Lichamelijk geweld, verbale geweld, angst en de stille getuigenis, onzekerheid

Door Enercida2010 gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

'Ik ben het niet mee eens!', zei ik tegen hem.

En dat was genoeg om geslagen te worden. Het eerste keer dacht ik; "WE ZIJN OVER. Dit MAG nooit meer gebeuren. Ik ben te goed hiervoor."

Vijf jaar en een kind hierna, was ik er eindelijk helemaal klaar,... 

Maar hoe moet ik met mijn ex omgaan, als ik nooit eerder aangifte tegen hem deed?

We zijn het nu allebei eens, dat een kind in zo'n relatie houden niet gaat werken. Ik kan hem niet vergeven. Ik heb het geprobeerd, maar ik kan het niet. Vreemd gaan met meerdere vrouwen voor 80% van ons relatie, is niet iets dat, ik door de vingers kan laten vallen. Ik heb mijn best gedaan om een nieuwe start te doen, met hem en uiteindelijk dit is  niet te vergeven. Vooral nadat hij zijn beloofte om het NOOIT MEER TE DOEN, heeft opnieuw gebroken. Mensen zeggen dat je vrienden kunt worden met een ex, maar hoe? Na zoveel?

Dat was toen, nu ben ik al vijf jaar vrijgezel en hij heeft me weer geslagen,...

Nu moet ik aan mijn kind denken. Die kind dat we samen hebben gemaakt. Die kind die de stille getuige was, van papas reactie op mama's antwoord. HOE moeilijk het ook is. 

Ze zeggen dat als je een kind moet baren, dat de pijn, die je ondergaat te vergelijken is, met het breken van 20 botten in een keer. Als ik dat kan overleven, dan zal ik dit zeker overleven. Ik heb hem beloofd, dat als hij me ooit weer zou aanraken, dat ik aangifte zal doen. Zo gezegd, zo gedaan; en zo mijn kind en mezelf verdedigd. 

Het enige wat me nog pijn doet, is dat mijn kind de stille getuige was. Een kind van zes hoort niet voor mijn fouten te boeten. Mijn kind is zeker geen fout, maarc427b25a5267515a812431dd37ad8373_medium. de keuze om de eerste keer niet weg te gaan. Die fout! Ik wil huilen als de politie onderweg komen, maar mijn kinds de tranen zijn belangrijker. Die engel die papa iets ernstigs zag doen, is mijn enige belang. Wat er dan ook gebeurd. Hoe ik me ook kan voelen, moet ik als overlever van de geboorte van mijn kind, aan DIE kind denken. Je kind troosten is iets dat zo natuurlijk gebeurd. Zelfs dieren troosten hun kinderen. Ik weet niet hoe het zou zijn geweest, als ik 8 jaar geleden was vertrokken. Ik weet alleen dat het verleden niet meer van belang is. 

Beloftes zijn belangrijk, om in iemand te kunnen te geloven. Nu wil ik haar vaker mijn belofte van dag èèn. elke dag bevestigen: "Mamma houdt van je, en zal altijd mijn best doen om voor je te zorgen." 

Elke keer dat ik deze worden, de afgelopen weken moest herzeggen, herinner ik mezelf, dat ik juist niks fout heb gedaan. Ben ik bang? Heb ik nog steeds veel angst? Zeker weten. Zal ik daardoor gaan stoppen en niet goed in mijn schoen staan? Nee. 

Huishoudelijk geweld, is een gif, en ik heb jarenlang geleden de beslissing gemaakt om niet met gif in mijn leven te lopen. Ik probeer elke moment nu mezelf te herinneren dat ik ben een goeie mamma. Mensen maken keuzes. Hij heeft zijn acties gedaan, en nu moet de onze ondernemen. Ik blijf angstig, en weet niet wat me te wachten staat. Ik moet zoveel regelen nu, dat mijn hoofd wil ontploffen. Ondanks dat, moet ik mezelf vertelen, dat mamma niks fouts deed. Dat ik niemand heb aangeraakt, en dat NIEMAND mag een ander pijn doen, vooral niet mezelf of mijn engel. Het is je RECHT OM VEILIG EN VRIJ TE KUNNEN LEVEN. Mijn kind verdient dat nog meer, en mamma gaat daarvoor zorgen, omdat mamma was aangeraakt voordat ze aangifte deed.

01/07/2016 10:22

Reacties (6) 

02/07/2016 09:18
Goed van je.
01/07/2016 12:15
Meis ik wens je heel veel sterkte en inderdaad jij deed niks verkeerds. Relaties hebben mij nooit iets gezegd, maar handen thuishouden wel. Je gaat niet lopen slaan en dat hoeven wij vrouwen ook nooit te accepteren en naai die vent zo hard als je kan met je aangifte.
Dat verdiend hij en meer niet en regel als eerste een straatverbod voor hem.
1
01/07/2016 17:28
Bedankt, Ik geloof dat ook, en daarom heb ik het nu zo aangepakt.
1
01/07/2016 18:15
En met die aanpak was niks mis.
1
01/07/2016 18:59
Bedankt Candice, blijft moeilijk, maar ja, het moet gebeuren, en is gedaan.
01/07/2016 19:14
Meis ik weet alles van het ondergaan van geweld af, maar dat doet er nu niet toe en is heel anders dan wat jij hebt meegemaakt.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert