Overheidsexperimenten met kinderen (2) kinderemigratie

Door Asmay gepubliceerd in Nieuws en politiek

Over Frankrijk en Groot-Brittannië

Na de ontdekking van de verschrikkingen in Nazi-concentratiekampen, waar in opdracht van het Nazi-bewind onder andere experimenten werden uitgevoerd op de gevangen kampbewoners (waaronder kinderen), sprak de hele Westerse wereld zijn afschuw uit.

Toch zijn experimenten van overheidswege op burgers en  kinderen hierdoor niet gestopt. Zowel vòòr als nà de Tweede Wereldoorlog hebben in diverse landen van wat wij nu kennen als de democratische wereld, onethische experimenten met en op kinderen van de eigen bevolking plaatsgevonden. Vooral sociologische en demografische projecten werden grootschalig op initiatief en met goedkeuring van de betreffende overheid ingezet. Voor de kinderen waren deze 'experimenten' stuk voor stuk rampzalig; zij raakten allen psychisch en/of fysiek beschadigd, sommigen verloren zelfs hun leven.

Frankrijk en de gestolen kinderen uit Réunion

Met één administratieve pennenstreek werd het lot van talloze kinderen van het eiland Réunion beslecht. Het onder Frans gezag vallende kolonie-eiland  ten oosten van Madagaskar had in de jaren na de Tweede Wereldoorlog een sterke bevolkingsaanwas. In het naoorlogse Frankrijk trokken echter steeds meer mensen vanuit het platteland naar de grote steden en raakte het platteland ontvolkt.

a0594813baeb7a468cfe0cc979ea4d11_1396266

De tropische vegetatie van Réunion.

Om dit probleem op te kunnen vangen, had men in Parijse regeringskringen bedacht om het surplus van Réunion – jonge Afrikaanse kinderen – naar Frankrijk over te brengen. Zij moesten als het ware worden 'getransplanteerd' in het Franse agrarische leven en daar het werk aan de gang houden. In het plan van de toenmalige Franse regering De Gaulle werd de operatie uitgelegd als "het oplossen van een demografisch probleem". In Réunion en later ook in Frankrijk zelf had men het echter over de generatie van de gestolen kinderen.

Kinderarbeid en slavenbestaan

Van 1963 tot 1982 werden ruim 1600 kinderen van verschillende leeftijden, vaak wezen of half-wezen, uit Réunion naar het Franse binnenland overgeplaatst en daar in weeshuizen ondergebracht of bij de boerenbevolking te werk gesteld. Toezicht was er niet of nauwelijks, onverschilligheid werd hun deel.

cd5f4820cb3beb1f1cb7b120dd0bb652_1396266

Enkele Réunions in Frankrijk, toen en nu.

Van de gouden toekomst in Frankrijk, die de kinderen was voorgespiegeld, kwam niets terecht. Racisme, discriminatie, geweld, grove mishandeling en verwaarlozing, exploitatie en (seksueel) misbruik zorgden ervoor dat vrijwel alle kinderen een slavenbestaan leidden. Sommigen overleefden de verschrikkingen niet of benamen zich later het leven.

Na de start van het socialistische regime van Mitterand werd het programma uiteindelijk in 1982 stopgezet. De meeste kinderen zouden hun leven lang last houden van ernstige psychische klachten en nooit meer naar Réunion kunnen terugkeren, enerzijds vanwege hun slechte gezondheid, anderzijds vanwege hun financiële situatie.

Eindelijk officiële Franse excuses

b59d60e665c29e36ba90e638e2356b84_1396266Op 18 februari 2014 bood de Franse regering eindelijk officieel haar excuses aan de overlevenden van de groep en hun familie aan, voor het leed dat de gestolen kinderen uit Réunion was aangedaan.

De regering nam daarmee de verantwoordelijkheid op zich van het mislukte overheidsplan, de voorgespiegelde valse beloften en het gebrek aan bescherming en controle op de kinderen, toen ze eenmaal in Frankrijk waren.

Nu de erkenning officieel is geworden, kunnen de overlevenden van de gestolen kinderen eindelijk onderhandelen over een eventuele financiële compensatie.

Engeland en de emigratie van weeskinderen naar (onder andere) Australië

Tussen 1869 en 1967, bijna 100 jaar lang, werden vanuit Groot-Brittannië meer dan 130.000 kinderen op de boot gezet naar Canada, Australië en andere Commonwealth-landen om die landen te voorzien van een jonge Britse bevolking en werkkracht. De gemiddelde leeftijd van de voor emigratie aangewezen kinderen was 8 jaar, sommige kinderen waren niet ouder dan 3.

e4c16514980df8c05441bc73cf6d003a_1396267

Eén van de emigratieschepen met Britse kinderen.

Voor dit bevolkingsexperiment van de Britse overheid werden vooral arme kinderen uit opvang- en weeshuizen ingezet. Wezen en half-wezen, maar ook buitenechtelijke kinderen en kinderen, waarvan (één van) de ouders tijdelijk niet in staat waren of werden geacht om voor hen te zorgen, belandden – met of zonder medeweten of toestemming van hun ouders of familie – op de emigratieschepen. Sommige kinderen werden door hun ouders zelf overzee gestuurd, in de hoop op een beter leven binnen het Britse rijk.

Canada keerde zich uiteindelijk tegen de kinderemigratie, die dan ook in 1939 naar dat land stopte. Australië stimuleerde de instroom van Britse kinderen echter, vooral toen die na de Tweede Wereldoorlog weer mogelijk was. De kinderemigratie ging hier op de oude voet door tot 1967.

Politiek, economisch en financieel oogmerk

Het was de Britse regering er veel aan gelegen de blanke, Britse bevolking in de overzeese gebiedsdelen van het Britse rijk te vergroten. Ook had men extra werkkracht nodig om de economie van de gebieden snel te laten groeien. Het 'transplanteren' van een jonge generatie, die in het moederland eigenlijk over en teveel was, leek dé oplossing.

4c04c9d3f34da607b97243d37c58ea62_1396266\

Britse kinderen aan boord van emigratieschip SS Astoria.

Religieuze en charitatieve opvang- en weeshuizen werkten maar al te graag mee aan dit overheidsexperiment. Kinderen, waarvoor geen financiële steun werd ontvangen van een ouder, voogd of familie, werden bovenaan de lijst gezet. De kinderemigratie was voor deze instituten vaak een oplossing om van 'onrendabele' kinderen af te komen, een puur financiële drijfveer dus. Maar ook kinderen uit arme gezinnen en één-oudergezinnen werden regelmatig door maatschappelijk instanties eenvoudigweg bij de ouder(s) weggehaald en op de boot (of later het vliegtuig) naar Australië gezet.

De kinderen werd een vrolijk beeld geschetst van een zonnig vakantieland, waar adoptiegezinnen op hen zouden wachten. De werkelijkheid was echter een heel andere.

Kinderarbeid pur sang

Bij aankomst werden broers, zussen of vrienden vaak kil en zakelijk opgesplitst en ieder een andere kant op gestuurd. In Australië wachtte strenge religieuze weeshuizen of zogenaamde 'farm schools' hen op;  van die tijd af aan stonden zij onder staatsvoogdij.

8e2f0c93bd83d768e8dc57490e44c9b8_1396266

Biddende Britse wezen in Australië.

De kinderen moesten lange dagen zwaar werk verrichten op het land onder gevangenisachtige omstandigheden. Gewelddadige straffen, van mishandeling tot marteling, (seksueel) misbruik en exploitatie waren er aan de orde van de dag. Een aantal kinderen overleefde deze behandelingen niet. Controle vanuit de (Australische) overheid was er niet of nauwelijks en de daders bleven ongestraft.

27c8bd8ac7c8778a969c14a68e3d827c_1396267

Australische landbouw en veeteelt.

Eenmaal volwassen geacht (uiteenlopend van 21 tot 26 jaar, afhankelijk van karakter en gedrag) waren de kinderen vrij. Sommigen keerden terug naar Groot-Brittannië in de hoop nog levende familieleden te vinden, de rest zocht een nieuw bestaan in Australië. Allen waren door de gedwongen emigratie en behandeling nadien voor het leven getekend. Velen vluchtten in alcohol en/of drugs en vonden hun leven  geruïneerd.

Pas in 1967 werd de kinderemigratie, naar een leven van kinderarbeid in Australië, in Groot-Brittannië als illegaal bestempeld en gestopt. Toch zijn er nog tot 1970 Britse kinderen naar Australië gebracht.

Excuses en (een beetje) compensatie voor de Forgotten Australians

In 2001 kwamen er officieel excuses van de Rooms-katholieke kerk in Australië voor de verschrikkingen die de kinderen in de strenge religieuze tehuizen hadden moeten doorstaan.

5cae4907ff0efcbc31af44b085057929_1396267Op 16 november 2009 maakte de Australische premier Kevin Rudd officieel excuses namens de overheid aan de overlevenden van de forgotten Australians, de voormalige kinderemigranten die onder staatstoezicht jarenlang zo slecht waren behandeld. Momenteel leven er nog ongeveer 7.000 van de Britse kinderemigranten in Australië. Financiële compensatie werd beloofd, tot ongeveer AUS$ 80.000 per persoon. De opvolgende conservatieve regering heeft deze toegezegde compensatie echter in 2013 al gehalveerd. Protesten hiertegen hebben tot op heden niets uitgehaald.

Op 23 februari 2010 kwamen de officiële excuses van de Britse regering voor het 'beschamende' kinderemigratieproject naar niet alleen Australië, maar ook onder andere Canada, Malta, Tasmanië en Nieuw-Zeeland. Premier Gordon Brown beloofde de overlevende kinderen en hun families in Groot-Brittannië een totaal aan £6 miljoen aan financiële compensatie.

(De Canadese regering verklaarde in november 2009 'geen noodzaak te zien' voor een officieel excuus voor de – schandalige – behandeling, die toenmalige kindermigranten ook in dit land hadden moeten ondergaan.)

Tot slot

In Frankrijk waren het de kinderen uit de kolonie, in Groot-Brittannië de kinderen van de armen, waarmee zo onverschillig en meedogenloos werd omgesprongen. Praktijken die overigens tot ver in de 20e eeuw hebben plaatsgevonden. Wanneer landen als deze, die toch algemeen worden beschouwd als de meest moderne, weldenkende en beschaafde op deze aardbol, toch zo lang en zo feodaal met de eigen bevolking en zelfs kinderen is omgesprongen, wat geeft dat dan te denken over de rest? Hoe zal het dan bijvoorbeeld kinderen vergaan in andere, minder moderne, weldenkende of beschaafde landen? Een huiveringwekkende gedachte.

 

Alles van waarde is weerloos.

Lucebert (1924-1994)

(Regel uit het gedicht "De zeer oude zingt" uit 1974.) Lucebert was het pseudoniem van Lubertus Jacobus Swaanswijk.

 

ASMAY.

© 2014 Foto's: Wikimedia Commons, Le Monde, BBC News.

 

64d1e181190f1c4d46cddbe8c922f014_1396267Rechts: poster, die Australië  voor ouders en kinderen aantrekkelijk moest  maken.

Zie ook:

Overheidsexperimenten-met-kinderen-1-uit-maatschappelijk-belang

Overheidsexperimenten-met-kinderen-3-het-hongerproject

China-de-economie-krimpt-hoe-nu-verder?

Duitsland-schoorvoetend-naar-wettelijk-minimumloon

Rusland-in-recessie-de-roebel-in-vrije-val!

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

30/10/2016 07:35

Reacties (9) 

11/11/2017 18:29
Het was een weeshuis of het ging om gehandicapte kinderen. En dat was in de jaren 90 of misschien zelfs na 2000, ik weet het niet meer
11/11/2017 18:27
Ik heb eens gelezen over een experiment op kinderen in een Frans weeshuis dat was gedaan door Amerika, met toestemming van de Franse overheid, en dat is nog niet zo lang geleden. Wie weet waar in daarover kan lezen?
1
30/10/2016 16:36
Ik heb eens een TV serie gezien die Lillies heette, dit ging over een gezin uit een volksbuurt vlak na de Eerste Wereldoorlog en speelde in Engeland. In deze serie werd ook dit schandalige fenomeen aangekaard. Het ging over een gezin met vijf kinderen die wees werden. De oudste werd door het weeshuis naar Canada gebracht en de rest werd ook uit elkaar gehaald. Het is toch verschrikkelijk dat dit gebeurde, Die Franse kinderen is even erg, de regering had op haar klompen aan kunnen voelen dat zwarte kinderen op het Franse platteland geen toekomst, of zelfs maar een leuk leven hadden. Los van het...
1
30/10/2016 16:48
Zonder meer. Het ergste is daarna nog eens, dat die kinderen (die het overleefd hebben) zo moeten vechten om erkenning te krijgen voor hetgeen hen is aangedaan - van overheidswege stopt men dit soort zaken nu eenmaal graag in de doofpot.
1
tegen Asmay
30/10/2016 16:56
Absoluut waar.
1
30/10/2016 08:27
Ongehoord en schandalig, dat deze onoirbare praktijken zolang officieel in stand zijn gehouden. Het beeld, dat ik van Australië had, is hierdoor voorgoed veranderd.
1
30/10/2016 08:22
Erg wreed deze sociologische experimenten.
1
Asmay tegen Robin93
30/10/2016 08:31
Je wordt er misselijk van, als je de verhalen over de ervaringen van de Britse en Aboriginal kinderen leest
1
30/10/2016 08:18
Zulke jonge kinderen en dan naar de andere kant van de wereld .... Over het verhaal van de aboriginal kinderen maar te zwijgen - dat is te erg voor woorden.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert