Op bezoek bij de Nubiërs

Door Chrisrik gepubliceerd in Reizen en vakantie

Vooraleer we het Nubisch dorp binnengaan, wil ik iets meer vertellen over ‘de Nubiërs’.

Nubië

870bb9ee24af2bfe07189b5c0a5306cf_1402093

Nubië en Egypte zijn al sinds mensenheugenis buren. Het is een gebied in het zuiden van Egypte en het noorden van Soedan. Nubië is afkomstig van de hiëroglief ‘nub’, wat goud betekent.

  • gedurende de 6de dynastie ( 2.345 -2181 v. Chr.) was Nubië de poort naar zwart Afrika en een leverancier van exotische producten zoals goud, mirre, specerijen en struisvogelveren.
  • in het begin van de 18de dynastie (1570 – 1293 v. Chr.) worden er - onder impuls van Ahmoses I - onderkoningen aangesteld die regeren in naam van de heersende farao.
  • tijdens de 25ste dynastie (740 – 656) – ook wel de Kushitische of Nubische genoemd – maakt Nubië deel uit van Egypte en worden alle koninklijke en godsdienstige rituelen, zoals de Amoncultus, volledig overgenomen.
  • vanaf  500 wordt het Nubisch-Kushitisch gebied bewoond door een nomadenstam, de Blemmyrs genaamd. Hun graffti kan men terugvinden op de binnenste muur van het tempeltje van Trajanus op het Philae eiland in Aswan.
  • uiteindelijk, in 641, bekeerde de Arabische leider, Amr ibn al-As de meeste bewoners tot de islam. In deze tijd woonden de christenen en de moslims naast elkaar.
  • in 1315 neemt de moslimleider Abdallah ibn Sanbu de macht over. De bevolking bekeert zich massaal tot de islam en slechts een kleine minderheid bleef trouw aan het christelijk geloof.

Met de bouw van de stuwdam bij Aswan (1964) verloren de Nubiërs hun oorspronkelijke leefgebied. Door de stuwdam ontstond het Nassermeer, met een lengte van 500 km het grootste stuwmeer ter wereld. Het strekt zich uit tot ver in Soedan. Het meer, aangelegd om Egypte van elektriciteit te voorzien, werd tegelijk het collectieve trauma van de Nubiërs. In het meer verdween bijna heel Nubië.

Dankzij een reddingsoperatie van de Unesco werden de bevolking en de tempels gered en naar hoger gelegen gebied verplaatst. Van over heel de wereld werd er een leger van archeologen, antropologen, architecten, fotografen en geografen opgetrommeld om een diepgaande studie over Nubië te maken en een manier te zoeken om de tempels te redden van het wassende water, om ze later op een nieuwe locatie volledig te herbouwen (hierover vertel ik meer als we Aboe Simbel bezoeken).

023694eedab6ad8257fafee39caf6059_1402094

Meer dan 200.000 Nubiërs moesten verhuizen naar nieuwe nederzettingen in Edfu, Kom Ombo, Aswan en het noorden van Soedan. Zij hadden niet alleen hun huizen, gronden en eigendommen verloren, maar ook hun meer dan 3.000 jaar oude culturele band met hun omgeving. Met pijn in hun hart kijken ze naar het Nassermeer, waar ooit hun dorpen hadden gestaan en waar hun voorouders begraven liggen.

Sinds 1997 wordt in het Nubisch Museum in Aswan de geschiedenis van de Nubiërs bewaard; een schamele tegemoetkoming aan een volk dat voor altijd zijn land verloor.

 

De Nubiërs

Volgens hun gewoonten trouwen Nubiërs niet met Egyptenaren. Hun cultuur en ongeschreven taal leeft echter voort in hun harten, hun muziek en hun speciale manier van leven. Toen ze hun oorspronkelijke woongebied moesten verlaten, werd gevreesd dat de Nubische cultuur zou verdwijnen. Zeker wat de muziekcultuur betreft, zijn die sombere voorspellingen niet uitgekomen. Integendeel, de Nubische muziek is erg populair in Egypte en daarbuiten, o.a. omdat veel songs ook in het Arabisch (met een Nubisch accent) worden uitgevoerd. Nubische muziek is bovendien een belangrijke invloedbron van de blues geweest.

b871ae20117a7ff677232d7b7ac9eb75_1402094

De Nubiërs zijn donkerder van huidstint dan de Egyptenaren. Ze leven heel anders dan de "gewone" Egyptenaren.  Het zijn mensen met een spontane vriendelijkheid en ze stralen een rust uit.  Het is een groot verschil met de opdringerigheid van de Egyptenaren.

Het verhaal van Nubië wordt nog vaak in verhalen verwerkt. Denk maar aan de opera Aïda, waar de kroonprinses van Nubië verliefd wordt op de Egyptische legeraanvoerder, een verboden liefde.

4a455b25315f3f678618661b52481950_1402094

Het is ondertussen namiddag en de temperatuur is gestegen naar ongeveer 37 graden. Op het eiland waar wij nu aanmeren is nog een Nubisch dorp zoals de Nubiërs woonden voor de grote verhuizing. Ata regelde voor ons een bezoek in het huis van een gezin.

81de441aac35976f49b6faa5348c12bf_1402094

6fba38fe09f6e9356534b88d806881c4_1402094

Het dorpje is bruin, stoffig en armoedig. Hutten zijn gebouwd van het slib uit de Nijl, tussen de landbouwakkers lopen kleine slootjes die zorgen voor de watertoevoer.

64281ccd5f826999430750990773632b_1402094

We gaan het dorpje binnen

45184311a65f0a63aee0b90d49983f87_1402094

De huizen zijn blauw, roze of geel geschilderd en versierd met hadj-taferelen. In de kronkelige straatjes tussen ommuurde tuinen pikken kippen in het stof, geiten en schapen lopen overal dwars doorheen kauwen op afval.

3a0b5b207f33ac24612d3436d9d0a38c_1402094

d616c206604d45b3dad219a341ef39eb_1402094

Het enige toeristische element is een Nubisch huis waarvan de eigenaar thee en handwerk verkoopt en waar je hennatatoeages kunt laten maken.

De inwoners zijn erg gastvrij en laten u dan ook graag zien hoe hun dagelijks leven er uitziet. We worden hartelijk ontvangen bij een Nubisch gezin. De jonge vrouw (moeder van 4 kinderen) is juist teruggekomen van de dokter. Ze is wat ziek maar ze heeft alles voorzien voor ons bezoek. We mogen plaats nemen in de ‘living’ en krijgen een lekkere thee aangeboden. Ata verzekert ons dat we dit gerust mogen drinken, het water werd gekookt.

a233256ccca2a1aeaaa643da445857c9_1402094

de woonkamer - 'living'

22dcfa47877a5d9774b9e34a52f633f6_1402094

En de thee is héél lekker. Onze Nubische gastheer praat over de bouw van de dam en de grote verhuizing. We mogen ook een kijkje nemen in de andere plaatsen van het ‘huis’.

ccabc01de5b2cdab835e027f3792df27_1402095

de slaapkamers

d758e50f612c6d7ae98c7f7eb02a5701_1402095

9a458ace1c1753882488634f3e1b27e4_1402095

0170c24905729a8a6f282e4818b29b11_14020959d8711e20bb01a9f05f48b3cc0e7e484_1402095

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

de keuken

 

95e74ba9f169a016ec818bda79fb6d80_1402095

320d70056925a2dcb3f20a5b522cc29f_1402095

Hieronder vertelt een moeder van 4 kinderen 'hoe' ze leven en overleven.

0ff05a579f3cc87fe6a75f3eb67147aa_1402095

Iedereen is aangegrepen. Wij geven allemaal een fooi aan de gastvrije huismoeder en ze is zó dankbaar.

cf096a548732256ffb6e65bc5bafad79_1402095

Ik geef hier liever een fooi dan aan de opdringere Egyptenaren die we reeds ontmoetten. We voelen aan dat Ata ook houdt van de Nubiërs. Hij had ons vooraf verwittigd: “Geef niets aan schooiers en lastige venters op straat, maar … ‘als’ je iets wil geven, hou het voor die dag dat we naar een Nubisch dorp gaan. Die mensen zullen zeer dankbaar zijn!”

3cfbef61841e597a92716fa0d195a23e_1402095

We verlaten het dorp en onderweg krijgen we de kans om nog eens rond te neuzen in de souvenirs-standjes (hier kunnen we ongestoord kijken – we worden we niet lastig gevallen).

16d462202d0955cd2edc82e20f184d59_1402096

ec74e03d184f35bfbc3eb9fd98b32e62_1402096

De kinderen blijven beleefd als ze een snoepje of balpen krijgen en .. ze zijn eerder beschaamd dan opdringerig.

ebb9925a551320747422e6b53195bb84_1402095

ca717ac2a8de046f5ad593077673e1a7_1402095

6b8e29a125beb6d9e906a1d02601f06d_1402095c237f92dcbc4cfd1abaa84c4c75a95f0_1402095

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

e8344fc24607546d80ecb8e96e0b2349_1402095

0d604c62c0fc93235daa82610aeb703f_14020951604591cff1ef88398f14d79d2203904_1402096

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tja ...  ik hoef het jullie niet te vertellen dat ik een 'boontje' heb voor kinderen. Ik had ze willen meenemen, maar ja... dat kon niet. En dat zou voor hen toch niet goed zijn.

d691c44b6a4abf5c3226588000d9f68e_1402096

06bb199a8969419e4b0d356747e3ca9b_1402097

Onder de indruk van wat we zagen, varen we terug naar de boot.  De kinderen lopen mee tot aan de oever.

b5a2f9bf01a79a3431cd3512c7d8427e_1402096

 

WORDT VERVOLGD

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
14/10/2016 16:41

Reacties (10) 

1
15/10/2016 15:54
Mooi artikel. Mooie mensen ook.
1
15/10/2016 09:26
Ja, deze herinner ik me nog goed.
15/10/2016 09:50
1
15/10/2016 08:28
Ik meen mij te herinneren dat ik de vorige keer al iets kritisch heb gezegd over de manier waarop er met de Nubiers werd omgegaan. Ik blijf je serie met plezier herlezen.
1
15/10/2016 09:50
1
14/10/2016 23:48
Ik kan mij voorstellen dat dit een indrukwekkende reis was, mooie reportage.
15/10/2016 09:50
Dank je
XX
1
14/10/2016 17:32
Ja prachtig.

Toch hé ... als die vrouw, die Nubische, haar verhaal aan iedereen verteld en van iedereen een fooi krijgt en nog veel meer toeristen op aansporing van hun gids daar wat geven ... dan kunnen die Nubiers er nog aardig van gaan leven. -))
Maar het is inderdaad rustig en vriendelijk volk.
1
14/10/2016 20:08
Nubiërs zijn anders dan de Egyptenaren die we ontmoetten in Luxor, Caïro en bij onze bezoeken aan piramides en tempels.
1
14/10/2016 20:26
Zonder meer.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert