Er gaat een man naar de dokter

Door Marinus gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Ziek

Wilfried stapte bleekjes uit bed. ‘Ik voel met niet zo lekker Marijke.’
‘Wat heb je dan?’
‘Ik weet niet, ik voel dat er iets mis met me is. In mijn borstkast klinkt een onbestemd geruis, ik ben hondsmoe en heb pijn in mijn nek.'
‘Ik hoor het al’, zei Marijke met een zucht, ‘het is weer het seizoen van de aanstelleritus. Ik heb geen trek in dat soort gezeur, ga je verhaal maar bij de huisarts droppen, hij wordt er vet voor betaald om naar dat soort klachten te luisteren. Tussen acht en tien is het inloopspreekuur, doei!

images?q=tbn:ANd9GcRaGkHHmmakZT1RcdYQmHQ

Bij de huisarts trok Wilfried een nummertje en zocht een vrije zitplaats in de druk bezette wachtkamer op. Hij nam plaats tussen twee bejaarde mannen.
‘Waarom ben jij hier?’ vroeg de man rechts van Wilfried.
‘O, euh ja! Nou ik voel me niet lekker en ….’
‘Ik heb het niet tegen jou eikel, ik vroeg het aan Simon.’
‘Waarom kijk je mij dan aan?’
‘Staar!’
Simon rochelde en slikte wat door. ‘Ik heb last van obstipatie. Je kent dat wel, vijf dagen niet afgaan en als je dan moet, vliegt de stront bijkans tegen de muur op. Dat is geen pretje Cees!’
‘Snap ik, zeker voor moeder de vrouw is dat geen lolletje. Wil je weten waarvoor ik hier ben?’
Simon knikte. ‘Uiteraard!’
‘Ik heb in het bejaardengesticht toch die grote knobbel op mijn bil aan je laten zien.’
‘Ja, nu je het zegt. Een raar ding op een ongemakkelijke plek.’
‘Dat mag je wel zeggen’, zei Cees met een zuinig lachje op zijn doorleefde gezicht. ‘Ik zat gisterenavond aan de bar van de soos en had het zo uitgekiend dat mijn knobbel net over de barkruk hing. Komt dat stuk van kamer veertien de soos binnen, ik volg met mijn ogen die schommelreet en spataderen van haar en let effe niet op. Ik hoorde: ‘frrr’ in mijn waarop een niet onaangename pijn door mijn bil trok. De knobbel was opengebarsten en veroorzaakte een stank die niet om te harden was!’
‘Wauw! Dat is heftig’, zei Simon. ‘Wat heb je daaraan laten doen?’
Cees haalde zijn schouders op. ‘Ik ben bij de verpleegkundige langsgegaan die me wist te vertellen dat een steenpuist was opengebarsten. Ze heeft er een pleister opgedaan en zag dat op mijn andere bil zich ook een steenpuist aan het ontwikkelen was. Daar mag dokter piepie zich zo dadelijk naar kijken.’

images?q=tbn:ANd9GcRTpnZ5X8z5SokcDZ01oSR

Wilfried was een tikkeltje onpasselijk van de conversatie geworden en keek om zich heen of hij een andere zitplek kon ontdekken. Hij zag twee jonge vrouwen in grote haast de wachtkamer verlaten. Hij liep naar het tafeltje met de twee vrije zitplaatsen waaraan twee oudere vrouwen gezeten waren.
‘Goedemorgen dames!’ Wilfried nam plaats.
Eén van de vrouwen keek hem pissig aan. ‘Goedemorgen? Ben jij wel helemaal lekker lul? Ik ben zo incontinent als een vergiet en jij vindt het een goedemorgen? Weet je wel dat de luiers uit het vergoedingenpakket van de verzekeraars zijn geschrapt? Ik moet nu noodgedwongen veel langer met een luier doen, pas wanneer mijn luier compleet is volgezeken en gescheten doe ik een schone luier om. Ruik je dat dan niet?’
‘Euh nee’, loog Wilfried beleefd.
‘Dab heb je geluk! Dus niks goedemorgen, het is een zeikochtend mijnheer! Maar waar was je gebleven Rose?’
‘Bij het moment dat Carla terugkwam van de huisarts. Ze had dokter Oudshoorn verteld over haar vage klachten en hij deed dat als bejaardenaanstellerij af. Wat denk je? Dezelfde nacht nog is ze aan hartaanval overleden.’
‘Je meent het?’
‘Ja, het is waar. Dokter Oudshoorn is geen beste huisarts.’

Wilfried zag dat drie tienermeiden de wachtkamer verlieten en liep snel naar de vrijgekomen plekken toe. Er zat daar alleen maar een vriendelijk ogende oude dame met een looprek op haar beurt te wachten.
‘Dag mevrouw. Wat kunnen sommige mensen toch enorm zeuren over hun kwalen vindt u niet?’
‘Klopt, mensen met echten kwalen zul je over hun medische problemen niet horen. Neem nu mijn geval, ik heb last van een verzakking, weet u wat dat is?’
O nee, dacht Wilfried, daar gaan we weer. ‘Mijn vorige huis was aan het verzakken, is dat wat u bedoelt?’
‘Zoiets ja. Mijn hele binnenboel komt naar buiten zetten voortgedreven door een enorme vleesboom. Het is werkelijk geen pan als je ziet hoe mijn lichaam eronder mijn kleren uitziet. Voor tien euro mag u wat mij betreft even spieken, het damestoilet is nu vrij!'
Wilfried was het zat, hij begreep nu ook waarom mensen de wachtkamer onverrichte zaken verlieten. ‘Sterkte ermee, ik herinner me ineens een belangrijke afspraak, dag!’ Wilfried ging er gehaast vandoor en kwam uiteraard in een regenbui terecht.

16%2B-%2B1%2B%252866%2529.gif

Dokter Oudshoorn deed een patiënt uitgeleidde en keek de wachtkamer rond. Het aantal patiënten was aardig uitgedund. Hij was gecontracteerd door zorgverzekeraar Achema en kreeg een bonus als hij het aantal patiënten laag wist te houden. Met een aantal gezonde bejaarden van Huize Avondrood had hij een deal gemaakt, bij toerbeurt zouden een aantal bejaarden tijdens het inloopspreekuur andere patiënten met hun verhalen komen vermaken. Als beloning kregen ze zalfjes en crèmes die hij van de farmaceutische industrie als gratis monsters ontving. Dat werkte boven verwachting goed, hij kreeg alleen nog patiënten met echte problemen te behandelen.
'Volgende patiënt graag!'

images?q=tbn:ANd9GcShjsm3w9Ayafgf4P0aEKX

 

 

03/10/2016 14:09

Reacties (5) 

1
03/10/2016 15:12
Leuk om je nu hier te lezen.
1
03/10/2016 14:57
Heerlijk om die wachtkamer vanaf mijn laptop te beluisteren :)
1
03/10/2016 14:31
Oh heb jou en je verhalen gemist ... je verhalen meer, maar dat komt omdat ik jou niet kan lezen en je verhalen wel. -))
1
03/10/2016 14:34
Most effe over de zin nadenken, maar ik vat 'm nu. Dank!
1
03/10/2016 14:45
Ja daar moest ik zelf ook over nadenken . -))

Maar al typ je niets, maar plaats je blanco artikelen (wat niet mag maar goed) dan lees ik ze ook. Maar met woorden zijn ze wel leuker.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert