Boismont en de hand die wijst, deel 123, de Hopi profeet

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                             images?q=tbn:ANd9GcTcXpPB8LZdURtLFV6WELx

Zwarte veder, zat stil en ademde zwaar, de lucht was beladen met verwachting. Hij opende zijn mond en een lange klagelijk zucht dreef over de stam. 'Arrrgh,' klonk het gevolgd door een pauze en hij haalde weer  heel diep adem en boog nu zijn hoofd naar beneden. 'Arghhhh,' klonk het nu luid also er rechtstreeks uit zijn ziel gekreund werd. De jongeman die sinds kort krijger was en buiten het reservaat werkte drukte op het microfoon tekentje van zijn mobieltje en wist dat wat er ook gezegd werd nu verstuurd zou worden naar zijn collega in de stad. 

De tong van Zwarte veder, flapte nu naar buiten en sloeg tussen zijn lippen heen en weer en er kwam een langgerekte klank uit de oude man die in toonhoogte wisselde, zoals het steigerend hinniken van een hengst voor het onweer. Iedereen wist dat dit de werkelijkheid was. De grote geest zetelde zich in de oude indiaan, daar kon niet aan getwijfeld worden.

Zwarte veder begon te hummen en sprak toen voor zich uit met gebogen hoofd.

'Ik ben Zwarte veder van de oude Beerstam.

Ik heb gezocht en geleerd van mijn broeders. Ik heb het oude heilige pad van mijn mensen, betreden,die woonden in bossen en bij de vele meren in het oosten. Het pad bracht mij bij hen die in het ijsland woonden met de koude in het noorden, en ik heb gezeten, bij de heilige steen altaren van onze voorvaderen in het zuiden. Naar al mijn broeders heb ik geluisterd naar de verhalen van hun verleden, en hun dromen van wat komen gaat.  Het verleden wordt langer, de toekomst korter, de tijd dringt.'

Hij zuchte diep en daarna bleef het stil.  Toen sprak hij weer zachtjes voor zich uit, maar ieder woord werd ontvangen alsof de luisteraars naast hem stonden.

'Mijn volk heeft zich afgewend van de oude weg, zij maken geen tijd meer voor de grote ceremonieën, onze voetstappen in de vierde wereld zijn vrijwel uitgewist, maar zelfs dit was gedroomd. De tijd wordt klein.

Onze stammen verwachten Pahana, de verloren witte broeder. Hij zal niet zoals de witte mensen zijn die wij kennen, gemeen en slecht. Wij wisten óók dat zij zouden komen, maar we wachten  op Pahana. Hij zal met zich meebrengen de verloren symbolen die onze ouderen kregen toen hij ons verliet. Dat zal ons tonen wie hij is.'

Zwarte veder zakte iets in elkaar en zag er dodelijk vermoeid uit. Een oude krijger ging naast hem zitten en neuriede zacht, hij gaf twee korte tikken op een tamtam, en herhaalde de korte geneuriede reeks van noten. Het werd gevolgd door twee harde tikken op de tamtam. Daarna bleef het stil. 

'De vierde wereld komt tot een einde,' fluisterde Zwarte veder, 'de eerste wereld werd vernietigd door vuur en de tweede wereld bevroor, de derde wereld ging snel en er kwamen veel mensen en die vergaten de opdracht van de grote Geest, zij werden schoongewassen en verdronken en wij werden geleid naar de  vierde wereld in rietboten. Het bleef doodstil. 'Pahana gaf de kleitafel mee,' vervolgde de oude man die nu duidelijk moeite kreeg met spreken, 'en voor hij die gaf, brak hij een stuk af, dat is zijn teken van herkenning.'

De oude krijger gaf twee tikken op zijn trommel, 'hau,' zei hij hoort de stem van de grote Geest.

Zwarte veder ademde nu diep ritmisch en zong een paar onduidelijke woorden. 'Wij zijn de kinderen van de zon,' sprak hij. 'Onze grootste helende gave is onze ziel.' Hij keek de kring rond en vervolgde, ' de eindstrijd zit in ons zelf en ons einde in de tijd is ons nieuwe begin in de tijd.' De stam wist dat wat zij meemaakte bijzonder was, zolang had Zwarte veder nooit georakeld. 'Hau,' zei de oude krijger naast hem.

                                      240px-Kachina_dolls.jpg

'Pahana zal het deel van het portret mee brengen,' vervolgde de oude man, 'het deel dat hij afbrak toen hij ons het water opstuurde. De steen zal het gezicht van een indiaan hebben gemengd in witte kleur en grijs en zwart, met een donkere veren.'

Twee harde tokken op de tamtam weerklonken.

'Waar de cirkel het plus en minteken verenigt, treden wij de vijfde wereld in,' mompelde de man die zijn hoofd nog lager liet zakken.

'Dit zijn de tekenen, die al geweest zijn en het teken dat komen gaat,' vervolgde de indiaan, 

'dit is het eerste teken: Wij droomden over de komst van witte mannen, lijkend op Pahana, maar niet levend zoals Pahana. Mensen die  hun vijanden doden met donder. Dat is gebeurd.

Dit is het tweede teken: Ons land ziet draaiende wielen komen, die met stemmen gevuld zijn. Mijn vader zag deze profetie uitkomen, de blanke mannen kwamen zo over de prairie.

En dit is het derde teken: rare beesten als een buffalo, zullen het land in grote nummers overspoelen. De witte mensen drinken haar melk.

En dit is het vierde teken: Het land zal worden doorkruist door een ijzeren slang, ook dat is gebeurd, de trein kruist door het hele land met haar ijzeren weg

En dit is het vijfde teken: een gigantisch spinnenweb gaat over wereld waardoor je kunt praten met mensen ver weg, die je niet ziet.

En dit is het zesde teken:  rivieren van steen die weerspiegelen in de lucht, gaan door alle landen. Ook dat is gebeurd er zijn geen gebieden zonder weg.

En dit is het zevende teken: de zeeën zullen zwart kleuren, en het leven zal sterven in die zeeën.

En dit is het achtste teken: jongeren die hun haar lang dragen, zoals mijn volk. En ze zullen in de stammen wonen en niet naar de oorlog gaan. Zij zijn de stapsteen naar de nieuwe tijd.'

'Hippies,' dacht de man die zijn mobieltje open had staan.

Twee oorverdovende harde trommelslagen weerklonken en toen keek Zwarte veder verheerlijkt in een verre verte die niemand zag. 'Het negende teken is de komst van Pahana en de verbroedering van de verloren stambroeders, dan eindigt de vierde wereld en als het kruis en de min de cirkel vullen dan breekt de nieuwe tijd aan. Wij maken nu wat morgen zal zijn'  

'Hau,' zei de oude krijger naast hem. 'Ik heb gesproken,' zei Zwarte veder, met zwakke stem en zeeg ineen. De jonge man klapte zijn mobietje dicht,' dat wordt een goed verhaal,' dacht hij.

                                                                .-&-.

Ga rustig zitten,' zei Jonathan,' je maakt me waanzinnig als je zo komt binnenstuiven.' Eze ging zitten en nam diep adem. 'Dit komt uit een transcript van een Hopi zonnedans,' zei hij en hij wees op de papieren in zijn andere hand. 'Je kraamt onzin uit,' meende Jonathan Groove, ' probeer eens wat met koffie te minderen.' 'Lees dit alsjeblieft,' zei Eze en hij schoof de papieren onder de neus van zijn baas. 'Webbot' stond er boven als bron. Jonathan nam het ter hand en las de aanhef. 'uw verslaggever was aanwezig bij de ceremoniële zonnedans..'

                                              images?q=tbn:ANd9GcTnjHPM1SS86SE7WNtlMgF

'Allemachtig,' sprak hij, 'hier kunnen we wat mee, kijk het zevende teken klopt niet, er zijn geen zwarte zeëen, die het leven verstikken.' Weleens van de Zwarte zee gehoord die aan Rusland grenst,' vroeg Ezechiel 'of een olie ramp die de zee zwart kleurt en al het leven doodt.' 'Pff', antwoordde Jonathan. 'Het is nog enger,' zei Eze, 'als je beseft dat de cirkel en de andere symboliek inelkaar geschoven ons teken is voor radioactieve wapens.'

'Ok,' ik lees je luid en duidelijk,' mompelde zijn baas, ' wij gaan zo'n Pahana op weg sturen met zijn brok kleitabel. We roepen gewoon iemand tot Pahana uit.' 'Valt het je op,' vroeg Eze? 'Wat,' wilde zijn baas weten? 'Mozes kwam de berg af met stenen tafelen, dat waren tabellen.'  'Ja,' zei Jonathan? 'De Assyriers schreven op klei tabellen,' antwoordde Eze, 'en die 10 verloren stammen stonden in relatie met de invallen van die Assyriers.' Hij liet dat even inzinken. 'Misschien zijn de Hopi's echt een verloren stam van Israël,' vervolgde hij, 'zou zomaar kunnen.' 'Misschien zijn zij wel de enige echte pure stam van Israél,' grinnikte Jonathan, 'dat zeggend, lijkt me dat een goed invalshoek naar het militaire command toe,' en misschie ben ik wel de paus uit een vorig leven.' Hij sloeg met zijn hand op de tafel, hetgeen Eze deed opveren. ' Het dondert niet hoe het is, het enige dat telt, is hoe wij het willen laten zijn en hij liep naar de koffiekan en schonk zich zelf in.

San Daniel 2016

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook 124

Bronnen:

-Courlander, Harold, The Fourth World of the Hopis: The Epic Story of the Hopi Indians as Preserved in Their Legends and Traditions (University of New Mexico Press, 1987).

- Dozier, Edward, The Pueblo Indians of North America (Case Studies in Anthropology, New York: Holt, Rinehart and Winston, Inc., 1970).

- Gunn Allen, Paula, The Sacred Hoop (Boston: Beacon Press, 1992).

- Hultkrantz, Ake, “The Religion of the Goddess in North America,” The Book of the Goddess Past and Present: An Introduction to Her Religion, Carl Olson, editor (New York: Crossroad Publishing Co., 1990).

- McLeod, Roxie, Dreams and rumors: a history of "Book of the Hopi" Thesis (M.A.) (University of Colorado, 1994). MLA.

- Pecina, Ron and Pecina, Bob. ‘’Hopi Kachinas: History, Legends, and Art’’. Schiffer Publishing Ltd., 2013. ISBN 978-0-7643-4429-9.

30/06/2016 06:50

Reacties (4) 

1
30/06/2016 10:47
Al reageer ik eigenlijk nooit maar net als het Canada avontuur lees ik het wel, want ik vind je een prima verhalenschrijver.
1
30/06/2016 12:19
dank je dat heeft veel waarde voor me
1
30/06/2016 10:10
Heel verrassend deze wending. Je research is indrukwekkend.
30/06/2016 12:18
dank je .. eigenlijk moet je altijd naar je eigen stam gaan..
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert