Moeders in puberteit.

Door Knokker gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

                              Mijn buik explodeert soms...als ik gelijk heb...

 

Ik weet dat ik  niet de enige moeder ben die met deze vragen worstel. Dat is een troost voor mij.. Mijn dochter word met de dag knapper en mooier en zoekt steeds meer haar weg. Klinkt als een sprookje. Maar voor moeder (en vaders) is het een nachtmerrie... Wij zijn open en eerlijk tegen haar, maar zij al een aantal keer niet( gejokt over drank en nog iets).. Vergeven en vergeten.. Ze heeft haar straf gehad. Ik zei laatst al, ik wil wel schrijven maar het werd ook hier gelezen en mijn advies was om mijn "blogjes" niet meer op facebook te zetten. In het belang van mijn dochter.. Terwijl haar puberteit zo belangrijk voor mij is, maar ik kan er niet meer over schrijven.. Dat is nadeel van het bereik van Plazilla (sorry Tim). Deze is erg groot en in Volendam ziet men mijn verhaal. Ja, ik plaats deze op mijn site, knokkers verhalen.... want ik wil niet in het verdomhoekje zitten...

 

                                  4e16bafbfd904e00a2cb747005a325ef_medium.

 

 Ook mijn meest gelezen verhaal, maakte mij verdacht omdat iemand zich op facebook voor deed als haar, een nabestaande van M17.... Ze dachten dat ik dat had gedaan.. En dat heeft mij vedriet gedaan.. Ik wil haar niet zeggen wat het mij gedaan heeft, want ze moet veel verwerken en dan zit ze niet op een schijfster te wachten die vele oproepen om twee kaarsjes te branden...  Er is groot gehoor aan gegeven wat mij zo fijn gevoel geeft.. Ik wil hier verder niet op door gaan... Enkel dat ik een oprecht mens ben! En zij ook. Ik mag haar zeer graag. Maar iemand helpen is niet altijd goed....

 

         DEZE FOTO ZEGT ALLES... MOEDERGEVOEL..... IK HEB HET NOG STEEDS....

 

 

                            f944c89e3e470757efa059855181a05f_medium.

 

Ik heb er vaak naar gekeken, dit is een kunst.. Een kind zo koesteren als het klein is, je het kan geven... Als ze groter worden en gaan puberen dan kan je ze niet meer koesteren als toen.. Je moet ze laten gaan..

Maar dan zijn ze weg en groot....en gelukkig maar. Maar de ham vraag is, houd je innerlijke moeder gevoel ook op? Bij mij gelukkig nog niet... Nog lange niet....

Liefs Monique

13/07/2016 01:55

Reacties (2) 

1
13/07/2016 13:59
moederliefde is onvoorwaardelijk en houd niet op lijkt mij
En tja daar hoort ook bezorgdheid bij .
Afstand nemen is goed , maar ik zal ze altijd laten weten dat ze kunnen komen
24 uur per dag:-)
1
13/07/2016 11:20
Je gevoel voor je kind blijft altijd, maar het wordt anders. Het begint al bij de kleuterschool, afstand nemen, steeds meer afstand nemen en op een gegeven moment staan ze op eigen benen. Je bent op een gegeven moment niet meer verantwoordelijk voor hun doen en laten, ook al voelt dat soms wel zo. Het doet pijn, wanneer kinderen afstand van je nemen en geen contact meer willen hebben, dat zegt niets over je gevoelens, want je blijft van ze houden, alleen wordt het anders, net alsof een kind in een land ver weg zit en geen contact meer met je op kan nemen. Andere kinderen koesteren je liefde, z...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert