Deel 1: Schrijven vanuit zintuigen (ogen)

Door Kirsti gepubliceerd in Kennis en weetjes

Deel 1: Schrijven vanuit zintuigen (ogen)

a4064b4fc1f182f113fbc7ba792bd719_medium.

De bedoeling is dat dit een reeks van vijf artikelen gaat worden. Schrijven vanuit je zintuigen. 

  • het oog
  • het oor
  • de reuk
  • de tast
  • de smaak

Een zin waarmee het begint en die meteen al voor de nodige inspiratie in mijn hoofd zorgt is de volgende.

Waar niet gevoeld wordt, is geen leven.

De zintuigen zijn de poorten van onze ziel die ons verbinden met de wereld om ons heen en die ons laten overleven.

Hoeveel mensen zijn er niet ziende blind?

Een van de belangrijkste functies van schrijvers en kunstenaars is de mensen de ogen openen. 

Zomaar wat zinnen, pracht zinnen om over na te denken en over te filosoferen. Maar dat is niet de bedoeling van dit artikel. 

Schat alles wat je in het oog valt op waarde. Vind niets kinderachtig of onzinnig. Geef de dingen een eigen leven een eigen verhaal. 

0011b1cbb4d1710e70db5a654456c570_1403088

 schreef: toen ik in de winkel een nieuw zakmesje had uitgezocht maar later nog gauw even een ander van precies dezelfde soort met een iets fraaiere tekening van het kunst-kornalijnen heft verkoos, mijzelf betrapte op de gedachte dat het eerste mesje nu misschien erg teleurgesteld zou zijn. 

Ik  herken dit laatste, mijn ouders die het vroeger, tijd vonden om een nieuwe auto te kopen. Ik zat achterin toen we onze lieve rode Renault 16 gingen inruilen. Kon nog net mijn tranen bedwingen en voerde met een hand op zijn leuning een heel intern gesprek met mijn vriend. Ik wenste hem een lief nieuw gezin toe en hoopte dat hij nog mooie kilometers mocht rijden. Bedankte hem voor alles en gaf zonder dat iemand het zag snel een klein kusje op het raam. 

Kijk uit verschillende invalshoeken en posities, Kijk van dichtbij en veraf observeer en zoek de juiste woorden om de dingen te beschrijven.

Opnieuw Jan Hanlo aan het woord:

Waarom is een steen eigenlijk een zelfstandig iets? Een kiezelsteen of een stuk steenslag is vroeger toch maar een toevallig stuk rots geweest. Ja, vroeger! Maar sinds hij van de rest van die rots is gesepareerd is hij een eenheid geworden. Of was dat brokje steen in die rots vroeger al een eenheid? 

 "een steen is een meneer" uit de bundel "Moelmer"

Mijn poging 

deze poging is een ruwe versie, schrijven van dat wat er in mijn gedachten langskomt bij het beeld naast me.

In mijn rechterooghoek zie ik drie dekens verstrengeld liggen op de bank. Ze waren netjes opgevouwen neergelegd op de leuning maar inmiddels is er een kind met een wervelwind achter zijn kont aan langs komen waaien en de dekens vonden niet de kracht om op hun plek te blijven liggen. Ergens waren ze wel blij met deze valpartij. De drie dekens raken elkaar allemaal aan. Toen ze op de nette stapel lagen kon 'Tinkerbelblauw niet bij Rosetje komen, dikke Bleu lag als een blok tussen hun in. Kleine 'Tinkerbelblauw ligt op kindse wijze rommelig naast papa en mama. Papa Bleu neemt de grootste plek in beslag op de bank. Mama Rosetje knus tussen ze in nog wel wat in opgeruimde vorm. Ze genieten van hun drie eenheid totdat de vrouw des huizes ze straks weer in het gareel komt leggen.

 

Wat ook een hele leuke opdracht is 'Kruip in de huid' van. Een opdracht die ik al eens eerder heb uitgevoerd op Plazilla.

http://plazilla.com/page/4295016076/schrijfopdracht-de-klok-tikt-door-kruip-in-de-huid-van

54084fc36c4b3a798a2b78f4405df447_1403088

 

16/07/2016 12:37

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert