Op bezoek bij oma

Door Sanneke gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Op bezoek bij oma

 

Mijn oma was er eentje uit de duizend. Enkele jaren geleden is ze gestorven, maar ik zal haar nooit vergeten. Mijn meter was boerin. Ik vond het als kind zalig om op de boerderij te vertoeven. Elke zondag kwam heel de familie naar mijn oma. Dan was er taart en koffie.

 

Terwijl de volwassenen praatten, speelden de kinderen buiten. Ik en mijn neefjes en nichtjes renden dan rond op de boerderij ofwel speelden verstoppertje. Soms gingen we ook gaan wandelen, maar dat is toch een keer bijna fout afgelopen.

 

Ik ging met mijn neef gaan wandelen en opeens begonnen het hard te regenen. We wilden zo snel mogelijk naar oma terug. Tim had een idee om snel terug bij meter te zijn. Als we gewoon langs de tuinen liepen, hoefden we niet volledig rond te gaan langs straat. Dat leek me een prima idee, maar wat als we betrapt zouden worden? Mijn neef stelde mij gerust. Als we snel waren, zou niemand ons zien. Zo gezegd, zo gedaan.

 

We begonnen te lopen, maar al snel liep het mis. Een man kwam buiten gelopen en schold ons uit. Hij liep ons achterna. We renden alsof ons leven ervan afhing. Gelukkig kon hij ons niet inhalen. Compleet uitgeput kwamen we bij oma aan. "Wat is er met jullie gebeurd?", vroeg ze.

 

Ik en Tim keken elkaar aan. Liegen had geen zin. We besloten dus maar om de waarheid te vertellen. Vroeg of laat zou oma er toch achter komen. Oma was boos. Dat vonden we natuurlijk niet leuk. Als meter boos was, kregen we geen snoepje. We zijden dat we spijt hadden van wat we hadden gedaan. Oma geloofde ons. Daar was ik blij om. Een snoepje hebben we die dag wel niet meer gekregen.

04/07/2016 16:42

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert