De grote barst in de glazen leugen van Hillary Clinton

Door Thalmaray gepubliceerd in Nieuws en politiek

Over een ding zijn alle verslaggevers het eens, dit worden de vreemdste presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten. Vooral uit democratische kant wordt er volop ten onrechte gewag gemaakt van het historisch belang van deze verkiezingen, historisch zullen ze wellicht worden maar niet voor de misleidende propagandamachine van Clinton.

Het is de eerste maal sinds het ontstaan van deze grote natie dat het electoraat zo verdeeld is, niet alleen in Republikeinen en democraten, niet alleen in blank en zwart, maar vooral de gigantische breuklijnen die zich hebben gemanifesteerd in het traditionele tweepartijstelsel zijn van dien aard dat men inderdaad kan spreken over een historische verkiezing, die wellicht het eerste symptoom is van een veranderende politieke cultuur in de Verenigde Staten.

1298b3965f0181b5949aee6d9edb1c30_medium.

De Republikeinse Partij

a6287c65c4284a3b254811c10c2e642b_medium.

Laten we beginnen met de boosdoener en bliksemafleider van dienst de Republikeinse Partij, wat wij in Europa gemakkelijks halve rechts zouden noemen en oerconservatief. Traditioneel religieus, overwegend blank, en vast geankerd in de het economische hart van Amerika. Middenstanders, boeren en overwegend zuidelijke staten stemmen republikeins. Religie, opvoeding en vooral traditie zijn het cement van de partij, een collectie van dieptraditionele staten, ook wel the Christian Belt States genoemd zijn vaste waarden in het Republikeinse vaandel. Opvallend is dat de republikeinse partij ook in haar lobbyisten en trouwste aanhangers fans heeft bij evangelisten predikers, de gevestigde gerespecteerde pers, en vooral ordediensten en de strijdkrachten. Deze partij is de partij van Ronald Reagan, de Stars en Stripes hoog in het vaandel, patriotisme ingegeven met de paplepel.

4b6f2eb1300ecc7c4d45a181c8f14a47_medium.

Decennialang zijn sterke kandidaten opgekomen die de personificatie waren van “The American Dream”, denk maar aan Dwight Eisenhouwer, Ronald Reagan, The Bush dynastie en nationale oorlogshelden zoals senator John McLain. Deze partij leverde niet altijd de meest populaire presidenten (met uitzondering van Ronald Reagan) maar wel de meest daadkrachtige en historisch gezien de meest capabele presidenten.

 

De underdog Donald Trump

efd118189e0c53abe01e44cdee686605_medium.

Het fenomeen Donald Trump is in alle opzichten een echt Amerikaans verhaal, de nobody die uitgroeide tot somebody, alles verloor en zichzelf uit zijn eigen as liet herrijzen als een feniks. Dit is een gedroomd scenario voor een goedkope Hollywood B-film en in zekere zin “The American Dream”, een begrip die wij Europeanen mijns inziens niet kunnen bevatten. Amerikanen hebben een boontje voor de underdog, maar wanneer de underdog zo extreem is, wordt het eerder een leuke anekdote die plotseling overschakelt van surrealisme naar realisme.

De man is een ideale persoon door zijn extravagantie en zijn ongezouten non-diplomatische mond om grote groepen tegen zich in het harnas te jagen. Ondanks een retoriek die zelfden werd gezien bij een presidentskandidaat, kan men ergens ook stellen dat hij een product van zijn tijd is. Het ongrijpbare “Bad Boy” effect mist zijn doel niet, vooral wanneer het in schril contrast staat met geniepige politieke spelletjes die velen spelen in Washington. De man staat voor de rebel zoals een Sam Houston, die koppig in The Alamo de strijd aandurfde tegen een gigantische overmacht van de Mexicanen, of een George Patton die zich doorheen bezet Europa walste alsof het een theekransje was. Dergelijke zaken spreken aan en niet alleen bij Amerikanen, zelfs Vladmir Poetin zou een zielsgenoot kunnen zijn, ware het niet dat deze laatste wel de diplomatie hanteert als een meesterverleider.

9ebb5cb99c89d18a558d59356a44e5f9_medium.

Trump is duidelijk de grote verrassing van deze verkiezingen, een jaar geleden werd hij weggelachen, maar niemand lacht nu nog in Washington, tenzij groen. Hillary is vervelend voorspelbaar, hetzelfde falende establishment, dezelfde holle slogans, de continuïteit van de politieke macht, die eigenlijk niks meer is dan de verderzetting van de totale morele onmacht.

Dat Trump iemand is die graag heilige huisjes omvergooit zal men geweten hebben ook in de Republikeinse partij, ondanks alle tegenwerkingen van de partijtop, en vernietigende commentaren van politici en de media, had hij een ding die onschatbaar was de sympathie van een groot deel van de republikeinse kiezers.

De republikeinse partij is voor de eerste maal in haar geschiedenis niet meer oppermachtig en allesbeslissend. Daar waar de gevestigde prominenten zich verslikken in het populisme van Trump en hun vaste baantjes in gevaar zien, is het voor hen een verscheurend gevoel om een kandidaat te hebben, die absoluut niet gevoelig is voor omkoperij, hij is immers rijker dan de gehele partijtop samen en bovendien totaal onvoorspelbaar is. Zijn strategie van duiveltje in een doosje heeft gewerkt, de Amerikaanse Jan met de Pet, ziet iets wat ze nog nooit hebben gezien, en hopen dat dit de verandering zou kunnen zijn.

Men kan gerust stellen dat de Republikeinse partij na Trump, of hij nu de verkiezing wint of niet, nooit meer dezelfde zal zijn. Voor het eerst is een enorme breuk gezien tussen de partijtop en de verouderde doctrine en wat de mens in de straat denkt. Met Trump geen politieke correctheid, wel realiteit en de drang om dingen anders te doen. Men kan geruststellen dat deze partij momenteel totaal schizofreen is, twee strekkingen die zichzelf bekampen in eigen rangen.  

 

De democratische partij

ee4e437e4823d0f14b927f123efa15fc_medium.

 De democratische partij gaat er prat op dat zij het liberale hart zijn Amerika, de partij die sociaal is, politiek correct en die staat voor een besturingsvorm die wij in Europa gerust licht-socialisme zouden noemen. Probleem met de democratische partij is dat ze ondanks torenhoge ambities, populaire presidenten steeds verstrikt geraken in hun eigen politieke web van corruptie, leugens en bedrog. De meeste Democratische presidenten waren complete miskleunen, inclusief de razend populaire John F. Kennedy. Ze slagen erin om via een geoliede machine populaire presidentskandidaten naar voren te schuiven, die charismatisch zijn, maar die uiteindelijk historisch gezien geen significante rol speelden, vreemd genoeg zijn democratische presidenten meer bekwam op het vlak van internationale politiek dan in eigen land.

Vele waarnemers zijn ervan overtuigd dat sinds Franklin Delano Roosevelt er geen echt politiek zwaargewicht heeft gezeten in de democratische partij.  Uiteraard zijn er heel wat goede zielen bij de democraten en mensen die dachten een verandering te kunnen betekenen, zoals Jimmy Carter die ironisch genoeg, na zijn ambtstermijn respect kreeg voor verdienstelijke verwezenlijkingen, idem voor Al Gore, de vicepresident die het niet kon waarmaken en die andere zogenaamde historische verkiezingsoverwinnaar: Barack Obama, de eerste zwarte president van de Verenigde Staten waarop heel de hoop van een natie was gevestigd. Zijn “Yes We Can” zindert nu nog na met een zeer wrange bijsmaak, van de vele beloftes kwam niets in huis, hij zal uiteindelijk mijns inziens de geschiedenis ingaan als een transitoire president.

fcd9004cfb150978c498a1afd103cf96_medium.

Eerlijkheidshalve dient gezegd dat het falen van democratische presidenten sterk afhankelijk is van het Congres en de Senaat die beiden of minstens een gedomineerd worden door de republikeinen. De democratische presidenten (met uitzondering van FDR) slagen er niet in om een bi partisanale politiek uit te bouwen.

De iconen van de democraten zijn bovendien allen vervloekt met een sfeer van persoonlijke schandalen en grove bestuur fouten. Kennedy zal naast de charismatische figuur vooral bekend blijven als een notoire rokkenjager ondanks zijn geslaagde gok in de Cubacrisis. De onfrisheid van zijn politiek heeft hij uiteindelijk moeten bekopen met een kogel. Clinton stond op een millimeter van een impeachmentprocedure (wettelijke afzetting van de president door overtreding van de grondwet). Zijn fascinatie van Kennedy deed hem blijkbaar in de voetsporen volgen van JFK, zijn verklaring “I did not have sex with that woman” bracht de natie en het ambt van de President in een historische vernedering en verlegenheid.

 

Het Bernie Sanders Effect

0907dd0ef93a397b546838d93173a6f1_medium.

Het zou des illusionair zijn te denken dat de democratische partij immuun zou zijn voor de vernieuwende politieke roep in de Verenigde Staten. Vooral jongdemocraten zijn er zich van bewust dat er heel wat problemen zijn in Amerika die te wijten zijn door het tweepartijen systeem in het politieke landschap en dat net zoals in Europa de tijd is gekomen om zich te bezinnen over anders besturen.

Bernie Sanders een kranige oudere senator voor de democraten slaagde erin om zonder noemenswaardige naambekendheid om het establishment van de democratische partij te doen wankelen op zijn grondvesten. Waarheid is dat Hillary Clinton helemaal niet geliefd is bij de democraten, door haar machtswellust verward ze gevreesd zijn voor geliefde zijn. Sanders legde de pijnlijke punten bloot in Amerika, in zijn partij en in de bestuursvorm die traditioneel is in de States.

f77cc4448fde7c63fe5dc106c44c7561_medium.

Daar waar Clinton de spreekwoordelijke “Walk in the Park” verwachte kreeg ze de ene nederlaag na de andere te verwerken, ondanks dat Sanders zich niet kon beroepen op gigantische sommen sponsorgeld of niet kon goochelen met grote namen zoals haar echtgenoot Bill Clinton. Deze man kreeg het voor elkaar niet alleen om haar aan de kaak te stellen voor wie ze echt is, hij toonde pijnlijk aan heel Amerika en aan de wereld, dat Hillary een vergiftigd geschenk is, en minstens door een heel groot deel van de democratische kiezers totaal ongewild is.

5d05ffed84e7fb4043df399df1003c0f_medium.

Nu de voorzitster van de democratische partij ontslag heeft moeten nemen voor fraude en corruptie dankzij gelekte e-mails die de manipulatie van het partij apparaat ten voordele van prima donna Clinton duidelijk aantonen. De kiezers van Sanders spreken tot op de conventie en de acceptatie stemming van fraude en verraad.

Sanders sloot op uitdrukkelijke vraag van Barack Obama die rangen en verleende zijn steun aan Clinton, wat hem absoluut niet in dank werd afgenomen door zijn supporters. Het is een zichtbaar symptoom dat deze integere man onder dwang moest collaboreren met de aanstelling van Clinton. Hoe dan ook de schade is gelegen, de waarheid is buiten, Clinton is geen cadeau voor de democraten, hoe kan een partij de toekomst tegemoet gaan met een achterban die geen vertrouwen heeft in die vrouw?

Het uiteindelijke resultaat is dat ook hier de democratische partij mag spreken van een schisma in eigen rangen. Er zijn pro-Hillary democraten en er zijn Bernie-aanhangers. Vraag werpt zich natuurlijk op wie zijn nu de echte democraten?

4d764637adbd4f0a05bcdbd292a731f1_medium.

 

De Benghazi Factor

d7a22e5c73041f86264903577dccbede_medium.

 Vele analisten stellen zich openlijk de vraag of Hillary Rodham Clinton well überhaupt geschikt is voor het hoogste ambt van de Verenigde Staten. Men moet geen raketgeleerde zijn om te weten dat ze haar populariteit dankt als ex-First Lady onder het bewind van haar man Bill Clinton. Haar gedrevenheid om aan de macht te komen en haar narcistische trekjes zijn ondertussen wereldwijd overbekend. Daar waar Bill zich voornamelijk bezighield met het entertainen van stagiaires plande ze reeds Machiavellisme plannen om uiteindelijk haar grootste ambitie waar te maken. Dat zelfs haar man haar niet trouw kon blijven, zag ze gemakkelijk halve door de vingers, daar stel je toch vragen bij. Het doorstaan van de ultieme vernedering om toch maar door te zetten naar het einddoel, bizar op zijn minst.

b76de6acc4b0fb4445e2e5e3697b2cc0_medium.

Als minister van Buitenlandse zaken gooide ze zeker geen grote ogen en werd ze niet bepaald omschreven als een diplomatische groot licht. Na al dan niet geveinsde gezondheidsproblemen, waar tot op heden de grootste onduidelijk over bestaat, werd ze vervangen door John Kerry.

De aard van het beestje kruipt natuurlijk war het nergens anders kan, haar on professionalisme en haar minachting voor regels, waarvan ze denkt dat deze niet toepasselijk zijn voor haar zorgde ervoor dat ze vertrouwelijke, topgeheime e-mails verstuurde via haar privé-e-mail. Niet alleen was dit een inbreuk op alle veiligheidsprocedures het werd bewezen dat dit de rechtstreekse aanleiding was voor de terroristische aanval op de ambassade van Benghazi (Libië) waarbij de Amerikaanse ambassadeur en verschillende Amerikaanse medewerkers werden vermoord.

e57f3a780df64ebbdc488690d47600ee_medium.

Hier komt het interessante deel over het verhaal van twee maten en twee gewichten. Julian Assange (Wikileaks) en Edward Snowdon (ex-NSA) staan crimineel geseind wegens hoogverraad door het lekken van vertrouwelijke en topgeheime documenten. De Minister van Buitenlandse Zaken, Hillary Clinton, heeft zich schuldig gemaakt aan hetzelfde vergrijp, maar is nu presidentskandidate. Het F.B.I.-onderzoek tegen haar werd door hogere machten opgeheven, net zoals de huidige Minister van Justitië moest inbinden op vraag van het Witte Huis. Het is duidelijk niet alleen de democratische partijtop die corrupt is.

364ae793343694ef026baf108b1dd54b_medium.

Vraag is of het Amerikaanse volk en vooral de strijdkrachten een persoon kunnen vertrouwen die dankzij haar naamsbekendheid en politieke vrienden de galg heeft ontsprongen. Een groot deel van de Amerikaanse bevolking is nog steeds van oordeel dat gezien zij opzettelijk een groot deel van het bewijsmateriaal vernietigde in een gevangenis thuishoort en niet in 1600 Pennsylvania Avenue, Washington, D.C. 

 

Hillary Clinton

2b1f32c417bc0a0da2a8479fbeab4f44_medium.

De verkiezingscampagne was voor haar een reinste nachtmerrie, niet alleen bleek dat de democratische partij extreem verdeeld was over haar persoon, de Benghazi blunder zal haar leven lang aan haar worden geassocieerd, net zoals de namen Monica Lewinski en Bill Clinton nu nog altijd smakelijk samengaan.

Het probleem is dat een narcistische persoonlijkheid onmogelijk bepaalde trekken kan verstoppen, het feit dat ze machtsgeil is en over lijken wil gaan om haar doel te bereiken is universele kennis. Haar grootste probleem is echter naast een geloofwaardigheid die beneden alle peil is dat ze zich niet geliefd kan maken. Zelfs indien ze wordt verkozen zie ik haar niet uitgroeien tot een voorbeeldrol voor de Amerikaanse natie en de Amerikanen. Er zijn geen propere woorden om het te omschrijven maar haar bijnaam “The Bitch” blijft kleven, bedenk daar nog eens boven bij dat haar man ook geen toonbeeld was van eerlijkheid en niet vies was van machtsmisbruik, zijn er argumenten genoeg om haar geen voordeel van de twijfel te geven.

Haar voornaamste strategie is dan ook om de republikeinse tegenkandidaat aan te vallen, wat in het geval van Trump niet eens zo moeilijk is. Haar belofte om 8 jaar Obama-politiek verder te zetten is nu net niet wat jong Amerika en de wereld op zit te wachten. Velen hebben de indruk dat ze een oude tante is die “The Same Shit” verkoopt in een andere verpakking.

 

De glazen leugen van Hillary

57b3c5218087cc4e1b7f97a8dc377ce0_medium.

In traditionele Clintonstijl nam Hillary de nominatie aan met de zoveelste leugen. Ze liet maar al te graag doorschijnen dat ze de eerste vrouw is die een gooi doet naar het presidentschap, dit is de zoveelste verdraaiing van de waarheid. Ze is de eerste vrouwelijke genomineerde van de twee grootste traditionele partijen, maar de eerste is een te ver gestrekte leugen, zoals we van haar gewoon zijn.

Zij is helemaal niet de eerste vrouwelijke presidentskandidate, wel de eerste van een van de twee dominerende politieke partijen in de Verenigde Staten. Kleine nuance, maar een typisch symptoom hoe deze politica en andere collega’s het niet kunnen laten om de waarheid geweld aan te doen, door eigen interpretaties of gewoonweg stompzinnige leugens. Niets nieuws onder de zon, maar het zou gebruikelijk moeten zijn dat iedere kandidaat zich niet laat pakken op blunders, leugens en incorrectheden. De campagnes van deze verkiezingen overstromen echter met politiek-menselijke blunders van beide kandidaten, daar waar Trump recht voor de raap schoffeert is de campagne van Hillary geniepig fout bezig.

 

Hoe dan ook de bewering dat ze de eerste vrouw is die kandidate is voor het presidentschap van de Verenigde Staten is historisch incorrect.

Hier volgt een accurate lijst van vrouwen die zich kandidaat stelden voor het hoogste ambt in Amerika.

1872: Equal Rights Party, Victoria Woodhull

cf0361826566835aa9ecd05665caf818_medium.

Deze vrouw stelde zich officieel kandidaat voor het ambt van President in 1872, haar running-mate was een ex-slaaf Frederick Douglass. Pikant detail is wel dat dit 50 jaar was voor het recht op stemmen voor vrouwen. Uiteraard was ze kansloos, doch de aanvraag gebeurde wel officieel.

1888: Equal Rights Party, Belva Lockwood

0637eed3865110f8917f11d7bae4bc9d_medium.

Net zoals haar voorgangster diende ze een officiële aanvraag in en dit ook in een tijd waar de helft van de vrouwen niet konden kiezen. Ze kreeg 4.100 stemmen.

1940: Surprise Party, Gracie Allen

9f3cd913f6aa158fe8e0643f994ae561_medium.

Deze kandidatuur begon als een grap, beetje zoals die van Donald Trump. Het begon als een grap tussen beroemde komedianten zoals George Burns en de echtgenoot van Gracie Allen. Ze voerde een ridicule grappige campagne in Californië, het was nooit haar bedoeling nationaal campagne te voeren voor president van de VS. ZE kreeg uiteindelijk 42.000 stemmen.

1968: Communist Party USA, Charlene Mitchell

2c194804e1a441988e219c96593c91b8_medium.

Zij was de eerste Afrikaanse-Amerikaanse die genomineerd werd voor president van de Verenigde Staten. Zij kwam op in twee verschillende staten en kreeg net iets meer dan 1.000 stemmen.

1972: Socialist Worker's Party, Linda Jenness

6a180a6ce897ae2c08cc5f81fb5aed4d_medium.

Deze kandidate was 31 toen ze opkwam voor het hoogste ambt en was daardoor niet verkiesbaar, maar dit is eigenlijk irrelevant. Men moet 35 jaar oud zijn om een gooi te doen naar het hoogste ambt. Ze was een anti-oorlogsactiviste en een hevige criticus van de Republikein Richard Nixon en de Democraat George McGovern.

1976: People's Party, Margaret Wright

23a81d785038d79059e5b838c457448d_medium.

Een arbeidster werd door deze kleine partij gekozen tot presidentskandidate. Ze kreeg 49.016 stemmen of 0,6% van het nationale totaal.

1980: Right to Life Party, Ellen McCormack

499a61befb90a94ee8df86f83df63d17_medium.

Ellen McCormack was eerst een democratische candidate en haalde 238.000 stemmen. In 1980 was ze een onafhankelijke kandidate en brak ze met de Democraten. In 1980 haalde ze 32.000 stemmen in drie staten. Ze was een zogenaamde Pro-Life kandidate en dat was in kort het enige belangrijke punt in haar programma.

1984: Citizens Party, Sonia Johnson

40d4f8335a5afd0c67dfb11357f93e3e_medium.

The Citizens Party is een ecologische, feministische uiterst links politieke vereniging. Ze kreeg uiteindelijk 72.161 stemmen. Ze was een ex-Mormoonse en een hevige feministe.

1988: New Alliance Party, Lenora Fulani

24e4a6ffd9f48fd94343c930ab9c32fc_medium.

 Zij was de eerste Afrikaans-Amerikaanse kandidate die nationaal, in alle staten dus opkwam voor de presidentsverkiezingen. Haar programma was vooral tegen de corruptie. Ze kreeg 250.000 stemmen.

2008: Green Party, Cynthia McKinney

0d5349cbc4d70f6240e3a04c4a83d398_medium.

Deze dame was een ex-congresvrouw uit Georgië die er 6 termen had opzitten. Ze nam ontslag om de voortrekster te worden van The Green Party. Ze was anti-oorlog? En kreeg uiteindelijk 1% van de stemmen nationaal, zijnde 161.797 stemmen.

2012 and 2016: Green Party, Jill Stein

23e8ce6df986f7ae3679639b6f36e8f8_medium.

Deze dame heeft het record voor het grootst aantal stemmen voor een vrouwelijke presidentskandidaat zijnde 500.000 geldige stemmen. Haar partij is links en groen.

2012: Peace and Freedom Party, Roseanne Barr

546850e45192322cf09bddff1975e7f6_medium.

Deze ex-actrice bekend voor haar sitcom, probeerde verkozen te worden voor The Green Party, ze kreeg de nominatie niet en kwam dan maar op voor een andere irrelevante groepering. Ze kreeg verrassend 50.000 stemmen. Ook zij past in het plaatje van gigantische miskleunen die dingen naar het presidentschap.

Dat Hillary de emancipatie en vrouwenkaart probeert uit te spelen was te verwachten en zelfs begrijpbaar, maar dan moet ze wel de feiten juist onderschrijven en in de schaduw van de grandeur van haar megalomanie niet de geschiedenis verdraaien. Misschien een klein detail in een al smerige verkiezingscampagne, maar de grootste demonen zitten dikwijls onder klatergoud. Geef mij maar een herkenbare zot in plaats van een met duizenden afvallende maskers.

 

Conclusie

ea05b46c5c0858ea5abda75412d5c6f3_medium.

Dat deze verkiezingen historisch zullen zijn is een feit, de vorige waren dit ook zogezegd omdat voor het eerst een zwarte president zijn intrek nam in het Witte Huis. Heeft Obama een ingrijpende rol gehad op de geschiedenis, no way. Dus zichzelf betitelen met historische geladenheid is een gevaarlijke boemerang. Tenslotte is er maar een jury, niet de kiezers, maar de geschiedenis zelf.

Historisch? Waarschijnlijk wel, omdat het een verkiezing was van het openlijke bedrog en de ridiculisatie van het kiessysteem. Enkele voorbeelden:

  • Het is een verkiezing die de discussie heeft doen ontploffen over het twee partijen systeem dat nu op zijn grondvesten aan het wankelen is. Zowel Republikeinen als Democraten komen compleet verscheurd uit de voorverkiezingen. Bij de Republikeinen de pro-Trump en anti-Trump groep, bij de Democraten de Sanders groep versus de Hillary meute.
  • Deze verkiezingen toonden het interne gesjoemel aan door de partijleidingen, vooral dan door het stalharde bewijs van de boycot van het partij apparaat tegen Bernie Sanders.
  • Het is nog nooit zo duidelijk geweest dat iedereen met voldoende geld presidentskandiaat kan worden, ondanks beperkte intellectuele eigenschappen en ondanks zelfs criminele overtredingen.
  • Men kan zich afvragen hoe het komt dat uit miljoenen Amerikanen er twee mensen overblijven die zeer bedenkelijk zijn, zij het voor verschillende redenen.

7d4d4c7727e0a0480efb459599480441_medium.

Wie het ook wordt, geen van beide is een persoonlijkheid die kan verzoenen en die een hele natie kunnen inspireren, de volgende president, zal er een zijn die niet het gehele Amerikaanse volk achter zich heeft. De rangen zullen zich traditioneel niet sluiten deze keer.

Het is aannemelijk zich af te vragen welke puinhoop men zal vinden binnen 4 jaar. Het is niet ondenkbaar dat hier de vlam in de lont is gestoken en dat ook Amerikanen gaan nadenken over een nieuw kiessysteem of nieuwe partijen. Het is grappig om te zien hoe de Republikeinse partij verantwoordelijk is voor haar eigen implosie en hoe de Democraten nogmaals koers zetten naar een zoveelste schandaalregering.

Het zou niet verwonderlijk zijn dat de volgende president vroegtijdig wordt afgezet door het congres en de Senaat of zelfs door een andere autoriteit. De kansen hiertoe waren nog nooit zo hoog. Het is ook aannemelijk dat de volkswoede zich zal keren tegen de verkozene en er een aanslag zal volgen.

8e9bb14000b4feaf8964322831fdb1ed_medium.

Deze verkiezingen zijn vooral een symptoom van onze tijd, doelloze politici die alle affiniteit hebben verloren met het volk en de logica, een beeld dat we maar al te goed kennen in Europa.

Op de dollarbiljetten staat nog steeds “In God We Trust”, wel blijkbaar kan je ook hierin niet meer geloven, als er een God zou zijn zou hij wel met betere kandidaten aankomen of niet?

De voorvaderen van de Amerikaanse Natie, de zogenaamde Founding Fathers weten waarschijnlijk zich niet waar te verstoppen uit pure schaamte en verlegenheid…

e4a81d5cd74f0420748f98cd536e0c3b_medium.

© Thalmaray

 

 

 

 

 

 

 

06/08/2016 13:39

Reacties (42) 

4
07/08/2016 13:01
De trieste tegencampagne om Trump te weren neemt nu wel heel zielige proporties aan: CNN staat hier op en het gaat over 'de kleine hand van Donald Trump' - blijkbaar is zijn hand kleiner dan de gemiddelde Amerikaan. Je kan je de 'kleine hand - kleine .....' voorstellen. Dolle pret voor degene die het land wil leiden, zich niet bezighoudt met de reuzeproblemen maar wel aandacht schenkt aan Trump's kleine vriend. Ik dacht even dat ik per ongeluk Cartoon Network aangezet had.

Trump's 'volgers' die in T-shirt met opschrift 'fuck islam' rondwaggelen terwijl ze beide middenvingers in de...
2
07/08/2016 07:53
Een meesterlijke analyse die verduidelijkt hoe de big apple aan het verschrompelen is.

Het is toch ongelofelijk hoe mevr. Clinton wegkomt met haar 'mail-ge-lobby.' Of is dat iets wat de elite wel mag maar Assange en Snowden niet? Een lekkende Hillary kan schijnbaar gewoon plaats nemen in het Witte Huis..
De eerste vrouw? Als politica dien je natuurlijk wel feiten te kunnen verdraaien..
Het VS-IQ zorgt voor de rest ;-) ; die eten dat appeltje gewoon..

Trump begin ik steeds meer de waarderen. Juist door zijn onvoorspelbaarheid, klare taal en bovenal omda...
4
07/08/2016 14:27
Het is niet ondenkbaar dat een ander machtsblok zal ingrijpen, dit gebeurde ook met JFK. Grondwettelijk zal het niet kunnen, maar het leger kan bijvoorbeeld de noodtoestand uitroepen en wat zij noemen martial law invoeren. Impeachment is wel een legale optie, deze kan dan op initiatief van bijvoorbeeld de Minister van Justitie worden ingezet. Niet ondenkbaar is dat de echte machthebbers, lees die van het kapitaal gaan ingrijpen, onderschat de lobbyisten niet in de VS. De geschiedenis vertelt dat JFK werd vermoord door een labiele gek, de waarheid is wellicht heel anders. Er zijn nog tal van sp...
07/08/2016 06:12
Het gaat mij niet eens meer om Clinton of die idioot, maar om de hele toon van je artikel. Natuurlijk is het des Thalmarays goed ... zonder meer, maar het is alles wat democratisch is de grond in trappen en dat is niet eerlijk. Je bent dit keer echt niet objectief en dat vind ik jammer.
2
07/08/2016 07:54
Kom op Candice.
Als dit niet een objectief artikel is..
De waarheid is soms gewoon hard.. Life with that..
1
07/08/2016 08:26
Ja de waarheid is hard .... waarom dan niks over de walgelijkheden van die idioot?
Hoe hij ouders van een gevallen militair door het slijk haalde, hoe hij de Russen vroeg om te gaan hacken ... dat doe je niet en hoe hij net als Wilders alleen maar loopt af te geven met veel gebral en gedoe,
2
07/08/2016 08:47
Ja en?
Trump zegt wel eens wat te veel.. Welke politicus niet; in fact.
Killary als lekkende spion vind ik persoonlijk een grotere aanfluiting.
1
07/08/2016 08:51
Zal heel eerlijk zijn.

Ik ben verre van objectief.
Trump had excuses kunnen aanbieden.
2
06/08/2016 23:39
Uitstekend artikel. Ik ken heel wat Amerikanen, en nee: dat zijn geen debiele hillbillies, geen White Power figuren en geen bigotte christelijke fundamentalisten. Die zitten bij politie, justitie, bij banken en aan universiteiten. Die hebben altijd op de Reps gestemd, en nu zullen ze dat met knarsende tanden wéér doen.
Niet omdat ze zo gek op Trump zijn, maar omdat Hilary veel erger is dan Trump: dat is een huichelachtige leugenaarster die over lijken gaat om haar huid te redden.

Maar je hebt helemaal gelijk: Amerika is toe aan een meerpartijensysteem. Daarbij hoop ik dan...
3
06/08/2016 16:19
Ik vind ze allebei een aanfluiting voor een land dat zegt democratisch te zijn. Geen van beiden zouden ze eigenlijk naar mijn idee president mogen worden. Trouwens ik walg zo en zo van die corrupte, moorddadige, schreeuwerige Amerikaanse samenleving waar alles alleen om geld schijnt te draaien... In mijn werkzame leven ben ik hier veelvuldig geweest, maar heb ik me hier nooit thuis gevoeld.
2
06/08/2016 15:07
Kiezen tussen 2 kwaden: Al weet je bij de een wel wat je er aan hebt en bij de ander niet. Goed uiteengezet artikel. Heb er genoeg van op kunnen steken!
2
06/08/2016 14:24
Maar zij vraagt geen 'vijandelijke' natie om de mails van haar concurrent te hacken en wat gebeurd er ... er vond weer een hack plaats bij de democraten,
Zij zal haar fouten hebben. maar ze is een mens en dat kan je van die landverrader niet zeggen.
4
06/08/2016 14:30
Technisch gezien is zij door het lekken van haar mails een landverraadster, de FBI was klaar om te procederen maar (N)Obama stak daar een stokje voor.
1
06/08/2016 14:36
Ja en hij dan met zijn verzoek aan de Russen? Dat is landverraad.
2
07/08/2016 07:57
Joh de Russen doen tenminste iets tegen IS.. De VS leggen die club geen strobreed in de weg.. ; de hoogste tijd daar eens goed over na te denken.
Turkije handelt volop met IS. De Russen hebben daar bikkelharde bewijzen van... Gewoon dmv spionage enzo.. En de VS... die knijpen een oogje toe..
07/08/2016 08:29
Ook pas nadat het Westen begonnen was en mogen ze ook eens een keertje wat doen? Normaal zijn het altijd Westerse militairen die het op moeten knappen.
En tegen IS? Ook tegen alle andere tegenstanders van Assad.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert