Mijn perfecte partner bestaat niet

Door Asmay gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

0fbb7f7e8f911eac06d43e35bfb6e949.jpgEen perfecte partner, bestaat dat fenomeen eigenlijk wel? Collega-schrijfster Moneyq89 kwam hier ooit mee op de proppen. Zij dacht namelijk, dat dit fenomeen wel degelijk bestond en wilde daarom graag van andere schrijvers op deze site weten hoe dat wellicht bij hen in elkaar stak, met de liefde in het algemeen en die perfecte partner in het bijzonder.

Perfect?

Wat is perfect? Perfect betekent: volmaakt, zonder onvolkomenheden, foutloos. Misschien is perfect dan ook niet het juiste woord, als je het wilt gebruiken in vergelijking met een levend wezen, zoals in dit geval een mens. Wij weten immers allemaal heel best, dat wij mensen verre van volmaakt zijn. Wij zitten vol met (potentiële) deugden, maar ook met even zovele ondeugden, eigenwijsheden, eigen denkbeelden, eigen wensen, eigen doelen, eigen ego enzovoorts, die uiteindelijk samenkomen en uitmonden in onze sociale interactie met andere mensen.

Eenzijdig perspectief, eenzijdige ervaringen

Dat gedrag kan wel of niet meelevend of liefdevol zijn naar die medemens toe. Dat komt – althans in mijn ogen – misschien wel vooral, omdat je als individu je hele leven lang in één lichaam vastzit. Je hele levensvisie, perspectief op andere wezens en de wereld, komt dus vanuit de ervaringen, die jij je bewust bent vanuit dat ene lichaam en de eigen plaats in de menselijke samenleving. We kunnen het ons immers op zijn best proberen voor te stellen hoe een ander mens te lijden heeft onder verdriet, ziekte en dergelijke, maar het VOELEN of WETEN zoals die ander, kunnen we domweg niet.

0d770bbbec00b5ab224b65862ff391dc_medium.We kunnen niet voelen wat of hoe een ander lichaam lijdt, we kunnen niet ervaren wat een ander mens meemaakt. Wij zitten nu eenmaal in ons eigen lichaam en die medemens zit in het zijne of het hare. Ook al sta je er vlak naast, ben je nauw met die ander verbonden; het blijft toch alleen jouw perspectief, vanuit jouw geest en jouw lichaam. En daar is de kous mee af.

Medeleven, mededogen, medelijden, zulke pogingen kun je natuurlijk wel wagen, maar precies weten hoe een ander bepaalde gebeurtenissen ondervindt, lijdt, voelt? Nee, dat zullen we niet kunnen. Andersom kan het evenmin; niemand kan weten, voelen of ervaren hoe allerlei zaken in jouw belevingswereld er bij staan of hoe ze gekleurd zijn.

Het vinden van een perfecte partner, die ons – in al onze onvolkomenheden – naadloos zou moeten aanvoelen en aanvullen, lijkt mij dan ook alleen daarom feitelijk onmogelijk.

Verliefdheid

In mijn eigen ervaring is verliefdheid die periode, waarin de ander, het feitelijke object van adoratie, in jouw ogen echt perfect is. Wanneer dat dan ook nog eens wederzijds is, is een relatie meestal een feit. Waarom zie je, al dan niet door een roze bril, die gloedvolle uitstraling van perfectie om het hoofd van die ander? Zie je in hem of haar karaktereigenschappen, die je zelf graag had willen bezitten en vult deze partner je daarom naar je gevoel zo goed aan? Zie je je eigen ideeën en/of opvattingen weerspiegeld in die ander en voelt het daarom zo vertrouwd? Of wil je gewoon niet alleen zijn en is hij of zij op dat moment de beste kandidaat voor het opvullen van je eenzaamheid?

00add6e0f4c230bfaad98b9c67f19014_medium.Dat als perfect willen zien van de partner is natuurlijk een waardeoordeel vanuit één kant. Waarom dat waardeoordeel zover gaat, tot die zo gezochte perfectie, is wellicht een trucje van de menselijke natuur om het voortbestaan van de soort te waarborgen. Wij mensen hebben immers geen speciale paringstijd, zoals dieren die kennen. De dieren in paringstijd, die ik in mijn omgeving ooit heb meegemaakt, heb ik overigens zelden of nooit kunnen betrappen op enige blijk van verliefdheid. De hormonen regeren in een bepaalde periode, paring met bevruchting is het doel en het voortbestaan van de soort is een feit.

Verliefdheid kan overigens zomaar voorbij gaan; de gloed van perfectie om onze geïdealiseerde partner kan ineens verbleken of geheel verdampen. Misschien is hij of zij erg nukkig na het opstaan of onaardig tegen jouw familie of vrienden, misschien wil hij of zij toch vaker de eigen gang gaan en niet de jouwe? Feit blijft, dat het einde van een verliefdheid kan aanvoelen als een stevige ontnuchtering na een leuke avond stappen en doorzakken. Ook na verliefdheid kan de kater later komen

Liefde

402a49be9030274a5abe73662b0085c5_medium.Wanneer verliefdheid overgaat in liefde is dat natuurlijk prachtig. Liefde zien wij nog steeds als het mooiste gevoel, dat een mens kan ervaren. Weten dat die partner helemaal niet perfect is en toch, misschien wel juist daarom, onvoorwaardelijk van hem of haar houden. Ondanks of dankzij alle gekende imperfecties. En als dat dan bij beiden nog eens wederzijds is ook, dan zijn jij en je partner een stel gelukkige mensen.

Alleenstaand

d0103533794d712d0568b400ccdfc5a9_medium.Zelf ben ik alleenstaand en alleengaand. De perfecte partner, of wat daarvoor door moet gaan, ben ik in mijn leven nog niet tegengekomen en ik verwacht niet dat dat ooit nog gaat gebeuren. Ik heb wel een aantal keren gedacht die gloed van perfectie te zien, bij een paar potentiële partners, maar daar viel toch steeds na korte of langere tijd weer een fikse schaduw over. De gloed verbleekte, verdampte, en de verliefdheid was alras voorbij. In alle eerlijkheid: een romanticus ben ik nooit geweest en voor het leven in de wolken ben ik veel te nuchter. Ook heb ik zeer waarschijnlijk allerlei dingen te scherp gezien, te kritisch benaderd, te pragmatisch behandeld. Misschien was ik gewoon te individualistisch, wilde ik vooral (te) onafhankelijk en vrij blijven. Maar dat zijn tegelijk dan ook weer mijn imperfecties, waar de ander het dan mee moet doen. Tenslotte ben ik ook maar een mens en verre van perfect.

Tot slot

88bd247df88f89405ae055d3dd736c0a_medium.Een partner zou voor mij niet perfect hoeven te zijn, sterker nog, ik denk zelfs niet, dat dat kan of dat zoiets bestaat. Nu moet ik ook toegeven, dat ik nooit zo heb gedroomd van de knappe ridder op het witte paard. Dat witte paard heeft mij namelijk altijd eerder doen denken aan Sinterklaas, dan aan een romantische droomprins. En in Sinterklaas geloof ik ook niet.

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Office.microsoft.com, Wikimedia Commons.

 

0356a906f36f2ecf981278374737e0db.jpgZie ook:

De-charme-van-een-dialect

De-ideale-relatie-is-als-een-peper-en-zout-stel

Een-goed-gesprek-met-mijzelf

Over-kikkers-en-prinsen-een-dating-ervaring

Eigen-aardigheden-van-Asmay

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

13/09/2016 13:35

Reacties (3) 

1
13/09/2016 14:24
Leuk artikel.
1
13/09/2016 14:21
De 'perfecte partner' die niet bestaat, zullen meer mensen met je gemeen hebben.
1
13/09/2016 14:18
Leuk artikel! Wat die 'perfectie' betreft, dat moet je eigenlijk altijd wel met een flinke korrel zout nemen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert