5 Manieren waarop domme mensen proberen slim te lijken.

Door Arinka gepubliceerd.

Niemand houdt er meer van om slim te lijken dan domme mensen. Helaas, want dom, zijn ze niet bijzonder goed in het simuleren van intelligentie. 

Ze profileren zich met het imiteren van allerlei dingen waarvan ze denken dat slimme mensen die doen. Ze bestuderen hun smaak en mening, en slaan dan alsnog volledig de plank mis.

Uiteindelijk komt slimheid namelijk niet neer op hoeveel boeken je hebt gelezen of welke scores je haalt bij welke testen, maar simpelweg op één ding: Nieuwsgierigheid.

Echte intellectuele nieuwsgierigheid leidt tot een leven van zelfreflectie, onderzoek en discussie of debat. Ach, waarom zou je de moeite nog nemen om je ergens in te verdiepen als je met al die snelkoppelingen via internet ook de schijn kunt wekken over meer te beschikken dan een geestelijke middelmatigheid?

Zodoende lijken veel mensen slimmer dan ze in werkelijkheid zijn. De echte slimmerik herkent echter feilloos de mislukte pogingen van een dommerik om slim te lijken.

Daarom noem ik hier 5 dingen waaraan je het type ik-ben-niet-slim-maar-ik-kan-wel-zo-overkomen-door-gedrag-van-slimme-mensen-te-kopiëren kunt herkennen, zodat jij er niet langer in zult trappen of je zelfs dom zult voelen bij iemand die in werkelijkheid veel dommer blijkt te zijn dan jij.

1. Ze beweren niet in God te geloven omdat ze daar te intelligent voor zijn.

Ik begrijp dat dit voor sommige lezers nu als een schok komt. Deze lezers achten zichzelf erg slim en sloegen de introductie daarom maar over. Ze sprongen meteen naar de nummering om even bij te leren waar ze nog slimmer door kunnen lijken. Zij gaan hieronder dan meteen protesteren in het reactievakje om me te vertellen hoe dom ik bezig ben, nog voor ze ook maar iets gelezen hebben.

Misschien kunnen de 9 lezers van u die overgebleven zijn ze vertellen wat ze gemist hebben, want dit is absoluut geen artikel over Jezus of bekeerde atheïsten of iets in die trant.

Wat ik bedoel is dat er mensen zijn die denken dat je pas intelligent bent als je God kunt of beter gezegd durft te bespotten. Zodra ze het woord God of Jezus horen beginnen ze met hun ogen te rollen en schamper te lachen. Alleen zwakzinnigen geloven in hun ogen. Zij zijn van die volgzame zwakke schaapjes die het hek van de dam niet eens meer kunnen vinden. Hahahaha, met een bepaalde air natuurlijk, want je moet wel slim blijven lijken.

Er zijn inderdaad behoorlijk veel intelligente atheïsten, maar het louter ‘niet geloven’ zal je IQ niet bepaald verhogen. Een boek van Stephen Hawking zal je net zo min een genie maken als dat de Bijbel een heilige van je kan maken. Er zijn gelovigen die bijzonder intelligent zijn, net als dat er atheïsten zijn die mentaal behoorlijk uitgedaagd worden. Geloof of het ontbreken daarvan heeft niets te maken met intelligentie.

Gelovigen hoeven niet te horen dat ‘jij zoveel slimmer bent, omdat je niet openstaat voor een Goddelijke macht’. Ze hoeven niets te bewijzen, want ze vragen je niet om hetzelfde te geloven (op een paar uitzonderingen na). En ze blijven, ondanks je openlijke afkeuring van hun geloof, vriendelijk.

Tegen heilige huisjes aantrappen kan ervoor zorgen dat je heel wat lijkt, maar slim hoort daar niet bij.

2. Ze doen alsof ze stapelgek op Jazz zijn.

Ik kan het wel aanhoren hoor, maar eerlijk gezegd vind ik het irritante muziek. Ik luister er dus zelden naar en ondanks dat ik best intelligent ben doe ik maar één ding als het gesprek op Jazz komt; ik hou mijn mond. Waarom doen alsof ik er verstand van heb als ik er eigenlijk niets van moet hebben.

Domme mensen hopen echter slimmer te lijken. Ze zullen je laten merken dat ze helemaal ‘into Jazz’ zijn en ze kunnen niet wachten om je te vertellen hoe geweldig Jazz toch wel is.

Zo ging ik als jonger meisje om met een groepje zelfbenoemde intellectuelen, waarbij ik me natuurlijk altijd heel dom voelde. Eén van deze groepsleden wilde mij wel even vertellen hoe geweldig Jazz was en hoe alleen intelligente mensen deze muziek konden appreciëren. Waardoor ik me nog dommer voelde, maar het gesprek nam een grappige wending.

We zaten bij Mijnheer Janssen (leuke kroeg in Middelburg) en hij draaide ze naar me toe en zei met een wijze glimlach: ‘Weet je, meisje (arghhhh), ik ben echt verzot op Jazz tegenwoordig.’

‘Oh,’ zei ik, ‘ik hou er niet zo van, ik weet er ook niet echt iets over.

‘Nou, het draait allemaal om Jazz, het is het enige waar ik nog naar luister’, antwoordde hij.

‘Hmmmm, ik weet er niet veel van,’ vervolgde ik ‘maar ik hou wel van ragtime.’

Voor degenen onder jullie die nog minder weten over Jazz dan ik, ragtime is één van de belangrijkste muziekstijlen waarop Jazz gebaseerd is. Het is wat Hardrock is voor Heavy Metal en Harp voor Meditatiemuziek.

Hij keek me aan en vroeg me: ‘Ragtime? Wat is dat dan?’

Terwijl ik hem vertelde dat Ragtime de basis was geweest voor de Jazz van nu, zag ik dat hij zich behoorlijk ongemakkelijk voelde. Voor iemand die pretendeerde alles van Jazz te weten was dit natuurlijk een behoorlijke afgang. Daarna hoorde ik hem zelden hoog opgeven over zijn geweldige kennis van Jazz en zijn fabuleuze muzieksmaak.

3. Ze corrigeren anderen op de meest kleine foutjes.

Domme mensen houden ervan om te doen alsof ze slim zijn door anderen te corrigeren als ze een foutje maken. Dat kan een verspreking zijn, die niet eens bewust een fout is of een misvatting, maar ze zijn de eerste die zullen opspringen om deze fout kenbaar te maken. Liefst ten overstaan van heel veel mensen.

Ze zeggen dan dingen als:

‘Nee, dat klopt niet wat je zegt. Het is niet Frankenstein, het is Het Monster van Frankenstein.’

Na het maken van zo’n opmerking kijken ze dan triomfantelijk in de rondte en smalend proberen ze de lachers, ten koste van een werkelijk intelligent persoon, op hun hand te krijgen.

Natuurlijk heeft de persoon gelijk als hij deze correctie noemt, maar hou gewoon je muil. Probeer je ons werkelijk iets te leren? Heb je echt iets van kennis in die schedel? Of heb je gewoon weken zitten wachten op die ene kans om anderen te imponeren met je minuscule wijsheidje, dat zo klein is dat je het in de palm van je hand kunt schrijven als een soort spiekbriefje van je leven?

Wake up: Anderen zijn niet geïmponeerd van je stupide feitjes, ze raken vet geïrriteerd!

Niemand zit er op te wachten dat anderen hen voortdurend corrigeren en al helemaal niet als ze ook wel doorhebben dat degene die hen corrigeert op die kans zat te wachten als een weerwolf op volle maan.

4. Ze stellen zich op als ware en enige Literatuurexpert.

Ze lezen alleen oersaaie boeken, die hoog aangeschreven staan in de lijst van literaire meesters. Evengoed weten ze het altijd beter dan de schrijver. Na het lezen van een boek gaan ze verbeteringen in het verhaal, de structuur, de personages of de omslag aanbrengen, waardoor het boek, in hun ogen, en in hun ogen alleen, toch een heel stuk beter zou zijn geweest.

Hoog van de toren blazend doen ze niets anders dan het werk van anderen beoordelen. Beoordelen in negatieve zin, want ze willen voornamelijk het werk van anderen, die wel geslaagd zijn in het leven, torpederen.

Op die manier had het verhaal beter gelopen, die personages waren wel erg onwaarschijnlijk, de omslag is wat kaal, vol of uitdrukkingsloos, de teksten hadden veel sterker gekund en deze zelfbenoemde experts leunen op jarenlange ervaring.

Ja, jarenlange ervaring… Als sneue beoordelende personen die slechts kunnen schrijven over het schrijven van anderen. Ze schrijven teksten over teksten die nauwelijks door te komen zijn en hebben nog steeds niet door dat veel intelligent taalgebruik niet per se voor goede verhalen zorgt.

Ze beschimpen de schrijvers die hun boeken verkopen, die gelezen worden door anderen. Zij, zij zouden het werkelijk zoveel beter kunnen. Vanzelfsprekend, want zij zijn intelligent. Ze hebben niet door dat de rest van de wereld denkt: ‘Als ze werkelijk zo intelligent en goed waren, dan hadden ze zelf wel een boek geschreven.’

Echter, dat hebben ze niet in zich en om die reden, en die reden alleen, besteden ze hun minieme kwaliteiten aan het neerhalen van anderen die dat wel in zich hebben. Kritiek geven op schrijvers door recensenten is als een drenkeling die gaat protesteren dat hij niet gered wordt op de correcte manier. Hij zou zonder de ander ongetwijfeld verzuipen en nog weet hij het beter.

Natuurlijk heeft de literatuur critici nodig, maar niemand heeft op dat gebied de waarheid in pacht. Onthoud als criticus dat je je mening mag verkondigen, maar dat duidelijk moet blijven dat het jouw mening is. Jouw mening is niet De Waarheid. Het boek dat jij afzeikt kan een ander wel verslinden. Literatuur is vooral een kwestie van smaak, niet van intelligentie.

5. Ze weigeren in discussie te gaan.

Het mag duidelijk zijn dat de wereld geen behoefte heeft aan nog meer schuimbekkende figuren die luidkeels hun standpunten verkondigen, dat is dan ook niet wat ik met dit kopje bedoelde. Ik spreek hier niet over bekvechten om je gelijk te halen, maar over mensen die simpelweg weigeren te betogen, het debat aan te gaan.

Zeker, soms is het sop de kool niet waard en sommige zaken staan niet open ter discussie, maar het gebruik van stiltes of een soort ik-ben-de-wereld-moe-gebaar om een gesprek te beëindigen is ook een trucje dat de intellectueel zwakkeren gebruiken in hun pogingen om slim te lijken. 'Daar ga ik echt niet over in discussie', is de meest mentaal armoedige methode om je aan een moeilijk gesprek te ontworstelen.

Als er niet kan worden gedebateerd, dan is het onderwerp de moeite niet waard. Als men zelfs niet opstaat om voor zijn overtuigingen op te komen, dan zullen de rollende ogen en opgetrokken wenkbrauwen die ze laten zien slechts zielige vertoningen zijn om hun domheid te verbergen.

De meeste van deze mensen weten niet eens hoe ze hun eigen argumenten moeten verdedigen. Dat is geen ramp, maar ga niet doen alsof je het enkel niet doet omdat je er te slim voor bent en jij je met ‘dat soort futiliteiten’ niet bezig houdt. Ze voelen zich eigenlijk overklast in hun intelligente en hopen dat hun stille onverschilligheid zal worden aangezien voor innerlijke reflectie.

Een meningsverschil over een bepaald onderwerp smoren ze vaak in de kiem met de opmerking dat ze dit wel met een kundig persoon zullen bespreken. Hiermee bedoelen ze hun vrienden die het over het algemeen bij voorbaat al met ze eens zijn, vooral omdat deze vrienden nog wel denken met een intelligent persoon te maken te hebben...

Na deze manieren beschreven te hebben is het de slimmere mensen onder ons wel duidelijk geworden; doe je niet slimmer voor dan dat je bent. Er is altijd iemand die slimmer is dan jij en die weet dat jouw slimheid slechts een act is. Echt slimme mensen zullen dan ook nooit beweren dat ze alles al weten.

Voor de dommeriken: Al die energie die je steekt in het bedriegen van jezelf en anderen met je zogenaamde slimheid kun je beter steken in het werkelijk ontwikkelen van je intelligentie. Lees, zie en leer van anderen. Zodat je dan misschien uiteindelijk toch wat slimmer zult worden dan je nu bent. 

 

03/11/2016 21:50

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert