De man, de vrouw en de alligator

Door Asmay gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Gespannen zat de man te wachten aan de waterkant.

Zijn ogen vlogen over het donkere water van de kreek. Dat beest zal er toch wel zijn, dacht hij. Ik heb 'm toch niet voor niets de hele week te vreten gegeven?

ac446dc6cc6e2aca56f3f5aef1563aa6_medium.

Achter hem klonk gerommel bij de gehuurde pick-up truck.

Zijn vrouw was bezig met de picknickmand en de thermoskan. Hij hoorde haar praten, maar deed geen moeite om te luisteren. In de loop van de jaren was hij daarmee gestopt. Zijn vrouw praatte altijd, zelfs in haar slaap, verdomd, als het niet waar was. Haar stemgeluid was voor hem niet meer geworden dan muzikaal behang. Af en toe knikte hij, soms ja, soms nee, en deed er verder hoofdzakelijk het zwijgen toe.

Maar nu zag hij zijn kans.

Nooit wilde zijn vrouw mee vissen, niet thuis en niet wanneer ze ergens met vakantie waren. Nu had zij echter zelf gezegd, dat zij met hem mee wilde. Al was het maar, om met eigen ogen te zien of zijn bewering, dat hier alligators zwommen, waar was. Hij was er opgewonden van geworden, het was nu of nooit!

Ieder jaar maakten zij een grote reis.

4c5617bbe417141c8125c13655b0a67c_medium.Zij hadden immers geen kinderen en een goed pensioen, dus waarom zouden zij daar niet van genieten? Zijn lust en leven was vissen, zijn vrouw wilde graag in de buurt van een grote stad vakantie vieren, zodat zij uitgebreid kon winkelen en de plaatselijke attracties kon bekijken. Meestal belandden zij voor hun vakantie dan ergens aan de rand van een grote stad in Europa of Noord-Amerika, waar wel een winkelcentrum of pretpark, maar nauwelijks viswater in de buurt was. Dit jaar had hij echter zijn vakantiewens doorgezet, iets wat hij zelden deed. Een licht euforisch gevoel had zich van hem meester gemaakt, toen zijn vrouw uiteindelijk had ingestemd. Florida was het geworden en dan wel in de buurt van de Everglades, het nationale park, waar je nog veel ongerepte natuur en wilde dieren kon vinden.

Vorige week had hij er dan eindelijk zijn hengel uitgegooid in een kleine kreek.

055416dcb76935025c514abdc47811ab_medium.Of hij wat ving kon hem niet schelen. Hij genoot van de rust en de natuur en dat was genoeg. Tot hij aan het eind van de kreek een stukje boomstam omhoog zag komen. Boomstam?! Nee, alligator zul je bedoelen! Prachtig vond hij het middelgrote beest, dat enigszins schuw uit zijn buurt bleef. Hij had zijn dik met ham belegde broodjes aan de alligator opgevoerd wat het beest wel beviel. Hij had dat trouwens ook de rest van de week gedaan, zodat het dier hem vandaag zeker ook een bezoekje zou komen brengen.

Ja! Daar zag hij de alligator komen!

En daar nog één ... en nog één. De man draaide wat ongemakkelijk op zijn klapstoeltje. Eén kon hij overzien, maar drie? Hij liet echter nog niets aan zijn vrouw merken, die zoals gewoonlijk hele verhalen tegen hem afstak. Aha, daar kwam zij al. "... en toen heb ik allebei de armbanden maar gekocht, want jij zou ook gezegd hebben, meid, koop ze maar. Je wilt nu vast wel een kopje koffie. Ik heb ook gelijk de doos met donuts maar gepakt. Man, wat hebben ze hier lekkere donuts. En zoveel verschillende! Op dat gebied hebben wij thuis maar niks, vind je ook niet? Maar ja, wij hebben dan wel weer gevulde koeken en kano's. En koffiebroodjes en roombroodjes natuurlijk ....."

De man keek zijn vrouw niet aan maar volgde haar postuur schuin naast hem, terwijl zij de koffiebekers neerzette, en de drie langzaam dichterbij komende alligators. Wat een grote waren het, dit waren andere knapen dan degene, die hij de hele week had gevoerd. Misschien hadden deze hem wel opgevreten, het recht van de sterkste, eten of gegeten worden, het flitste allemaal door zijn hoofd.

4edc8f007fe75d75d108ec70931f3016_medium.Langzaam stond hij op. De drie 'boomstammen' waren nu de kant van de kreek tot op tien meter genaderd. Zijn vrouw was druk bezig met koffieschenken. "Ik heb vast koffie ingeschonken, hoor. En een servetje neergelegd voor de donuts, die zijn zo kleverig van al dat glazuur, anders heb je straks suiker aan je wormen zitten en dan bijten die vissen helemaal niet meer."

Nu!, dacht de man, ik duw haar nu het water in! Maar terwijl hij met een vaart naar voren kwam, dook zijn vrouw opzij. "Oeps, glijden daar zo de servetjes op de grond, dat kunnen we niet hebben, want zo nemen we straks allemaal Amerikaanse mieren mee naar huis, vind je ook niet?"

De man verloor zijn evenwicht en viel languit, voorover in het troebele water van de kreek. Tegelijk voelde hij een scherpe pijn aan zijn voet. Iets hield hem vast, dat moest een alligator zijn! De angst vloog hem naar de keel en het werd donker om hem heen.

"Herman! Herman, word wakker, Herman!

4aa484a75bbd3a0b8f53b1255d760566_medium.Moet ik op de alarmknop drukken? Herman!" Hij hoorde de stem van zijn vrouw. Verrek, was haar stem nu ook al hoorbaar in het hiernamaals? "Herman, word nou wakker, je bent uit bed gevallen. Herman!" Langzaam begonnen de woorden tot de man door te dringen. Met een luid kloppend hart deed hij zijn ogen open en zag de contouren van hun slaapkamer in het licht van het roze schemerlampje, dat zijn vrouw had aangedaan. Als een reflex keek hij om zich heen. Gelukkig, geen alligators! Voorzichtig trok hij zijn voet, die tussen de lakens bekneld was geraakt, uit het beddengoed. "Nee, nee, het gaat al wel", zei de man. Hij stond voorzichtig op, wreef zijn pijnlijke arm en beknelde voet en stapte, nog een beetje ontdaan, weer in bed. "Heb je naar gedroomd? Ik hoorde je wel steunen, maar ik wilde je niet wakker maken. En toen lag je ineens naast het bed!" kwebbelde zijn vrouw verder. "Het gaat wel, Beppie, ga maar weer slapen, dat ga ik ook weer proberen", zei de man. Zijn vrouw gaf hem een zoen op de wang en draaide zich op haar zij. Binnen een paar minuten hoorde hij haar zachtjes snurken.

Een nachtmerrie!

Dat is wat het was geweest, een ordinaire nachtmerrie, maar wat een levensechte! Hij zuchtte diep en draaide zich nog eens om.

Niettemin kon de man de slaap niet meer vatten. Tot het ochtend werd lag hij wakker naast zijn slapende vrouw. Geschokt tot op het bot. Door de droom of door hetgeen er achter zat? Was dit hoe hij in zijn onderbewustzijn dacht over zijn huwelijk en zijn vrouw? Sijpelde dat door in zijn dromen? Het zweet stond op zijn voorhoofd, uit angst en uit schuldgevoel.

Eén ding nam hij zich voor: als zij straks hun vakantiereis gingen bespreken bij het reisbureau, dan werd het toch maar Disney World in de bewoonde wereld van Florida en geen Everglades, waar zij hun volgende verre vakantie naar toe zouden gaan.

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Office.microsoft.com en Wikimedia Commons.

 

cc0341edcc7cda761354a76d14085483_medium.Zie ook:

De-laatste-bruiloft-(1)-een-droomverhaal

De-laatste-bruiloft-(2)-de-nasleep

Het-verhaal-van-Rozemonde

Over-kikkers-en-prinsen-een-dating-ervaring

 

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
19/09/2016 08:47

Reacties (4) 

1
19/09/2016 09:02
Goed verteld, dit verhaal.
1
19/09/2016 09:00
Wow! Over de geheime verlangens in de kronkels van de geest gesproken.
Asmay tegen Robin93
19/09/2016 09:06
En de kronkels die het verhaal verzonnen hebben ...
1
19/09/2016 08:59
Spannend verhaal!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert