Oud en Nieuw (in één adem, in één zin)

Door Asmay gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Op de grens van een oud jaar, dat nooit meer terug zal komen, en een nieuw jaar, dat nog vol belofte en hoop is voor de toekomst, wil ik even stilstaan in zowel poëtische als prozaïsche zin bij de zin van zinnen in onze communicatie in het algemeen en in de schrijfkunst in het bijzonder. Ik ben van zins – als uitdaging aan mezelf – om in het kort het een en ander over zin en zinnen aan het papier toe te vertrouwen, zonder mijzelf in zinnelijkheid te verliezen of de zin van het betoog kwijt te raken, en ik heb daarbij mijn zinnen gezet op het maken van vooral lange zinnen, die de zin van mijn zinnen zullen onderbouwen. Schilderen met woorden, metselen met zinnen; zo hoop ik mijn betoog te construeren in enerzijds een klein gedicht en anderzijds een stukje proza over het jaarlijks terugkerende evenement van de wisseling van het Oude naar het Nieuwe Jaar oftewel de wisseling van kalenders.

c5439e7a3949a201784278922735a3f9_medium.

Oud en Nieuw in één adem

Al word ik gek van al het komende vuurwerkgeflits en geknal,

gegier en gelal,

gezeur en gezwets,

gezang en geklets,

wat elk jaar weer onvermijdelijk verbonden blijkt

en een onuitroeibare traditie geworden lijkt

met de komst van het volgende numerieke jaar,

waarin wij weer opnieuw onze goede voornemens opstellen

en nee, niet om de omgeving mee te kwellen,

maar om nu toch eens en voor altijd, klip en klaar,

vooral aardig te zijn voor alle dieren, onszelf en elkaar,

en ook voor onze planeet, inclusief de maan,

die gelukkig nog zijn blijven bestaan,

en daarom lieve mensen,

doe ik jullie allemaal de beste wensen,

maar nog deze raad, voor ik ga besluiten,

wees toch op Oudejaarsnacht vooral voorzichtig buiten!

839d48349310303ee0129d80cd34e190_medium.

Goede voornemens in één zin

Met mijn goede voornemen voor het Nieuwe Jaar maak ik het mezelf niet al te moeilijk, leg ik de lat niet al te hoog, stel ik mij niet open voor de onvermijdelijke teleurstelling van het besef te hebben gefaald, dat zich ergens verder in het jaar plotseling kan en zal openbaren als ik mijn doel niet heb gehaald, want ik heb mij alleen maar voorgenomen om één ding te doen, dat ik kan overzien en waarin ik zeker zal slagen: ik ga een nieuwe kalender ophangen.

Je zinnen zetten op de zin van zinnen en van zins zijn om je zinnen bij elkaar te houden

cd46fe7f1b2647a91c9717aee89f93fa_medium.Waarom zou je eigenlijk lange zinnen maken, want niet iedereen zal dit leuk of interessant vinden, immers: zoveel hoofden, zoveel zinnen. Toch zet ik mijn zinnen op lange zinnen, eigenlijk omdat het leuk is om woorden te blijven rijgen, maar ook omdat je als maker van die lange zin goed moet opletten en moet blijven lezen of de lange zin wel klopt en blijft kloppen, zodat een ander – die de lange zin leest of zal lezen – de inhoud ervan dan wel de boodschap erin, die je als schrijver toch ermee wilt overbrengen, nog snapt en kan volgen. Als dat lukt, waarom zou je dan nog ooit korte zinnen willen maken?

Waarom eigenlijk überhaupt je zinnen zetten op zinnen, of die nu kort zijn of lang? De zin van zinnen zou eigenlijk toch wel duidelijk moeten zijn, want in zinnen kunnen we met woorden uitdrukken wat wij willen vertellen en enkel wanneer we die woordenstroom in een korte of lange zin kunnen beteugelen, kan de ander kennis nemen van hetgeen wij aan betekenis willen overbrengen.

dc51e0362dce5f521094f16e470c36e3_medium.Wat wij dus van zins zijn met die zinnen? We zetten onze zinnen op onze expressieve communicatie met woorden, in zinnen geregen, om de ander iets mee te delen, te vertellen, aan te raden, af te vragen, af te smeken, aan te halen, te verleiden, lief te hebben, aan te raken, te raken, af te snauwen, uit te sluiten, uit te maken enz. enz. enz. en dat alles dan weer in een bijvoorbeeld zakelijke of politieke context, in een liefdes- of haatverhouding, in nauwe verwantschap of vriendschap, met de diepte van zielsverwanten of de oppervlakkigheid van toevallige voorbijgangers. En de truc is om dat allemaal het liefst te doen in zo lang mogelijke zinnen zonder dat de lezer zijn of haar zinnen verliest bij het horen of lezen er van. Hoe leuk is dat?!

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Office.microsoft.com, Pixabay.com.

 

778cfdfb690ee31a47171b9f51e15914_medium.Zie ook:

December-een-maand-vol-bijzondere-dagen

Uren-dagen-maanden-jaren-1-waarom-telt-een-uur-60-minuten?

Uren-dagen-maanden-jaren-2-waarom-zitten-er-7-dagen-in-een-week?

Uren-dagen-maanden-jaren-3-waarom-duren-niet-alle-maanden-even-lang?

Uren-dagen-maanden-jaren-4-wanneer-begint-een-nieuw-jaar-eigenlijk-echt?

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

 

24/09/2016 22:12

Reacties (3) 

1
24/09/2016 23:08
De zin en onzin van bij zinnen zijn en je zinnen zetten op ... oud en nieuw en goede voornemens. Leuk gevonden!
1
24/09/2016 23:01
Cool, je bent al helemaal in de stemming.
1
24/09/2016 22:54
Een lange adem heb je hier wel nodig om het in één keer (voor) te lezen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert