De Vrouw in het Rood: Hoofdstuk 16

Door Rudi_L gepubliceerd.

 

16. De beslissing

 

Het was nog vroeg in de morgen toen Jean-Pierre gewekt werd door Katarina die haar naakte lijf tegen hem duwde. Nog half slapend keek hij haar even van opzij aan. Ze duwde hem terug op zijn zij en lepelde zich tegen hem aan. Haar warme lichaam schurkte zich tegen zijn rug en achterwerk. Met haar vingers streelde ze hem, eerst in zijn nek, dan zijn schouders en armen. Ze reikte wat verder en speelde wat met zijn borsthaar. Haar hand deed verder zijn verkenning en daalde nog meer af.

Jean-Pierre wilde zich omdraaien, maar ze duwde hem steeds terug op zijn zij. Haar hand was in zijn kruis beland en ontdekte daar dat Jean-Pierre nu volledig wakker was. Met geroutineerde bewegingen speelde Katarina met zijn mannelijkheid, waarbij ze af en toe ophield. Ze wou zijn plezier niet te gauw beëindigen. Ze kuste hem in de nek en op zijn schouders en haar lippen gingen dezelfde weg als haar handen. Tot ze met haar hoofd in zijn schoot hem uiteindelijk tot een climax bracht.

‘Goede morgen, Jean-Pierre. Hoe kan je een dag het best beginnen, dacht ik zo? Heb ik de juiste manier gevonden? Ik heb anders nog een paar varianten op dit thema. Het is nog wel een uurtje voor het ontbijt. Misschien kunnen we die tijd aangenaam doorbrengen.’ Ze lachte ondeugend naar hem vanuit een kikkerperspectief.

Jean-Pierre trok haar omhoog en keek haar even diep en serieus in de ogen. ‘Ik denk dat ik het doe! Ik bedoel, wat we gisteren hebben besproken, ik ben ermee akkoord. Maar ik heb één voorwaarde.’

Katarina keek hem verbaasd aan en dacht dat hij nog meer geld zou vragen. Hoe zou ze hem vriendelijk en beleefd moeten laten weten, dat er niet meer in zat. Haar moeder vond het al een exorbitant bedrag, laat staan dat hij nog meer durfde vragen.

‘Ik zou willen…dat jij mijn lerares wordt in de liefde. Kan dat geregeld worden of moet ik vragen aan de Barones of je daarvoor bevoegd bent? Ik heb geen idee hoe dit allemaal in zijn werk gaat, geef me wat krediet…in mijn voordeel kan ik zeggen dat ik altijd wel een snelle leerling ben geweest.

‘Geen probleem, schat. Ik ga van jou de beste minnaar maken die hier ooit over de vloer is geweest en dat wil wat zeggen.’ Katarina sloeg haar armen rond hem en gaf hem een innige zoen, waarbij hun tongen wedijverden. Van het een kwam het andere. Katarina voelde dat haar nieuwe gigolo blijkbaar nog niet vermoeid was. Hij drukte zich dicht tegen haar en greep haar stevig vast bij haar strakke blote kontje. Katarina fluisterde Jean-Pierre iets in zijn oor.

Hij knikte en draaide haar voorzichtig om en legde haar op haar buik over de bedrand. Als een ros besteeg hij haar en ze spoorde hem met korte opgewonden kreten aan. Hij liet zich niet onbetuigd en het duurde dan ook niet lang of beiden bereikten hun hoogtepunt.

‘Laten we dit maar als een eerste les beschouwen,’ zei Katarina achteraf, ‘een soort van initiatie van de riten. Welkom, Jean-Pierre.’

Jean-Pierre voelde zich goed. Hij had gekozen voor het avontuur. Gedaan met de sleur van het debet en het credit, voorbij het cijferen en geld verdienen voor een ander. Vanaf vandaag was het enkel nog plezier beleven en er geld voor verdienen. Hij zou zijn centjes goed beleggen zodat hij na zijn tien jaar een aardige rente op het riante bedrag zou verdiend hebben. Het was aardig meegenomen als je ooit boekhouder was in een vorig leven.

 

© Rudi J.P. Lejaeghere

01/11/2016 10:16

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert