Mijn jeugdverhaal: ''Ik was altijd een nerd, werd gepest maar niemand die dat nu zal geloven''

Door Xyrisias-2 gepubliceerd.

Ik werd 13 jaar in het jaar 2000 (Exact 15 jaar geleden) en was altijd al een buitenbeentje in de klas. Maar vanaf het jaar 2000 zouden de pesterijen en tereur nog erger worden. Het was alsof iedereen mij haatte en ik was doodbang voor mijn aso leeftijdsgenoten en de iets oudere pestkoppen. Ik baalde ook toen ik naar de orthodontist moest voor mijn twee ''hazenvoortanden'' die ik altijd had en te horen kreeg dat ik een beugel moest. Als kind werd ik altijd ''haas of konijn'' genoemd en liep straal voor paal met mijn overbeet. Ik voelde mijzelf altijd minder, niet mooi en niet stoer en had weinig vrienden.....

Nerdy Looks

Ik was lomp en onhandig met gym en werd altijd uitgelachen. Als er een grapje werd gemaakt begreep ik m niet en was niet bepaald populair. En toen kon ik de kleine lettertjes op het bord ook ineens niet goed meer lezen. Ik ging met mijn moeder naar de opticien en bleek super bijziend te zijn met een sterkte van -3 op 13 jarige leeftijd. Toen moest ik een bril. En balen en balen! Bril, beugel en extreem veel acne op mijn face. Met daarbij grote dikke wenkbrauwen en epileren kwam nog niet in mijn woordenboek voor. Ik droeg nooit make up en liep in slonzige kleding. Ik was van het gemak en niet bepaald van de mode.

Buurjongen

Ik viel als een blok voor mijn toendertijd knappe 12 jarige langharige buurjongen waarvan zijn broer mij keihard pestte in de straat waar ik woonde. Mijn broertje speelde voetbal en ik vroeg of ik mee mocht doen. Ik zag Mike en was voor het eerst verliefd in mijn leven. Het heeft een jaar geduurt voordat ik mijn gevoelens voor hem wou uiten, want ik durfde niet. We waren kinderen en ik vond het eng en was bang voor afwijzing. Na een dromerig jaar zag ik hem in de speeltuin. Ik wist dat een ander meisje, Linda ook vaak bij hem was en ik was vreselijk jaloers. Het leek of zij een kinderliefde hadden. En ik absoluut zijn type niet zou zijn. Toch ging ik met mijn veel te grote fila merktrui ongekamde haren en nerdy face naar hem toe. Ik zei dat ik hem leuk vind. Het enige woord wat eruit kwam was oke. Ik zei dat ik weer moest gaan en voelde mij heel blij dat hij het wist en zijn reactie ''redelijk'' was.

Afwijzing

De volgende dag durfde ik zoals altijd weer nauwelijks lang Mike zijn huis te fietsen. Ik kwam hem tegen schrok mij de lazarus want hij hield een honkbal handschoen voor zijn face. Hij zei ''ik wil Iris niet zien ze is mij veel te lelijk'' ik kon wel door de grond zakken en overstuur fietste ik naar mijn ouders. Ik was zo in paniek dat ik naar een psychiater moest en ik antipsychotica kreeg in combinatie met een ander kalmerend middel. Mijn ouders wisten op dat moment niet wat ze met mij aan moesten. 

Woede

Qua karakter was ik veeleisend en opstandig tegenover anderen. Ik had een kort lontje, gedroeg mij als een kleuter maar als iemand verbaal sterker was dan mij snoerde ik mijzelf automatisch de bek, om het zo maar te zeggen :-) en scheet ik in mijn broek van angst. Vervolgens begon ik te janken en te schreeuwen van boosheid. Wat anderen van mij dachten kon mij op zo een moment niks schelen. Ik dacht dat iedereen mij haatte en misdroeg mij waar andere leeftijdsgenoten bij waren. Op de middelbare school werd het er alleen maar slechter op.

Middelbare school

Ik zat vanaf mijn 14e op een boeren school, het VMBO groen. Niet bepaald met de fijnste leerlingen. Ik werd uitgescholden voor nerd, dikzak, lelijkerd, mongool en om zo nog maar het hele rijtje af te gaan. De meiden uit mijn klas zagen er een stuk modieuzer uit dan mij ondanks het boeren imago van de school. Ik paste natuurlijk niet in het plaatje. Ik woonde trouwens niet eens op een boerderij maar in de buitenwijk van de stad.  Ik was een nietsnut en een grijze muis volgens mijn klas en liet over mij heenlopen. Daardoor werd ik alleen maar meer en meer gepest.

Verslaafd aan DragonballZ

Thuis keek ik altijd de Japanse manga cartoon DragonballZ, wat toendertijd een grote hype was. Ik was geobserdeerd door het personage Zarbon, een langharige krijger die er mooi uit zag. Maar er was een groot probleem, het was een cartoon en geen echt persoon. Mijn obsessie nam vreemde vormen aan en zocht een man die op hem leek. 

Hulp uit onverwachte hoek en nieuwe liefde wat niet mocht baten

Ik ontmoette ondanks de pesterijen op school een goede vriendin. Zij nam het altijd voor mij op, Bonnie. Ik was op mijn 14e in het jaar 2001 verliefd geworden op een veel oudere universitaire student uit Groningen van indonesische afkomst. Die in de mediamarkt werkte. En later wisselde met de H&M. Ik ging hem samen met Bonnie opzoeken omdat ik niet alleen durfde te gaan. De jonge man gaf direct aan geen interesse te hebben omdat ik veel te jong voor hem was en vertelde dat hij een vriendin had. Ik was zo in paniek, dat bijna iedereen pleite ging voor mij. Ik schreeuwde het uit van teleurstelling en begon de jongeman in kwestie te stalken. Ik achterhaalde zijn adres en telefoonnummer via internet en belde aan bij de studentenflat waar hij woonde. Hij zei de politie te waarschuwen als ik niet onmiddelijk stopte. Met mijn roodgeverde haren, gelakte nagels, nieuwe outfit en ruitige brilletje verliet ik verdrietig en verslagen de straat en werd ik opgehaald door mijn ouders. Langzaam kon ik hem vergeten. Ik was keer op keer teleurgesteld en haatte mijzelf. 

Uit de hand gelopen pesterijen en serieuze bedreigingen

In 2002 betreedde een nieuwe leerlinge onze klas. De docenten hoopten dat ik het goed met haar zou kunnen vinden. In tegendeel zij zette de hele klas op de middelbare school tegen mij op. Mijn spullen werden vernield, er werden afschuwelijke roddels over mij verspreid, ik werd in elkaar geslagen door een mede leerling en op te duur knapte er iets bij mij. Ik schold haar uit en discrimineerde haar met haar afkomst en dat had ik beter niet kunnen doen. Ik werd buitenschool bij de bibliotheek opgewacht door haar en haar oudere vrienden. Grote zware jongens. Ze zeiden dat ze me inelkaar zouden meppen en ik in het ziekenhuis zou belanden en ik was zo bang dat ik de rest van de middag ondergedoken zat in de bibliotheek. Pas in het donker leek het rustig en met een grote sjaal om mijn gezicht verliet ik de bibliotheek en rende ik naar de bus. Ik heb daarna een maand thuis gezeten omdat ik niet meer naar school durfde.

Ik kreeg de schuld van alles

Ik was alles meer dan spuugzat en sloot mijzelf in het derde schooljaar regelmatig op op de wc en dacht na over wraak. Ik tekenden hefige bedrijgingen op de wc deuren en zei dat ik de school met alle leerlingen in brand zou steken. Bij biologie gooide pestkop nummer 1 een dikke spin in mijn nek. Ik sprong op pakte een honkbal knuppel die in de klas stond en ging hem achterna. Mijn hoofd bereikte het kookpunt en de jongen rende brullend lachend en gierend door de gangen toen ik hem achterna zat. De rector hield mij tegen en wees mij op een ernstig gesprek met de school en mijn ouders. Mijn ouders werden opgeroepen onmiddelijk naar school te komen. In een klein kamertje zat ik jankend en snikkend alles uit te leggen. De rector maakte een vreselijke klote opmerking, ik zou de pesterijen zelf uitlokken met hoe ik eruit zag. Dat namen mijn ouders niet in dank af en probeerde een klacht in te dienen tegen de school bij de klachtencomissie. Nog een jaartje en dan zou ik van alles af zijn. Door de doodsbedreigingen die ik uitte werd ik voor 3 weken geschorst. Terwijl ik zo gepest werd dat het mij helemaal niks meer kon schelen. Mijn stages mislukten ik deed eind examen die ik niet haalde en ging zonder diploma van de middelbare school. 

JeugdInstelling

De situatie tussen mij en mijn ouders verslechterden steeds meer in 2004 toen ik de middelbare school had afgerond. Ik moest worden opgenomen op een groep met 24 uurs behandeling en mocht eens in de twee weken op weekend bezoek komen. Ik vond het daar vreselijk en op de dagbesteding zat ik met criminele jongeren waar het pesten gewoon doorging. De leiding was erg streng en hield mij nauwkeurig in de gaten. Zij bepaalden wat ik deed.

 

Leven in een grote vaart weer op kunnen pakken ondanks pest trauma van vroeger

Eind 2005 ging ik naar een behandelkliniek voor 18 plussers waar het beter ging en vanaf eind 2006 ging ik begeleid zelfstandig wonen. In 2008 had ik persoonsgebonden budget en vanaf 2010 woonde ik volledig zelfstandig en pakte ik mijn studie langzaam weer op. Ik begon een opleiding op MBO niveau, medewerker fotografie niveau 2 en deed in 2012 de fotovakschool op niveau 4 die ik haalde. Nu studeer ik aan een HBO opleiding. Niemand zal mij meer terug kennen van vroeger, ik ben ijdel, modieus en moet er niet aan denken onverzorgd over straat te gaan. Door mijn verleden ben ik geobsedeerd geraakt door uiterlijk. Je ziet waar het in deze maatschappij om draait. Uiterlijk staat op nummer 1 (dat zie je wel in de media), je kwaliteiten en karakter komen als snel op de tweede plaats. Het is belangrijk er verzorgd uit te zien maar vroeger had ik daar geen flauw benul van en deed nooit mee met mijn leeftijds genoten. Ik was mezelf maar werd niet geaccepteerd. Kinderen kunnen hard zijn. Ik ben sterk tegen pesten en hoop voor iedere ouder dat hun zoon/dochter met een veilig gevoel naar school kan. 

©2015 - Xyriasia - Mijn Jeugdverhaal: Ik was altijd een nerd, werd gepest maar niemand die dat nu zal geloven

09/08/2016 17:18

Reacties (1) 

10/08/2016 00:35
Ook al gelooft niemand dat, jou ervaring is de waarheid.En helaas zijn het niet alleen kinderen die hard zijn, meis je moet gewoon de kracht in je zelf volgen en geloven. De wijsheid zit vaak in jezelf alleen en dor anderen te geloven zie je dat zelf niet. Kanjer ben je in deze manier van schrijven.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert