Het verhaal van Rozemonde

Door Asmay gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

In het kader van een schrijfopdracht van enige tijd geleden voor Het Nieuwe Sprookjesboek, was dit destijds mijn bijdrage: het verhaal van Rozemonde, het halfzusje van Sneeuwwitje.

b4f900fc98b84a1f7d2309c49c9e505b_medium.Eens heel lang geleden in het koninkrijk Toverland, hier ver vandaan, leefde een klein meisje, Rozemonde genaamd. Haar vader was de koning van het land en weduwnaar, haar moeder was kokkin in de keuken van het kasteel. In een onbewaakt ogenblik was de vonk tussen koning en kokkin overgesprongen, het vlees is niet altijd gekookt, gebraden of gegrild, maar gewoon zwak - met Rozemonde als resultaat.

Rozemonde was officieel dus geen prinses, zoals haar oudere halfzus Sneeuwwitje. Toch vond Rozemonde dat niet erg. Toen de koning namelijk hertrouwde met de, naar later bleek, boze koningin, bleef zij lekker bij haar moeder wonen en had met de nare, hoogmoedige stiefmoeder niets te maken, in tegenstelling tot Sneeuwwitje. Gelukkig wist de boze koningin niets van de korte verhouding van de koning en de kokkin en dus ook niets van het bestaan van Rozemonde of  haar mogelijke aanspraak op de troon. En dat was maar goed ook.

Na de dood van de koning, hun vader, nam de boze koningin bezit van de troon en het land. Kil en met strakke hand regeerde zij over het volk. Daarnaast werd zij steeds ijdeler, vooral sinds zij een magische spiegel op een antiekbeurs had gevonden, die kon vertellen wie de mooiste in het land was. Alles verliep naar haar wens, totdat Sneeuwwitje door de puberteit heen was. Sneeuwwitje ontpopte zich als zo'n natuurlijke schoonheid, dat die van haar stiefmoeder daarbij verbleekte. De magische spiegel kon niet liegen. Het verhaal, hoe de boze koningin in haar jaloezie zich van haar stiefdochter wilde ontdoen, door haar in het bos door een jager te laten doden en later haar later zelf een giftige appel bracht, is alom bekend.

3e25be7e557e5f25627c367e74b5f951_1350317Uiteindelijk redde de knappe prins Sneeuwwitje van haar schijndood en nam haar mee naar zijn verre koninkrijk, Magica genaamd, waar zij op termijn als koningin zou schitteren.

In feite kreeg de boze koningin dus toch haar zin. Met Sneeuwwitje op ruime afstand in een ander koninkrijk, was zij volgens de magische spiegel weer 'de mooiste in het land' en bleef iedereen in haar macht.

De Raad van Verenigde Koninkrijken protesteerde wel tegen de slechte behandeling van kroonprinses Sneeuwwitje, maar veel haalde dat niet uit. En zo verliep het leven een aantal jaren rustig en op rolletjes.

Totdat de magische spiegel een keer twijfelde bij het geven van zijn antwoord. De boze koningin schoot in de stress. Zou Sneeuwwitje stiekem zijn teruggekomen? Hadden die akelige dwergen haar misschien het land weer binnengesmokkeld? Terwijl zij toch zeker wist, dat zij die nare kleine mannetjes had verbannen. Razend werd ze, bij de gedachte alleen al.

"Wie is het?" siste ze woedend, "is dat sneeuwwitte kreng weer teruggekomen? Ah, ik wist het wel, ik had een sterker gif moeten gebruiken!"

"Nee majesteit", sprak de spiegel bedeesd. "Liegen kan ik niet, soms tot mijn groot verdriet. Met Sneeuwwitje heeft u pech, zij is nog immer heel ver weg. Nee, er is een andere schoonheid in het land gevonden, zelfs haar naam is mooi, namelijk Rozemonde".

9e505a98ad403654330227f78e4fb7b5_1350317Het was waar, de kleine Rozemonde was inmiddels opgegroeid tot een pittige en mooie meid, die haar moeder in de keuken van het kasteel hielp. Toch was dit niet altijd naar Rozemondes zin, zij had haar moeders culinaire talenten niet geërfd en zij wilde beslist meer uit het leven halen, dan alleen met een lepel in een pan roeren. Haar moeder zuchtte als Rozemonde het weer even op haar heupen had. Graag zou zij haar dochter meer gunnen, maar zij wilde haar ook zo heel graag dichtbij zich houden.

De boze koningin was door het bericht van de magische spiegel weer in een ouderwetse, jaloerse razernij uitgebarsten. Soldaten werden het land ingestuurd om alle Rozemondes, jong en oud, te arresteren en vervolgens om te brengen. Het volk leed zwaar onder dit grove onrecht, want Rozemonde was een populaire naam in het koninkrijk.

De soldaten hadden ook zelf veel moeite met het uitvoeren van het bevel; allemaal hadden zij wel een oma, moeder, zus, vrouw, vriendin of dochter met deze naam. Uiteindelijk besloten zij unaniem de gevangen Rozemondes niet om te brengen, maar stiekem weg te voeren, over de grens van een bevriend buurland, waar de vrouwen en meisjes werden ondergebracht in een speciaal opgezet Rozemonde-kamp.

61dc9cb8874681b9d4c8cbf9a7038a92_1350317De kokkin was toevallig in de kruidentuin, onder het raam van het werkvertrek van de boze koningin, op het moment dat deze het gewraakte bevel aan haar soldaten gaf. Onmiddellijk rende zij terug naar de keuken om het aan haar dochter te vertellen. "Ga het bos in, kind", drong de kokkin aan, "misschien vind je er de dwergen, die je halfzus in huis hebben genomen."

Argwanend keek Rozemonde haar aan. Als haar moeder dacht, dat zij de huishouding voor zeven mannen ging doen, groot of klein, dan kende zij haar dochter niet. Geen haar op haar mooie hoofd!

"Nee mam", sprak zij. "Ik zal weggaan. Ik zal me vermommen als een jonge man en dan met de zigeuners meetrekken naar een ander land. Ik denk dat ik Sneeuwwitje zal gaan opzoeken". Haar moeder vond dit allemaal maar niets, haar geliefde kind zo ver weg op reis, maar Rozemonde was vastbesloten. En zo geschiedde.

Een voordeel was wel, dat zodra Rozemonde het land uit was, de magische spiegel haar schoonheid niet meer kon bespeuren en de jacht op alle andere Rozemondes kon worden gestaakt. De boze koningin werd bijna gemoedelijk, toen de spiegel haar weer de mooiste in het land noemde en verleende de resterende Rozemondes gratie.

76df6dcc74616d8765b1a9e0f43b528c_1350317Na een jaar bereikte Rozemonde uiteindelijk het land van haar halfzus, die inmiddels tot koningin van het verre Magica was gekroond. Koningin Sneeuwwitje ontving haar halfzusje met open armen. "Wat fijn je weer te zien", sprak zij met tranen in de ogen, "Ik vond het zo jammer, dat ik je nooit heb kunnen opzoeken. Kijk nu eens hoe mooi je bent geworden!" De hartelijke ontvangst aan het verre hof deed Rozemonde erg goed. Er werd zelfs een week van welkomstfeesten door het hele land gepland.

Bij terugkeer aan het hof en na afloop van alle feesten en danspartijen zat Rozemonde, moe maar tevreden, met haar benen op een stoel in de salon van haar halfzus. "Maar wat wil je nu verder gaan doen?" vroeg haar zwager, de koning. Nou, eigenlijk wist Rozemonde dat wel. "Ik heb onderweg in het afgelopen jaar veel geleerd", sprak zij bedachtzaam. "Eén ding staat in mijn geheugen gegrift: een oud pamflet met de kreet: een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. Oubollig of niet, het blijft gewoon waar. Ik wil studeren, kennis opdoen om recht te laten gelden in Toverland en de boze koningin de laan uit te gooien. Tenslotte zit dat akelige mens kinderloos op een troon, waar zij geen recht op heeft. Dat jij die troon niet meer nodig hebt, zus, wil niet zeggen dat de bloedlijn van onze vader stopt. Nee, dan wil ik die troon wel."

De koning en koningin van het verre land Magica keken Rozemonde verbaasd aan, maar toen begonnen zij te lachen. "Goed plan, zusje", sprak haar zwager, de koning. "Ik zal je helpen zoveel ik kan. De boze koningin heeft al teveel ellende veroorzaakt". En aldus geschiedde.

666bd0e1bffd22f0331f3d446df59a02_1350317Rozemonde studeerde aan de beste universiteiten van Magica: staatskunde, bestuurskunde, koninkrijkkunde, interkoninkrijkrecht, koning- en koninginnenrecht, hiërarchisch recht, kortom alle –kundes en –rechten die zij dacht nodig te hebben voor haar grote plan. Uiteindelijk, zeven jaar later, was het zover. Rozemonde studeerde met lof af.

Met steun van haar halfzus en zwager verwierf zij een hoge post bij de Raad van Verenigde Koninkrijken. Eenmaal in het centrum van de macht legde zij aan het hoogste bestuur van de Raad van Verenigde Koninkrijken, de Ultieme Raad, haar probleem voor.

De boze koningin had namelijk geen feitelijk recht op de troon; zij had immers geen kinderen van haar man, de koning (en Rozemondes vader), en dus geen verbinding met de bloedband van de oude vorstenfamilie in het land. Haar halfzus Sneeuwwitje had door haar huwelijk afstand gedaan van haar rechten op de troon en was nu koninging in het land van haar echtgenoot. Maar zij, Rozemonde, dochter van de koning en de kokkin, deed nu haar rechten gelden. Tegelijkertijd overlegde zij haar geboorteakte, waarop het zegel prijkte van haar vader, de overleden koning.

De Ultieme Raad was unaniem, de bewijsvoering was waterdicht en ijzersterk. Men besloot zonder pardon tot het inzetten van de ultieme kracht van de Ultieme Raad, namelijk de inzet van het ultieme magische leger, ook wel UML genaamd. Zonder slag of stoot werd het koninkrijk Toverland vervolgens door het UML bezet.

De boze koningin had geen schijn van kans. De bezetting door het UML verliep zo snel, dat zij niet meer in de gelegenheid was geweest te vechten of te vluchten. Uit angst had zij zich verstopt in één van de keukenkasten in de kelder van het kasteel, maar daar werd zij ontdekt door de kokkin.

Doortastend greep de kokkin de boze koningin bij haar haren beet en sleurde haar uit de kast. "Door jou heb ik mijn dochter bijna tien jaar niet meer kunnen zien, serpent!" schreeuwde de kokkin woedend; het was duidelijk waar Rozemonde haar temperament vandaan had. "Hooghartig, ijdel kreng! Ik zal je ...!" Het was maar goed dat het UML de boze koningin heel snel van haar overnam, want wie weet wat de kokkin nog voor haar voormalig werkgeefster in petto had gehad.

e0c56377ff2efaad06ca2380ee7d0485_1350317Korte tijd later werd Rozemonde feestelijk gekroond tot nieuwe koningin van Toverland. Alle gekroonde hoofden en leden van de Ultieme Raad waren daarbij aanwezig. Het volk was blij van de kille, hardvochtige, ijdele koningin af te zijn. Betere tijden zouden aanbreken onder de heerschappij van deze nieuwe koningin, de jonge maar slimme Rozemonde!

Of zij allemaal nog lang en gelukkig leefden? Dat denk ik wel, want in Toverland en Magica loopt uiteindelijk alles goed af.

Alleen voor de boze ex-koningin natuurlijk niet. Zij werd verbannen naar een klooster, waar zij de rest van haar leven de keuken en de gangen moest dweilen en poetsen.

De magische spiegel, die door zijn eerlijkheid de steenlegger van de nare, koninklijke jaloezie was geweest, werd met een dikke deken afgedekt en in één van de vuurtorens van het land weggeborgen. Hij mocht pas weer tegen iemand spreken, als hij had leren liegen.

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Office.microsoft.com.

 

1b0c02805c0755f2ae305d57310aa230.jpg Zie ook:

De-laatste-bruiloft-1-een-droomverhaal

De-laatste-bruiloft-2-de-nasleep

Hongerig-en-alleen-op-een-onbewoond-eiland

Een-fantastisch-en-ander-universum

Schrijven-als-nieuwe-hobby-uitlaatklep-en-bijverdienste

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
23/08/2016 03:43

Reacties (4) 

1
23/08/2016 09:20
Heerlijk verhaal!
1
23/08/2016 09:17
Heel leuk nieuw sprookje!
1
23/08/2016 04:14
Pittige tante die Rozemonde.
1
Asmay tegen Robin93
23/08/2016 04:17
Absoluut een slimme meid!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert