Blik op de weg, pokemonjagers

Door Kirsti gepubliceerd in Columns

Blik op de weg

Aan de rechterkant een rusteloze snelheidsduivel, die vergunningsloos de koppositie overneemt. Achteloos het leven dat hij in gevaar brengt negeert. Eén onoplettende actie van de, volgens regels rijdende, linker buur zou zijn kop kunnen kosten. Blijkbaar heeft hij meer vertrouwen in zichzelf of de voorzienigheid, dan waardering voor de rijstijl van diegene die op dat moment de macht heeft over zijn leven.

Of speelt hij graag met levens?

Is hij een gamer en heeft hij nog wat extra levens op de vluchtstrook staan?

We zien hem, inmiddels in luttele seconden ver voor ons, een vrachtwagen kruizen om de snelweg te verlaten. Toch nog net eerder thuis dan de vrachtwagenchauffeur, die gedwongen is om op de rechterrijstrook zijn rit rustig te vervolgen.

Hij, wij noemen hem inmiddels Jack Sparrow, vervolgt zijn weg op de linkerhelft van een tweebaansweg. Onze weg verlost van deze wegpiraat, ziet er  weer uit uit als een kalm kabbelend rijtje thuiskomende automobilisten. 

De koeloze weilanden trekken weer onze aandacht. Het Klondike-achtige landschap zonder schatgravers bekoort onze tot rust komende hersenen.  In gestaag tempo binnen de begrenzing richting grens van ons thuisland.

Terugkerend van een crematie werden wij geconfronteerd met een oorzaak die vele levens beeindigd, zinloos. Vijf minuten eerder thuis zou zo maar eens kunnen betekenen dat er jaren minder geleefd kan worden.  Gerotzooi op de weg.

d995554fe1c6fc102698c467da2f58e3_medium. 

 

Pokemonjagers

Ik las net een vernietigend artikel over de pokemonjagers, maar in mijn ogen is het hoe je ermee omgaat. Blijf je je hersenen nog gebruiken of leef je gedachtenloos in het leven. Ik zie een spel wat  mensen weer naar buiten stuurt, een stap in de goede richting. Helaas stappen hordes mensen meteen weer over grenzen. Mag er opeens een bord genegeerd worden en brengen we patiënten in gevaar. 

Vijf tieners vinden een dode vrouw in Baarn, één sprong er in het water om het slachtoffer boven water te houden. De anderen sprongen hem niet achterna maar ook zij bleven hun verstand gebruiken en belden de alarmdiensten. Helaas was het te laat. 

Mijn kinderen mogen dit spel spelen, ik hoop dat ze in de vakantie naar buiten gelokt worden en samen op de fiets stappen om een pokemon op te zoeken. Ik heb het volste vertrouwen in hun verstand. Je zal ze niet midden op de weg vinden, je zal ze niet op verboden terrein vinden.  Gisteren hadden ze al een leuke ontmoeting in reallife en een gesprek face tot face over het spel. Er zitten ook goede kanten aan maar overal is ook een schaduwzijde.

Het ligt niet aan het spel.

21d018b1cf5805ed0dea2ca22a56b268_medium.

12/07/2016 12:27

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert