I see you, do you see me?

Door Kirsti gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Ogen, de spiegel van de ziel

f353ce3b519da88e80e10ac9f5b8ba4a.jpg De ogen, de spiegel van de ziel. Ik zal nooit vergeten dat ik in mijn ogen een mooie profiel foto op facebook had gezet en ik opeens van alle kanten zelfs van nog niet 'vrienden' reacties op mijn ogen kreeg. De één na de ander zag verdriet terwijl ik toch echt stond te lachen op die foto. Ik werd geraakt door al die lieve reacties, kreeg zelfs cadeautjes in de vormen van muziek. Zelf bekeek ik mijn foto ook eens door andere ogen. Beelden kwamen langs die lang geleden voor mijn ogen plaats hebben gevonden. Ja ik zag mijn verdriet opnieuw in de ogen. 

Ogen liegen niet. Soms kan je je tranen niet bedwingen. Maakt dit je woest want het zijn soms emoties die je niet aan het daglicht wilt tonen. Slechts onder de dekens waar geen ander paar ogen op je gericht is durf je dat te laten gaan wat je ogen de hele dag al tonen. Voor de goede lezer wel te verstaan.

28ca57d81c97f0e770b5b82f87166418.jpg

Mijn zoontje is goed in het sturen van boosheid als hij verdrietig is. Zijn hele houding, stem, gedrag stuurt boosheid zijn ogen vertellen me echter de waarheid. Ik heb met hem gesproken, vertelde hem dat hij boosheid ontvangt als hij boosheid stuurt. Ik zei hem waarom doe je zo boos als je eigenlijk zo verdrietig bent. Ik vroeg hem waarom ben je verdrietig.... en de tranen kwamen. Nu is hij het zich bewust en laat zien wat hij voelt. Geen boosheid meer als hij verdrietig is dus berg je maar als hij nu boosheid laat zien want dan is hij ook echt boos.

 

a384c0f0df2009e0e227b6a08a83517c.jpg

5fc990ff0507032bb25c39a54a5b21a5_medium.ef56258181823323e28f89f2fb9fb6f4.jpg
 

 

 

 

 

 

Waarom is het toch zo moeilijk om altijd vol liefde naar de ander te kijken. Mijn ogen hebben behoorlijk wat vuur gespuwd. Mijn hele gedrag, stem, geschrift stuurde boosheid de lucht in. Maar hoe verdrietig ben ik geweest dat ik er met liefde niet kwam. Dat er niet geluisterd werd, dat er over me heen gelopen werd. Ik heb blikken gekruist, ik heb blikken weerstaan. IJzig blauw werden ze eerst om vervolgens in vuur en vlam te ontsteken. 

Als blikken konden doden misschien had ik dan zelfs al wel een moord op mijn geweten. Sommige gun je geen blik meer in de ogen, sommige gun je geen blik meer waardig. Maar als je meermale zand in de ogen word gestrooid is het tijd om eens goed uit je doppen te kijken. Soms ging ik samen met iemand de situatie bekijken, tenslotte zien twee paar ogen meer dan één. De schellen vielen dan van de mijne. Hij opende als het ware mijn ogen die ik soms in de zak heb gehad.

Ik wend nu mijn blik af, wachtend op de tijd dat we elkaar weer met liefde in de ogen kijken want dat is wat ik wil. Stralende ogen waar best een spoor van verdriet zichtbaar mag zijn dat is immers niet te verstoppen. Ik geef mijn ogen goed de kost dat is wat ik voor ogen hou. 

Eyes are the stairway to the soul.

d82a1f09da3cb53a8fc2da26ca4d4465.jpg5aa61070ed9d2a74006b2a219bf1e8ba.jpg

het moeilijkste van het lezen van schrijvers is voor mij dat ik ze niet recht in de ogen kijk.

Mijn blik blijft vooral naar binnen gericht, want daar liggen mijn lessen. Nog af en toe open ik de deur en laat zien wat er van binnen bij me leeft.

 

 

06/09/2016 21:12

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert