Allerzielen en waarom wij kaarsjes branden voor overledenen

Door Lucifall gepubliceerd in Spiritualiteit

Allerzielen, als de lamp van de ziel branden gaat...

Op Allerzielen worden er  kaarsjes gebrand. Waarom doen wij dat eigenlijk? Dit artikel belicht een Hebreeuws inzicht en een gedachtegang van Krisnamurti over dit onderwerp.  

ec259134a61b95855cc2ecc3fddf15e2.jpg

De lamp van de ziel. En waarom wij kaarsjes voor overledenen branden.

Een oude Hebreeuws vertelling verhaalt over een diepzinnige les in gerechtigheid. De symboliek van dit verhaal is ook terug te vinden in de aantekeningen van Kristamutri, die hetzelfde thema gebruikt. In beide gevallen draait het om een heilige test.

De kandelaars zijn in beide gevallen zogenaamde zielenkandelaars of zielenlampen.
Het gebruik van kaarsjes branden voor onze overleden geliefden is van dergelijke 'oude kennis c q overleveringen' afkomstig.

De hut van de olielampen. Een Hebreeuwse Heilige test.

Een man gaat op zoek naar gerechtigheid
Er 0ddfce009feef8de73f1d781e16290adMDEuanBnwas eens een man die de wijde wereld in trok om gerechtigheid te zoeken.
Ergens was hij er heel erg zeker van dat ware gerechtigheid zou bestaan, maar aan de andere kant had hij het nog nooit gevonden of met eigen ogen gezien.
Zo begon deze man aan een zoektocht van vele jaren. Zijn levenstaak volgend trok hij van stad tot stad en van dorp tot dorp en overal waar hij kwam zocht hij naar rechtvaardigheid, maar hij vond het nooit.

Jaren verstreken en de man had inmiddels de hele bekende wereld al onderzocht, behalve nog één uitgestrekt woud.
Als gerechtigheid te vinden zou zijn, moest het daar verscholen zijn.
Zonder aarzeling of angst trok de man het donkere bos in. Hij voelde geen vrees en kwam zo in de alom vermaarde en verguisde grot van de dieven. Een grot die juist iedereen meed door zijn slechte reputatie.
De mensen daar vroegen zich dan ook werkelijk af, wat de man er deed.
Gerechtigheid, verwacht je dat hier te vinden?”

be9c28bfc4fbc30379fca89b71026787MDIuanBnVervolgens toog de man naar de hutten van de heksen, die druk met hun brouwsels bezig waren. Hij stoorde hen middenin een brainstormsessie van nieuwe spreuken. Wellicht was hier ook wel sprake van een slechte timing.
Niet geheel onverwacht lachten de feeksen hem uit en zeiden:
“Gerechtigheid, verwacht je dat hier te vinden?”
Hij trok steeds dieper het bos in en kwam uiteindelijk bij een kleine hut van klei.
Door het raam zag hij flikkerende vlammen, welke hem erg nieuwsgierig maakten.

Hij liep naar de deur en klopte aan.
Geen antwoord.
Hij klopte opnieuw.
Niets.

De man besloot zelf initiatief te nemen, opende de deur en ging naar binnen.
Binnengekomen realiseerde hij zich dat de binnenkant van de hut veel groter was dan de buitenkant liet voorkomen. De hele ruimte was gevuld met honderden planken met op ieder plank dozijnen olie-kandelaars.
Sommige van deze olielampen waren bijzonder kostbaar en hadden houders van het mooiste goud en zilver. Andere waren weer goedkoop en beschikten over een tinnen voetstuk. Sommigen waren gevuld met olie en hun vlammen schitterenden helder terwijl andere nog maar weinig olie bevatten en een zacht flikkerend vlammetje lieten zien.

P4a410eec8dfeaf8427beb44df3e6aa1cMDQuanBnlotseling kwam er een oude man binnen met een hele lange witte baard. Hij droeg een oogverblindend wit gewaad en zei: “Shalom aleikhem, mijn zoon”.
Hoe kan ik je helpen?”
De man antwoordde: “Aleikhem shalom. Ik heb overal gezocht naar gerechtigheid maar heb nog nooit zoiets als dit gezien.'

“Wat betekenen al die olielampen?”
De oude man antwoordde: “Iedere lamp is de lamp van de ziel van een persoon. Zolang de lamp brandt zal die persoon in leven blijven, maar zodra deze uitgaat zal deze mens deze wereld verlaten."

De man vroeg: “Kunt u mij de lamp van mijn ziel tonen?”
Volg mij,” zei de oude man en leidde hem door het labyrinth in de hut, welke zonder einde bleek te zijn.
Eindelijk bereikten zij een lage plank, waar de oude man wees op een lamp met een houder van klei en zei: “Dat is de kandelaar van je ziel.”

Tot zijn schrik zag de man dat het lont nog maar erg kort was en er nog maar weinig olie over was. Het leek er zelfs op dat de lamp ieder moment kon uitgaan. De man begon over zijn hele lichaam te trillen.
6953031d270d848c22b38dd16e4c1bdbMDUuanBnZou zijn einde zo nabij kunnen zijn, zonder dat hij zich dat realiseerde?
Toen viel hem de lamp naast de zijne op. Deze brandde fier en zat nog vol met olie.
En van wie is die lamp?” vroeg hij.
Dat mag ik alleen openbaren aan de mens wiens wezen met die lamp verbonden is,”antwoordde de man die zich omdraaide en vertrok.
De man bleef alleen achter en hoorde plotseling een sputterend geluid, toen hij opkeek zag hij wat rook oprijzen van een plank.
Hij wist dat ergens iemand niet langer onder de levenden was.

Zijn blik viel weer op zijn eigen lamp en zag dat er nog maar een paar druppels olie in de houder zaten.
Hij keek weer naar die kandelaar naast de zijne. Zo vol met olie was deze lamp nog. Een vreselijke gedachte schoot door zijn hoofd.
Hij keek rond zich en zijn ogen zochten in iedere hoek naar de oude man, maar die was nergens meer te zien.
Toen pakte hij de lamp, die naast de zijne stond en wilde de olie gaan overgiete97cdc9382a1d068b806b8d3eacbd0caeMDYuanBnn.
Uit het niets verscheen de oude man, die hem bij zijn arm greep met bijzonder veel kracht.
En de oude man zei:
“Is dit het soort gerechtigheid wat je zoekt?”
De man sloot zijn ogen en wilde het eigenlijk allemaal niet horen omdat het zo'n pijn deed. Toen hij zijn ogen opende was de oude man verdwenen, en de hut en alle lampen.
Hij stond alleen in het bos en hoorde de bomen fluisteren over zijn geloof.
En hij vroeg zich af of zijn lamp opgebrand was en of hij nog wel onder de levenden verkeerde.

De Heilige test van Krisnamurti

Dit Hebreeuwse verhaal is een voorbeeld van een heilige test. Heilige testen die we in iedere cultuur tegenkomen. Er wordt soms zelfs gebruik gemaakt van dezelfde symboliek. Zo vinden we bijvoorbeeld in de aantekeningen van Krisnamurti de volgende tekst:

“Er dc3adabb7efe88ae26a804e45cc8d245MDcuanBnwas een diepe, zich verwijdende intensiteit, een naderende klaarte van het andere met zijn ondoordringbare kracht en zuiverheid.
Liefde is niet iets gewoons, maar ze was aanwezig in de hut met de olielamp; ze was in die oude vrouw die iets zwaars op haar hoofd droeg. Ze was overal, zo gewoon dat je haar onder een dood blad of in die jasmijn naast het oude verzakkende huis kon vinden.
Maar iedereen was bezig, in beslag genomen en afwezig. Ze was er en ze vervulde je hart, je geest en de hemel; ze bleef en zou je nooit verlaten. Alleen moest je wel aan alles ontsterven, zonder wortels zijn, zonder een traan. Dan zou ze tot je komen, als je geluk had en voorgoed zou ophouden haar smekend, hoopvol en in tranen achterna te lopen, er onbewogen tegenover zou staan, zonder leed en met achterlating van het denken. Dan, op die stoffige duistere weg, zou ze er zijn.”

Onbekende identiteit en een bovennatuurlijk aspect

c503c44949d3080d40e45a8662589e29_medium.In het Joodse verhaal is er sprake van een oude man en in het verhaal van krisnamurti een oude vrouw.

De identiteit van beiden blijft een mysterie, terwijl het bovennatuurlijke aspect overduidelijk is. In het ene verhaal is de oude man de uitgeleide en in het andere komt men de oude vrouw die wat zwaars op haar hoofd droeg weer tegen op die stoffige duistere weg. Of de hoofdpersonen aldaar nog in leven zijn, is in beide gevallen onduidelijk.

De 314e9197a43a6d40cef6f1629e2c3721MTAuanBngebaarde man in het witte gewaad hoedt over de zielekandelaars en functioneert als een Elia-figuur.
In het judaïsme is Elia van groot belang. Hier kent men Elia als Eilyahoe. Op grond van een voorspelling van Maleachi zou de terugkomst van Eilyahoe voorafgaan aan de komst van de messias.

De oude man kan ook gezien worden als de engel des doods, die gekomen is om de ziel van de (naar gerechtigheid zoekende) man te nemen.

Of zou deze gebaarde in het wit geklede man zelfs als God gezien kunnen worden, die is neergedaald om zelf een test af te nemen?

Deze test van de lampen kan gezien worden als andere heilige testen welke men terugvindt in de bijbel, zoals het verboden fruit in het verhaal van Adam en Eva en de uitdagingen van Job.
De oude man in het verhaal wordt niet benoemd en is duidelijk een poging om de bijbelse opdracht van 'gerechtigheid nastreven'  weer te geven.

Het thema van de olie lamp als zielenlamp.

De man uit het verhaal was al die jaren op zoek naar gerechtigheid, maar moest eerst ook zelf getest worden om te zien of hijzelf werkelijk rechtvaardig is.

In de Hebreeuwse volksvertellingen is meer terug te vinden over dit thema. Bijvoorbeeld in het verhaal over  'het proces.'  In deze vertelling zoekt een man gerechtigheid wanneer hij olie probeert te stelen van de zielekandelaar naast de zijne. Ook zijn er verhalen te vinden die precies het tegenovergestelde beschrijven. Het verhaal van het paradijs van Gabriël gaat over een jongetje die een olielamp vindt die bijna is opgebrand.  Hier wordt deze bijna lege lamp gevuld door het jongetje,om het doen van een goede daad te benadrukken. Slechts later ontdekt de jongen dat dit de kandelaar van zijn eigen ziel is.
Het thema van de lamp als zielenlamp wordt over onze hele planeet teruggevonden.

9198a3783bab07007cce86171f960b0aMDkuanBn

De Yahrzeit/ Yahrtzeit lamp

286313479c3c890d2aebb38af6375722MTEuanBnHet is nog steeds een Hebreeuws gebruik om een 'Yahrzeit' lamp te branden ter gelegenheid van de 'verjaardag van de dood' (de sterfdag) van een geliefde overledene.  Deze wordt dan naast het graf geplaatst.

Deze Yahrzeit lamp wordt ook wel een herinnerings-kaars genoemd, 'ner neshama' wat zielenlamp betekent. In het Jiddisch wordt dit licht in de duisternis 'yortsayt likht'genoemd, wat zich laat vertalen als verjaardagskaars.

Traditioneel wordt dit licht gebrand voor familieleden (ouders, echtgenoten, zussen en broers en kinderen) hoewel er geen reden is waarom men geen Yarhtzeit kaars mag branden op de sterfdag van iemand die niet in één van deze categorieën valt.  (vrienden, grootouders, partner)

ce476323fc088abd55d5c54c34995350MTIuanBnHet is volgens de Joodse wetten (halachah) niet vereist om Yahrzeit kaarsen te branden, de traditie is echter een vast onderdeel geworden in het Joodse leven en rouwproces. 
De Yahrzeit kaars brandt 24 uur ter ere van de overledene.
In de Joodse traditie wordt de vlam van een kaars als een symbool voor de menselijke ziel gezien. 

Het verband tussen de vlam van een kaars en de ziel wordt gevonden in spreuken 20:27: “De ziel van de mens is de lamp van
G-d”

Net zoals de mens moet een vlam ademen, veranderen,groeien en strijden tegen het donker en zal uiteindelijk uitdoven. De flikkerende vlam herinnert ons aan de ziel die heen gegaan is evenals aan de fragiliteit van ons leven en dat van onze geliefden.

De dagen dat de Yahrzeit lamp gebrand wordt:
-Iedere dag gedurende de week van de rouw (Shiva), na het overlijden
-Ieder jaar bij zonsondergang op de avond van de Yahrzeit (dag van overlijden)
-Ieder jaar bij de zonsondergang voorafgaand an de start van Yom Kippur en bij zonsondergang voorafgaand aan de laatste dag van het Sukkot feest (loofhuttenfeest) , Pasen en Shavuot.
-Ter herinnering aan de Holocaust.

edd5ea0b8d1caa171766ec75e1f3afd9MTQuanBnEr is een parallel tussen de zielenlamp uit het Hebreeuwse verhaal, die net zo lang brandt als het leven van iemand duurt en het Joodse gebruik van het branden van de Yahrzeit kaars op de 'verjaardag van de sterfdag' ,een vlam die 24 uur brandt tot deze uit zichzelf dooft. 

Met het branden van het Yahrzeit-licht wordt spreuken 20:27 gesymboliseerd. Een spreuk welke ook terug te vinden is in het verhaal van de man op zoek naar gerechtigheid.
De reden dat wij kaarsjes branden voor onze overleden geliefden is er uiteindelijk slechts één:
'de ziel van de698959e9b93e4de823526327ffed84aMTMuanBne mens is de lamp van God'

Het branden van een kaars sterkt ons en laat ons in volle gedachten weer even bij die ander zijn; die ander die in de Joodse traditie nog steeds één keer per jaar zijn zielenlamp voor 24 uur mag laten schijnen.

Zodat de herinnering blijft, weer zachtjes uitdooft en een jaar later weer zal opvlammen..


Bronnen: Wikipedia, Tree of souls- The mythology of Judaïsm (Howard Schwartz), Thomasevangelie (Nag Hammidi), willibrordbijbel online, www.telshemesh.org , www.judaism.about.com

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
15/08/2016 09:11

Reacties (7) 

11/09/2016 12:11
Heel mooi, en zeker wat bijgeleerd. Dankjewel.
16/08/2016 12:50
Goed verhaal. Prima onderbouwing met uitleg
1
15/08/2016 14:42
Interessant, die oorsprongsverhalen over het branden van kaarsjes. In een opwelling kwam de volgende associatie in mij op, de voeding (of focus) van bewustzijn uit zich in een concentratie van energie dat zich in de scheppende kracht van licht manifesteert.
2
15/08/2016 11:18
heel mooi verhaal, een kaarsje branden houdt de herinnering aan de overledene weer even levend.
1
15/08/2016 10:51
Prachtig mooi verteld! Dat geeft een ander licht op de oorsprong van 'een kaarsje' branden.
2
15/08/2016 10:32
Echt ik vind dit verhaal zo mooi verteld
Dank je wel hiervoor
1
15/08/2016 09:29
Echt een prachtig artikel.

Ik brand niet snel een kaarsje voor iets of iemand, maar als ik het doe dan nooit voor een overleden iemand. Er is nog niemand uit mijn levenskring dood waar ik warme gevoelens voor koester. Nou zijn daar toch al niet veel van, maar ik kende de oorsprong hiervan echt niet.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert