Boismont en de hand die wijst, deel 128, wokkadrank verandert je dag

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                         images?q=tbn:ANd9GcR0O40kYXvKilLfN8UD88G

Het was marktdag in Medina, de plaats in Saudi-Arabïe waar de profeet ligt in de beroemde moskee van de profeet. 'Niet zomaar een marktdag,' dacht Abbat Misjier, 'dit is de laatste dag van de Ramadan.  Het was een zware maand geweest, de vasten maand, de enorme hitte had je tong vastgesmolten aan je gehemelte en pas na het kanonschot in de avond dat  overal weerklonk, versterkt door de luidsprekers van de minaretten, namen de volwassenen hun eerste slokje water. De mannen zaten dan bijeen op de grond in de woonkamer en de vrouwen kwamen uit de keuken met zoete vlees hapjes en honingkoeken. Waarna zij zich weer terugtrokken naar de keuken, dat was hun domein.

Het was bijzonder druk deze marktdag, vrouwen met een draagknecht sloegen tassen vol verse groente en lekkernijen in. Vanavond na het laatste kanonschot was het feest.

Abbat stond op wacht met een collega voor de ingang van het hoofdkwartier van de veiigheidsdienst. De stengun die via een draagriem om zijn nek naar beneden hing, woog meer dan hem lief was. Hij wuifde wat vliegen weg die voorkeur hadden om op zijn voorhoofd of lippen te zitten en verschoof de riem die in zijn schouder sneed wat. Het was een lome luie warme ochtend.

Hij zag in de verte het busje met de vrolijke Wokkadrank reclame zich stapvoets door de menigte werken. Hij wuifde nog een aantal viegen weg en keek eens om zich heen, 'alles normaal, alles onder controle,' dacht hij en zijn ogen zochten het busje weer op. Het busje werkte zich langzaam door de menigte en kwam zijn kant op. Hij kon de reclame in sierlijke rode letters lezen, ' Gulf trading ltd, Wokka freshdrink, changes your day.' Er was een plaatje bij van de kleine flessen en mannen in barakans die er blij naar wezen. 'Nu een wokka,' dacht Abbat,' heerlijk!' 'Gewoon wegklokken  om de dorst te lessen en de tweede om rustig nippend te genieten'

                                  images?q=tbn:ANd9GcSD60UbZjzQRhplXeVKpMr

Hij prevelde de reclame voor zich uit met droge lippen. 'Wokka, wokka yadda yadda Hoo Haa.'

Er was nog iemand die het busje volgde, het was de man in wit met 2 mobieltjes in zijn bezit, één was om te bellen en de tweede ontsloot de poort der martelaren. Hij stond op veilige afstand en sprak in zijn ene mobieltje en de tweede hield hij dichtgeklapt losjes in zijn hand.  Hassan hoorde de stem uit het kleine sprekertje in de cabine van zijn busje. 'Nog een stukje verder, richting moskee en wachters,' zie je de wachters, strijder voor de profeet, vrede zij met hem?'. 'Ja,' mompelde Hassan Ali. 'Ik ben de stem,' klonk het nu, 'de stem van de hand die wijst.' Vertel me, wie ik ben.' 'U wijst de weg,' klonk het monotoon.'  De man in het wit knikte de tevreden naar de man naast hem met de fonkelende ogen en de woeste baard. Die wuifde wat vliegen weg en grinnikte, vliegen waren een pest maar op marktdagen was het helemaal bar. Je moest de kraampjes met vers geslacht vlees vermijden want dat trok ze meer aan dan wat dan ook, alhoewel de weeëige zoete honinggeur van de gebakkraampjes ook de nodige vliegen aantrok. 

'Wij helpen hem wel,' zei de man in het wit, weg van zijn mobieltje tegen zijn metgezel. Hij bracht het mobieltje weer aan zijn hoofd. 'Je moet alleen maar rustig doorrijden,' sprak hij, 'ik ben de hand die wijst, volg de hand,  volg mijn hand, volg de hand die wijst.'  Hassan Ali kwam haast niet meer door de menigte heen met zijn busje. Hij wist wat hij doen moest, hij moest het neerzetten, afsluiten en dan snel weg lopen zo ver mogelijk weg. 'Wees snel in de race om vergeving,' klonk het nu in de cabine, 'en ik geef u een tuin zo groot als de aarde, volg de hand die wijst, dappere strijder.' 'Het viel allemaal wel mee,' dacht Hassan, 'ik hoef alleen het busje maar achter te laten.' 'Let op,' let op,' zei de man in het wit zijdelings naar de woest uitziende man naast hem en hij deed twee oordopjes in. Die volgde zijn voorbeeld en volgde nu met interesse het busje dat nu vrijwel stilstond in de menigte.

                                          images?q=tbn:ANd9GcTHHzZdvb5YAfZ4AVW3Vho

Abbat Mesjier besefte te laat dat het vreemd was dat een bevoorradingsbusje op marktdag zich door een menigte wrong, hij wilde het net zeggen tegen zijn collega die verveeld wat vliegen weg wuifde, maar toen drukte de reizende imam op het tweede mobieltje. De drukgolf sloegen hem en zijn medewachter tegen de gevel, vanwaar zij terug vielen in een massa van verpulverd vlees, de gevel bedolf hen een nanoseconde later en waar het Wokka wokka busje gestaan had was stond nu een brandend wrak, het bleef even doodstil en toen begon het geweeklaag en even later klonken de eerste sirenes.

'hey,' schreeuwde de man naast de reizende imam, 'hij zat er nog in.' 'Klopt,' zei de man in het wit,' terwijl hij de mobieltjes in zijn broekzak liet glijden, 'dode martelaren, spreken niet, kom we moeten weg wezen. 

San Daniel 2016

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 29

bronnen:

  1.  Epstein, Israel (1939). The people's war. V. Gollancz. p. 172. Retrieved24 April 2014.
  2. Jump up^ Niiler, Eric (Jan 22, 2014). "Sochi Suicide Bomber Threat: Why Terrorists Use Women"Discovery.net. Discovery Communications. Retrieved 2014-04-27.
  3. Jump up^ AFP/NEWSCORE "Ugandan police find suicide vest, hunts suspects". July 13, 2010, New York Post. Retrieved ?

 

 

08/07/2016 06:51

Reacties (1) 

1
08/07/2016 10:04
Heel beeldend, ik was er ook even op die markt.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert