Keuzes als kruispunten op je levenspad

Door Asmay gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

585e2acd2f3fd2cb929a62cddd197f68_medium.Het was weer een mooie schrijfopdracht van collega-schrijver Stormerwout. Eén, waarvoor je toch even specifiek en bewust naar bepaalde kruispunten in je verleden en je huidige plek op je levenspad moest kijken. Hoe was je namelijk gekomen waar je nu was? Welke keuzes hadden hieraan ten grondslag gelegen?

Keuzes maken doen we dagelijks: vandaag bijvoorbeeld geen hagelslag op brood maar kaas; toch maar een sjaal om en een paraplu mee als we naar buiten gaan; om maar een paar voorbeelden te noemen. Terugkijkend op mijn eigen leven, heb ik er net als iedereen natuurlijk al talloze gemaakt: kleine en grote keuzes, goede en slechte keuzes, weloverwogen en impulsieve keuzes.

Kiezen met je verstand of met je hart?

Van nature ben ik geen impulsief type. Geboren onder het sterrenbeeld Stier kan ik niet anders dan beamen, dat veel van de daaraan toegedichte eigenschappen mij op het lijf geschreven zijn: aards, rustig (tot ik word uitgedaagd), gesteld op comfort en gemak, koppig, bedachtzaam, trouw.

4d57c889cb21ad7e5d9b3f539f6f3d63_medium. Toch zijn veel en zeker de belangrijkste van mijn keuzes achteraf, als ik er zo op terug kijk, tegendraads aan mijn karakter geweest. Hoeveel mooie redenen of logische argumenten ik ook had bedacht, wanneer ik weer was aangekomen op een belangrijk keuzekruispunt op mijn levenspad, het bleek uiteindelijk niet belangrijk. Mijn keuze werd en wordt toch steeds bepaald door mijn gevoel, alle rationele overwegingen ten spijt. Waarom? Daar is bij mij een eigenlijk rare reden voor.

Drang!

Al meer dan 35 jaar wordt ik in meer of mindere mate, bij het nemen van beslissingen en het maken van een bepaalde keuze, met een stevige inwendige drang gestuurd. Door wie of wat? Geen idee. Mijn intuïtie? Mijn engelbewaarder, beschermengel, geleidegids? Mijn hoger bewustzijn of juist mijn onderbewustzijn, het zogenaamde ‘gut feeling’? Vul maar in, ik kan het niet zeggen, ik weet het niet.

Eén ding weet ik wel: als ik de soms ondraaglijke drang om juist die ene keuze te maken (en niet de op het oog veel verstandigere optie) opvolg, ben ik achteraf altijd veel beter mee af. Een heel concreet en praktisch voorbeeld, en ook best een levensbepalende, is bijvoorbeeld de aankoop van mijn huis geweest.

Huis kopen of niet?

ed6d64475958e76c79c2981b3ca65802_medium. Ik heb jaren in verschillende huurflats gewoond. Praktisch, alles gelijkvloers, dicht bij winkels en andere voorzieningen, niet al te ver van mijn toenmalige werk. Prima dus. Ik had wel eens overwogen een huis te kopen, maar als alleenstaande zonder kinderen is dat niet alleen een grote stap, maar er is ook niet zo snel noodzaak; met een mooi vierkamerappartement had ik bijvoorbeeld geen gebrek aan ruimte.

En ineens, op mijn 40e, was daar die drang! Ik keek een huis-aan-huisblad in, waarin destijds veel advertenties van beschikbare huizen in de regio stonden. Eén advertentie sprong er direct uit: een toen 25 jaar oud hoekhuis, met een tuin, in het dorp waar mijn vader was geboren.

Verstand versus gevoel

20d1ff174fa5a1cef14e44d6c5d705b1_medium.Een voor de hand liggende keuze was dit huis echter niet. Zo zou mijn reistijd voor woon-werkverkeer ruim een uur langer worden; enkele reis wel te verstaan. In plaats van amper één uur reistijd uit en thuis, zou ik naar minimaal drie uur reistijd per dag gaan. Daarnaast zou ik de stadse omgeving, met alle soorten van prettige voorzieningen (boven een winkelcentrum, vlakbij openbaar vervoer, een dokterspraktij en een apotheek), inruilen voor een dorpser leven met maar één supermarkt. Daarbij kwam, dat er ook diverse, soortgelijke huizen in mijn toenmalige woonplaats te koop stonden. Deze waren dan over het algemeen niet alleen nieuwer, maar ook goedkoper dan het huis in mijn vaders geboortedorp.
b8ba0d7b1b3e13c3455f47134e538a69_medium.

De drang voor het dorpse huis werd echter sterker en sterker. Mijn gedachten werden er continue door beheerst; ik stond er mee op en ik ging er mee naar bed. Aanvankelijk verzette ik mij tegen deze onlogische afslag naar een voor mij nog onoverzichtelijk kronkelweg, maar na twee weken strijden in mijn hoofd ging ik overstag. Eind februari had ik een hypotheekgesprek, twee dagen later heb ik met de makelaar het huis in het dorp bekeken en weer twee agen later heb ik de voorlopige koopakte ervan ondertekend. Het eerste en enige huis, dat ik ooit met een makelaar had bekeken, had ik dus gelijk gekocht. Puur op gevoel, gestuurd door de inwendige drang. Ik woon er al weer enkele decennia en nog steeds met veel plezier.

Volg je gevoel, altijd!

e275740b16849f95524c37db96467f96_medium.De koop van mijn huis was niet de eerste en zeker niet de laatste keer dat ik toegaf aan mijn persoonlijke gevoel en drang – tegen beter en logischer weten in – maar het betrof wel de grootste aankoop in mijn leven. Zo heb ik in de loop der jaren al aan heel wat op het eerste gezicht vreemde, niet direct nuttige, wellicht zelfs dwaze aankopen gedaan, opleidingen, seminars of workshops gevolgd, of vreemde reizen gemaakt. Allemaal op het oog onlogisch, maar wel puur op het gevoel en/of gestuurd (of in ieder geval gesouffleerd) door die sterke inwendige drang. Ondanks de nodige bedenkingen en commentaren uit mijn niet begrijpende directe omgeving, hebben juist deze keuzes zich achteraf als positieve pareltjes aaneengeregen en sieren nu mijn levenspad.

Pas wanneer ik, menselijk eigenwijs, mijn verstand het voortouw laat nemen en tegen het sprekende gevoel inga, kom ik vaak in de problemen. Dan gaat het vrijwel elke keer mis. In tegenstelling tot de befaamde ezel, heb ik mij al meermalen aan de bewuste steen gestoten, voordat ik die les had geleerd. Volg dus altijd en in de eerste plaats het gevoel. Uiteindelijk weet dat op de een of andere manier beter wat je nodig hebt of hoe je verder moet dan dat logische, maar ook beperkte verstand.

Tot slot

bfe2ef35ef22035fd2056d2a56615e4e_medium.

Moraal van dit verhaal: misschien de meest ingrijpende les op mijn levenspad is toch wel geweest, te leren vertrouwen en handelen op mijn gevoel. Om bij elke keuze – als daarbij sprake was van een ‘hart boven hoofd’-kwestie of de inwendige drang simpelweg de kop op stak – dit als een kompas te volgen. Niet altijd simpel, maar uiteindelijk wel veel beter!

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Office.microsoft.com.

 

e43e7b6445763acf62c09ced361eaca0.jpg Zie ook:

De-droombaan-van-Asmay

De-rollen-in-Asmay-s-leven

10-dingen-die-jullie-vast-niet-van-mij-weten

Schrijven-als-nieuwe-hobby-uitlaatklep-en-bijverdienste

Hoe-overleef-ik-de-economische-crisis?

Of lees verder via:

 

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
14/08/2016 14:49

Reacties (3) 

14/08/2016 15:15
Mooi, zulke gedreven ervaringen.
14/08/2016 15:07
Bijzonder eigenlijk, dat je intuïtie zo sterk kan werken. En je hebt gelijk: altijd volgen, dat eerste en sterkste gevoel.
14/08/2016 15:04
Leuk artikel. Goed advies.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert