Kritische gedachtes; moraliteit

Door Victorbijl gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

3504d09c4a6b07cb6d6c77eece439648_medium.

Intro

Het is een lange tijd geleden dat ik de intentie van het delen van mijn eigen woorden en visie over belangrijke kwesties heb gehad. Het komt voor mij niet als een verrassing dat een aantal--al dan niet velen-- boos of getroffen reageren op mijn openhartige houding jegens goddelijke zaken en de interpretatie van hen.
Mensen die getracht hebben om mijn progressie op deze weg van "logica in plaats van geloof" te stoppen hebben gefaald, en hebben mij enkel gevormd om een ​​meer levensvatbaar antwoord te vinden welk de aard van de wereld uitlegt, en ook die van ons eigen.
Ik spreek de daad van het wensdenken tegen wanneer deze verstrengeld raakt met levens-veranderende zaken, en ik kies ervoor om alleen logische uitkomsten te zoeken.

Dat gezegd te hebben; ik begrijp dat wij als mensen een passieve honger hebben voor concurrentie en dit actief laten zien in zelfs de meest simpelste activiteiten, zoals een discussie in waar beide partijen de overhand willen hebben in woorden, ongeacht of hun positie de meest juiste is.

 

Goed of kwaad;

Hoewel 'goed en kwaad' snel gebruikt en toegepast worden op het grootste deel van leven's goedaardige en gruwelijke situaties, wanneer ze geconfronteerd worden met de vraag waar de essentie van beide vergelijkingen, en hun metgezel 'moraliteit' afkomstig zijn, beweren de meeste dat de goddelijke inspiratie en het bestaan ​​van een goddelijke entiteit de hoogste autoriteit en verantwoordelijke zijn voor deze 'moraal-operatoren'.
Wanneer iemand-- iemand die rede en logica volledig uitbuit--wordt geconfronteerd met een dergelijk antwoord, moet men eerst begrijpen wie gebruik maakt van de acceptatie van moraliteit, en wie dit etiket toepast op een serie van verscheidene gebeurtenissen.

Wanneer een dier het leven van wat normaal zijn prooi is spaart, kan men zeggen dat dit dier een innerlijk gevoel voor moraliteit heeft; simpelweg door zich te ontdoen van het fundamenteel dierlijke instinct en het verstrekken van hulp aan dit hulpeloze dier, laat deze jager medelijden zien.
Een vogel en een kat kunnen gemakkelijk kameraden zijn, al zijn zij in een bepaalde vorm elkaars aartsvijanden.

Een gelovige zal gemakkelijk zeggen dat dit het meest elementaire voorbeeld is voor de eeuwige kracht van 'god', waarbij hij ook de bron is van moraliteit, omdat hier geen mens verantwoordelijk is voor de beslissing of het leven van een ander wezen de moeite waard is om te sparen.
Ik vrees dat een dergelijke persoon waarschijnlijk vergeet dat de mens degene is die deze actie bestempelt als moreel, simpelweg omdat het dier, ook al is het in het bezit van een communicatief systeem, geen eigenaar is van een taalkundig vermogen.

Hier moet worden geconcludeerd dat daarom niet het dier per se moreel is, maar wij mensen die de schorsing van eigenbelang, en het bieden van een dood-veranderende-vorm van assistentie herkennen.
Daarom is het de mens die, hoewel zij niet de oorsprong van een morele daad bezitten, het woord, de definitie en het etiket creëren welk zij aan een actie hechten, waarvan de uitkomst leidt tot het in stand houden van het leven van een ander wezen, en dit wezen toestaan om zijn bestaan te vervolgen.

 

Maar hoe beslissen mensen wat moreel is en wat immoreel is?

Als we kijken naar de geschiedenis en de progressie van de imperiums en de heersende klassen, zien we dat 'moraliteit' niet kan worden toegevoegd aan een enkele definitie.

Het is gemakkelijk te herkennen dat wat voor de één wordt gezien als moreel, voor anderen als immoreel wordt bestempeld, en natuurlijk vice versa.
Om een ​​morele daad te identificeren, kunnen we (hoop ik) het erover eens worden dat een moreel handelen er één is die:

De oorzaak is voor het verlengen van het bestaan van een ander levend wezen of dit in zoverre op een zodanige wijze beter maakt dat dit wezen wordt blootgesteld aan een betere en, bij gebrek aan een beter woord, meer gezegend bestaan.

Als we op deze manier van denken handelen, kan men gemakkelijk zeggen dat een handeling waarbij een leven op zodanige wijze wordt getroffen dat dit bestaan wordt verslechterd of verergerd, als immoreel kan worden ingedeeld.

Een minder drastisch voorbeeld zou kunnen zeggen dat pesten een immorele daad is--
om meer extreme voorbeelden te noemen
-Een massale genocide, verminking van een ander persoon, verkrachting, diefstal, geweld en misbruik; dit zijn zeer immorele daden.

helaas wordt moraliteit in sommige situaties anders gedefinieerd.
In sommige landen wordt het gezien als moreel om geweld op te leggen aan een vrouwelijk wezen, omdat deze actie geërfd wordt vanuit een vroege indoctrinatie-- meestal vanuit een religieuze oorsprong--waarbij het bestaan ​​van de vrouw wordt beschouwd als minder, al dan niet, nutteloos en smerig .
In een seculiere geest kan men gemakkelijk concluderen dat het opleggen van geweld en beperkingen opleggen aan een ander mens volkomen immoreel is.
Maar immoraliteit eindigt of begint niet alleen in zulke omstandigheden.
Een voorbeeld van immoraliteit kan ook zonder een religieuze indoctrinatie worden voorgesteld; zoals op basis van macht.

Neem bijvoorbeeld het gebruik maken van dieren om een ​​mens te vermaken door het toebrengen van geweld, marteling en de eminente dood van het dier. Hondengevechten of stierenvechten zijn één van de meest herkenbare voorbeelden waarbij men al een duidelijk mentaal beeld heeft geschept van wat er kan gebeuren tijdens zo'n gruwelijke evenement, waarbij het leven van het dier wordt beëindigd.
Het is duidelijk dat marteling een immorele daad is.

Hoe kan men bepalen dat marteling immoreel is?

Simpelweg door het aanbrengen van een gezegde welk meeste ouders delen met hun kroost: doe bij anderen, wat je wilt hebben gedaan bij jezelf.
Als de actie die u uitvoert er één is die van negatieve aard zou zijn, wanneer toegepast op uw eigen persoon, duidelijk aantonend dat het leven van de individu niet verbeterd, dan kan men deze daad als immoreel zien. De simpele vraag; "Hoe zou jij je voelen als dit zou worden gedaan bij jou?" moet een gids zijn voor hoe men een immorele daad kan identificeren.

 

Morality, like at, means drawing a line someplace.  - Oscar Wilde


 

Zoals ik al zei, moraliteit is van culturele invloed, niet goddelijk. Het meest herkenbare van alle voorbeelden van een culturele invloed is de empirische gedachtegang die Adolf Hitler had. Door zijn toespraken en propaganda overtuigde hij een ongelooflijk grote groep dat het volkomen normaal, moreel en het zelfs Gods eigen bedoeling was, om de Joodse bevolking uit te roeien.
Miljoenen joden en andere culturen en nationaliteiten werden uitgeroeid; afgeslacht als hulpeloze dieren en behandeld als minder dan vuil.
Een logische geest, niet eens seculier of humanistisch, maar slechts een logische geest begrijpt duidelijk dat een dergelijke handeling zoals hierboven onmiskenbaar immoreel is. Hoe weten we dit? Door de regel toe te passen op jezelf. Waarom zou je een zulke schade toebrengen op een andere persoon, als je nooit vrijwillig zou toestaan ​​dat dit gedrag wordt toegepast op jezelf?

Cultureel acceptabel en cultureel onacceptabel

Uiteraard is dit een van de vele voorbeelden die aantonen dat immoraliteit een definitie is die sterk beïnvloed wordt door de samenleving waarin het geboren wordt. Ik stel voor dat "goed of slecht" om die reden niet de juiste benaming is.
Ik stel voor om cultureel acceptabel en onacceptabel als vervanging toe te passen.
bijvoorbeeld:
1. Het is zeer acceptabel om een ​​oudere dame naar de overkant van de straat te helpen. Het is echter onacceptabel om de dame daarna van haar tas te beroven.
2. Door scenario 1 nogmaals toe te passen, is het ook onaanvaardbaar om de dame in brand te steken (of enig andere vorm van lichamelijk, of geestelijk geweld toe te passen).
3. Het is volkomen aanvaardbaar, of zou moeten zijn, om voor een klein kind --een neef of nichtje, of zelfs het buurmeisje-- een nieuw ijsje te kopen nadat dit op de grond is gevallen; het is onacceptabel om dat kleine weerloze kind schade toe te brengen in welke vorm dan ook.

Het eenvoudig begrijpen dat moraliteit een combinatie is van: wat acceptabel en onacceptabel is, -Het patroon zoekende eigenschap welk wij als een geëvolueerd primaten met elkaar delen,  -En de noodzaak van voortbestaan welk wij geërfd hebben van duizenden jaren van overleven, kan een betrouwbare invloed hebben op hoe we omgaan met elkaar.

Omdat moraliteit (Goed of Slecht) onjuist wordt bestempeld, is het onmogelijk om vrede te bereiken. Trots gemengd met een erfelijke evolutionair kenmerk; de noodzaak om de macht houden, blokkeren het pad van absolute empathie; waarin het leven van een ander wezen belangrijker wordt dan de, in deze dagen, egoïstisch gemanipuleerde houding die wij als mens onszelf hebben aangeleerd.

Einde deel 1
 

Dagelijks wordt onze moraliteit hevig beïnvloed door gebeurtenissen om ons heen en in de wereld. Uiteindelijk kan niemand zich stoppen om zichzelf tegen te spreken, hoe goed die persoon zich ook voelt. Moraliteit is wat op dat moment gezien wordt als direct gevaar.
Een Samsung telefoon of een Iphone hebben is geen direct gevaar, en het bellen ermee heeft geen direct effect op het leven van een ander wezen, om het telefoongesprek even niet mee te tellen.
Hoewel het aanschaffen van zo'n product, of Uggs schoenen; gevuld met angora konijn, of ander soortgelijk product, wel meehelpt aan de mogelijkheid voor het immorele gedrag welk mensen hebben tegenover andere mensen, en dieren.

Wij zullen het nooit in onze tedere hoofd halen om een dier vast te binden en het vacht van zijn lichaam te trekken, of om een minderjarig kind te dwingen om in barre omstandigheden een telefoon in elkaar te schroeven.
Of zelfs extremer: om een minderjarig kind een mijn in te sturen om te mijnen naar mineralen die worden gebruikt om onze mooie 'first world' producten te maken.
Ik heb zelf een Samsung, dus ik kan niet anders dan mijn glas heffen, wetende dat ik nooit gewillig een kind in zulk gevaar zou plaatsen, schrijvend op een Toshiba computer, zeg:
leven de contradictie!

-ViC

15/08/2016 22:30

Reacties (3) 

28/08/2016 18:33
Goed artikel en ben het op veel punten met je eens.
1
16/08/2016 13:01
Daar is heel veel op aan te merken.
Volgens mij ga je toch uit van een algemene (bijna christelijke) moraal die inhoudt dat je een ander niet mag aandoen wat je zelf niet wilt dat jou aangedaan wordt.
Daar kun je tegenoverstellen dat iemand ook kan redeneren dat iemand dom is als hij de macht die hij over een ander heeft (fysiek of geestelijk) niet gebruikt om zichzelf een voordeel te verschaffen.
Een roofdier dat jouw moraal toepast zal spoedig verhongeren.
2
16/08/2016 14:33
Maar een bijna christelijk moraal is geen moraal waar een mens zich aan vast moet of zou moeten houden. Het is helaas treurig dat religie een monopoly op moraliteit wilt en probeert te hebben, ongeacht dat hun god een slecht voorbeeld is voor moraliteit (of het moreel handelen)
(Elk geloof zijn eigen immorele goddelijkheid)
Het christelijke moraal, zoals beschreven in de bijbel, is zeer beangstigend op vele vlakken.
Veel van die morele wetten en regels, ongeacht in de naam van god, worden gelukkig niet meer nageleefd, al was het volkomen moreel om homoseksuelen op te hange...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert