Boismont en de hand die wijst, deel 125, Jeruzalem

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                       images?q=tbn:ANd9GcSM4IBbHOqEROoSFjsOaGL

Sheba was proforma door het gebied van Sirte gereisd en stuurde haar rapportage naar de home office, haar mede waarnemers hadden nauwelijks het hotel verlaten en hun bijdrage had bestaan uit een een ritje in een gepantserd voertuig door de buitengebieden. 'Zo wordt het Westen gerust gesteld,' besefte zij, terwijl zij haar ijzeren brilletje dat afgeleden was weer op haar neus drukte. Zij had niets 'buitengewoons' gerapporteerd in een gebundelde verklaring ondertekend door haar mede waarnemers. Zij veronderstelde dat het rapport als formaliteit in de archieven terecht zou komen als het al een nut zo dienen. Zij had als enige gezien hoe het dorp dat door de Boissies was veroverd weer toonbaar gemaakt werd. Een Jcb had buiten het dorp een geul gegraven en de bulldozer had weinig ceremonïel de lichamen, lichaamdelen en de verkoolde resten van de vroegere dorpsgenoten in het massagraf geduwd. Daarna was het dichtgeduwd en de Jcb had met haar 8 ton gewicht even op haar  oppervlakte gerust en daarna nog een aantal ladingen zand toegevoegd tot de ondergrond net zo hard was als de omgeving.

De vroegere bewoners van het dorpje zouden niet meer ouder worden, ze hadden rust gevonden in dit dorre land, eeuwige rust.

Daarna was de spuit groep gekomen die met hoge druk de muren af spoot, daarmee stukken kalk meenemend dat afbladerde als verdroogde verf. Wat resteerde was een verlaten spookstad, waar het pantservoertuig een paar uur later met de waarnemers doorreed. De tolk vertaalde wat de buitenlandse groep niet verstonden. 'De man zegt,' en hij wees op de tanige arabier die was ingehuurd, 'dat de Isis mannen iedereen misbruikte en wegvoerde als slaven.' De waarnemers knikten en keken een beetje verveeld door de kleine vensters van het voertuig. 'Ooggetuigeverslag ter plekke,'schreef één van hen op in zijn bloknote, terwijl hij dacht aan de koele hotelbar waar zij weer snel zouden plaats nemen.  'De meeste zijn gevlucht toen de slechte Moslims kwamen,' vervolgde hij, 'zij weten hoe de vrouwen en kinderen eindigen, in gevangenschap.' De donkere man met de gelooide huid keek indringend om zich heen.

'Nu dankzij de militie,' sprak hij, 'kunnen zij weer terugkeren.' 'Rust en vrede hersteld,' schreef de man met het bloknootje op, 'plaatselijk bevolking kan terugkeren beschermd door militie.'

Sheba glimlachte voor zich uit, haar wrange gevoel voor humor gaf haar sarcastisch gedachten vorm. 'Ik hoop van niet,' dacht zij, 'dan opent het graf en het gemutilleerde leger van zombi's die wegrotten komen weer terug in hun huizen. Voor haar geestes oog zag zij beelden die correspondeerden met de walking dead films. Zij schudde het van zich af.

Na het afscheidsmaal dat bijzonder overdadig was, sprak zij woorden van dank uit aan de samengestelde groep en prees hen voor de excellente samenwerking. De Franse waarnemers hieven daarop  hun glas en riepen meteen daarbij 'salut', hun voorman wenkte de ober voor méér champagne en het was eigenlijk meer een gezellig drink en schransgelag dan het ernstige geweten van de Westerse normen en waarden die zij geacht werden te zijn.

                                        images?q=tbn:ANd9GcSM4IBbHOqEROoSFjsOaGL

Straks op haar kamer zou zij gaan inlezen op Israël en haar politiek, en zij zou op central command wachten met instructies. 'Nogmaals,' sprak zij, 'mijn dank en de dank van de vrije wereld, God bless America en het vrije Westen,' en zij ging weer zitten. 'Jonathan zou zijn mensen al afspraken laten maken voor haar,' dacht zij, 'met de adviesgroep rond de Knesset, zij zou het wel horen.' zij glimlachte voor haar uit toen zij dacht aan haar oom mr Big, die een goed Amerikaan was maar nogal drastische maatregelen voorstond, 'gewoon nuken,' zou hij zeggen, 'er wordt veel te veel vergaderd,' gewoon de grote jongen er op gooien.' Dat was haast altijd zijn eerste reactie bij welk probleem dan ook. 'Jeruzalem,' dacht zij daar weet ik veel te weinig van, daar maar eens beginnen. Zij besefte, dat zij niet eens wist waar het precies lag, aan de kust of in het binnenland? Iets in haar, waarschijnlijk van de weersberichten, bracht het antwoord. Tel Aviv lag aan de kust, dan lag die andere meer het binnenland in, Zij verwarde die twee altijd. 

'Dat zou wel veranderen,' dacht zij, 'als het eenmaal Amerikaans gebied was, ' dan leerde je zulke dingen gewoon op school.'

San Daniel 2016

lees ook deel 126

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

 

02/07/2016 07:05

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert