Hongerig en alleen op een onbewoond eiland

Door Asmay gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

c74d5fd15b0b7eee54aed662b5503adc_medium.Alleen en verlaten, aangespoeld op een onbewoond eiland, waar nog geen kokosnoot aan de palm  groeit. Je krijgt maar twee wensen van de geest, die je uit een fles, ketel of lamp hebt vrijgelaten. Je hebt een enorme honger. Wat gaat het worden? Wat zijn je twee meest favoriete maaltijden, gerechten, producten – die in dit geval je galgenmaal zullen zijn? Die vraag stelde collega-schrijfster Moneyq89 ooit in een schrijfopdracht.

Gestrand!

Dat is nogal wat. Als een moderne Robinson Crusoë of een eigentijdse Castaway stranden op een onbewoond en ongetwijfeld tropisch eiland is al een vreselijk en niet te bevatten ding, een geest uit een fles (of ketel of lamp) is ontegenzeggelijk nummer twee. Zou ik het geloven, met een magische geest te maken te hebben, of zou ik het verschijnsel afdoen als een hallucinatie, een droom, een hongerillusie? Het zien van hallucinaties zou immers heel begrijpelijk zijn, na hetgeen ik ongetwijfeld zou hebben moeten meemaken en doorstaan om – van een boot of uit een vliegtuig – in zee terecht te zijn gekomen en uiteindelijk op dit eiland te belanden.

1001 nacht

500915ac6c91f51e9d35aa97c76ef144_1350062Nu was ik als kind dol op allerlei soorten sprookjes en verhalen. De verhalen van Scheherazade uit "1001 nacht", die de kalief elke nacht een nieuw verhaal vertelde in de hoop haar leven te rekken (de kalief hield niet van het ‘recyclen’ van vrouwen uit zijn harem) behoorden hier dan ook zeker bij. Wellicht zouden die mooie en oude verhalen mij na enige tijd over de streep trekken om de geest en de wensen, die mij zouden toevallen, te geloven en aanvaarden. Maar ja, die honger hè. Een lege maag is een slechte raadgever voor het wenselijke beleid op de lange termijn. En als je maar twee wensen mag doen, is dat op zich niet direct eenvoudig.

Oude geest, versleten magie?

Stel dat de geest uit de fles, ketel of lamp, er al zo lang heeft ingezeten, dat een groot deel van zijn magische kracht inmiddels is verdwenen. De twee wensen, die hij nog kan vervullen, moeten niet te groot zijn, niet te ingewikkeld en vooral niet te verstrekkend. Nee, redding kan hij niet meer bieden, maar iets concreets, zoals voedsel of kleding, een hut misschien? Ja, dat zou nog wel moeten lukken.

Op een tropisch eiland, in je eentje, heb je echter geen kleding meer nodig; te warm en – met de dood in de ogen – de schaamte voorbij. Een hut? Daar heeft mijn knorrende maag helemaal niets aan. Bovendien regent het hier trouwens toch zelden, dus kun je net zo goed onder de een of andere palmboom of struik gaan zitten, nietwaar? En als er een keer een tropisch buitje langsdrijft, regent het warm water.

Wens 1, een zilveren schaal met ...

9a1aa900ac03e8ec5ff189d14db7b933_medium.Een snelle redding of een veilige thuiskomst kan de geest mij niet meer geven. In plaats daarvan zou ik mijn eerste wens dan zomaar kunnen besteden aan de meest prangende behoefte van dat moment, namelijk eten! En waarop zou mijn keuze dan vallen?

Wel ... op een grote schaal pittige bami! Of die bami dan uit de Chinese, Indonesische, Maleise of Surinaamse keuken komt, is mij om het even; ik vind ze allemaal even lekker, zolang het maar pittig gekruid is.

Men neme bij voorkeur: veel geroerbakte groenten, veel kruiden, een paar pittige pepers (of sambal, liefst trassi), lekker gemarineerd kippenvlees, scherpe pindasaus, ketjap en natuurlijk gare, gewokte mie. Met nog een omeletje, augurken, uitjes, saté, gebakken pisang of kroepoek erbij ... mmm, als ik al niet zo'n honger had, nu ik op dit onbewoonde eiland zit, zou ik het er nu acuut van krijgen.

Uitbuiken en nadenken

Gelukkig kun je op deze heerlijke maaltijd wel een poosje teren, dus die tijd zou ik goed gebruiken om na te denken over mijn tweede wens. Het is tenslotte niet niks: een laatste wens, een laatste kans op genieten van iets lekkers, een favoriet product of een lievelingsgerecht.

Wens 2, een zilveren schaal met ...

7b24c51c82436b935d12a8614bfeca8c_1350062Misschien ben ik maar een simpele ziel, misschien een gewoontedier, misschien zelfs een halve verslaafde? Uiteindelijk zou ik zeer waarschijnlijk mijn tweede wens besteden (als de grote koffieleut die ik ben) aan ... een grote kop sterke koffie met een moorkop ernaast.

Van een lekkere kop sterke koffie kan ik namelijk intens genieten. Heerlijk! En als toetje, bij die koffie, zie ik graag mijn favoriete gebakje: een moorkop. Ook hier geldt wat mij betreft: of het nu een (originele) Bossche bol is, een hele soezenbol betreft of een half doorgesneden exemplaar, zolang het ding maar goed gevuld is met slagroom en omkleed met een stevige laag chocola. Of er een toef slagroom bovenop zit, wel of geen garnering met stukjes fruit, of helemaal niets – zoals de echte Bossche bol behoort te zijn; deze heeft dan echter wel weer een dubbeldik chocolade jasje - ik lust ze allemaal en nog rauw ook!

Je kunt die heerlijke grote gevulde soezen natuurlijk zelf maken (soezendeeg is een kookdeeg, dat vrij simpel te bereiden is), maar ik denk toch eerder aan de gemakkelijke weg van de kant-en-klare exemplaren.

Men neme daarvoor: (bij voorkeur) de benenwagen, of de fiets, of de auto, of een ander vervoermiddel naar de dichtstbijzijnde banketbakker. Koop daar zoveel moorkoppen als je nodig vindt of denkt te hebben. Neem ze direct mee naar huis. Zet een verse pot sterke of minder sterke koffie (naar eigen smaak uiteraard). Serveer de warme koffie met de moorkop. Geniet ervan!

Tot slot

ce7fcfef59939f94de836d2977c47505_medium.Al fantaserend op mijn onbewoonde tropische eiland heb ik zo maar twee van mijn favorieten op eetgebied gecombineerd in een maaltijd. Op deze manier heb ik ook zomaar mijn enige en laatste twee wensen van de magische geest uit de fles, ketel of lamp besteed aan lekkernijen, om mijn tong te strelen en om mijn rammelende maag het zwijgen op te leggen. Twee heel verschillende voedselfavorieten, impulsief samengesteld en in één keer opgegeten. Jammer dat het mijn galgenmaal was. Zo lust ik er namelijk nog wel een keer één.

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Asmay, Office.microsoft.com.

 

Zie ook:

10-dingen-die-jullie-vast-niet-van-mij-weten

De-droombaan-van-Asmay

De-rollen-in-Asmay-s-leven

Een-fantastisch-en-ander-universum

Wachten-tot-het-beter-wordt

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

20/08/2016 11:39

Reacties (3) 

1
20/08/2016 12:40
Leuk artikel en ook lekkere keuzes. Zelf zou ik het niet gelijk kunnen zeggen, wat mijn favoriete 'galgenmaal' zou moeten zijn; ik vind zoveel dingen lekker.
1
20/08/2016 12:32
Ik moet er niet aan denken om op die manier te stranden! Wat ik als galgenmaal zou willen eten, ik zou het niet weten.
1
20/08/2016 12:29
Leuk idee. Mijn keuze zou misschien eerst vallen op een patatje oorlog.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert