Het werd, het was, het is gedaan.....

Door Henie gepubliceerd in Gezondheid en fitness

3473f55e0c5ecc8ca69049c2eaac4008_medium.

 

En dan ben ik haar laatste nacht bij haar.

Het klinkt zo gek, haar laatste nacht. Maar het is een feit, de beslissing is genomen. Het tijdstip en de datum zijn bekend.

 

De pijn is niet meer te bestrijden en ze is zo moe.....

 

Het is mijn derde nacht op rij. Ik weet hoe moeilijk ze het heeft/had. Maar steeds was er nog een sprankje, een sprankje waarvoor ze door kon gaan.

Maar vandaag doofde dat laatste beetje. 

 

Deze nacht maakt ik iets heel bijzonders mee.....

Er is iets van haar afgegleden, er is een serene rust over haar gekomen.

Ze is zo opgelucht.....

 

Tot nu toe was het knokken, vierentwintig uur per dag. Iedere minuut, iedere seconde. Een jarenlang proces. 

Tussen weten en niet weten. 

Hopen op een nieuwe behandeling, hopen op een medicijn dat er nog niet is.

 

En daar tussen in proberen zo normaal mogelijk te leven. Wat natuurlijk bijna niet mogelijk is. Met dit vonnis sta je op en ga je mee naar bed....

 

En dan het onbegrip.....

Hee, je ziet er goed uit, oh je bent nog ziek?

Of nog erger, je bent er nog....

 

Maar er is ook de andere kant, de andere kant die zoveel toegevoegd heeft aan het leven. De lieve briefjes, de kaartjes, de telefoontjes. Er zijn mensen die zo goed verwoorden kunnen wat ze voelen....

 

Deze laatste nacht is speciaal, af en toe praten we wat. Haar man zit ook regelmatig  bij haar. Ik zonder me dan af in de keuken.....maar al snel vragen ze of ik er ook bij kom zitten. Ze zijn blij dat ik er ben. Ze willen nu niet alleen zijn. Niet in het donker....Morgen als het licht is, dan willen ze alleen samen zijn.

 

Ze laat me de tekst zien die op haar rouwkaart komt te staan, vol ontroering lees ik de prachtige tekst.....

 

En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten
– de liefste te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen –
en de weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.

Vasalis

 

De nacht kabbelt voort. Het voelt ondanks alles goed.

Het tijdstip van haar afscheid nadert. Het is zo als het is.

 

dfff7e0e196059b06dfb0ba493c2733d_medium.


Het rode, zuivere van de late zon....te zien, te volgen en de weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan......

 

 

Terminale Thuis Zorg.

Uit respect heb ik een andere tekst (voor de rouwkaart) gebruikt.

@Henie 2016.

 

23/06/2016 13:25

Reacties (7) 

24/06/2016 13:04
hier wordt ik stil van
Mijn bewondering en respect voor jou/jullie job blijft stijgen
23/06/2016 23:13
Een bijzondere belevenis. Droevig maar goed.
23/06/2016 21:39
Ik heb respect voor je, ik zou dit werk niet kunnen doen. Mooi geschreven.
23/06/2016 17:11
Stil...
23/06/2016 15:33
Moeilijk leven op het einde, maar wel heel dapper om zo met de dood om te kunnen gaan.
23/06/2016 15:22
Gruwelijk, maar helaas voor velen zo herkenbaar. Prachtig verwoord.
23/06/2016 14:18
Sterkte en meer weet ik niet te zeggen, Indrukwekkend mooi geschreven van je.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert