Grizzly man, Crocodile hunter, Wolfman wat bezielt ze?

Door Asmay gepubliceerd in Dieren en natuur

Enige tijd geleden werd de documentaire “Grizzly man” van Werner Herzog uit 2005 op tv uitgezonden. Onderwerp was de fanatieke natuurbeschermer Timothy Treadwell en zijn tragische dood. Hij en zijn vriendin vielen uiteindelijk ten prooi aan het dier, dat hij in Alaska zo graag wilde beschermen: een grizzlybeer.

Fascinatie met een wild dier

Wat bezielt iemand om tussen wilde roofdieren te willen leven? Waarom grizzlyberen, maar geen rendieren (zijn die al niet gevaarlijk genoeg?). Waarom krokodillen, maar geen kaketoes? Waarom wolven, maar geen waterhoentjes? Ik vind het fascinerend, hoe iemand tot zo’n keuze komt. Echter, hoe deskundig men wellicht wel of niet is, deze fascinatie met een bepaalde wilde diersoort herbergt tegelijkertijd een grote mate van roekeloosheid. Prachtige en machtige roofdieren, stuk voor stuk, maar ook onberekenbaar en dodelijk. Toch was Grizzly man niet de enige met zijn voorliefde voor een roofdier; er zijn meer waaghalzen, die moedwillig het gezelschap van levensgevaarlijke dieren opzoeken in hun drang tot natuurbehoud en natuurbescherming. Ik noem er een paar.

Grizzly man - Timothy Treadwell

De Amerikaan Timothy Treadwell kon aanvankelijk zijn draai niet vinden in het leven. Na een bijna fatale overdosis drugs, raadde een vriend hem aan de natuur van Alaska in te trekken en daar de beren te bestuderen. Hij heeft dat gedaan en ruilde zo misschien wel zijn alcohol- en drugsverslaving in voor een berenverslaving.

8591978b8b149409131b685d31a06ec5_medium.

Dertien zomers heeft hij in Alaska doorgebracht, bij en tussen de wilde grizzlyberen van het Katmai National Park. Timothy Treadwell werd een gedreven berenbeschermer, iets wat hem ter plaatse niet altijd in dank werd afgenomen. Hij kreeg al snel de bijnaam Grizzly man. Inmiddels had hij een zodanig goede relatie met een aantal beren opgebouwd, dat hij hen soms kon aanraken en zelfs met een paar jonge beren kon spelen. De laatste vijf zomers filmde Grizzly man zijn belevenissen. In totaal heeft hij zo’n 100 uur aan filmmateriaal verzameld. Hij ontwikkelde een steeds grotere weerzin tegen zijn medemens en de beschaafde wereld, en verbleef het liefst bij ‘zijn’ beren.

86975b5fe38241eb387a1d8f304ae247.jpg

Zijn laatste reis werd hem echter fataal; hij keerde in 2003 met zijn vriendin Amie Huguenard voor een kort bezoek eind september, begin oktober naar Alaska terug. Naar later bleek vijf fatale vergissingen op rij: (1) hij was nooit zo laat in het seizoen in het berengebied geweest; (2) de hem bekende beren waren al aan hun winterslaap begonnen; (3) het was een uitzonderlijk magere zomer op het gebied van voedsel voor de beren geweest, (4) hem onbekende beren waren het terrein binnengetrokken op zoek naar voedsel (voordat zij aan hun winterslaap konden beginnen); (5) het stel had hun tent opgeslagen in een boomrijk stukje, vlak naast de ’s zomers zalmrijke rivier, de verzamelplaats voor de hongerige onbekende beren. Critici staken hun oordeel over de Grizzly man nooit onder stoelen of banken: gevaarlijk, onveilig, onnadenkend, onverantwoordelijk. Uiteindelijk ook fataal. Hij is 46 jaar geworden.

Crocodile hunter - Steve Irwin

Wie denkt bij krokodillen niet meteen aan Steve Irwin, de beroemde enthousiaste Australische documentairemaker, natuurkenner en natuurbeschermer? Interesse voor dieren kreeg hij met de paplepel ingegoten: zijn vader was eigenaar van een kleine dierentuin in Beerwah, Queensland. Op negenjarige leeftijd mocht de kleine Steve al, onder zijn vaders toeziend oog, zijn eerste krokodil vangen. Later werkte hij als vrijwilliger bij het Queensland’s East Coast Crocodile Management-programma. Hierbij werden meer dan honderd krokodillen, die gevaarlijk dicht bij de bebouwde wereld waren gekomen, gevangen en elders in Australië weer uitgezet of in het familiedierenpark, later Australia Zoo genaamd, opgevangen. Steve Irwin verwierf al snel de bijnaam Crocodile hunter, die hem wereldberoemd maakte.

be4fb14591599d12ad7b47d5b292ad18_1349074

Met zijn vrouw Terri trok hij er op uit om krokodillen te vangen; uit het filmverslag van hun huwelijksreis (!) werd de eerste aflevering van de serie “The Crocodile hunter” samengesteld. Hij worstelde met krokodillen, zo enthousiast en zo zonder enig spoor van angst, alsof het een tandeloze salamander betrof. Ook maakte hij veel boeiende reportages over andere, meestal gevaarlijke dieren in Australië, Azië, Afrika en Zuid-Amerika. Door zijn werk werd natuurbehoud en natuurbescherming weer op een aantrekkelijke en toegankelijke manier onder de aandacht van een groot publiek gebracht. Zijn betekenis en invloed op dit vlak zijn vooral in Australië zeer groot.

e3cbe40c3efefb636053c961ddb6a703_1349074

Echter, ook Steve Irwin kreeg kritiek over zich heen, met name toen hij in zijn dierenpark, met zijn enkele maanden oude zoon op de arm, een krokodil africhtte. Zijn dood, tijdens opnamen voor een nieuwe serie “Ocean’s deadliest”, was volgens betrokkenen een zeer ongelukkige samenloop van omstandigheden: Steve Irwin zou per ongeluk tegen een pijlstaartrog zijn gestoten, waarop de rog hem met zijn giftige staart stak. De Crocodile Hunter werd geraakt in het hart. Volgens deskundigen zou hij een steek op elke andere plaats in het lichaam hebben overleefd, echter niet in het hart. Steve Irwin werd 44 jaar.

Wolfman - Shaun Ellis

De Brit Shaun Ellis is bekend geworden door, net als Grizzly man, een tijd samen te leven met zijn favoriete dieren: wolven. Van jongs af aan was hij geïnteresseerd in wilde dieren. Hij bestudeerde vossen in Engeland en later coyotes in Canada. Na zijn dienstverband bij de Royal Marines, ontmoette hij een Indiaanse bioloog, die hem uitnodigde om als vrijwilliger deel te nemen aan een wolvenonderzoek. Hij verbleef hiervoor een aantal maanden bij de Nez Perce-indianen in hun reservaat in Noord-Idaho, de V.S.

f8970e1b157be1a9bee3736190cc0688_1349074

Door de wolven te observeren, leerde hij veel over de sterke band en sociale structuur in een wolvenroedel. Geluidsopnamen van het wolvengehuil stelden hem zelfs in staat de individuele leden van de roedel te onderscheiden. Hij slaagde er uiteindelijk in door de roedel geaccepteerd te worden en leefde zo een aantal maanden tussen deze wolven. Zijn liefde voor de wolf was een feit.

749e671b2f1b2763729271914cee0454_1349074

In het Combe Martin Wildlife Park in Noord-Devon, Engeland, heeft Sean Ellis het Wolf Pack Management-project opgezet. In 2005 adopteerde hij drie verstoten wolvenpups en verbleef achttien maanden samen met hen in het wolvenverblijf, om ze op te voeden tot volwaardige wilde wolven en stabiele roedelleden. Door de documentaire, die over dit opvoedproject werd gemaakt, verwierf hij zijn bijnaam Wolfman. Inmiddels werkt hij, samen met zijn partner Helen Jeffs, in het Combe Martin Wildlife Park met twee wolvenroedels en is hij betrokken bij een aantal projecten en onderzoeken betreffende wolven in o.a. Polen en de V.S. Verder geeft hij regelmatig lezingen en presentaties over zijn werk met wolven. Tot op heden is het verhaal van de Wolfman een succes: hij leeft nog.

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Animals.nationalgeographic.com, Animals.discovery.com en Wikimedia Commons.

 

a8d23f75b3c87a1e2cd52bd949075d02.jpg

Zie ook:

Hondenpup-of-miniwolfje?

Duitsland-de-wolf-in-opmars

Sterk-en-groot-als-een-bruine-beer

Over-ijsberen-in-het-wild-en-in-de-dierentuin

Vreemde-huisdieren-een-ijsbeer!

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
16/07/2016 08:05

Reacties (7) 

1
16/07/2016 09:12
Geweldig mooi en zou zo meegaan met zo iemand. Zou heel graag een tijger of een zwarte panter, een leeuw, een luipaard willen knuffelen. Het zijn dieren geen monsters. Monsters slachten mens en dier af, dieren niet ... ze kunnen je doden en dat hoort erbij, maar ze doen het niet om je te vermoorden.

Het is dankzij zulke mensen dat die dieren nog niet zijn uitgeroeid.
Ben banger voor een stuk tuig uit de buurt dan voor een tijger, want een tijger zal mij nooit iets aandoen uit pure lol.
1
Asmay tegen Candice
16/07/2016 09:14
Nee, dat is zeker waar. Een dier doodt uit instinct, het is zijn natuur - dan had je als mens daar en op dat moment maar niet moeten zijn.
1
Candice tegen Asmay
16/07/2016 09:46
Was in 1989 in Yellowstone en ben er ook twee dagen doorheen getrokken met de tip van de parkwachter dat mocht ik een Grizzly tegenkomen ... die tip geven ze iedereen die zelf het park wil bekijken ... dat ik me dan onderdanig en dus knielend, in elkaar kruipend moest opstellen. Ik gaf als antwoord dat ik dat altijd al deed en bij zo'n een joekel van een beer gegarandeerd ook. -))

Heb een opgezette gezien in Jackson Wyoming en die was 3 meter hoog of zo en zijn klauwen waren drie of vier keer die van een mens,
1
Asmay tegen Candice
16/07/2016 10:11
Wauw! Tja, als je zo'n machtig dier tegen zou komen, kun je alleen maar in elkaar kruipen en hopen dat hij je niet ziet.
1
16/07/2016 09:06
Nooit begrepen, die fascinatie voor wilde dieren. Ik vind ze prachtig, maar wel op veilige afstand.
1
16/07/2016 08:59
Je kunt het fatalistisch noemen, die voorliefde voor zulke gevaarlijke roofdieren.
1
16/07/2016 08:57
Ooit die documentaire gezien - indrukwekkend.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert