Over gewicht: vederlicht of zwaargewicht?

Door Asmay gepubliceerd in Voeding en Gewicht

1bc26a1a12a9277c2545c851d7e24469_medium.Gewichtsproblemen zijn van alle tijden. Er zijn altijd (te) dikke en (te) dunne mensen geweest en zo zal het naar alle waarschijnlijkheid ook blijven. Er is halverwege de 20e eeuw echter wel een belangrijke omslag in de waardering ten opzichte van lichaamsbeeld en lichaamsgewicht geweest.

Maatschappelijk (lichaams)beeld toen en nu

Eeuwen lang werden de verschillen tussen zwaarlijvig en graatmager vooral bepaald door maatschappelijk aanzien. Dik zijn was een statussymbool en een teken van rijkdom en overvloed, dun zijn werd geassocieerd met lage maatschappelijke afkomst, armoede en schaarste.

Voor vrouwen: Twiggy-look en Barbiepop

In de huidige tijd is dit beeld echter totaal anders. Vandaag de dag wordt dik zijn juist geassocieerd met ongezonde, vaak goedkope voeding en daarmee met de onderste lagen van de maatschappij. Terwijl dun zijn wordt gelieerd aan gezonde, maar duurdere voeding en (het lidmaatschap van) sportclubs en sportscholen, en daarmee met de hogere, gestudeerde lagen van de bevolking.

60120723a6ef0142b9599f3ffa0cf621_medium.Vooral sinds het graatmagere model Twiggy in de jaren zestig van de vorige eeuw immens populair werd, is het ideaalbeeld van modellen in het bijzonder, maar ook van de vrouw in het algemeen, blijvend veranderd. Dun, dun en nog eens dun, dat werd het credo. Ineens was het hebben van een lichaam met (stevige) borsten, billen en heupen voor vrouwen een absolute No-No!

Eveneens in de jaren zestig van de vorige eeuw werd een speelpop geïntroduceerd, die wellicht de bedoeling had meisjes voor te bereiden op een toekomstig modebewust leven (met vooral veel kleding): de Barbiepop. Barbie had niet de androgyne Twiggy-look, maar met een puntige boezem, een wespentaille en smalle heupen vertegenwoordigde zij toch ook niet echt het lichaamsbeeld van de gemiddelde Westerse vrouw.

Toch was de sociale druk vanuit de media (de wereld van film- en popsterren, supermodellen), en daarbij de groeiende kracht van de reclamewereld, om als jonge vrouw zoveel mogelijk aan deze in feite onnatuurlijke rolmodellen te voldoen, erg sterk. Het beeld van de ideale, vooral slanke vrouw was er immers één van schoonheid, succes en geluk. En wie wil dit nu niet? Zo begon het tijdperk van calorieën tellen, lijnen, wonderdiëten, afvallen en weer aankomen, maar helaas ook van eetstoornissen, zoals anorexia nervosa en boulimie.

Ondanks diëten steeds dikker 

1819fd7d24ff7c0440bd5be0b46edec0_medium.Na een halve eeuw van superdiëten, zoetstoffen en light-producten enerzijds, maar ook fast food-ketens, kant-en-klare maaltijden en snacks anderzijds, lijkt de mens dikker te worden dan ooit. Overgewicht neemt op dit moment in de westerse wereld epidemische vormen aan. Ook in Nederland is overgewicht inmiddels een groot probleem bij zowel volwassenen als kinderen. Mensen met overgewicht hebben immers een sterk verhoogd risico op bepaalde aandoeningen en ziekten (zoals onder andere hart- en vaatziekten, diabetes, dementie en gewrichtsklachten).

Toch is er ook het een en ander veranderd: we weten nu meer, bijvoorbeeld dat perioden van (streng) lijnen en eenzijdige superdiëten niet blijvend werken. Sterker nog: zij leiden tot het beruchte jojo-effect van afvallen en (meer) aankomen. (Hoe dit werkt? Daarover in een volgend artikel graag meer.)

Voor mannen: topsporter of filmster

Verder is het niet alleen meer de (te) dikke vrouw die kritisch wordt bekeken; de media nemen nu ook de (te) dikke man op de korrel. Toegegeven, voor de vrouwelijke helft van de bevolking een schrale troost, maar gedeelde smart is halve smart, nietwaar? Nu worden dus ook jonge mannen in toenemende mate geconfronteerd met een door de media gedicteerd ideaal lichaamsbeeld van de succesvolle, sportieve, gespierde, maar bovenal slanke man.0a6b90a6d8dd82cab5b109be96422273_medium.

De mannelijke helden van deze tijd zijn, als we de reclamewereld mogen geloven, in de eerste plaats succesvolle sporters: voetballers, schaatsers, wielrenners, zwemmers, atleten. De reclamespotjes op de televisie staan er al bol van. Het lijkt er op, dat zelfs de mannelijke sterren van de filmwereld zich steeds meer voegen naar dit slanke en gespierde ideaalbeeld.
De helden van het witte doek doen er eveneens alles aan om er fit, gespierd, sportief en slank uit te zien. De lat voor de gemiddelde Westerse man om te voldoen aan dit uiterlijke ideaalbeeld van de man ligt tegenwoordig dus ook (te) hoog. Zal deze sociale druk eenzelfde ongewenste uitwerking krijgen op jonge mannen, zoals dit in het verleden al het geval was bij jonge vrouwen? Zal de Westerse (jonge) man zich ook in allerlei bochten wringen om zoveel mogelijk te lijken op de hedendaagse slanke sportheld? Zullen jongens uiteindelijk ook te kampen krijgen met een verstoorde omgang met voeding? Gezien de toenemende zwaarlijvigheid bij kinderen, zowel jongens als meisjes, stemt de toekomst op dat punt niet hoopvol.

Tot slot

Een oplossing voor ons zwaarwichtige probleem is niet in een paar woorden samen te vatten. Daarvoor zullen we allemaal, jong en oud, man en vrouw, op een hele andere manier met onze voeding moeten leren omgaan, te beginnen met het maken van gezondere keuzes en wellicht ook het tevreden zijn met kleinere porties. Daarnaast is uiteraard voldoende beweging een must; wil je geen vetweefsel, maar spierweefsel ontwikkelen, dan zul je daarvoor zeker van de bank en uit de auto moeten komen en op het sportveld of op de fiets in beweging moeten komen.  Hoewel inmiddels wel wetenschappelijk is vastgesteld, dat je van beweging alleen (dus zonder een aangepast voedingspatroon) niet zult afvallen, is het onontbeerlijk voor het welzijn van je lichaam, de sterkte van je botten, de dikte van je spieren en de snelheid van je stofwisseling.

09ab252406383ce5c74a6e0fa41bacb0_medium. Een voedingsdeskundige heeft ooit geroepen, dat wij zouden moeten terugkeren naar het gezonde eetpatroon van de jaren 1950. De ouderen onder ons zullen precies weten wat hiermee wordt bedoeld. Geen kant-en-klare maaltijden, geen fast food-restaurants, geen suikerrijke, vetrijke of zoutrijke snacks. Alcohol, limonade en snoep alleen bij speciale gelegenheden (verjaardagen en feestdagen), maar verder wel volop graanproducten, verse groenten, aardappelen, fruit, zuivel en een matige hoeveelheid vlees. Problemen met overgewicht kende men in deze tijd dan ook niet of nauwelijks. Misschien is het inderdaad geen gek idee, om voor ons eetpatroon (een beetje) terug te keren naar dat van de jaren vijftig?!

 

ASMAY.

© 2012 Foto's: Asmay, Office.microsoft.com, Fashionmodel.mtx5.com (Twiggy)
en Photozou.jp (David Beckham).

 

906abba9eccc63cad6c8bfa9b9734400_medium.Zie ook:

Over-gewicht-super-dieten-en-het-jojo-effect

Over-gewicht-meten-is-weten

Wat-gaan-we-doen-na-feestdagen-of-vakantie-lijnen-of-vasten?

Light-producten-hoe-licht-is-light-eigenlijk?

Zoetstoffen-welke-zijn-er-en-wat-doen-ze?

84fdcb20b2b0525d9da5dc7306c7889b_medium.Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

04/07/2016 13:03

Reacties (14) 

1
06/07/2016 07:38
een artikel dat leidt tot reflectie... ik ben het helemaal met je eens..
1
05/07/2016 09:28
Helemaal met je eens, mooi artikel.
1
04/07/2016 23:46
goed informatief artikel, met plezier gelezen.
1
04/07/2016 23:36
ja er is veel veranderd door de jaren heen junkfood doet e mens ook geen goed. Daarbij komt slechte beweging maar de jaren zestig en vijftig waren toch wel de beste jaren denk ik zelf. Zonder overbodige luxe en verslavende artikelen waar men dik van wordt
05/07/2016 07:37
En vooral de beste jaren zonder gebruik van (suikerrijke) snoep, frisdrank en (vetrijke) zoutjes en chips.
1
04/07/2016 16:27
Nou ik zou dat een ramp vinden om terug te gaan naar dat eten, dan zou ik absoluut doodhongeren. -))

Alcohol, limonade en snoep dat is lekker.
Ik beweeg meer dan genoeg om te voorkomen dat ik dik wordt. Denk dat dat het grootste probleem is. Mensen bewegen niet meer genoeg.
1
Asmay tegen Candice
05/07/2016 07:38
Beweging is goed, maar slechts een deel van de 'formule'.
1
Candice tegen Asmay
05/07/2016 08:30
Ja maar ik eet echt niet wat ik niet lust. Geen denken aan. Hou al niet van eten, maar als ik eet dan moet ik het wel lusten. Dan maar ongezond, maakt voor mij toch niets uit.
1
Asmay tegen Candice
05/07/2016 08:37
Dit artikel gaat niet om één individueel geval, maar om de grote massa, die te kampen heeft met overgewicht. Ieder moet wat voeding betreft zijn of haar eigen keus maken.
1
Candice tegen Asmay
05/07/2016 08:48

Dat begrijp ik. Maar je kijkt dan automatisch naar jezelf en hoe je het voor jezelf kunt invullen.
2
04/07/2016 15:46
Wij zouden met veel meer dingen terug moeten gaan naar de jaren vijftig.
:)
1
04/07/2016 13:39
Interessant artikel. Inderdaad een groot maatschappelijk probleem momenteel.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert