Een doodlopende weg

Door Willemijntje gepubliceerd in Korte verhalen

De benefietavond met galadiner, die ik had georganiseerd voor een belangrijke opdrachtgever, was succesvol verlopen. Het enthousiasme en de vrolijkheid van de gasten werkte aanstekelijk en misschien was ik daarom even niet bij de les. Hoe dan ook, na zo’n honderd keer ‘nee’ van mijn kant, stemde ik er vanavond mee in dat Gilles me naar huis zou brengen. Daar had ik, toen ik eenmaal samen met hem in een taxi huiswaarts keerde, enorm spijt van. Mijn -Gilles brengt me thuis, we praten en drinken nog wat, ik bedank hem voor het thuisbrengen en werk hem de deur uit –scenario liep even spaak toen bleek dat hij een taxi besteld had en me niet met zijn eigen auto naar huis zou brengen.

Hoffelijk hield hij de taxideur voor me open en liet me instappen. Ik keek hem daarbij even met licht verwarde blik aan en aan de twinkeling in zijn ogen kon ik zien dat hij meende dat hij door deze zet de nacht bij me door zou kunnen brengen.

e55b636e981c06c31c0205268816ff19_medium.

Het weggetje waar ik woon is smal en doodlopend en op mijn aanwijzing stopt de chauffeur de taxi op het pleintje in het gehucht. Hij kan zodoende gemakkelijker zijn weg weer vervolgen en wij hoeven vanaf daar slechts nog een kleine honderd meter te lopen. Nadat Gilles heeft afgerekend en me de hand reikt om uit te stappen, vraag ik charmant aan de chauffeur of het mogelijk is om meneer om 00.30 uur op deze plek weer op te pikken. Zijn bevestigende antwoord doet me glimlachen.

‘Verdomme Gilles, loopt toch eens door!’ De woorden komen vergezelt van kleine wolkjes uit mijn mond terwijl ik in mijn blote avondjurk met slechts zijn colbert over mijn schouders naast hem sta te bibberen. Het is koud en ik ben moe.

 ‘Sorry hoor, de veter van mijn schoen is los gegaan en zit vast in de putdeksel’ is het geïrriteerde antwoord terwijl hij gebukt en met één knie op de grond steunend, zichzelf probeert te bevrijden. Ik loop wat heen en weer, een rilling van koude trekt over mijn lijf gevolgd door een koude rilling van zijn ijselijke schreeuw. Als ik omkijk zie ik zijn linkerbeen als vloeibare was tot ver boven de knie in de put verdwijnen.

‘Oh nee, niet weer!’  Ik trek huiverend zijn jasje wat strakker om me heen en loopt zo snel mogelijk door naar huis.

Zodra ik de voordeur opengooi hoor ik al dat ik voort moet maken; Gilles komt op bezoek!

Het akelige geborrel klinkt het hardst uit de afvoer van de gootsteen en mijn pumps uitschoppend haast ik me als eerste naar de keuken. Nog voor ik het lichtknopje kan aanraken, vult de ruimte zich intussen al met de penetrante geur die ik zo goed ken. Ik ren naar het aanrecht, kokhalzend draai ik de heetwater kraan volledig open om de stinkende, slijmerige massa die omhoog begint te borrelen terug te dringen naar het riool en tegelijk smijt ik met mijn andere hand het raam open om van die misselijkmakende lucht af te komen.

De volgende run is naar het toilet, mijn hand vliegt naar de spoelknop - het heerlijk geluid van afstortende liters volgt - niets aan het toeval overlatend gooi ik er nog drie grote emmers water, die klaarstaan achteraan. Over het fonteintje maak ik me niet druk, de afvoer daarvan heb ik drie jaar geleden al vol laten storten met beton net als de afvoer van de wasmachine en de wastafel boven.

Boven!

Met twee treden tegelijk speer ik de trap op naar de badkamer waar de badkuip al tot de rand toe gevuld staat te wachten. Als ik de stop eruit trek rust ik even uit op de rand van het bad, het zweet staat op mijn voorhoofd. Nog geen halve minuut later haast ik me weer naar de keuken, heet water stroomt nog uit de kraan, een beetje aarzelend loop ik naar de gootsteen – schoon -  via deze weg heeft niets het riool kunnen verlaten.

Ik laat de kraan lopen en haal de lege emmers op die in het toilet staan ook hier werp ik enigszins aarzelend een blik in de pot, het water onderin lijkt helder -of toch niet- ik doe een stapje dichterbij en kijk nog eens. Ik zie en hoor een bubbel bovenkomen, de geur die daarbij vrijkomt doet mij onmiddellijk naar de spoelknop grijpen en ik vlucht met de emmers naar de keuken.

Daar sta ik even voor een dilemma, als ik de emmers hier vul is er geen doorstroming meer in de gootsteen! Ik waag het erop, duw de stop in de afvoer, zet er een emmer bovenop om te vullen en ren met de andere lege emmer naar boven, gelukkig de badkuip is nog niet helemaal leeggelopen! Ik draai de badkraan helemaal open en zet ook daar een emmer onder de waterstroom. Gauw terug naar de keuken, onderweg daarheen druk ik zonder in de pot te kijken snel weer op de spoelknop van het toilet, ruk de volle emmer onder de kraan vandaan en zet er gelijk weer een lege onder, sjees ermee naar de WC en smijt ‘m leeg in de pot, ren naar boven pak de volle emmer onder de badkraan vandaan en laat de kraan lopen. Naar beneden, emmer water door de plee, naar de keuken emmer wisselen, emmer water door de plee!

Een uurtje later lijkt de boel onder controle en gun ik mezelf een moment van rust. Ik trek de plakkerige met zweet doorweekte avondjurk uit en plof neer op een keukenstoel. Terwijl ik me ontdoe van mijn nylonkousen luister ik gespannen naar de afvoer van de gootsteen, het is stil.

Een zacht tikken op het keukenraam bezorgt me bijna een hartverzakking. Wanneer ik me omdraai zie ik het gezicht van de taxichauffeur. Door het nog openstaande raam zegt hij aarzelend ‘Ik kom meneer ophalen, ik sta op het pleintje, weet u nog?’.

‘Ja, ja, dat weet ik’ antwoord ik rap. Ik grabbel in mijn tasje en stop hem door het openstaande raam het geld voor de rit plus een ruime fooi in de hand met de simpele verklaring; ‘Sorry, maar meneer blijft hier’. De chauffeur werpt een blik op mijn slechts in lingerie gehulde lijf, grijnst en knikt begrijpend.

 

Foto: Google

©Willemijntje, 24-06-2016.

Stap over naar Essent

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Essent als energieleverancier.
24/06/2016 00:27

Reacties (0) 

Copyright © 2016 Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert