Om de tafel zitten en een goed gesprek met ...

Door Asmay gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

362fcf70140cdbf5122d7329982adcdf_medium.Met wie zou jij om de tafel willen zitten? Het was ooit een interessante schrijfopdracht van collega-schrijfster Vandollum. Tja, daar moet ik toch even over nadenken. Of toch ...? Nee, eigenlijk weet ik wel met wie ik nog eens een goed tafelgesprek zou willen voeren.

Wordt het misschien een VIP?

In het kader van deze opdracht kun je in gedachten rond je eigen tafel dus eigenlijk uitnodigen wie of wat je maar wilt. Filmsterren, popsterren, sportsterren, operasterren? Nobelprijswinnaars, (ex-) presidenten, politici? de Paus, de Dalai Lama? Nee, maar toch, misschien wel interessant? Met die laatste twee zou ik zeker wel eens een goed gesprek willen voeren.

Toch eerst kijken in het eigen kringetje, binnen de familie

Nee, eigenlijk weet ik het wel. Voor zo’n gesprek zou ik toch het eerste kijken in mijn eigen familiekring. Kijken naar mensen met wie ik graag een goed gesprek zou hebben gehad, maar met wie ik zelfs nooit enig contact heb gehad, simpelweg omdat zij al waren overleden voor mijn geboorte. Voor deze wens zou ik dan ook graag mijn vader, mijn oma en een tante (de laatste twee eveneens allebei van mijn vaderskant van de familie) voor een gezellige maaltijd willen uitnodigen. Misschien macaber, want alle drie zijn zij al geruime tijd geleden overleden. De laatste twee heb ik, zoals hierboven genoemd, zelfs nooit gekend.

Waarom juist deze mensen?

bb8b7d725e89722f7d192c0a24e45557_1350933Mijn vader is al ruim 25 jaar geleden, in de zomer, overleden. De ontwikkelingen in mijn leven van de laatste kwart eeuw heeft hij dus hier, in het aardse stof, niet meer meegemaakt. Mijn vader was overigens geen prater; een uitgesproken mening heb ik hem zelden horen geven. Over zijn jeugd, zijn vrij jong gestorven moeder, het reilen en zeilen thuis met zijn zussen en broers, sprak hij zelden of nooit. Waarom hij daar niet over vertelde? Geen flauw idee. Graag zou ik daar nog eens met hem over praten. Verder ben ik benieuwd wat zijn mening zou zijn over diverse zaken, waar ik de afgelopen jaren en nu, op dit moment, mee bezig ben of mee te maken heb. Ik was al wel een dertiger, toen mijn vader overleed, maar bepaalde vragen, die ik hem nu zou willen stellen, had ik destijds gewoon nog niet bedacht. Een herkansing voor een lang gesprek met hem, ja, dat lijkt mij wel wat.

e9b5e3c340610dda1ef372432bd03ed2_1350933Mijn oma, de moeder van mijn vader, is jong overleden; ik heb haar dus nooit gekend. Zij stierf op een winterse dag tijdens de Tweede Wereldoorlog op 43-jarige leeftijd aan nierfalen, een complicatie van een (niet onderkende en dus onbehandeld gebleven) diabetes. Zij liet destijds een man en 11 (!) kinderen achter, waarvan de jongste nog maar 7 jaar oud was. Een te kort leven met te veel zorgen in een ellendige tijd.

Van haar korte leven is zij (met 11 kinderen en nog een miskraam) pakweg zo'n negen jaar in totaal zwanger geweest en heeft zij dik 20 jaar ‘in de luiers gezeten’. Graag zou ik eens van haar horen, of en welke dromen zij als meisje wellicht had. Hoe hoopte zij dat haar leven zou worden, alvorens zij het ene kind na het andere kreeg? Hoe heeft zij al die zwangerschappen ervaren, had zij last van ochtendmisselijkheid bijvoorbeeld, hoe zwaar vond zij al die bevallingen? Wat heeft zij van haar ziekte diabetes, die zij van de zwangerschappen overhield en die (toen, in oorlogstijd), niet of nauwelijks te behandelen was, ondervonden? De ziekte, waarvan zij de aanleg onbewust van haar moeder had geërfd en die zij ook onbewust aan enkele van haar kinderen en kleinkinderen heeft doorgegeven. Het grootste deel van het leven van haar kinderen heeft zij ook niet meer meegemaakt, kleinkinderen heeft zij bij leven nooit gekregen. Wat zou zij daarvan hebben gevonden, en ook van alle kleinkinderen (dik 20), die zij zoveel later zou krijgen? Ook tussen de levensverhalen van haar kinderen en kleinkinderen zitten weer succesvolle en moeilijke, gelukkige en tragische geschiedenissen. Hoe zou zij daar tegenaan gekeken hebben?

f6e945061249dcbdddb395bea4a7b4e6_1350933Mijn tante, het jongste zusje van mijn vader, stierf in de herfst, een paar dagen na de geboorte van haar vierde kind, aan buikvliesontsteking. Zij was pas 25 jaar. Ook haar heb ik niet gekend.

Toch is er een soort vreemde band tussen mij en deze tante. Als kind vond men al, dat ik meer op deze (enige) donkerharige en donkerogige tante leek, dan haar eigen vier blonde en blauwogige dochters. Een andere, bizarre overeenkomst tussen mijn tante en mij is de volgende. De oorzaak van de buikvliesontsteking, waaraan mijn tante overleed, bleek (na sectie) een gebarsten cyste aan een eierstok te zijn, die door haar zwangerschap nooit was opgemerkt of onderkend. Tijdens de bevalling van haar laatste kind was het ding door de druk van het persen geknapt en veroorzaakte de buikvliesontsteking, die mijn tante fataal werd. Zelf had ik, niet op 25, maar op 26-jarige leeftijd exact hetzelfde: een cyste aan een eierstok. Ik had alleen het geluk op tijd te kunnen worden geopereerd voordat hij kon openbarsten.

Mijn tante had eveneens weinig leuks in haar korte leven. Als de jongste dochter in een gezin van 11 kinderen, met een zieke moeder, was het voor haar al snel – net als voor mijn overige tantes – thuisblijven van school en Moeder helpen. Op haar 18e trouwde zij, zwanger en wel. Op haar 25e was het leven voor haar voorbij en liet zij een man en vier dochters achter. Aan haar zou ik dezelfde vragen willen stellen als aan haar moeder, mijn oma.

Tot slot

f9cee0d7664b5c80bea22a265592324f_medium.Met mijn vader zou ik graag eerst een onderonsje willen hebben. Daarna zou ik graag deze twee vrouwelijke familieleden, die zo jong zijn overleden en waarover ik weinig verhalen heb gehoord, aan mijn tafel zien aanschuiven. Eindeloos zou ik luisteren naar wat zij te zeggen hebben, hun verhalen, hun ervaringen, hun gevoelens, hun hoop en hun dromen; aftastend naar overeenkomsten en verschillen, proevend van een verwantschap, die nooit in eenzelfde tijdsbestek mocht bestaan. Maar helaas, de stoelen rond mijn tafel blijven leeg.

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Office.microsoft.com.

 

bc1db6b0a043621a21148ceeaab174ca_1350933Zie ook:

Een-goed-gesprek-met-mijzelf

Muzikale-associaties-en-herinneringen

Paranormaal-of-doodgewoon-maar-onbegrepen?

Wachten-tot-het-beter-wordt

Zondagse-wandeling-en-de-geur-van-een-sigaar

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

26/08/2016 09:31

Reacties (3) 

1
26/08/2016 09:48
Ingetogen maar sterk, dit verhaal.
1
26/08/2016 09:44
Mooi artikel.
1
26/08/2016 09:41
Prachtige ode aan deze overleden familieleden.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert