Gedicht: Verdrietjes.

Door Arinka gepubliceerd.

c5c41f1f414c0c45a42edce2206f94c9.jpg

Gedicht Het Potje Verdriet Arinka Linders©

Nee, dit gedicht heet niet Potje Verdriet, het heet VERDRIETJES. Het is ook niet van een anonieme onbekende schrijver of van Toon Hermans, maar van ARINKA LINDERS!

Ondanks dat ik heel goed weet wat ik geschreven heb, kom ik soms wel eens voor iets te staan dat zelf ik aan mezelf begin te twijfelen.

Zo schreef ik ooit het volgende gedicht:

Verdrietjes. 

Ik heb thuis een potje
Op het potje staat Verdriet
ik doe er vaak verdrietjes in
want als ze klein zijn... huil ik niet

Steeds als er iets tegenzit
Er gebeurt iets wat ik niet wil
Open ik het potje
Gooi het er in heel stil

Maar nu was de laatste druppel
waarschijnlijk iets te veel
Van al die stukjes klein verdriet
Kreeg ik een brok in mijn keel

Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog uit de pot
Een traan begon te rollen
Ik voelde mij enorm rot

Een onbedaarlijk snikken
deed me trillen overal
Ik zat echt tot mijn haren
in het diepste diepe dal

Het was met roodomrande ogen
toen ik mezelf weer rustig kreeg
Opgelucht keek ik naar mijn potje
Het potje... dat was leeg

Dus zie je iemand lopen
met rode ogen en bedeesd,
Dan vraag je niets meer, dan weet je,
Haar potje is pas vol geweest.

 

Arinka Linders ©1989

Ja, best mooi, vind ik zelf nog steeds. Ik heb dit gedicht lang geleden geschreven, ik schreef toen voor het amateurdichtbald INKT, in 1989 en heb het voor het eerst online gepubliceerd op een autistenforum om uitdrukking te geven aan hoe ik me soms voel(de). Blijkbaar ook herkenbaar voor heel veel niet-autisten. 

Nu gebeurde het regelmatig dat ik mijn gedicht dan ergens gekopieerd zag staan. Zonder mijn naam of met een andere naam. Vaak helaas ook nog verbouwd, zodat het hele ritme van het gedicht compleet naar de vaantjes is.

Meestal stuurde ik dan een mailtje en dan was het wel opgelost. Het is enorm vervelend als je gedicht her en der gedeeld wordt zonder je naam er bij, zeker als het gedicht op facebook bijvoorbeeld 75000 keer gedeeld wordt.

Yeah, mijn gedicht is beroemd, alleen weet nietmand dat het van mij is...  Geloof me, dat is voor iemand die haar geld probeert te verdienen met schrijven GEEN compliment en het is dus niet een kwestie van "je moet je maar vereerd voelen dat iedereen het zo mooi vindt...".

Maar eergisteren vond ik mijn eigen gedicht terug en toen stond er ineens onder Toon Hermans.? WTF? Ja, dat lijkt wel leuk, die associatie, maar hij is bekend en ik niet, dus bewijs dan nog maar eens dat het van jou is.

Ik zocht dus contact met de Toon Hermans Stichting. Ik wist namelijk zeker dat het mijn gedicht is en nu begon ik nog te denken dat ik het had gekopieerd. Dat ik alleen maar dacht dat ik het had geschreven. Niet meer 100% maar 99,99% zeker dus. En dat over mijn eigen werk.

Zo zie je maar, een bekende naam is behoorlijk intimiderend.

Gelukkig kreeg ik al snel respons van Maurice Hermans, die alles beheert. En die was er ook niet echt blij mee. Voor mij is het plagiaat van mijn gedicht, voor hen is het misbruik van Toons naam. We stonden dus aan dezelfde kant, getuige de mail die ik kreeg.

Beste Arinka,

Dank voor je e-mail bericht.
Wij zijn blij dat mensen, als ze ergens niet zeker van zijn, eerst informatie inwinnen.
Jij hebt helemaal gelijk. Het gedicht is beslist niet afkomstig van Toon Hermans. Wij hebben onze database geraadpleegd (met alle boekteksten van Toon Hermans) en daar komt dit gedicht niet in voor.
Hij heeft dit gedicht ook niet in een van zijn Onemanshows gebruikt, dus we nemen gevoeglijk aan dat dit gedicht niet van zijn hand is.
Wel zou ik graag van je willen horen, op welke website op internet je dit gedicht bent tegengekomen.
Internet is soms zo onbetrouwbaar, omdat iedereen maar alles er op kwakt, waar ze niet zeker van zijn. Meestal zetten ze er dan een bekende naam onder om meer aandacht te trekken.
Onze juristen zullen hier een stokje voor steken, maar dan moeten wel weten waar we moeten zoeken.
Wij kunnen er verder niets aan doen.
Ik wens je in ieder geval heel veel succes met je gedichten.
Hartelijke groet,

STICHTING TOON HERMANS
Maurice Hermans

Man, dat voelde goed. Ik had me al voorbereid op een lange nutteloze strijd, maar nee, het klopte, ik had het bij het rechte eind, het is mijn gedicht echt. 

Ja, natuurlijk is het dat, dat wíst ik toch, ik heb het tenslotte zelf geschreven! Maar wat belachelijk vond ik het van mezelf dat je zeker weet dat iets van jou is en dat je toch gaat twijfelen aan jezelf. 

Helaas is niet iedereen genegen om de ware auteur bij een stuk te plaatsen. Mensen gaan blijkbaar graag met de eer van een ander strijken. 

Dus daarom nu voor eens en altijd. Als je dit een mooi gedicht vind, heel fijn, maar ik wil niet dat dit overal maar neergezet wordt zonder dat dat overlegd wordt met mij. En reken maar dat je mij op heel veel manieren kan inlichten, ik ben op internet echt wel te vinden.

Dus je hoeft bij mij niet aan te komen met Ja eh, ik wilde het wel vragen maar ik wist niet hoe.

En wees in elk geval zo fatsoenlijk als je iets van iemand kopieert om de naam er bij te zetten!

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
03/11/2016 21:51

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert