Griekse Goden.

Door Arinka gepubliceerd.

De Grieken hadden enorm veel goden voor allerlei zaken. In deze tijd merken wij daar nog steeds veel van door alle mythen die ontstaan zijn rondom deze goden.

Waarom geloofden de oude Grieken in goden?

Hoe komt het, dat gisteren de zon scheen en het vandaag regent?  Wat is er eigenlijk aan de hand, als er onweer losbarst?  Waardoor is de zee het ene moment een rustig golvend water en kort daarna heel woest?  Hoe komt het, dat mensen zomaar verliefd op elkaar worden?  Hoe kan het dat de ene partij de oorlog wint en de ander hem verliest? 

Wij kunnen de meeste van deze vragen nu beantwoorden. Wij hebben wetenschap ontwikkeld en kunnen daarmee allerlei verschijnselen verklaren. De enige verklaring die de Grieken er vroeger voor konden bedenken, was dat de goden voor alles verantwoordelijk waren.

Er waren heel veel goden in het oude Griekenland.  Een geloof in meerdere goden noemen we polytheïsme. Het tegenovergestelde is monotheïsme. De Griekse goden waren voor de hele Griekse bevolking de ultieme opperwezens.

De Grieken stelden zich de goden voor als wezens met ongeveer dezelfde eigenschappen als zijzelf.  Ze waren geboren en opgegroeid, konden niet zonder eten en drinken, hadden hun wensen en verlangens, maakten daarom vaak ruzie en waren dikwijls jaloers en humeurig.

04.jpg

Behalve deze overeenkomsten waren er ook wezenlijke verschillen: De goden waren onsterfelijk en hadden veel meer macht dan mensen.  Ze konden onzichtbaar aanwezig zijn en nu eens deze, dan weer die gedaante aannemen.  Zo waren ze in staat om zich met allerlei zaken te bemoeien.

De Grieken geloofden dat de goden alles konden en alles veroorzaakten. Elke god of godin was een verklaring voor een verschijnsel: Liefde, oorlog, kunst, landbouw, enz. Het was daarom belangrijk dat je met zoveel mogelijk goden een goede relatie had. Op die manier kon je ervoor zorgen dat het in je leven goed met je ging.

Als je geen goede relatie met de goden had of als de goden boos op je waren,  konden je wel eens minder prettige verrassingen te wachten staan; een erge ziekte of een ongeluk, het mislukken van de oogst, een nederlaag op het slagveld, tegenslag in zaken, een roofoverval, enz. 

Het was natuurlijk onmogelijk om met alle goden rekening te houden.  Maar dit was ook niet nodig.  De Grieken stelden hun goden voor als leden van één grote familie, waarin ieder zijn of haar eigen taak had.

Om niet in het ongeluk van de goden te vallen, was het belangrijk om aan de goden te offeren. Dan gaf je hen op bepaalde tijden geschenken.

Suovetaurile_Louvre.jpg

Een voorbeeld: Je bent een graanboer en je hoopt op een goede oogst, dan moest je mest aan de god (of godin) van de landbouw offeren (in dit geval de godin Demeter). Als je een goede oogst had, dan was Demeter blij en had je dus voldoende geofferd. Maar als de oogst was mislukt, dan had je niet voldoende geofferd.

Zo bleef de hele Griekse bevolking (en later de Romeinse bevolking) geloven in de goden. Niemand (behalve misschien filosofen) bedacht dat het misschien iets te maken had met de natuur, het weer of de bodem. Niemand durfde dus tegen de goden op te komen, want van de goden kon je toch niet winnen.

Wat er precies met die offers in de tempels gebeurde is onduidelijk aangezien de tempel heilig domein was (dus ontoegankelijk, behalve voor priesters) en niemand anders dan de priesters dit domein mochten betreden.

Je kon de goden ook beïnvloeden met een gebed.  Hoe je je dit moet voorstellen? De god werd eerst plechtig aangeroepen.  Vervolgens herinnerde men hem aan al eerder verleende hulp en de goede houding van de gelovigen tegenover hem.  Dan volgde het verzoek.

wp99d3dc13.png

Je kon de goden ook om raad vragen. Dat deden ze onder anderen bij het Orakel van Delphi. Daar konden de Grieken de priesters van Apollo raad vragen over allerlei problemen. De priesters gaven dan een antwoord. Daaruit moest je dan zelf je een conclusie trekken.

Een mogelijk antwoord op de vraag van een zwangere vrouw kon zijn : ”Jongen niet meisje.” Of het dan een jongen of een meisje ging worden moest je zelf maar uitvissen. Een ander voorbeeld: een soldaat wil weten of hij zal sterven in een oorlog. Het antwoord kon dan zijn: “Sterven zult gij niet overwinnen zult gij.” Of het dan “sterven zult gij niet, overwinnen zult gij” betekent of “sterven zult gij, niet overwinnen zult gij”, dat was je eigen keuze.

Het negeren van voortekenen of orakels werd ook zwaar bestraft door de goden.

Tempels.

De Grieken hebben heel veel tempels gebouwd, dat deden ze voor de goden. Er waren drie bouwstijlen. Namelijk:

  1. Dorische bouwstijl: Dit was de eerste stijl met de minste versieringen.
  2. Ionische Bouwstijl: Deze had al veel versieringen.
  3. Corinthische bouwstijl:  Dit was de stijl met de meeste versieringen, zoals bloemen en kransen.

ZUIL.GIF

Elke stadsstaat (polis) had zijn eigen god. Bij Athene was dat bijvoorbeeld Athena. In elke stadstaat was er een “acropolis”. Dit was een grote berg/heuvel waarop een tempel stond voor de god van die stadsstaat. (bij Athene was die tempel dus voor Athena).

De tempels waren bedoeld om met de goden te kunnen communiceren en om te laten zien hoe dankbaar ze waren dat de god hen beschermde. Maar voor dat beschermen vroeg de God(in) wel wat, namelijk offers.

Offers.

Offers waren geschenken aan de goden. Het offeren was een hele ceremonie en moest aan bepaalde voorwaarden voldoen, zoals:

  • Het gebed moet precies goed uitgesproken worden, als je ook maar één foutje maakte moet je opnieuw beginnen, anders beledigde je de goden (eigenlijk niemand kende de taal waarin de gebeden werden gesproken, want die taal was al uitgestorven, dus ze moesten een heel lang gebed in een soort van geheime taal oplezen). 
  • De offerdieren/mensen moesten gezond zijn (je mocht geen oude stramme stier/opa geven), en zijn organen moesten gezond zijn (geen plekjes etc.).
  • De offerdieren/mensen  moesten rustig zijn als ze naar het altaar gebracht werden (als ze tegenstribbelden was dat een slecht voorteken).
  • Het ritueel: de offerdieren/mensen werden (rustig!) naar het altaar geleid. Daar waren al priesters. (er waren veel toeschouwers).
  • Wanneer het offerdier/mens was aangekomen bij het altaar werd het verdoofd door heel hard met een bijl op de kop te slaan (de platte kant natuurlijk!). Daarna sneden de priesters de keelslagader open en dat bloed werd over het altaar uitgegoten.  Daarna werd het offerdier/mens geslacht.

Het offeren was voor de mensen die normaal geen vlees aten een perfect moment om een goed stuk vlees op tafel te krijgen, het vlees werd na het offeren namelijk verkocht.

vie-rites.jpg

Halfgoden.

Half goden waren voor de mensen helden. Een voorbeeld van een halfgod is Achilles (Hij is de belangrijkste held uit de Trojaanse Oorlog en de hoofdpersoon in het boek van Homerus, Ilias). Hij was bijna onsterfelijk, behalve bij zijn Achilleshiel (vandaar die naam).

Volgens één verhaal heeft de moeder van Achilles hem meteen na zijn geboorte in de Styx, een rivier in de onderwereld gedompeld. Iedereen die daarin baadde, werd onsterfelijk. Maar de moeder van Achilles hield hem bij zijn hiel vast, daardoor werd hij daar niet onsterfelijk.

Hij versloeg iedereen totdat hij een giftige pijl van Paris in zijn Achilleshiel kreeg. Toen overleed hij. Achilles is een afstammeling van Zeus. Achilles was namelijk de zoon van Peleus en de zeenimf Thetis, wiens huwelijk een goddelijke voorgeschiedenis had.

Zeus en Poseidon hadden ook naar de hand van Thetis gedongen tot Prometheus, de voedsel-brenger, Zeus op de hoogte bracht van een voorspelling dat Thetis een zoon ter wereld zou brengen die zijn vader zou overtreffen.

Triumph_of_Achilles_in_Corfu_Achilleion.

De Berg Olympus.

Dit was de plaats waar alle goden leefden. In de mythologie was de top van deze berg de zetel van de goden. Oorspronkelijk was de berg een strategisch punt voor eerste Griekse stadstaten. Een soort natuurlijke verdediging tegen aanvallen vanuit het noorden. Om het strategisch belang van deze berg te benadrukken werd de berg uitgeroepen tot de zetel van de goden.

Op deze berg woonden verschillende goden. Ook wel de Olympiers genoemd. Dit zijn deze Olympiers: Zeus, Hera, Athena, Hephaestus, Ares, Aprhodite, Apollo, Artemis, Demeter, Hestia, Poseidon en Hermes.

Griekse goden waren supermensen. Ze leefden daar als gewone mensen: Ze aten, dronken, kletsten, gingen op jacht, feestten, werden verliefd, trouwden, maakten ruzie en legden het weer bij.

Soms maakten ze uitstapjes naar de aarde om stervelingen een handje te helpen, bijvoorbeeld bij de oorlog om Troje.

Toch waren de goden geen gewone mensen. Ze zagen er wel uit als mensen, maar de goden waren onsterfelijk, volmaakt en eeuwig jong. Het waren als het ware supermensen.

Meestal waren de goden wel familie of vrienden van elkaar. Zo niet dan waren ze de grootste vijanden van elkaar.

Mount_Olympus_2.jpg

De bekendste Griekse goden.

  •   Aphrodite (liefde, vruchtbaarheid, schoonheid en beschermster van flora en fauna)
  •   Apollo (zon, orakel, geneeskunde, voorspellingskunst en muziek)
  •   Ares (zoon van Hera en Zeus, oorlog, krijgslust)
  •   Artemis (tweelingzuster van Apollo, dochter van Zeus, jacht, maagden, wilde dieren en kuisheid,     maar ook vruchtbaarheid)
  •   Demeter (zuster van Zeus, landbouw, oogst en graan)
  •   Dionysos (druiven en de wijn)
  •   Eros (God van de liefde, zoon van Aphrodite)
  •   Hades (broer van Poseidon en Zeus, hoorn des overvloeds, rijkdom, kostbare metalen en god van     de onderwereld)
  •   Hephaistos (smeedwerk, vuur en ambachten)
  •   Hera (zuster en vrouw van Zeus, beschermt het gezin, vrouw en huwelijk)
  •   Hebe (schenkster van de goden, later vrouw van Heracles)
  •   Hermes (zoon van Zeus, handel, reizigers, dieven, boodschapper van de goden)
  •   Hestia (haard en familie)
  •   Iris (regenboog)
  •   Pallas Athena (dochter van Zeus, beschermster van kunstenaars en handwerkslieden en Athene,     wijsheid en kennis, oorlogsgodin, beschermengel van Griekse helden)
  •   Pan (woud, herdersleven en de muziek)
  •   Persephone (Godin van het dodenrijk vrouw van Hades en dochter van Demeter)
  •   Poseidon (broer van Zeus, zeeën oftewel water, aardbevingen en paarden)
  •   Zeus (oppergod: koning van goden en mensen, heerst over de hemel en aarde, lucht en het weer     en bliksem)

Stamboom van de Griekse goden.

 

overzicht%20griekse%20goden%202.png

Indeling Goden.

Griekse goden werden ingedeeld naar status of het deel van de natuur waaraan zij verwant waren. Hieronder zie je deze indeling.

  •   Oergoden; de alleroudste goden en de start van de stamboom
  •   Zee- en riviergoden (Naiaden/Nereïden/ Oceaniden)
  •   Windgoden (Anemoi)
  •   Gepersonifieerde concepten (Charites/Horae/Moirae/Muzen)
  •   Phorceïden (Graeae)
  •   Nimfen
  •   Titanen
  •   Cyclopen
  •   Hekatoncheiren
  •   Giganten

Veel goden komen we in het dagelijks leven nog tegen in ons taalgebruik. Een schilder kan een Muze hebben, dat wil zeggen: Een vrouw (of man, maar meestal vrouw) die hem voortdurend inspireert tot het maken van mooie kunst.

Apollo-and-Muses-greek-mythology-1194122

Iets is gigantisch als het reusachtig is, waardoor het duidelijk is dat de Giganten enorm groot waren. De Titanenstrijd is een zeer lastige strijd, de Titanen gaven nooit op en gingen liever dood.

Het verhaal van de Titanen:

Kronos heerste over de wereld, maar at zijn kinderen op omdat hem was voorspeld dat zij hem zouden onttronen. Door ingrijpen van Rhea werd Zeus, gespaard. Ze verborg hem meteen na zijn geboorte op de berg Ida op Kreta. Zeus groeide op en dwong uiteindelijk Kronos tot het uitbraken van zijn inmiddels volwassen broers en zussen. Kronos liet het er echter niet bij zitten en bond samen met de andere Titanen de strijd aan met Zeus.

In een poging de Olympische goden te verslaan, stapelden de Titanen de bergen Pelion en Ossa op elkaar om de top van de Olympus te bereiken. Echter Zeus en de andere goden versloegen de Titanen, en ze werden naar de onderwereld verbannen. In het diepste deel van de Tartarus werden ze vastgezet, omgeven door een drievoudige nacht en streng bewaakt door Cyclopen en Hekatoncheiren. Uiteindelijk werden de daden van de Titanen vergeven en mochten ze in de Elyzeese Velden wonen.

Een aantal titanen, waaronder Oceanus en Thetys, nam niet deel aan de strijd. Hierdoor vervreemdden zij van hun broers en zussen, maar behielden hun macht en mochten in de bovenwereld blijven. Gaia was het oneens met de in haar ogen te strenge behandeling van haar kinderen en keerde zich naar aanleiding hiervan tegen Zeus. Ook haar pogingen faalden tenslotte.

Titanomachy-470x360.jpg

De familie van Zeus.

nieuws22.jpg

images?q=tbn:ANd9GcQHsUqIDLj5m7SVa54u7yJ

03/11/2016 21:51

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert