Hoe bestaat het, (bijna) Deens donordrama

Door Asmay gepubliceerd in Gezondheid en fitness

52e8df12fdb987d26cc1e7bf80257709_medium.Rariteiten in het nieuws – Denemarken. Orgaandonatie blijft toch een wat omstreden onderwerp. Aan de ene kant is het verkrijgen van een donororgaan voor bijvoorbeeld vele ernstige hart-, nier-, lever- en longpatiënten de enige kans op een 'gewoon', draaglijk leven. Aan de andere kant is het voor de naaste familie van een orgaandonor heel emotioneel om bij hun verongelukte, hersendode partner, kind of familielid de stekker er uit te moeten trekken.

Wel donor of geen donor zijn? abe000a479deeeea585bd9644c49ff3c_1351978

Het ondertekenen van een briefje, waarop je na je dood bepaalde organen beschikbaar stelt, waar eventueel nog iemand mee geholpen kan worden, lijkt zo logisch en kinderlijk eenvoudig. Toch is dat een tikje anders, als je die keuze voor iemand anders moet maken. Stel dat je in het ziekenhuis aan het bed staat van bijvoorbeeld je man, vrouw, zoon of dochter, die net een ernstig ongeluk heeft gehad en daarbij (te) veel hersenletsel heeft opgelopen. Beslis dan maar even om bij je misschien wel hersendode, maar lichamelijk nog levende beminde naaste de beademing stop te zetten, waarna dan de onbeschadigde, gezonde organen worden geoogst. Bepaald geen sinecure. Daarnaast zijn er ook mensen, die uit principiële of religieuze overwegingen, geen donor willen zijn.

Donorbeleid in Denemarken

In Denemarken gold een progressief donorbeleid, waarbij de naaste familie bij een ongeval van een dierbare in het ziekenhuis al snel werd aangesproken op eventuele orgaandonatie. Zo ook in het geval van de familie van de Deense Carina Melchior.

1340a43f3ac782e972e85005285847ab_1351977Deense potentiële donor in auto-ongeluk

Op 16 oktober 2011, verongelukte de toen 19-jarige Carina met haar auto. Zij werd naar het ziekenhuis in Aarhus gebracht. Daar onderging zij eerst een spoedoperatie, waarna de artsen haar in een kunstmatig coma brachten. Het ziekenhuis behandelde haar verwondingen zoveel mogelijk, maar er werd ernstig hersenletsel geconstateerd. Na een paar dagen zagen de behandelend artsen, dat Carina's hersenactiviteit snel verminderde. Zij benaderden Carina's ouders daarop onmiddellijk met het oog op eventuele transplantatie van haar organen.

Deense documentaire over orgaandonatie

Op het moment van het ongeluk, was de Deense televisie bezig met het filmen van een documentaire over orgaandonatie in het ziekenhuis van Aarhus. Carina's ouders werden benaderd of zij eventueel hun medewerking aan de documentaire wilden verlenen, nu hun dochter mogelijk orgaandonor zou worden. De ouders stemden daarmee in.

Donorbeleid in Denemarken: het oogsten van organen

963a86aabd269bfd7bac0ddcc09e286d_1351977De gesprekken van de artsen met de ouders van Carina zijn dan ook allemaal op film vastgelegd. Zo ook het moment dat de chef-arts aan de ouders liet weten, dat hun dochter vrijwel geen kans meer had op een menswaardig bestaan door de omvang van de geconstateerde hersenbeschadigingen. Hun dochter zou, mocht zij uit haar coma ontwaken, altijd zwaar gehandicapt blijven.

Op de vraag, of Carina's organen voor verdere transplantaties mochten worden geoogst, stemden de ouders in. Vervolgens werd voorgesteld om Carina op een hart-longmachine aan te sluiten, zodat haar organen in optimale conditie zouden blijven voor een eventuele orgaandonatie. Als nadeel van deze behandeling werd gesteld, dat haar hersenen dan wel volledig zouden afsterven. Het alternatief was: stoppen met beademen en hetgeen zou leiden tot Carina's onmiddellijke dood. De ouders maakten zich gereed om afscheid van hun dochter te nemen.

f4f328488a9f1055acf78e020026beb5_1351977Levend of dood: is er wel of niet hersenactiviteit?

Op de vraag of er nog hersenactiviteit bij hun dochter was, kregen de ouders een uitdrukkelijk 'nee' te horen. Twee dagen later, op 25 oktober 2011, zetten de artsen echter zelf, buiten medeweten van de ouders om, de hart-longmachine stil. Als reden gaven zij aan, dat er misschien wat anders met Carina's hersenen aan de hand was, dan zij eerst dachten. Op dat moment, afgekoppeld van de beademing, had de jonge vrouw eigenlijk moeten sterven. Haar organen waren, door de afkoppeling, niet langer geschikt voor donatie. Een wonder geschiedde echter, want Carina ademde zelfstandig door!

Op nieuw gemaakte foto's bleek dat een ongewone breuk in haar schedel de hoge druk in haar hersenen had weten te compenseren, zodat de verwachte hersenschade uit bleef. De volgende dag onderging Carina opnieuw een operatie.

Herstel van Deense potentiële donor

e33a32d48644aa132fbb5fe0f106eeed_1351977Na de tweede operatie zette het wonder zich door: Carina opende haar ogen, herkende haar ouders en pakte hun handen vast. 10 dagen later werd zij uit het ziekenhuis ontslagen. Haar revalidatie heeft al een jaar geduurd en is nog niet helemaal voltooid. Alles moest zij opnieuw leren: lopen, praten, wassen, aankleden, eten, drinken enz. Maar het gaat goed met haar. Inmiddels rijdt Carina zelfs weer paard.

Documentaire over Deens donorbeleid

daf9a0c05c07ce6b19ddeb4e9847920b_1351978De documentaire, die de Deense televisie uitzond onder de naam "Het meisje dat niet wilde sterven", heeft voor veel beroering gezorgd in Denemarken. De bijna agressieve benadering van de ouders door de artsen om toch zo snel mogelijk de organen van de jonge vrouw te kunnen oogsten, voordat er zelfs maar sprake van hersendood was, is menige Deen in het verkeerde keelgat geschoten. De discussie rond orgaandonatie is weer bijzonder actueel en verloopt behoorlijk verhit. Tot nu toe hebben ongeveer 500 donoren zich zelfs al afgemeld en ongeveer 3.000 anderen hebben hun voorwaarden voor orgaandonatie aangepast.

Wijziging in Deens donorbeleid 57164a18d675aa2381e0947c2400bd42_1351978

Door alle commotie is het orgaandonatiebeleid intussen aangepast. De Deense minister voor Gezondheid heeft nu bepaald, dat de vraag over het afstaan van organen pas aan de naaste familie mag worden gesteld, als de patiënt hersendood is verklaard.

Medische kant van het donorverhaal

Medische deskundigen verklaren echter, dat bepaalde voorbereidingen voor een mogelijke orgaandonatie altijd zoveel mogelijk dienen plaats te vinden vòòrdat de patiënt hersendood is. Deze voorbereidingen zijn nodig om bijvoorbeeld te bepalen of de organen van de donor geschikt zullen zijn voor de eventuele ontvangers ervan. Omdat er in de praktijk tussen orgaandonatie en de daadwerkelijke transplantatie maar weinig tijd zit, kan een en ander niet altijd wachten. Daarbij komt, dat donororganen uit een nog levende, hersendode donor worden geoogst; wanneer de donor eenmaal is overleden, kunnen de organen niet langer worden gebruikt. Waarschijnlijk zijn dat dan ook de redenen destijds geweest voor het bijna dwingende gedrag van de artsen tegenover Carina´s ouders, om toch maar in te stemmen met de orgaandonatie. Het lijkt een typisch dilemma tussen praktijk en ethiek.

86c8f51056c44c59cf1f8f8db75953ef_1351978Nasleep van het (bijna) Deens donordrama

Inmiddels hebben Carina's ouders een aanklacht ingediend tegen het ziekenhuis en de behandelend artsen. Volgens de advocaat van de familie hebben de artsen behandeling van Carina te snel opgegeven, omdat 'men in gedachten al bezig was haar organen te oogsten voor andere patiënten'. Het ziekenhuis en de behandelend artsen hebben al wel hun excuses aan de familie aangeboden en toegegeven dat zij een vergissing hebben gemaakt. Verder zal het naar verwachting een slepende kwestie voor het gerecht worden.

Tot slot

Dat deze gang van zaken traumatisch moet zijn geweest voor zowel Carina als haar ouders, staat buiten kijf. Dat het veel mensen, die van dit verhaal horen, misschien opnieuw aan het denken zet over hun eigen donorcodicil, is begrijpelijk. Het toch wel wonderlijke verhaal van Carina toont echter niet, dat men dan maar geen donor moet worden, maar vooral hoe extra zorgvuldig artsen met comateuze patiënten moeten omgaan, zeker als het over orgaandonatie gaat. Het is ook voor de donor immers letterlijk een kwestie van leven en dood.

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Office.microsoft.com en Wikimedia Commons.

 

9bc3c2541f4ffcb05527a2211d37d164.jpg

Zie ook:

 

Hersenschudding-hoe-schadelijk-is-een-hersenschudding?

Hoe-houden-we-onze-hersens-jong?

Hoe-houden-we-ons-lichaam-jong?

De-kracht-van-het-knuffelhormoon

Gedachtenkracht-het-placebo-en-het-nocebo-effect

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

04/09/2016 15:03

Reacties (3) 

1
04/09/2016 15:52
Ik heb die Deens documentaire eens op tv gezien. Ronduit schokkend hoe de medische staf daarin met de ouders omging. Goed dat dit destijds zo aan de kaak werd gesteld in Denemarken.
1
04/09/2016 15:46
Goed artikel! Hoe artsen en specialisten in de stress van het moment het primaire belang - namelijk het welzijn van de onder handen zijnde patiënt op dat moment - lijken te vergeten.
1
04/09/2016 15:42
Dat is nogal wat: comapatiënt die niet meer als levend mens, maar als verzameling van organen werd gezien. Schokkend.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert