Een romantisch huwelijksaanzoek, hoe doe je dat?

Door Marinus gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Op en hoofdkantoor van elektronicagigant Howard&Howard liep het hoofd administratie Govert de Beer zijn kantoor binnen en nam plaats achter zijn bureau waarop stapels documenten lagen te wachten om afgehandeld te worden. Zeven jaar werkte Govert inmiddels voor Howard&Howard en had het daar prima naar zijn zin.

Zijn secretaresse Ans Lagendijk – die zich liever persoonlijk assistente hoofd administratie noemde – hield Govert vanachter haar bureau in de gaten. Zodra Govert zijn computer aanzette begon ze aan haar eerste taak van de werkdag, Govert voorzien van een lekker bakje koffie. Niet uit de koffieautomaat natuurlijk! Nee, ze had op eigen kosten een ouderwetse percolator aangeschaft die ze in de afsluitbare ordnerkast een plekje had gegeven. Het apparaat maakte gezellige borrelgeluidjes alsof het stond te popelen zijn godendrank prijs te geven.

images?q=tbn:ANd9GcTKwX075mvHFCUgqr8WWpU

Ans had het kopje met het opschrift: ‘Govert’, reeds voorzien van één suikerklontje. Govert wilde het liefst drie klontjes suiker in zijn koffie maar dat had ze resoluut geweigerd. Glimlachend had ze naar zijn licht corpulente buik gewezen. ‘Dat gaat niet gebeuren Govert, het is mijn taak goed voor jou te zorgen!’ Govert had zich daarin geschikt, hij wist wel dat ze gelijk had. Vandaag stond Govert een verrassing te wachten, ze had toen ze van huis vertrok bij de warme bakker een lekker koffiebroodje voor Govert meegenomen.

images?q=tbn:ANd9GcTgK7n0psfPOfXCy7-uQMc

Ze zag dat Govert zijn computer inschakelde en stond gelijk op. Ze schonk met vaste hand Govert’s kopje in met koffie, trok de krimpfolie van het schoteltje af waarop een koffiebroodje lag te glimmen en liep met de koffie en het broodje Govert’s kantoor binnen.

‘Een hele goede morgen Govert!’
‘Dag Ans, jij ook een goede morgen. Wat heb je voor lekkers bij je?’
‘Een kakelvers koffiebroodje, ik vond dat het wel een keer moest kunnen om iets bij de koffie te doen.’
‘Ben ik jouw verjaardag misschien vergeten?’ vroeg Govert geschrokken.
‘Nee hoor, die vergeet jij nooit. Het is zomaar een aardigheidje!’
‘Nou, nou, wat verwennerij op de vroege morgen. Ik zal het broodje met smaak opeten Ans!’
‘Daar is het voor bedoeld. Na de koffie kom ik het met de brievenklapper bij je langs. Je hebt heel wat te ondertekenen vandaag!’
‘Wat zou ik zonder jou toch moeten beginnen Ans’, zei Govert glimlachend.
‘Dan ben je nergens’, Ans straalde om het compliment dat Govert haar had gemaakt. ‘Tot straks!’ Ans trippelde het kantoor uit.

Govert keek haar na en voegde zo onopvallend mogelijk twee suikerklontjes aan zijn koffie toe die hij uit zijn colbertzak tevoorschijn had getoverd en begon in zijn koffie te roeren. Ans was een vrouw uit duizenden, hij prijsde zich iedere dag weer gelukkig dat zij aan hem was toegewezen toen hij aan zijn baan begon. Hij nam een hap van het koffiebroodje en dacht na. Het moest er maar een keer van komen om de grote vraag aan haar te stellen. Hij wist dat de bedrijfsfilosofie van Howard&Howard het niet toestond dat er privécontacten tussen de medewerkers ontstonden, maar dat was theorie. In de praktijk lieten gevoelens zich nu eenmaal niet in regeltjes vatten. Ans was in de loop der jaren heel wat meer voor hem geworden dan een secretaresse, veel meer zelfs!
Al weken liep hij met een fluwelen doosje van juwelier Siebel in zijn zak dat een gouden ring met een zes karaats loepzuiver diamant bevatte omgeven door kleine robijntjes. Nu alleen nog bedenken bij welke gelegenheid hij de hamvraag aan Ans zou stellen, misschien tijdens een mooi diner in een romantisch restaurant? Govert zakte achterover in zijn comfortabele bureaustoel en dacht tijdens het nippen aan zijn koffie diep na.

Ans keek af en toe op van haar werk om te zien of Govert klaar was koffiedrinken. Iedere keer als ze Govert keek kreeg ze een warm gevoel van binnen. In het begin moest ze erg aan Govert wennen mar toen ze hem eenmaal beter leerde kennen werd ze stilaan verliefd op hem. Ze wist wel dat het een hopeloze liefde was, Howard&Howard stond privérelaties op het werk niet toe. Als Govert haar gevoelens al wilde beantwoorden, zouden ze beiden op zoek naar ander werk moeten zodra dat uitlekte. En uitlekken deed zoiets altijd, het roddelcircuit bij Howard&Howard was buitengewoon professioneel opgezet. Voor geen prijs zou ze Govert in de problemen willen helpen, dat doe je niet als je van iemand houdt hield ze zichzelf altijd op rationele wijze voor.
Maar Govert beheerste haar hele leven, zelfs als ze een doodenkele keer inging op het verzoek van een man het bed met hem te delen, dan nog dacht ze tijdens de vrijpartij aan Govert en lispelde aan een stuk door zijn naam. Ondanks dat ze weinig tot niets van Govert’s privéleven wist, zou ze zonder een moment te aarzelen haar leven met hem willen delen. Maar ja, het zou wel bij dromen blijven, Govert was o zo dichtbij maar gelijk onbereikbaar ver weg. Ze moest het doen met de kantooruren waarin ze Govert in gedachten de hare kon noemen.

                                                       images?q=tbn:ANd9GcQfhGKYPyWTK0yqYodvdzI

Ze zag dat Govert zijn koffiekopje op het schoteltje plaatste en nam de brievenklapper ter hand. Ze fronste haar wenkbrauwen toen ze zag dat Govert een telefoonnummer intoetste, dat deed hij anders nooit, zij moest altijd een telefoonnummer intoetsen om vervolgens het gesprek aan Govert door te verbinden. Beleefd wachtte ze met het kantoor van Govert binnen te gaan tot hij het gesprek beëindigd zou hebben. Het was een kort telefoongesprek dat Govert voerde. Gewapend met de brievenklapper liep Ans naar Govert’s kantoor.

Govert stond op vanachter zijn bureau, trok zijn stropdas recht en knoopte zijn colbert dicht toen Ans zijn kantoor binnenliep.
Ans keek hem met een verbaasde blik op haar gezicht aan en sloot de deur achter zich. ‘Wat een voorkomendheid Govert!’
‘Euh ja, daar is alle reden toe. Neem plaats als je wilt, ik heb je een belangrijke vraag te stellen lieve Ans.’
Ans wist even niet hoe ze had, ‘lieve Ans’, dat had Govert nog nooit tegen haar gezegd. Nerveus nam ze op de stoel voor Govert’s bureau plaats. ‘Ik ben een en al oor Govert!’
Ook Govert ging weer zitten. ‘Ik weet eigenlijk niet goed hoe ik mijn vraag moet formuleren Ansje. Ik euh, ik wil jou iets hoogst persoonlijks vragen dat ik niet op kantoor wil doen. Zou je mij de eer willen aandoen om vanavond samen met mij in bistro La Grande Bouffe het diner te gebruiken? Ik heb op voorhand alvast een tafel gereserveerd. La Grande Bouffe lijkt me een meer geschikte locatie om de vraag te stellen die al zolang op mijn lippen brandt. Ik verwacht echt niet dat je gelijk ja zegt, gebruik het weekend om goed na te denken of je mijn vraag met ja wilt beantwoorden dan hoor ik maandag wel wat je hebt besloten. Ik kan me goed voorstellen dat je nee zegt, maar dan blijven we toch even goede vrienden.
Ans zat sprakeloos te trillen op haar stoel en kleurde vanaf haar enkels tot achter haar oren. Ineens zag ze een totaal andere toekomst voor zich, het kon niet anders dan dat Govert haar vanavond ten huwelijk zou vragen. Ze had echt geen weekend nodig om daarover na te denken, haar antwoord zou een uitbundig, onverbloemd ‘JA’ zijn.
‘Jeempie Govert, als ik ergens niet op had gerekend was het wel met jou uit eten gaan. Ik ga dolgraag op de uitnodiging in. Hoe laat heb je gereserveerd?’
‘Acht uur, schikt dat?’
‘Ja, prima! Goh, wat een leuk begin van de dag. Nou, terug naar de dagelijkse werkelijkheid dan maar, je hebt eenenzeventig brieven die je moet lezen en ondertekenen.’
‘Heel goed, dank je!’

giphy%2B%25285%2529.gif

Ans had zich prachtig uitgedost en arriveerde zoals dat hoorde vijf minuten te laat in La Grande Bouffe. Ze zag Govert aan een afgelegen tafel zitten en zwaaide naar hem, hij zwaaide breed lachend terug. Ze werd door een kelner uit haar jas geholpen en door hem naar de tafel geëscorteerd waarvan Govert opstond om de stoel van zijn disgenoot aan te kunnen schuiven.
‘Geweldig dat je er bent Ans en wat zie je er prachtig uit!’
‘Op een feestelijke avond moet je je feestelijk uitdossen is mijn motto, dat verhoogt het plezier.’
‘Zeker waar! Wil je wat drinken?’
‘Een witte Chablis graag.’
‘Voor mij ook ober! Breng maar een fles!’
‘Gaan we regelen. Wilt u de menukaarten inzien?’
‘Zeker, leg maar op tafel.’
De ober bracht de wijn in een koeler en schonk na het proeven twee glazen in.
‘Gezondheid Ansje!’ Govert hief het glas.
‘En op de jouwe!’ zei Ans met een bevallige glimlach.
Govert haalde diep adem. ‘Nou ja, het hoge woord moet er dan maar uit’, zei Govert die uit zijn colbertzak het fluwelen juweliersdoosje tevoorschijn haalde en voor hem op tafel zette. ‘Lieve Ans, wil jij eerst jouw mening over deze ring geven?’ Govert opende het doosje, de diamant weerspiegelde duizendvoudig het licht van de kaars die op tafel stond. ‘Als je de ring te overdadig vindt mag ik de ring ruilen voor een ander exemplaar.’

                                                   sieraden15.gif
‘Ben je mal! De ring is fabelachtig mooi!’
‘Meen je dat! Poeh, dat is een pak van mijn hart! Dan kan ik nu de vraag stellen waar het allemaal om draait. Lieve. lieve Ans, wil je mijn, wil je, euh …, wil je getuige op mijn huwelijk zijn? Ik heb twee jaar geleden tijdens mijn vakantie op Madeira Lana leren kennen en het was liefde op het eerste gezicht. We wonen inmiddels al meer dan anderhalf jaar samen en ik ga haar volgende week zaterdag ten huwelijk vragen nu ik weet dat de ring niet te overdadig is. Ik weet zeker dat ze ja zal zeggen en dan hoop ik dat ik tegen mijn aanstaande kan zeggen dat jij één van mijn getuigen op onze bruiloft wordt. Denk er het weekend over na, dan hoor ik maandag wel of je dat wilt doen. Nou, ik heb de vraag gesteld, zullen we bestellen?’ Govert keek op en zag een wit weggetrokken Ans aan tafel zitten. Tranen begonnen uit haar ooghoeken te stromen.

Ans kwam langzaam overeind, nam haar wijnglas ter hand en smeet de inhoud in Govert’s gezicht. ‘Vuile klootzak!’ Meer zei ze niet, ze holde naar de deur nagekeken door een totaal verbouwereerde Govert en alle gasten in het restaurant.

Heb je zin om mijn laatste roman "Vast" te lezen, volg dan de links hier beneden.

Naar hoofdstuk I
Naar hoofdstuk II
Naar hoofdstuk III
Naar hoofdstuk IV
Naar hoofdstuk V
Naar hoofdstuk VI
Naar hoofdstuk VII
Naar hoofdstuk VIII
Naar hoofdstuk IX
Naar hoofdstuk X
Naar hoofdstuk XI
Naar hoofdstuk XII
Naar hoofdstuk XIII
Naar hoofdstuk IVX
Naar het slot
 

26/09/2016 13:09

Reacties (3) 

1
26/09/2016 22:35
Kende hem nog, maar toch met veel genoegen weer gelezen.
1
26/09/2016 14:09
ooohh, vreselijk, het zal je maar gebeuren! Boeiend geschreven hoor.
26/09/2016 14:25
Ach ja, zo is het leven. Dank voor je reactie.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert