. NOOIT!

In elk geval ging hij achter slot en grendel...

f1b51e98580d3d88ed71131b76d212eaR2V2YW5n

f5da97d441cd42b0b26c10145b71a923R2V2YW5n

Wat er daarna met het is gebeurd is een raadsel. Waarschijnlijk heeft hij zijn naam weer gewijzigd, want van Willem Snelders is na 1927 niets meer vernomen.

En de Noordermarkt 9 in Amsterdam? Die ligt er bij alsof er nooit iets gebeurd is.

557aa9c98149e3a02a077461d4270d08MDA1X2dy

 

 

 

 

 

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
03/11/2016 21:57

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert