Mijn katten, de 'koetjes' die miauwen

Door Asmay gepubliceerd in Dieren en natuur

Wat is je lievelingsdier? Het was eens een mooie vraag/schrijfopdracht van collega-schrijver No-Apologies. Nu, ik heb wel een rijtje: fascinerend vind ik ze, al die tijgers, beren, ijsberen, wolven, leeuwen, olifanten, neushoorns, nijlpaarden, giraffen, zebra's en gorilla's.

Rechtsboven: het vijftal heeft een bank in beslag genomen.

Maar ook de perikelen van dolfijnen, orka's, zeeleeuwen, zeehonden, (zee-) otters, schildpadden, wasberen, egels, eekhoorns, konijnen, herten, honden, vossen en dassen blijven mij boeien. En dan heb ik waarschijnlijk nog wel een paar dozijn leuke dieren vergeten op te noemen.

Dierenrijk

Het dierenrijk heeft mij altijd in hoge mate geïnteresseerd, misschien soms wel eens meer dan het mensdom. Op de 'creepy crawlers', insecten en geleedpotigen (spinnen, pissebedden e.d.) na dan. Kevers hou ik niet van, maar een lieveheersbeestje is dan weer wel leuk. Idem met rupsen, daar kan ik van griezelen, maar een vlinder kan ik weer waarderen.

Desalniettemin is de keuze in de gevarieerde fauna voor mij eigenlijk te groot. Als ik mij werkelijk moet beperken tot een paar diersoorten, dan zou mijn persoonlijke voorkeur top 3 waarschijnlijk zijn:

1) katachtigen, 2) beerachtigen, 3) wolfachtigen. Dat zijn er dus nogal wat.

Katachtigen

c72819ab5ba9f9c03bd87073acca641f_medium.Voor dit artikel zal ik mij beperken tot de katachtigen en wel die vertegenwoordigers van deze diersoort, waarmee ik nu al weer een aantal jaren mijn huis deel.

Rechts: de oudste kater en de jongste poes, een innig stel.

Mijn 'kattengezin' bestaat uit vijf katten, drie (ex-) katers en twee (ex-) poezen. De oudste is ruim acht en de jongste vijf jaar oud. Ik noem ze ook wel eens 'de koetjes, die miauw zeggen', omdat ze allemaal een witte vacht met zwarte vlekken en een zwarte staart hebben.

Achtergrond van mijn katten

Vrijwel alle katten, die ooit mijn huis deelden, kwamen via het plaatselijke dierenasiel. Zo ook deze groep van vijf. Helaas is hun achtergrond een trieste.

3e8cf5c05efc90693c592dd1b08562e6_medium.De Dierenbescherming heeft een aantal jaren geleden, met behulp van de politie, in een oud huis 37 verwaarloosde katten in beslag genomen. De dieren waren allen ondervoed, niet gezond en vuil. De eigenaar van de katten was een nog niet zo oude alleenstaande man, die geestelijk niet volwaardig was.

Boven: zo vuil en uitgebeten waren de poten nog, na twee maanden in een schone omgeving.

Hij leefde alleen met zijn katten, waar hij overigens veel van hield; zo liet hij de katten niet naar buiten gaan uit angst, dat er één overreden zou worden, of zou weglopen. Het ontbrak de man echter aan geld, hulp, kennis en inzicht om op de juiste manier voor de dieren te zorgen. Je kunt het hem eigenlijk amper kwalijk nemen, dat alles hem duidelijk boven het hoofd was gegroeid en hij, door zijn beperkte geestelijke vermogens, niet wist waar hij hulp moest zoeken.

Ooit hadden familieleden van de man hem twee kleine katjes gegeven, een poesje en een katertje. Vervolgens had niemand meer naar hem of de katten omgekeken. Poes en kater werden dan ook niet bij de dierenarts gebracht voor sterilisatie of castratie en, zoals te begrijpen is, zat de man binnen korte tijd met een explosief groeiende kattenpopulatie. Schrijnend; wie heeft nog vijanden nodig als je zulke familieleden hebt?

89a96b8f9d7bab766d7b854634fe4c33_medium.De man maakte zich er overigens wel wat makkelijk van af, want  kattenbakken had hij bijvoorbeeld niet, immers "die moet je steeds schoonmaken en dat is een heleboel werk".

Links: de neus is nog rood, de vacht gelig; de eerste dag uit het asiel en dan al op de bank liggen, wat een luxe!

37 katten in een klein afgesloten huis, zonder kattenbak, kun je het je voorstellen? De stank moet ondraaglijk geweest zijn voor mens en dier.

Toen de katten, na klachten over stankoverlast in de buurt, uiteindelijk door de Dierenbescherming werden weggehaald, stonden ze dan ook tot halverwege hun poten in de drek; het spul was dermate aangekoekt, dat het leek alsof ze allemaal kaplaarsjes droegen.

Naar ik mij heb laten vertellen, is het huis onbewoonbaar verklaard, de man in een gezinsvervangend tehuis geplaatst en zijn alle katten door vrijwilligers van de Dierenbescherming gevangen en meegenomen.

Dierenasiel 16ba42b086fdfed6d985cb9ff84e9dd3_medium.

Zo kwamen alle katten dus onder de hoede van de Dierenbescherming terecht. Vervolgens werd de groep opgesplitst en over drie regionale dierenasiels verspreid. Een groep van negen katten werd geplaatst in het asiel, dat het dichtst bij mij in de buurt ligt.

Rechts: schuwe kater, inmiddels formaatje 'theemuts'.

De katten werden al snel allemaal gecastreerd respectievelijk gesteriliseerd, voorzien van een chip en tegen van alles en nogal wat ingeënt. Bij medisch onderzoek bleek pas hoe slecht de staat van hun gezondheid was.

402615b896870e5da0bc351b64f470ab_medium.Alle dieren leden aan ondervoeding, maar de poezen waren er het ergst aan toe. Dat is ook wel logisch, want bij voedselschaarste heerst het recht van de sterkste; katers zijn nu eenmaal altijd groter en sterker dan poezen, dus die kregen toch nog het meeste voedsel binnen. Daarnaast hadden de poezen, na elke krolse periode, een nestje jongen om te zogen, hetgeen hen nog eens zoveel extra energie kostte.

Alle negen katten kregen, misschien door de stress of door het nieuwe contact met de buitenwereld, prompt niesziekte. Eén overleefde het niet.

Nieuw tehuis

Korte tijd na de dood van mijn vorige kat, surfte ik eens naar de website van het plaatselijke asiel. Daar las ik het verhaal van deze trieste groep. Al snel had ik besloten, dat mijn volgende katten uit deze groep zouden komen. Er werden wel een aantal voorwaarden gesteld aan de toekomstige bezitters van deze katten: rustige leefomgeving, liever geen kinderen of honden, liever niet naar buiten, plaatsing van één kat alleen bij andere katten in huis – anders minimaal twee katten tegelijk nemen, omdat geen van de dieren ooit alleen was geweest.

Hoeveel katten deze keer?

669e6e3fec172eb8498d1fec51bac0fc_medium.Na dit verhaal begon bij mij het wikken en wegen, hoeveel worden het er? Minimaal twee, maar misschien is drie ook wel leuk. Wellicht vier? Of toch maar bij drie houden?

Links: voorkeur voor aparte slaapplaatsen.

Kort daarop ben ik naar het asiel getogen, daar bleken nog een aantal leden uit de groep zo ziek te zijn, dat zij in quarantaine zaten. Drie katers waren echter gezond verklaard, twee kortharig en één langharig. De kortharen besloot ik direct mee te nemen. Zo had ik er twee.

Toen de verzorgster mij echter vertelde, dat men de langharige ervan verdacht epilepsie te hebben, wat uiteindelijk voor hem een laatste spuitje zou betekenen, heb ik met haar afgesproken hem als 'pleegkat' mee te nemen, om in een thuissituatie te zien of die diagnose wel juist was. Met de langharige kater bleek gelukkig niets aan de hand te zijn wat wees in de richting van epilepsie, dus ging hij van 'pleeg' naar 'permanent'. Zo had ik er drie.

708f2ea10b7d87b4ae62f937b9896def_medium.Eigenlijk wilde ik ook graag weer een poes. Er waren er nog twee beschikbaar (de overige drie katten uit de groep waren al geplaatst of gereserveerd), die beide helaas snorziek waren.

Rechts: poes als 'hulp' in de huishouding.

De oudste van de twee was een pittige dame, die ondanks de niesziekte stevig van zich afblies. Een vechtertje dus, haar heb ik meteen 'gereserveerd', om op te komen halen als ze voldoende zou zijn  hersteld. Tien dagen later was het eindelijk zover. Zo had ik er vier.

Toen ik deze poes mocht ophalen, zat het andere, jonge poesje heel zielig in een hoekje. Het dier had er helemaal geen zin meer in; zij werd zelfs dwangmatig gevoed, in de hoop dat ze voldoende zou herstellen om weer zelf te gaan eten. Deze jonge poes tierde absoluut niet. Toen ik voorstelde, haar mee te nemen opdat zij wellicht in een huiselijke situatie en in het gezelschap van de andere katten, beter zou herstellen, werd dit door het asiel met beide handen aangegrepen. Als pleegkatje ging ze mee, maar dat werd natuurlijk ook al snel een permanente plaatsing. Zo had ik er vijf.

Tot slot

500d7b6f92b4f19ab275c8ea4ac125d4_medium.Na de nodige inspanningen, medische zorg, veel rust en aandacht, goed voedsel en vooral een aantal kattenbakken overal in huis (katten zijn namelijk heel zindelijk en schoon op zichzelf), is het een mooi vijftal geworden.

Rechts: Aan tafel!

Ze zijn allemaal gegroeid, zowel in de lengte als in de breedte. Qua gezondheid blijven ze kwetsbaar door hun slechts start in het leven, maar voorlopig gaat het goed met ze.  Zolang zij het naar hun zin hebben, ben ik happy en tevreden met mijn 'koetjes' die miauwen.

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Asmay.

 

3417c3ab8984ffcf4d75af55adebeb46_medium.Zie ook:

Kattentaal-meer-dan-alleen-miauw-1

Kattentaal-meer-dan-alleen-miauw-2

Kattentaal-meer-dan-alleen-miauw-3

Hoe-bestaat-het-massale-opkomst-bij-uitvaart-van-Japanse-kat!

Hoe-bestaat-het-straatkat-en-junkie-redden-elkaar-van-de-straat!

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
08/09/2016 07:39

Reacties (15) 

1
09/09/2016 11:54
Eind goed al goed, ze hebben het maar getroffen. Genoten van je foto's, wat een heerlijk spul zo bij elkaar.
1
09/09/2016 13:29
Ik geniet er nog elke dag van!
1
09/09/2016 11:47
Dat is een heftig verhaal zeg. Hoe wij aan ons stel zijn gekomen heeft mijn zus wel over geschreven. Bij ons gaat het nu goed, zelfs met Darcy de nieuwste aanwinst en een groot uitgevallen whippet. Nieuwste probleem is de kater van mijn moeder die nu bij ons logeert. Al lijkt dat ook wel goed te gaan nu. Ik snap volkomen hoe jij er aan vijf bent gekomen.
1
09/09/2016 11:27
Onbegrijpelijk dat de familie van de man niet eerder ingegrepen heeft, maar je hebt van die mensen...
Eind goed al goed. Ik hoop in elk geval dat je nog lang plezier van je mauwende koetjes zult hebben, en omgekeerd.
1
09/09/2016 06:55
Wat een schatjes en een goed voorbeeld om eerst eens bij het asiel te gaan kijken als je overweegt een kat of een paar katten in huis te nemen.
1
08/09/2016 10:35
... en dat noemen we een hart voor dieren. Prachtig!
1
Asmay tegen Ktje
08/09/2016 13:40
Dankjewel!
1
08/09/2016 09:03
Die twee van mij komen ook uit het asiel. Ook beide met een verleden. Maura, schildpad zonder wit, was in beslag genomen. Vervuild en verwaarloosd. Sophietje bijna een zelfde verhaal alleen had de eigenaar het benul nog net om, toen hij uit zijn huis werd gezet, zijn katten naar het asiel te brengen. Over Sophie heb ik niet al te lang geleden hier iets geschreven, overigens.
1
08/09/2016 13:43
Heb ik volgens mij gelezen. Triest en ellendig eigenlijk, dat de verhalen over verwaarlozing zo vergelijkbaar zijn, dat dit veel te vaak voorkomt.
1
tegen Asmay
08/09/2016 15:09
Het is ook triest. Maar gelukkig hebben die van jou en mij nu in ieder geval een goed thuis.
08/09/2016 15:55
Zeker weten!
1
08/09/2016 08:23
Goede gedachte om altijd eerst even in het plaatselijke asiel te kijken voor een nieuw huisdier! Wel trieste achtergrond, maar ze zien er nu weer prima uit.
Asmay tegen Oxalis
08/09/2016 08:23
Ja, gelukkig wel!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert