De nieuwe school

Door Sanneke gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

De nieuwe school

Het was in het vierde middelbaar. Er waren hervormingen geweest op school. Daardoor werden twee scholen één school. Ik en mijn klasgenoten kwamen terecht in een nieuwe school. Al vanaf dag 1 ging het mis. We konden niet in onze klas. Tijdens de vakantie was er hard doorgewerkt om het extra gebouw af te krijgen. Dat was dus niet gelukt. We moesten dus noodgedwongen op schoolreis de eerste dag van het schooljaar. Het was allesbehalve een leuke reis. Vanaf die dag wist ik dat het geen fijn schooljaar zou worden. En ik had gelijk.

 

Maandag konden we in onze klas. Ondertussen werd er nog door gewerkt. Dus tijdens de lessen werden we opgeschrikt door lawaai van boormachines en drilboren. Alles behalve leuk. Dat was nog niet alles. Tijdens de pauzes kregen we allerlei verwijten naar het hoofd van de andere leerlingen. Ze zagen ons als indringers in hun school. Alsof we er zelf voor gekozen hadden, om op een school te zijn waar je met moeite een stoel hebt om op te zitten. Ze zagen ons dus liever gaan dan komen, zo veel was duidelijk. Het was allemaal niet leuk voor ons. Voor één meisje was het nog veel erger.

 

Wij werden uitgescholden tijdens de pauzes. Daar bleef het bij. Voor Eline was het veel erger. Zij werd echt gepest. Niet alleen verbaal. Ook fysiek. Ze werd regelmatig eens geduwd of iemand deed haar struikelen. Soms vernielden ze zelfs spullen van Eline. De tranen kwamen in Elines ogen, maar niemand durfde te reageren. Ook ik niet. Uit angst waarschijnlijk om zelf nog meer gepest te worden. Doordat er dus niemand reageerde, werden de pesters niet gestraft. Het gevolg is, dat de pesterijen erger werden. Wat kon ze nog doen? Ze voelde zich zo onbegrepen.

 

De ouders van Eline zjin toen wel naar de directie gestapt. Buiten een gesprek met de ouders van de pesters, werd er niks ondernomen. Ik denk dat Eline zich echt heel eenzaam heeft gevoeld toen. De school was niet gewoon iets vervelend, nee, het was gewoon de hel voor Eline. Het leven op school was dus een hel voor Eline. Gelukkig wachtte er thuis altijd iemand op haar. Haar hond Benji. Hij was haar steun en toeverlaat. Benji kon haar nog aan het lachen brengen.

04/07/2016 16:28

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert