Theetuin de Kloostergroeve: (Warme herinneringen)

Door Candice gepubliceerd in Levensverhalen

Theetuin de Kloostergroeve:

(Warme herinneringen)

b659663a7103283016fb260c430faeff_medium.

Als u naar de foto kijkt dan zult u zich afvragen wat die groene stip moet voorstellen en dat zal ik u gaan uitleggen. De Wolfsdriesweg is de weg langs de Geul in het Geuldal en waarlangs je vroeger bij één van de leukste plekjes uit mijn verleden kon komen. De groene stip is waar het destijds stond. Theetuin de Kloostergroeve.

Theetuin de Kloostergroeve: (Warme herinneringen)

Om nu precies te vertellen hoe u er kwam (want het bestaat al een jaartje of 20 niet meer) is niet van belang, maar goed u kunt met die vraag worstelen. Welnu. Vanaf Hotel de Geulhemermolen loopt u rechttoe rechtaan langs de grotten aan uw rechterkant en dan komt u er vanzelf terecht en loopt u door dan komt u vanzelf in Valkenburg.

Ja ik koester hele warme herinneringen aan die Theetuin. De eerste keer dat ik er kwam was met de familie en dat was in de zomer van 1975. De Theethuin werd gerund door een man en zijn vrouw en de kinderen liepen er ook altijd rond, in de zomermaanden uiteraard. Vier zoons en één dochter en ze woonden zelf in Berg en Terblijt en dat ligt boven het Geuldal en om daar te komen raad ik u aan om het met een racefiets te doen (u gaat dan over een deel van het Amstel Gold Race traject) en het mooiste van alles is wel het naar beneden scheuren met de racefiets. Je moet dan alleen niet vallen, daar je dan goede kans hebt dat je zo ver naar beneden doorglijdt dat je over een afstand van mwah heel wat meters stukjes vel bij elkaar kunt gaan sprokkelen. Ik ben er niet gevallen, maar nadat ik een val van hun jongste zoon meemaakte en zag hoe zijn been eruit zag ben ik ook maar niet meer op hoge snelheid naar beneden gegaan.

aa806d0397d95201bf874107bc6ed302_medium.

Dit wat nu Hotel Geulzicht heet, was vroeger het ‘huis’ van Jean Nelissen en is aan het einde van de Vogelzangweg (heuvel) vanaf Berg en Terblijt naar beneden toe.

De eigenaar, zijn vrouw en hun kinderen konden uitstekend opschieten met mijn familie en met mij en zelf ben ik sindsdien daar nog bijna elk jaar een paar keer heengegaan en hoorde van die familie dat mijn familie ook bijna elk jaar wel een keertje kwam. Ben daar met twee van de zonen een keer in alle vroegte met touwen, lantaarns en een rugzak met eten en drinken de grotten in gegaan en dat zijn dan niet de grotten waar toeristen komen. Nee dit zijn grotten waarvan je weet dat als je de weg kwijt zou raken dat je waarschijnlijk nooit meer de uitgang zou vinden. Geweldig mooie grotten en waar niks in te zien was, want het was er pikdonker. Maar het was gewoon adrenalinekicking om in die grotten af te dalen en zonder iets te kunnen zien op wat de lantaarns lieten zien na en volledig te vertrouwen op die twee jongens die de weg kenden. En we waren warm aangekleed en dat was niet voor niks, want al beloofde het buiten 28 graden te worden … in de grot was het dus heel erg koud. Had handschoenen aan en dat midden in de zomer van 1980.

Herinner me ook een avond dat we tot een uurtje of 11 buiten zaten bij de Theetuin, was tevens in 1980 en nou ja goed, ik was toen nog transgender en er zat ook ene Luc bij en dat was een vriend van de oudste zoon van de eigenaar en hij was … biseksueel en we lagen elkaar wel en als ik daar in Zuid-Limburg was sliep ik altijd in Hotel de Geulhemermolen en ik heb hem toen naar binnen gesmokkeld voor de nacht, want bij hem thuis ging echt niet daar zijn ouders niet eens wisten dat hij biseksueel was en. die ene keer dat ze mij hadden gezien, mij maar een erg vreemd iets vonden. Ze waren niet de enigen in die tijd die dat van mij vonden. Nee dat zeg ik verkeerd. Ze behoorden tot de immens grote groep mensen die mij destijds maar een vreemd iets vonden.

aabc7bf2f83983a9c14e50792805985e_medium.

De Theetuin op zich was niet echt veel bijzonders, er stond een schommel en een wip en er was een terras met schat ik in 12 tafels en binnen was een mooie eikenhouten ruimte met toiletten en met de open haard en een barretje en dan had je nog daarnaast de keuken met tegelijkertijd de winkel en de kassa ook uiteraard. Maar die mensen, zelden zulke hartelijke mensen meegemaakt in mijn leven. Wanneer je ook kwam, als ze je zagen aan komen lopen dan begonnen ze te zwaaien en ook oprecht en als je kwam zonder dat ze je hadden gezien dan was de blijdschap om je ineens te zien ook warm en oprecht. Jeetje hoefde er nooit te betalen als ik er alleen was. En ze toonden interesse in je leven en in wat je deed. Gebruikte destijds veel drugs en dat vonden zij, net als anderen, vreselijk en wat heb ik een overdaad aan warme goede raad gekregen om ermee te stoppen. En ja het waren gewone mensen, mensen met hun eigen sores en gedoe en met hun eigen leven maar ze waren altijd bereid om je op te vangen en/of je gewoon toe te laten in hun leven. Echt schitterende mensen.

c22e19bc505b6963714a2854ac450e60_medium.

Heb eigenlijk geen idee hoe het contact precies stopte. Denk dat het gewoon stopte omdat het stopte …. 

*Candice*

04/10/2016 12:30

Reacties (11) 

08/10/2016 08:46
Dit is het enige artikel van mij van de afgelopen weken die niet als 13 jaar oud wordt doorgegeven ... heb er sindsdien al weer 16 gepubliceerd die dus als 13 jaar oud vermeld worden en waardoor anderen ze niet bij nieuw zien staan.
In drie weken tijd bijna 100 artikelen gepubliceerd ... en maar eentje (deze) wordt normaal doorgegeven.
1
04/10/2016 23:13
Wanneer er dergelijke warme herinneringen uit het verleden bij mij opduiken, kan ik niet om het verlangen heen om er weer eens naar terug te gaan en ik bezoek soms weer plekjes waar ik al meer dan 30 jaar niet ben geweest.

Pak de trein en ga er weer eens kijken!
1
04/10/2016 23:22
Nee .., ik reis voorlopig nog niet, wil eerst zeker weten dat ik droog kan blijven en dat gaat beter maar tot zolang reis ik echt niet en bovendien is de theetuin al iets van 20 jaar weg en geen idee of ze daar nog wonen. En ik vind het leuk om af en toe te denken aan zulke dingen, maar ben niet iemand die dan daar weer eens gaat kijken. Mis de duinen en de zee van mijn geboortedorp nog elke dag ... maar ben er sinds 25-12-1977 niet meer geweest en zal er ook nooit meer heengaan.
1
04/10/2016 21:00
Ja, soms gebeurt dat met contacten...
1
04/10/2016 21:06
Ja dat heb je soms ....
1
tegen Candice
04/10/2016 21:09
Jammer maar het gebeurt.
1
04/10/2016 21:16
Ja maar dat is het leven.
1
04/10/2016 13:48
mooi stukje Limburg
1
04/10/2016 13:53
Heel mooi stukje Limburg.
1
04/10/2016 13:46
Jammer dat het contact opeens stopte!
De mooie herinneringen kan je koesteren. X
1
04/10/2016 13:53
Geen idee of ze nog leven ... de kinderen vast nog wel.
xx
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert