Soms mag je terugkijken op vroeger:

Door Candice gepubliceerd in Het leven, van alles en nog wat:

Soms mag je terugkijken op vroeger:

ce760f8e50557b767eacd1b256f63603_medium.

Ben wezen mountainbiken, wat ik van mijn miltcontroleur niet mag … maar het is en blijft zo leuk om door bossen te crossen en zeker als alles modderig en zeiknat is. Met name als je dan ook nog een paar keer in de modder valt. Dat is echt genieten. Maar goed daar wil ik het verder niet over hebben, want ik wil het over iets heel anders hebben. En dat waar ik het over wilde hebben had ik vanochtend nog in mijn koppie, maar ben het tijdens het mountainbiken vergeten en ik heb nog een aantal fotootjes liggen … tien stuks, van mijn ochtendwandeling in het park die allemaal gemaakt zijn door niemand minder dan de vermaarde Wereldberoemde society fotografe: Loredana Aphroditia Pasquelia Top en die ga ik dan dus maar verwerken in een artikel. En gezien de titel ….. vrees ik dat het geen kort artikel gaat worden. Ik heb geen idee, moet nog beginnen met typen. En daar ga ik nu mee beginnen.

77d536fd5d4f1748bf6d751a767b83d1_medium.

Soms mag je terugkijken op vroeger:

Gewoon niet te zwaar terugkijken op je leven kan nooit kwaad en mag ik soms graag doen, maar ik laat dan wel bewust al de minder leuke momenten weg, waardoor het dus altijd kort terugdenken is en nooit lang. Kan wel steeds gaan terugkijken naar de poesmomenten, maar dan ben ik daarna een stuk minder vrolijk of een zielig hoopje jankend ellende en dat laatste … vind ik niet leuk om te zijn en dus sla ik de rot momenten des Candy levens over op die flesbek momenten.

a990f11f6cd94fbd43e63fda7756236e_medium.

Mijn leven was eigenlijk nooit een stilstaand beekje, maar meer een op hol geslagen wildwaterbaan waarvan je weet dat je er niet enkel zeiknat maar ook gedeukt, beschadigd, opgelapt en verkreukeld van wordt. En het was altijd een kwestie van blijven klimmen om hogerop te komen, te accepteren dat je regelmatig misgreep en de afgrond weer zag naderen, maar dan toch weer kans zag om droge voetjes te behouden.

Ach uiteindelijk bleek al dat klimmen toch nog ergens goed voor, namelijk om mijn voetjes op het droge te behouden en dat was wel zo prettig. Natte voetjes zijn gewoon minder lekker en je wordt er niet beter van. En mijn doel was om er wel beter van te worden. Dat is altijd de essentie van mijn leven geweest. Er beter van worden, zonder te vergeten wat het is en hoe het voelt om niks te zijn en te hebben. Dat is iets wat ik belangrijk vind. Er is helemaal niks mis mee om een beter leven na te streven en het te bereiken, zelfs niet als je daarvoor flink wat keren je ogen moet sluiten voor je gedrag en daden, zolang je maar nooit vergeet waar je vandaan komt en wat het is om niks meer te hebben en nog minder dan dat te zijn in de ogen van sommige mensen.

2b8d6e143216a289badabffd435ac49a_medium.

De bedoeling van leven is naar mijn mening dat je ervoor zorgt dat je leven geen saai stukje van een bepaald aantal jaren op de tijdslijn van het echte leven wordt, maar dat het deel dat door jou wordt ingekleurd de terechte titel ‘Leefde een leven vol leven’ mag dragen. Als je dan de dag, waarop je voor het laatst je ogen opende en daarna nog maar één keer zult gaan sluiten, beleefd dan weet je dat je kan terugkijken met soms giechelende rode koontjes op het leven wat jij gemaakt hebt van jouw leven. En dan is het ook niet erg als je nog niet oud bent, want je weet dat je op dat moment hoe dan ook er alles al hebt uitgehaald. Puur omdat je leven daarop ingesteld is. Altijd alles er zien uit te halen wat je eruit kan halen … al moet je het eruit punniken of persen.

Spreken ze schande van je? So what?

Kunnen ze je wel schieten? Boeiend.

Hebben ze een hekel aan je? Geweldig.

Zouden ze je het liefst op een strontkar rondrijden? Joepie.

Zouden ze je nog liever tot stamppot prakken? Super.

Niet zij, maar jij bepaald jou leven en niet zij maar jij bepaald hoe je erop terug kunt kijken. En een ieder die beroerd over je denkt ….. stelt te weinig voor om aandacht aan te schenken, laat ze maar.

Ze hebben het al zwaar genoeg door zich aan je te ergeren.

 

 

Modder:

Modder in je leven

je probeerde het te ontwijken

maar het deed je kijk verrijken

verdriet duurt toch maar even.

 

Met modder besmeurd

je ging neer en verdronk

stond op voor je weer zonk

het heeft je leven gekleurd.

 

In de modder getrapt

over je heen laten stampen

ze deden je verkrampen

maar je hebt ze harder nagetrapt.

a427621d6b234d65db12b41a53de665e_medium.

Mooie momenten moet je koesteren, want ze zijn vaak zeldzaam. Mooi moment … de eerste keer met een man en ik als 100% vrouw. De eerste man die de domme ‘ik hou van je’ woordjes tegen je zei en je niet uitgesproken antwoord: ‘Leuk voor je.’
Slagen in je leven, echt succesvol worden, diverse soorten trucendoosjes te beheersen om ze waar nodig wagenwijd open te gooien om alles in de strijd te werpen om te kunnen genieten van jouw handtekening onder een contract waar je eigenlijk niet kandidaat nummer 1 voor was. Mag dat? Natuurlijk, want zaken doen maakt deel uit van het leven en de regels bij zaken doen zijn dan ook hetzelfde als met leven.

Alles is geoorloofd, ongeacht wat je en hoe je het in de strijd werpt.

Winnen is nu eenmaal enkel weggelegd voor degene die wint en niet voor de grote bende die ziet hoe ze niet winnen. En dan kan het soms een kwestie zijn van heel snel wezen en direct toeslaan op een manier waardoor je collega/kennissenlijst dreigt over te hellen richting hen die je graag zouden vermorzelen. Maar als je maar snel genoeg bent … blijf je wel uit die graaiende ploertenklauwen.

e621ee9210b1e30fbe775cba8543fdb0_medium.

Ondertussen zwerf ik nu 20.666 dagen rond in dat wat het leven heet en hoef er geen 1.500 meer en ik durf te zeggen dat ik tevreden ben met wat ik heb bereikt en daarnaast heel weinig behoefte heb om serieus terug te kijken op die 20.666 dagen. Ruw geschat zullen nog geen 5.000 dagen bij mij ook maar iets van gevoel oproepen. De overige ruime 15.000 zijn niet eens welkom in het riool. Maar al die dagen hebben nooit mijn positiviteit en motivatie om door te zetten ondermijnd. Ik had een doel, ondersteunde het met haat en een snoeiharde wil om dat doel te bereiken en het maakte mij niet uit hoe dat bereikt moest worden, als ik het maar zou bereiken … and i did.

d7e4f1445f61c24f423dca537466d6ee_medium.

Soms even terugkijken op mijn leven

gewoon momentjes van herbeleven

voelen wat ik er nooit om kon geven

met een doel om na te streven.

 

Even een moment van oh ja, dat was toen

tegen die schutting, de eerste tongzoen

in dat schuurtje de eerste keer

Wow wat deed dat heerlijk zeer.

 

Gezichten kwamen, wonnen en gingen

je liet ze je soms gewoon verdringen

maar je speelde het op jou manier

en sloeg tijdig toe … met plezier.

 

Leven in het leven dat je leefde om te overleven, zodat je leven een levend leven kon leven.

Candice Simionescu 24 - 7 - 2016

 

*Candice*

24/07/2016 13:20

Reacties (12) 

1
24/07/2016 18:54
Dit is puur existentialisme.
Ja, het beestje (je levenshouding) heeft dus een naam.
Het enige wat je nog kwijt moet zien te raken is je compassie met willekeurige anderen, want uiteindelijk ben je alleen maar verantwoordelijk voor jezelf.
.
1
24/07/2016 19:00
Oh even een Googletje gedaan en kan me er wel in vinden.

Ja maar alle anderen die daar in het begin zo fel in waren .... zijn stil gevallen.
En ik heb soms menselijke trekjes. -))
1
24/07/2016 18:15
Dit is weer eens een toppertje!
1
24/07/2016 18:37
1
24/07/2016 17:36
Dat heb je mooi in woord en beeld weergegeven.
Candice tegen ----
24/07/2016 17:46
1
24/07/2016 15:31
Ik moet deze achtbaan aan emoties even laten bezinken.
1
Candice tegen Ikke
24/07/2016 16:03
Ach neem je tijd.
1
24/07/2016 14:06
Mooi geschreven, leuke foto's en tof nummer.
1
24/07/2016 14:26
Merci ... is één van mijn lijfliederen.
1
24/07/2016 13:32
Heel mooi en zelfs filosofisch.
1
24/07/2016 14:22
Heb mijn momenten.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert