Wat zeg je dan?

Door Serkozy gepubliceerd in Psyche

146a0383153a68747a72e6fdb997a238_medium.                        

 

Een tandenknarsend "dank u wel" is geen gemeend “dank u wel?" Wie zijn kind goed wil "opvoeden", hoort zich nu en dan misschien zeggen: "En wat zeg je dan?” En verlegen verbergt zich de kleine dan achter mama 's been en fluistert: "Dank u wel". Enigszins schuchter en beschaamd komt het hoge woord eruit, en zo voelt het kind het ook. 

Een "dank u wel" met tegenzin

Soms moeten zelfs kleine kinderen “dank je” zeggen voor iets wat ze helemaal niet willen hebben. Of moeten ze iemand bedanken aan wie ze een hekel hebben. Dan voegt zich woede bij het "dank u" van het kind. Zelf weten we nog al te goed de aansporing van onze eigen ouders om “dank u wel” te zeggen. Daarachter steekt de vrees dat hun kind anders niet leert om zich goed te gedragen. Maar dat is niet zo.

Vader of moeder als "hulp-ego"

Het ligt in de aard van het kind om zijn dankbaarheid te uiten. We hoeven er niet op te wachten. Dank komt vanzelf uit peuter voort als het zich dankbaar voelt . Je ziet het aan zijn snuitje: het “dank je wel” straalt er gewoon vanaf. Een kind leert automatisch "dank je wel" en "alsjeblief" te zeggen, zonder dat de ouders hoeven te vragen: "Wat zeg je dan?" 

Aansporing is niet nodig

En wanneer een kind een geschenk ontvangt en zich daarvoor niet bedankt, omdat het misschien verrast of verlegen is, dan kan de vader of de moeder dit "dank u wel" van het kind overnemen. Als vader of als moeder kan je het de gulle gever laten blijken dat het je niet onverschillig laat dat je peuter niet bedankte, maar je hoeft het kind daartoe niet te dwingen. Ouders zijn als het ware een "hulp ego" voor de peuter. Als het om welke reden dan ook zelf geen bedankje kan opbrengen, nemen zij dat van het kind over. Als het kind dit “dank u wel” bij herhaling in  de communicatie meekrijgt, dan zal het deze woorden na verloop van tijd zonder aansporing overnemen.

Verkrampt “dank u wel” en “sorry"

Sommige ouders zijn van mening dat kinderen een verkrampt gedrag met betrekking tot bedanken en excuseren bijgebracht krijgen zodra ze naar school gaan. Hier worden de kinderen vaak "actief opgevoed". Plotseling zegt hun kind ook in een ongepaste situatie "Dank je wel!" Dat kan een indicatie zijn dat "dank u wel" en "sorry" nogal verkrampte thema's zijn in menige kleuterklas. 

06/09/2016 00:10

Reacties (3) 

1
08/09/2016 21:40
herkenbaar
06/09/2016 12:08
Ja, dit gebeurt vaak, goed artikel
06/09/2016 01:11
mooi weergegeven, je haalt mooie onderwerpen aan waar over nagedacht kan worden. De verkramping is mooi weergegeven/ omschreven hier, inderdaad wat zeg je dan..
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert