Word bewust van jezelf, een bron van inspiratie.

Door Kirsti gepubliceerd.

Schrijfopdracht.

Ik doe op het moment een schrijfcursus om te verdiepen, om puntjes op de i te krijgen om bewust en meer gestructureerd met mijn schrijven bezig te zijn. Een prachtige opdracht kreeg ik.

fase 1

Hou twee weken lang een schrijfdagboek bij. Leg je gedachten vast. Een zin hoeft geen goede zin te zijn, grammatica mag losgelaten worden. Ruw schrijven wat er in je opkomt. Een zin hoeft dus niet eens afgemaakt te worden als je wordt onderbroken door nieuw opkomende gedachten.  Het mogen zelfs alleen maar losse woorden zijn. Je mag het nog niet teruglezen. Niets tussenvoegen, niets aanvullen, niets uitwerken. 

Pak het liefst een vast moment op de dag en schrijf drie bladzijden vol.

Na twee weken schrijven laat je alles een week liggen. 

fase 2

Na een week mag je weer terugkeren naar je dagboek. In eerste instantie Kijk je hoeveel dagen je werkelijk hebt geschreven. Welke dagen niet en wat is dan het verschil in die dagen. Schrijf je in het dagboek met voorbedachte rade vanuit een vooropgezette gedachte? Of kan je je werkelijk laten leiden door je gedachten. Komt wat komt? Zit je in frustraties of je die drie bladzijden wel vol krijgt of heb je er alle vertrouwen in dat je wel ingevingen krijgt. 

fase 3

Nu mag je alles teruglezen. Schrijf in de kantlijn alle positieve en negatieve reacties op die in in je opkomen naar aanleiding van dat wat je hebt geschreven.

fase 4

Lees vervolgens deze reacties door. Wat zeggen deze reacties? Je bent in dit geval je eigen criticus. Hoe ziet deze criticus eruit? Leer hem of haar kennen.  Geef deze persoon een gezicht. 

 

Mijn begin

Eindelijk de start van mijn schrijfcursus. Ik heb zo'n zin om weer inspiratie op te doen . Het schrijven van mij voor te leggen aan docenten. Mijn hart juicht bij de eerste oefening ik pak snel een pen.......... hij doet het niet. GEhaast kijk ik in het laatje. Druk de pen in schrijfstand maar hij blijft niet hangen. Nog een keer, snel, toe nou ik wil mijn pen weer laten dansen, ik kan de woorden in mijn hoofd niet bijhouden, in mijn onderarm voel ik de verkramping. Is dit de bedoeling van de opdracht ik las de eerste zin en vloog in mijn pen toch even terug naar het boek en de opdracht helemaal lezen. Ik moet erom lachen zo mijn stijl dit Ik lees half en begrijp het geheel maar soms komt dit me duur te staan heb ik de clou gemist..............

 

De criticus

De criticus leest dit terug en opnieuw een glimlach. Hoe bekend mijn enthiousiasme, mijn sprong in het diepe zonder de diepte werkelijk in me op te hebben genomen. Deze valkuil is me helemaal bekend. Maar ik kan er wel om lachen, accepteer mijn hierdoor gemaakte fouten en herstel ze indien nodig zelf weer. Het is goed om opnieuw terug te lezen en me dit bewust te zijn, misschien is het tijd om eens met meer aandacht aan iets te beginnen.

Ik ga zeker niet al mijn gedachten hier met jullie delen maar ik merk hoe mooi het is om jezelf zo te beoordelen, zeker niet te veroordelen hoewel je ook deze criticus tegen zou kunnen komen. Ik denk echter dat je met die criticus niet erg ver komt. Wees lief voor jezelf en heb geduld met jezelf, fouten mag je maken.  Het dagboek helpt in een stuk bewustwording maar is tevens een bron van inspiratie. 

a020f12360d524baf0a452d6f3891690_1403079

 

 

06/09/2016 21:03

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert